ဒုိ႕ကေတာ့ ကုိယ္ဌာေနမွာဘဲ

ကြ်န္ေတာ္တုိ႕ ျမန္မာလူမ်ဳိးအမ်ားစု အထူးသျဖင့္ ေငြကုန္ထံလူမ်ားဟာ နာမက်န္းျဖစ္ၿပီဆုိရင္ အမိႏုိင္ငံထက္ကုိ အျခားႏုိင္ငံမ်ားျဖစ္ေသာ ထုိင္း၊ စကၤာပူစတဲ့ ႏုိင္ငံေတြကို သြားကုသဖို႕ စိတ္ကူးၾကပါတယ္။ အဲဒီအထဲမွာ ကြ်န္ေတာ္ျမင္တာကေတာ့ ကုသဖုိ႕ထက္ အမ်ားအျမင္မွာ အထင္ၾကီးခံခ်င္ၾကဖုိ႕က မ်ားပါတယ္။ ႏုိင္ငံျခားမေျပာနဲ႕ ျပည္တြင္းမွာ ကုသမႈခံယူတဲ့အခါေတာင္ တခါတေလ သူတို႕ေျပာတာကို နားေထာင္မိၾကရင္ ေတာ္ေတာ္ေလးကို ရယ္စရာေကာင္းပါတယ္ဗ်ာ။

“အန္တီ ေနေကာင္းရဲ႕လား”

“ေအးကြယ္ အခုေတာ့ ပါရဂူနဲ႕ ျပေနရတယ္ကြယ့္”

အားလုံးလဲ ဒီလုိ ဒီလုိ ၾကားဖူးၾကပါလိမ့္မယ္။ နာမက်န္းျဖစ္တာကိုေတာင္ ဂုဏ္တုဂုဏ္ၿပိဳင္ ေသမင္းကို အံတုၿပီး ၾကြားေနၾကေသးတယ္..အ့ံေရာ...အံ့ေရာ..ဗ်ာ။ ေတာ္ၿပီေပါ့ ေဆးကုေနရတယ္ဆုိ။ သူတုိ႕ကိုယ္တုိင္ သူတုိ႕မသိ၊ ပါရဂူနဲ႕ျပမွေတာ့ျဖင့္ ေသဖုိ႕ကပိုၿပီး နီးစပ္ေနၿပီဆုိတာကို။ ေရာဂါကိုေတာင္ ပုံၾကီးခ်ဲ႕ခ်င္ေသးတယ္။ ဘယ္ကဘယ္ပုံျဖစ္တာ ဘယ္လိုလုပ္မွ ရတာ အစရွိသျဖင့္ သူတုိ႕မို႕လုိ႕ မေၾကာက္ၾကတယ္။

အဲ..ပုိၿပီး တပ္ႏုိင္..ႏုိင္ငံျခားသြားကုၾကျပန္ၿပီဆုိလို႕ကေတာ့ ဘာေျပာေကာင္းလိုက္မလဲ...ၾကြားဖို႕က တတန္းၾကီး...ျမန္မာျပည္ေတာင္ ျပန္မေရာက္လာေသးဘူ...က်န္ခဲ့တဲ့ ေဆြမ်ဳိးညာတိေတြက ဘယ္လုိကဘယ္ပံု ....ပုံၾကီးခဲ်႕ေျပာၾက။ အုိ...စိတ္ပိန္စရာ သူတုိ႕အစားဗ်ာ...

ဥပမာအေနနဲ႕ဆုိ...အခု စကၤာပူမွာ အေထြေထြကု ဆရာ၀န္နဲ႕ျပမည္ဆုိရင္ အနည္းဆုံး ေဒၚလာ ၃၀ ေလာက္က်တယ္..ဒါ႐ုိး႐ုိး ဖ်ားနာတဲ့အခါေနာ္..အဲဒီေတာ့ တြက္ၾကည့္ေပါ့ဗ်ာ... ခြဲစိတ္ဘာညာလုပ္ရမယ္ဆုိရင္ ... ဘယ္ေလာက္ေတာင္ ျဖစ္သြားမလဲဆုိတာေပါ့။ သြားေရာဂါျဖစ္လုိ႕ ဆရာ၀န္ဆီသြားၾကည့္ ..သြားတစ္ေခ်ာင္းႏုတ္မယ္ဆုိရင္ ေဒၚလာ ၂၀၀ အထက္မွာ ရွိတယ္။ ကြ်န္ေတာ္တုိ႕လို အညတရေတြအတြက္ကေတာ့ ကုိယ္ကုိယ္တိုင္ ေဒါက္တာရမ္းကုလုပ္၊ မလုပ္ႏုိင္ရင္ ေဆးဆုိင္က ေဆးေရာင္းတဲ့ သူဆီေမးျမန္း၊ ဒါမွမဟုတ္ ေရာဂါမွန္သမွ်စုထား ျမန္မာျပည္ျပန္မွ ...ဟဲ.ဟဲ အထူးကုနဲ႕ျပတယ္။ အဲဒီသြားကုိ ျမန္မာျပည္မွာ ျပန္လုပ္ရင္ေလ...ေငြ သုံးေလးေသာင္းနဲ႕ အဲယားကြန္းရွိတဲ့ ေဆးခန္းမွာ ဆရာ၀န္က တစ္ေယာက္၊ သူနာျပဳက သုံးေယာက္ေလာက္ ျပဳစုတာကုိ ခံၿပီး ကုလုိ႕ရတယ္။

...အဲဒီလုိေျပာျပေတာ့ ကြ်န္ေတာ့္သူငယ္ခ်င္း အၾကံေပးတာကို ေျပာျပခ်င္တယ္။

“မင္းကြာ ဒါမ်ား ရန္ကုန္မွာ ဆရာ၀န္အမ်ဳိးသမီးေတြ တစ္ပုံၾကီး၊
တစ္ေယာက္ေလာက္ကုိ အိမ္ေထာင္ျပဳလုိက္ပါလား” တဲ့။

ဟုတ္ပဗ်ာ ေတာ္ေတာ္ေလးကုိ ေကာင္းတဲ့အၾကံပါ။ သူေျပာတာကေတာ့ လြယ္လြယ္ေလး။ အဲဒီဆရာ၀န္က စကၤာပူေရာက္ရင္ ဆရာ၀န္မွမဟုတ္ေတာ့တာ။ ေဆးကု လက္ေထာက္တုိ႕ ဘာတုိ႕နဲ႕ဘဲ စၿပီး အလုပ္လုပ္ရတာ။ ၿပီးေတာ့ သူေျပာတဲ့အတုိင္းဆုိ ဟုတ္ပါရဲ႕။ မသကာ သူကကုိယ့္ကို မကုဘဲ.. ကိုယ္ကျပန္ၿပီး သူျဖစ္သမွ် ေရာဂါေပါင္းစုံကုိ ျပန္ကုေနရရင္ ..ကုိအ၀ွာေျပာသလို..

“ကုလားခပ္တဲ့ေရ ကုလားအ၀ွာကို ေဆးတာနဲ႕ ကုန္ေရာ” လိုျဖစ္ေနအုံးမယ္လို႕ စိတ္ထဲေတာ့ေတြးမိပါရဲ႕။

ေဆးကုသစရိတ္က ၾကီးရတဲ့အထဲ သူ႕ပါေပါင္းၿပီး ကုေပးရအုံးမယ္ဆုိရင္ အမေလး..အေမေရ.... ဒီတစ္သက္ေတာ့ ပရာဒုိ..၀ယ္မစီးႏုိင္ေတာ့ပါဘူးလုိ႕ ၿငီးရမလုိ႕ေတာင္ျဖစ္ေနၿပီ။

ဒါ့ေၾကာင္ အခုေတာ့ မိမိကုိယ္ကုိ မိမိဂ႐ုစိုက္မွ၊ ကုိယ္ျဖစ္ရင္ ဘယ္ငတိမွ အနားမွာရွိမွာ မဟုတ္ဘူးဆုိတာကို။ (လူပ်ဳိတစ္ေယာက္ အေနနဲ႕ေပါ့ ဟဲ..ဟဲ)

ဘာဘာ ညာညာနဲ႕ ဆက္ဆံေရး

အခုတေလာ ကြ်န္ေတာ့္ ေက်ာင္းကိစၥေတြကတဖက္၊ အလုပ္ကိစၥေတြကတစ္ဖက္နဲ႕ မအားမလပ္တာလို႕ ပို႕စ္အသစ္မတင္ျဖစ္ဘူးလုိ႕ဘဲ ဆင္ေျခေပးပါရေစဗ်ာ။ ဖတ္ေနၾကသူေတြကိုေတာ့ အားေတာ့နာပါတယ္။

ျဖစ္ခ်င္တာေတြထဲက၊ ျဖစ္သင့္တာေတြကိုစီစစ္ၿပီး၊ အဲဒီအထဲကမွ ျဖစ္ႏုိင္၊လုပ္ႏုိင္တာေတြကို နံပါတ္တပ္ သူ႕အစီအစဥ္အလုိက္ လုပ္ဖို႕ကုိ ေတာ္ေတာ္ေလးၾကိဳးစားေနရတယ္။ စိတ္ထဲမွာရွိၿပီး လက္ေတြ႕အေကာင္အထည္ေဖာ္ဖို႕လုပ္လုိက္တုိင္း ဟုိကိစၥ ဒီကိစၥေတြက အလုိလုိေပၚလာ၊ အဲဒါေတြကို စဥ္းစားလုိက္၊ ျပန္ၿပီး လုပ္လက္စကုိ အေကာင္အထည္ေဖာ္ဖုိ႕ လုပ္လုိက္၊ အဲဒီလုိ ခပ္ကြင္းျပင္ေနတာနဲ႕ ကြ်န္ေတာ္တစ္ေယာက္ ရြာသစ္ၾကီးကို ေရာက္ဖို႕ ခဲယဥ္းေနတယ္။ တနည္းအားျဖင့္ စိတ္တည္ျငိမ္မႈ အားနည္းေနတယ္ဆုိတာကို ၀န္ခံရမွာ ျဖစ္တယ္။ စာၾကည့္စားပြဲထုိင္ရင္း စာကိုအာ႐ုံစိုက္မယ္လုပ္လုိက္၊ စိတ္ထဲက တျခားကိစၥေတြေပၚလာျပန္၊ အေတြးေတြက အဲဒီကိစၥမွာ ေမ်ာသြားျပန္၊ သတိရလို႕ စာျပန္ၾကည့္လိုက္၊ အိပ္ခ်င္စိတ္က စိုးမိုးလာ၊ လမ္းထေလွ်ာက္လိုက္၊ သီခ်င္းနားေထာင္လုိက္ ဒီလုိနဲ႕ ည ၁၂နာရီထုိးသြားျပန္၊ အိပ္ယာကို ဦးတည္ရျပန္ေရာ။ ေၾသာ္ ေတာ္ေတာ္ေလးကို ခက္ခက္ခဲခဲ ထိန္းသိမ္းရတဲ့ စိတ္ပါလားေနာ္။

ေကာင္းတာလုပ္ဖို႕ မနည္းၾကိဳးစားေနရေသာ္လည္း ၊ တျခားမဟုတ္တာ အေပ်ာ္အပါးကိစၥုဆုိရင္ သူ႕အလုိလို မတုိက္မတြန္းရ။ တက္တက္ၾကြၾကြ ေရွးဆုံးကေန။

အဲဒီေလာက္ မိမိကိုယ္ကိုယ္ စနစ္တက်ျဖစ္ေအာင္ ထိန္းသိမ္းေနတာေတာင္ မိမိခ်မွတ္ထားတဲ့ လမ္းစဥ္ကို သိပ္မလုိက္နာခ်င္ဘူးျဖစ္ေနျပန္တယ္။ ဒီအတုိင္းဆို ဘယ္လုိလုပ္ၿပီး သူတပါးကုိ ဆုိဆုံးမဖုိ႕ မလြယ္ကူႏုိင္။ စိတ္က မတည္ျငိမ္ေတာ့ ေပါင္းသင္းဆက္ဆံေရးမွာလည္း ဒုကၡေရာက္တာေတြ႕ရတယ္။ ကုိယ္ျဖစ္ခ်င္တဲ့အတုိင္း ျဖစ္မလားဘူးဆုိရင္ နဂုိေကာင္းေနတဲ့စိတ္ကေန ေပါက္တတ္ကရစိတ္ေတြျဖစ္ကုန္ေရာ။

ဒါ့ေၾကာင့္ ဒီေနရာမွာ စဥ္းစားစရာတစ္ခုက “ဆက္ဆံေရး” ဆုိတာကိုဘဲ။

မိဘနဲ႕ သားသမီးဆက္ဆံေရး
ေမာင္ႏွမအခ်င္းခ်င္း ဆက္ဆံေရး
ဆရာနဲ႕ တပည့္ဆက္ဆံေရး
ရာထူးၾကီးသူနဲ႕ ငယ္သူဆက္ဆံေရး
လူၾကီးနဲ႕ လူငယ္ဆက္ဆံေရး
အလုပ္ရွင္နဲ႕ အလုပ္သမား ဆက္ဆံေရး
ႏုိင္ငံအခ်င္းခ်င္း ဆက္ဆံေရး

မိဘကလည္း သားသမီးေတြအားလုံး သူတို႕ ေျပာစကားကုိနားေထာင္ေစခ်င္ၾကတယ္။ သားသမီးေတြက ေျပာတဲ့အတုိင္းမလုပ္ဘူးဆုိရင္ ဘ၀င္မက် ျဖစ္ၾကတယ္။ တနည္းအားျဖင့္ ဆက္ဆံေရးေတြ ကေမာက္ကမျဖစ္ကုန္တယ္။ နားလည္မႈေတြလြဲကုန္ၾကတယ္။ မိဘကလည္း ငါ မိဘကြ၊ သားသမီးကလည္း မရွင္းျပလုိ၊ အဲဒီလုိနဲဘဲ သံသရာေတြရွည္ကုန္ေရာ။ တခ်ဳိ႕ဆုိ ေသခန္းျဖတ္၊ အေမြျဖတ္ၾကကုန္ပါေလေရာ။ ေၾသာ္ ေတာ္ေတာ္ဆုိးတဲ့ ဆက္ဆံေရးေတြ။

ထုိ႕အတူတူပါဘဲ၊ အေသးအမႊားကစၿပီး အဆင္မေျပရာကေန ေနာက္ဆုံး ႏုိင္ငံအခ်င္းခ်င္း စစ္ျဖစ္ၾကသည္အထိ ဆက္ဆံေရးဟာ ဒုကၡေပးတတ္ပါတယ္။

ဒါဆုိရင္ အဲဒီဆက္ဆံေရးကို ေကာင္းမြန္ေအာင္ ဘယ္လုိလုပ္ၾကမလဲေပါ့။ ကြ်န္ေတာ့့္အျမင္ကေတာ့ တစ္ဦးတစ္ေယာက္ခ်င္းက ေနစရမယ္လို ျမင္ပါတယ္။ အဲဒီတစ္ဦးခ်င္းကေန အျပဳသေဘာေဆာင္တဲ့ စိတ္ဓါတ္နဲ႕ လုပ္ကုိင္ေဆာင္ရြက္ၾကမယ္ဆုိရင္ ယေန႕ ကြ်န္ေတာ္တုိ႕ ဆက္ဆံေရးဟာ အထူးေျပာစရာမလုိေအာင္ ေကာင္းမြန္လာၾကမွာ အေသအခ်ာပါ။ ငယ္ငယ္တုန္းက လူၾကီးေတြေျပာဖူးတဲ့စကားအတိုင္း “ေျပေျပလည္လည္ေျပာရင္ ေလယဥ္ပ်ံကိုေတာင္ အလကားစီးလုိ႕ရတယ္” ဆိုရင္ ကြ်န္ေတာ္တို႕အားလုံး မခ်စ္ေသာ္လည္း ေအာင့္ကာနမ္းၿပီး ေကာင္းေကာင္းမြန္မြန္ေျပာၾကလိမ့္မယ္လုိ႕ ယံုၾကည္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့လည္း အဲဒီလို ေျပေျပလည္လည္ မေျပာၾကလို႕လဲ အားလုံး ဒုကၡေရာက္ေနၾကရတယ္ဆုိတာ ကြ်န္ေတာ္တုိ႕အားလုံးလည္း လက္ေတြ႕အတုိင္းပါဘဲ။

ထားရွိတဲ့ မာန၊ သည္းမခံႏိုင္တဲ့စိတ္ေတြဟာ အျပဳသေဘာေတြအားလုံးကို ႐ုိက္ခ်ဳိးျပစ္ႏုိင္တယ္ဆုိတာကို ကြ်န္ေတာ္တို႕အားလုံး ေမ့လုိ႕မရပါ။

တသြင္သြင္ စီးဆင္းေန

ငါႏွင့္ရြယ္တူ ငါ့ေအာက္လူ
ၾကီးသူ ေသၾကမ်ားလွၿပီ။

ခဏမစဲ အုိစၿမဲ
ကိုယ္လည္း ေသဘက္နီးခဲ့ၿပီ။

မေသရခင္ သြားလမ္းစဥ္
ၾကိဳတင္ျပင္သင့္ၿပီ။

မဂၢင္ယဥ္ၾကီး အျမန္စီး
ခရီးႏွင့္ေတာ့မည္။

ဘ၀တစ္ခုဆိုတာလဲ စီးဆင္းေနသာ ျမစ္ေရမပမာ ရပ္လို႕မေန တလိမ့္လိမ့္ သူ႕အရွိန္နဲ႕သူ မည္သူမွ် တားမရ သြားၾကရမွာ ဓမၼတာပါဘဲ။ ကုိယ္အလုိမလုိက္ သူ႕သဘာ၀အတုိင္း တသြင္သြင္ စီးဆင္းၾကရမွာဆုိတာကို အားလံုးနားလည္သေဘာေပါက္ ၾကရမွာျဖစ္ပါတယ္။ အုိ နာ ေသျခင္းသည္ ၾကီးသည္ ငယ္သည္၊ အယုတ္အလတ္ အျမတ္ မေရြး ဘက္လုိက္မႈမရွိ တရားမွ်တစြာ ျဖစ္တည္ၾကသည္။

လြန္ခဲ့ေသာ ရက္ပုိင္းအတြင္းက ခင္မင္ရတဲ့ အသိမိတ္ေဆြရဲ႕ ဖခင္ဆုံးပါးသြားတဲ့သတင္းကို ၾကားရတုန္းက လ်ပ္တျပတ္ သံေ၀ဂေတာ့ ရလုိက္ပါတယ္။ ဒါ့ေၾကာင့္လည္း အထက္ကေဖာ္ျပထားတဲ့ မဟာဂႏၶာ႐ုံ ဆရာေတာ္ၾကီး ေရးသားထားခဲ့တဲ့ လကၤာနဲ႕ ေခတ္သစ္နည္းပညာ အင္တာနက္ စာမ်က္ႏွာကေန ထပ္ေလာင္းၿပီး သံေ၀ဂယူလုိက္ပါတယ္။ ဘယ္သူမျပဳ မိမိမႈ႕လုိ႕ ငယ္စဥ္ကတည္းက သိခဲ့ရတဲ့အတုိင္း အခ်ိန္တန္ရင္ ကုိယ္လမ္းကိုေလ်ာက္ရမွာကို ပုိၿပီး အရင္ကထက္ နားလည္ သေဘာေပါက္လာမိပါတယ္။ ဒီ့အျပင္ ဘ၀ဆုိတဲ့အနက္အဓိပၸါယ္ကိုလည္း ပုိၿပီး နားလည္လာမိပါတယ္။

လူဆုိတဲ့ သေဘာထဲမွာ လူေတြဟာ မေကာင္းတဲ့ အေၾကာင္းအျခင္းအရာေတြျဖစ္တဲ့ အုိ၊နာ၊ေသျခင္းေတြကို အင္မတန္မွ ေၾကာက္ၾကတယ္။ မလိုလားၾကဖူး။ ျဖစ္ႏုိင္သမွ် ကာကြယ္ေဆးျဖစ္တဲ့ နည္းလမ္းမွန္သမွ်ကို ရွာေဖြၾကတယ္။ ေနာက္ဆုံး တရားဘာ၀နာအားထုတ္တာေတာင္ နိဗၺာန္ရဖုိ႕ထက္ ဒိဌ အသက္ရွည္ ႏုပ်ဳိ က်န္းမာျခင္းစတဲ့ အက်ဳိးေတြကို ခံစားဖုိ႕ ဦးတည္ၾကတယ္။ ပုိက္ဆံတက္ႏိုင္တဲ့သူေတြကေတာ့ ႏုပ်ဳိေဆးတုိ႕ ဘာတို႕ကို မွီ၀ဲၾကတယ္။ အင္း…ဒါေပမဲ့လည္း အားလုံးသိၾကတဲ့အတုိင္း …..အခ်ိန္တန္ရင္ အားလုံးကိုစီ သြားၾကရတာပါဘဲ။

အဓိက အေရးၾကီးဆုံးက ကြ်န္ေတာ္တို႕ ဘ၀အစကေန ဆုံးတဲ့အထိ ဘယ္လို႕ ပုံစံနဲ႕ ရပ္တည္ေနထုိင္ သြားဖုိ႕လုိသလဲဆုိတဲ့ အခ်က္ကို စဥ္းစားဖုိ႕လုိပါတယ္။ အဲ့ဒါကေတာ့ မိမိျဖစ္ခ်င္တဲ့ဘ၀ကို မိမိစိတ္ၾကိဳက္ ေရြးခ်ယ္ဖို႕ အေရးၾကီးပါတယ္။ ဒါမွလည္း အဓိပၸါယ္ရွိတဲ့ ဘ၀ကို ဖန္တီးႏုိင္ၾကမွာျဖစ္ပါတယ္။ မိမိရရွိထားတဲ့ ဘ၀ကို အခ်ည္းအႏွီးမျဖစ္ဖုိ႕ မိမိမွာ တာ၀န္အျပည့္ရွိပါတယ္။

ဒါ့ေၾကာင့္ စီးဆင္းေနတဲ့ ေရအသြင္ကဲ့သုိ႕ ေျပာင္းလဲေနတဲ့ ဤခႏၶာကိုယ္ၾကီးကုိ ထိန္းသိမ္းရင္း ကုိယ္ရည္ရြယ္ေသာ ပန္းတုိင္ကို မုခ်ေရာက္ႏုိင္ၾကပါေစ။
အားလုံးလဲ ဆရာေတာ္ၾကီးရဲ႕ လကၤာကုိဖတ္ရင္း သံေ၀ဂပြားႏုိင္ၾကပါေစ။
ဘ၀တပါးေျပာင္းသြားသူလည္း ေကာင္းရာသုဂတိဘုံဘ၀ ေရာက္ပါေစ။

စကၤာပူ အမ်ဳိးသားေန႕ သတင္းအႏွစ္ခ်ဳပ္

စကၤာပူႏုိင္ငံ၀န္ၾကီးခ်ဳပ္က ၄၂ႏွစ္ေျမာက္ အမ်ဳိးသားေန႕ သ၀ဏ္လႊာကို စကၤာပူ အမ်ဳိးသားတကၠသုိလ္ ယဥ္ေက်းမႈ႕ ခန္းမၾကီးမွာ ေျပာၾကားသြားပါတယ္။ အႏွစ္ခ်ဳပ္ကို စာဖတ္သူမ်ားသိသာရန္အတြက္ ကြ်န္ေတာ္ တင္ျပလိုက္ပါတယ္။

၁) ႏုိင္ငံသားအားလုံးအတြက္ လုံေလာက္ေသာ ပညာေရးကို ေထာက္ပံ့ႏုိင္ရန္အတြက္ လက္ရွိတကၠသိုလ္ ၃ ခုအျပင္္ ေနာက္ထပ္ၿပီး စတုထၳေျမာက္ တကၠသိုလ္တစ္ခုကို ဖြင္လွစ္ဖို႕ ေၾကျငာသြားတယ္။

၂) ႏုိင္ငံသားမ်ားစုေပါင္း မျဖစ္မေနထည့္၀င္ရတဲ့ စုေငြကုိ အစုိးရအေနနဲ႕ လက္ရွိေပးေနတဲ့ မူလစာရင္းအတုိးႏႈန္း ၂.၅ ရာႏႈန္းကေန ထပ္ၿပီး ၁ ရာခုိင္ႏႈန္းတိုးျမွင့္သြားဖုိ႕ ေၾကျငာသြားတယ္။ ၾကည့္လုိက္ရင္ နည္းတယ္လို႕ ထင္ရေပမဲ့ အသက္ ၂၁ႏွစ္ေလာက္ကစၿပီး လစာ ေဒၚလာ ၁၇၀၀ ၀န္းက်င္ရတဲ့ အလုပ္လုပ္တဲ့သူဟာ သူ႕အသက္ ၅၅ ၀န္းက်င္ေရာက္ရင္ အက်မ္းဖ်င္း စကၤာပူေဒၚလာ ၂၀၀၀၀ ေလာက္ အသားတင္ တုိးပြားႏုိင္သြားတဲ့ဆုိတာကို ၀န္ၾကီးက ေထာက္ျပသြားတယ္။

၃) အသက္ ၆၀ အထက္ အလုပ္လုပ္ကုိင္ေနသူမ်ားကို လစဥ္ လစာရဲ႕ ၂၀ ရာခုိင္ႏႈန္းကို ေထာက္ပံ့ေပးသြားမယ္လို႕ ေၾကျငာသြားတယ္။

၄) စကၤာပူႏုိင္ငံရဲ႕ စီးပြားေရးတုိးတက္ႏႈန္းဟာ လာမည့္ ၅ ႏွစ္က ၁၀ ႏွစ္အတြင္း အေပါင္းလကၡဏာျပေနၿပီး ၄ ရာခုိင္ႏႈန္းမွ ၆ ရာခုိင္ႏႈန္းအထိ တုိးတက္သြားမွာျဖစ္တယ္လို႕ ေၾကျငာသြားတယ္။

၅) စကၤာပူႏိုင္ငံသားမ်ားရဲ႕ သက္တမ္းဟာ မူလ ၆၁ ႏွစ္ကေနၿပီး အသက္ ၈၀ အထိတုိးတက္လာၿပီျဖစ္တဲ့အတြက္ အနားယူရမည့္ အသက္ကိုလည္း မူလ ၆၀ ကေန ၆၇ အထိ လာမည့္ ၂၀၁၂ ႏွစ္ကစၿပီး တုိးျမွင့္သြားမယ္လုိ႕ ေၾကျငာသြားပါတယ္။

၆) စကၤာပူ အိုးအိမ္ဖြံ႕ျဖိဳးမႈဌာနကေနၿပီး လူေနတုိက္အိမ္အားလုံးကို ဓါတ္ေလွကား တပ္ဆင္ေပးသြားမွာျဖစ္တဲ့အျပင္ စိမ္းလမ္းစုိေျပေသာ၊ သန္႕ရွင္းေသာ၊ လုံျခံဳေသာ ႏုိင္ငံျဖစ္ေအာင္ ေဆာင္ရြက္သြားမယ္လုိ႕ ေၾကျငာသြားတယ္။

၇) တက္သစ္စ ေမာင္မယ္ အိမ္ေထာင္သည္မ်ား၊ မတပ္ႏုိင္သူမ်ား အတြက္ အိမ္၀ယ္တဲ့အခါ အစိုးရကေထာက္ပံ့တဲ့ ေငြေၾကးေဒၚလာ ၂၀၀၀၀ ကေန ၃၀၀၀၀အထိ တုိးျမွင့္ေပးသြားမယ္လုိ႕ ေၾကျငာသြားပါတယ္။ အစုိးရေနနဲ႕လည္း အိမ္ယာမ်ားကို ဆက္လက္ၿပီး ေပါင္ဂုိ ၿမိဳ႕မွာ ထပ္ခ်ဲ႕သြားမွာျဖစ္ပါတယ္။


အႏွစ္ခ်ဳပ္ကုိ စုစပ္ၿပီးတင္ျပလိုက္ပါတယ္။ ဘာကိုမွ အေသးစိတ္ မေဆြးေႏြးခ်င္ပါဘူး။ အဲဒီအထဲက နံပါတ္ ၁ အခ်က္ေလးကိုဘဲ အာလူးဖုတ္ခ်င္ပါတယ္။

ေန႕လည္ ၄ နာရီကေန ၆နာရီအထိ သူငယ္ခ်င္းနဲ႕ ခ်ိန္းထားလို႕ သြားေတြ႕၊ ၿပီးတဲ့အခါ တပ္သုတ္႐ုိက္ၿပီး အိမ္ျပန္လာ၊ ည ၈ နာရီ မွ စမဲ့ ၀န္ၾကီးခ်ဳပ္မိန္႕ခြန္းကို အေျပးအလြားနားေထာင္ခဲ့လုိက္ရလို႕ အခုလို ေစာဒကတက္လိုက္ရတာပါ။

၀န္ၾကီးခ်ဳပ္က … အခုလုိ ရွင္းျပသြားတယ္။

အစုိးရအေနနဲ႕ ျပည္သူ ျပည္သားမ်ားရဲ႕ ပညာေရးကို ေဒသတြင္းသာမက ကမာၻနဲ႕ ရင္ေပါင္တန္းႏိုင္ေအာင္ အစဥ္ေဆာင္ရြက္လ်က္ရွိတယ္။ သင္ၾကားမႈကုိ နည္းႏုိင္သမွ်နည္းၿပီး ေက်ာင္းသားေတြအေနနဲ႕ သင္ယူမႈကို မ်ားႏုိင္သမွ် မ်ားေအာင္ ပညာေရး၀န္ၾကီးဌာနက အေကာင္အထည့္ေဖာ္ေနပါတယ္္။ အေျပာမဟုတ္ တကယ္လက္ေတြ႕ မွာ မိမိကုိယ္တုိင္ အခုလုပ္ရပ္ဟာ ေအာင္ျမင္ေနတာကို ေတြရပါတယ္။

လက္ရွိ တကၠသိုလ္ ၃ခုနဲ႕ မလုံေလာက္တဲ့အတြက္ ျပည္တြင္း အထက္တန္းၿပီးေက်ာင္းသားမ်ားဟာလည္း ျပည္ပမွာ သြားသင္ယူၾကမည့္အစား ျပည္တြင္းတကၠသုိလ္ေတြမွာ မိမိစိတ္၀င္စားေသာ ဘာသာရပ္ကုိ သင္ၾကားႏုိင္ေအာင္ ၄ ခုေျမာက္ တကၠသုိလ္ကို ဖြင့္လွစ္သြားမွာျဖစ္တယ္။ ဒီေနရာမွာ အစုိးရေနနဲ႕ ဘြဲ႕ရေတြကိုခ်ည္း ေမြးထုတ္ၿပီး ၄င္းတုိ႕ဘြဲ႕ရတဲ့အခါမွာ အလုပ္ရရွိေရးကို လ်စ္လ်ဴ႐ႈတာမ်ဳိးမျဖစ္ခ်င္ဘူး။ အထူးသျဖင့္ တခ်ဳိ႕ႏုိင္ငံေတြလုိ အရည္အေသြးမရွိ ဘြဲ႕ရစာရြက္ေတြခ်ည္းထုတ္လုပ္တဲ့ ပညာေရးအျဖစ္ကို လုံး၀အေရာက္ မခံႏုိင္ဘူး။ ဒါ့ေၾကာင့္ ေသခ်ာ စနစ္ခ်ၿပီး တုိးခ်ဲ႕သြားမွာျဖစ္ပါတယ္လို႕ အာမခံသြားပါတယ္။


ေၾသာ္…ေစာင္းေျပာ..မဟုတ္ပါဘူး…..တဲ့တဲ့ေျပာေနတာမ်ားလားမသိဘူးလို႕ စိတ္ထဲမွာ ေတြးမိပါတယ္။ သူဘယ္လိုဘဲေျပာေျပာ ကြ်န္ေတာ္လည္း ဘာမွ် မတတ္ႏုိင္ပါ။ တကယ္ျဖစ္ေနလားဆုိတာေတာ့ ကြ်န္ေတာ္လည္း မသိဘူးဗ်ာ။

အို…ညီိဘြားေမာင္မယ္မ်ားတုိ႕…

ၾကိဳးစားၾကပါေလာ့။ ဘယ္အေျခအေနေရာက္ေရာက္ မိမိဂုဏ္ကိုျမွင့္တင့္ပါ။ မိမိအရည္အေသြးကို ေတာက္ေျပာင္ေအာင္ လုပ္ၾကပါေလာ့..။

အုိ ဘယ့္.. ရန္ကုန္တကၠသိုလ္

Webometrics ရဲ႕ ၂၀၀၇ခုႏွစ္ ႏွစ္လည္ထုတ္ေ၀လိုက္တဲ့ အေရွ႕ေတာင္အာရွ ထိပ္တန္း တကၠသုိလ္ ၁၀၀ ကို ကြ်န္ေတာ္ဖတ္ၾကည့္လိုက္တဲ့အခါ ကြ်န္ေတာ့္မ်က္စိကုိယ္ပင္ မယုံႏုိင္ေလာက္ေအာင္ ျဖစ္သြားရတာကို ၀န္ခံပါရေစ။

အခု ၁၀၀ ထဲမွာ ထုိင္းႏုိင္ငံက တကၠသိုလ္ ၄၁ခု၊ မေလးရွားက ၁၈ခု၊ အင္ဒုိနီးရွားက ၁၄ခု၊ ဖိလစ္ပုိင္က ၁၃ခု၊ စကၤာပူနဲ႕ ဗီယက္နမ္က ၇ခုစီ ပါ၀င္တယ္။ အဲဒီအထဲမွာ ကြ်န္ေတာ္တုိ႕ျမန္မာျပည္က တကၠသုိလ္မ်ားကုိ မဆုိထားဘိ၊ ရန္ကုန္တကၠသုိလ္ေတာင္မပါဘူး။

တစ္ႏွစ္ကို ၂ ၾကိမ္ ၂၀၀၄ခုႏွစ္ကတည္းက စဥ္ဆက္မျပတ္ စီစစ္တည္းျဖတ္လာတဲ့ အထက္ပါ စစ္တမ္းဟာ တကၠသုိလ္အလုိက္ထုတ္လႊင့္ထားတဲ့ အင္တာနက္စာမ်က္ႏွာ သတင္းအခ်က္အလက္မ်ား၏ အရည္အေသြးကုိ အဓိက ဆန္းစစ္ျခင္းျဖစ္တယ္။ လက္ေတြ႕ျပဳလုပ္ေနတဲ့ သိပၸံႏွင့္နည္းပညာ ရွာေဖြေတြ႕ရွိမႈ၊ ႏုိင္ငံတကာအဆင့္ သုေတသနလုပ္ႏုိင္မႈ၊ သင္ၾကားမႈ အရည္အေသြး၊ နည္းပညာ ဖလွယ္မႈ၊ အလုပ္အကုိင္ ခ်ိတ္ဆက္ထားရွိမႈ စတဲ့ ကိစၥရပ္မ်ားကုိ တေျပးညီ အင္တာနက္စာမ်က္ႏွာမွာ လႊင့္တင္ထားဖို႕ လိုအပ္ေၾကာင္းကိုလည္း အဆုိပါ စပိန္အေျခစိုက္ သုေတသနအဖြဲ႕ မွ အၾကံေပးထားတယ္။

ရင္ထဲရွိတဲ့အတုိင္း ဆင္ဆာမျဖတ္ဘဲ ေျပာရရင္ … အမိျမန္မာျပည္က တကၠသုိလ္အားလုံးကို မဆုိထားပါနဲ႕အုံး၊ ရန္ကုန္တကၠသုိလ္ကုိဘဲ ဦးတည္ပါစုိ႕။

“အုိ… ကုိ ရန္ကုန္တကၠသုိလ္ …
မင္း .. အိပ္ေပ်ာ္ေနတာလား၊ အိပ္ခ်င္ဟန္ေဆာင္ေနတာလား၊
တမင္တကာ မသိခ်င္ေယာင္ ေဆာင္ေနတာလား၊
မင္းတစ္ေယာက္တည္းရွိတယ္လို႕မ်ား မွတ္ထင္ေနလားကြာ..

မင္းကိုယ္မင္း ဆန္းစစ္ဖို႕ လုိေနတယ္ကြ
ကမၻာၾကီး တစ္ခုလုံးကို မၾကည့္ပါနဲ႕အုံး
တုိ႕ အေရွ႕ေတာင္ အာရွ ၁၁ ႏုိင္ငံနဲ႕ ယွဥ္ၾကည့္ပါအုံး
ဘာေတြတုိးတက္ေအာင္လုပ္ဖုိ႕လုိတယ္ဆုိတာ ေျပးၾကည့္စရာမလိုပါဘူး
မင္းအိပ္ေပ်ာ္ေနတယ္ဆုိရင္လည္း ႏုိးခ်ိန္တန္ပါၿပီကြာ။
မင္း မသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္ေနရင္လည္း သိဖုိ႕ တန္ပါၿပီ
ကမၻာၾကီးက တျဖည္းျဖည္းနဲ႕ ရြာၾကီးျဖစ္လာၿပီဆုိတာ မင္းနားလည္ဖုိ႕တန္ပါၿပီ
၁၉၄၀-၅၀ ႏွစ္မ်ားဆီက အေရွ႕ေတာင္အာရွ ထိပ္တန္းတကၠသိုလ္ျဖစ္ခဲ့တယ္ဆုိတာကို မေမ့တန္ေကာင္းပါဘူး
မင္းအတိတ္ေမ့ေနတယ္ဆုိတာကိုလည္း ငါမယုံႏုိင္ဘူးကြာ။

ဒီတသက္ ေခါင္းမခ်ခင္မွာ
မင္းဆီမွာ စေတးခဲ့ရတဲ့ တုိ႕ဘ၀ေတြကို
အမ်ားက ဂုဏ္ယူစရာ၊ အတုယူစရာျဖစ္ေအာင္
မင္း ေဆာင္ၾကဥ္းေပးႏုိင္ပါေစ...

ထုိ႕အတူ
မင္းၾကဳံေတြ႕ရမဲ့ အခက္အခဲေတြကိုလည္း
ရဲရဲ၀ံ့၀ံ့ ရင္ဆုိင္ႏုိင္ပါေစလို႕….”

တို႕ ဆုေတာင္းလုိက္ပါတယ္ကြာ။

အဆင့္ ၁ မွ ၂၀ ရွိ အေရွ႕ေတာင္အာရွ တကၠသုိလ္မ်ား၏ အဆင့္အတန္း

1 National University Of Singapore - Singapore
2 Nanyang Technological University - Singapore
3 Kasetsart University - Thailand
4 Chulalongkorn University - Thailand
5 Prince Of Songkla University - Thailand
6 Asian Institute Of Technology Thailand - Thailand
7 Chiang Mai University - Thailand
8 Thammasat University - Thailand
9 Assumption University Of Thailand - Thailand
10 Khon Kaen University - Thailand
11 Mahidol University - Thailand
12 Gadjah Mada University - Indonesia
13 Institute Of Technology Bandung - Indonesia
14 Universiti Sains Malaysia - Malaysia
15 Universiti Teknologi Malaysia - Malaysia
16 Multimedia University - Malaysia
17 University Of The Philippines Diliman - Philippines
18 Universiti Putra Malaysia - Malaysia
19 University Malaya - Malaysia
20 King Mongkut's Institute Of Technology Ladkrabang - Thailand

Source: Cybermetrics Lab (2007). Regional and Global Ranking of South-East Universities. CINDOC-CSIC, Madrid, Spain

ကမာၻႏွင့္ယွဥ္ ျဖစ္ပ်က္မႈ

ဂလိုဘယ္လုိက္ေဇးရွင္းလို႕ေခၚတဲ့ ကမာၻနဲ႕ ယွဥ္ၿပီး ဆက္စပ္ ျဖစ္ပ်က္မႈရဲ႕ မွန္ကန္တဲ့ အဓိပၸါယ္ကုိ နမူနာအေနနဲ႕ ရွာေဖြစဥ္းစားၾကည့္ၾကရင္ ကြ်န္ေတာ့္အေနနဲ႕ကေတာ့ မင္းသမီး ဒုိင္ယာနာရဲ႕ အျဖစ္အပ်က္ကို တင္စားရမလုိျဖစ္ေနတယ္။

ဘာ့ေၾကာင့္လဲ။

အဂၤလန္ႏုိင္ငံသူ - မင္းသမီး ဒုိင္ယာနာ ဟာ
အီဂ်စ္ႏုိင္ငံသား - ရည္းစားနဲ႕အတူ
ျပင္သစ္ႏုိင္ငံက - ေျမေအာက္ဥမင္လုိဏ္ေခါင္းထဲမွာ
စေကာ့တလန္ႏိုင္ငံထုတ္ - ၀ီစကီ ေသာက္ထားေသာ
ဘယ္္လဂ်ီရမ္ႏိုင္ငံသား - တာ၀န္ယူေမာင္းသည့္
ေဟာ္လန္ႏုိင္ငံထုတ္ - အင္ဂ်င္စက္တပ္ဆင္ထားတဲ့
ဂ်ာမနီႏုိင္ငံထုတ္ - ကားကုိစီးရင္းနဲ႕

ဂ်ပန္ႏုိင္ငံထုတ္ - ေမာ္ေတာ္ဆုိင္ကယ္စီးလာေသာ
အီတလီႏိုင္ငံသား - သတင္းေထာက္ရဲ႕ ျမင္ကြင္းက အလြတ္႐ုံးဖို႕ၾကိဳးစားရင္း ေသပြဲ၀င္ခဲ့ရတယ္။

ဒါဆုိ ဘာ့ေၾကာင့္လဲ့ဆုိတဲ့ အေျဖက ရွင္းသြားၿပီ။

ေနာက္တစ္ခု ဥပမာအေနနဲ႕ ယေန႕ေခတ္ကြန္ပ်ဴတာ -

အေမရိကန္ႏုိင္ငံျဖစ္ - နည္းပညာကုိယူၿပီး
ထုိင္၀မ္ႏုိင္ငံထုတ္ - မုိက္ခ႐ုိခ်စ္ပ္ စက္ျဖင့္
ကုိရီိးယားႏုိင္ငံထုတ္ - ေမာ္နီတာ နဲ႕
တ႐ုတ္ျပည္ဖြား - ေပါက္ေဖာ္မ်ားက ေပါင္းစပ္ထုတ္လုပ္ထားတဲ့ ကြန္ပ်ဴတာကို
ယေန႕ ႏုိင္ငံတကာကုိ တင္ပုိ႕ေရာင္းခ်ေနတာဟာ တနည္းအားျဖင့္ ဂလိုဘယ္လိုက္ေဇးရွင္းပါဘဲ။

ကမာၻၾကီးနဲ႕ ယွဥ္ၿပီး ျဖစ္ပ်က္မႈဟာ လူတစ္ဦး၊ (သုိ႕) မိသားစုတစ္စု၊ (သုိ႕) လူမ်ဳိးစုတစ္စု၊ (သုိ႕) ကမာၻၾကီးတစ္ခုလုံးအတြက္ ေကာင္း၊ မေကာင္း ဆုိတဲ့ အေျဖဟာ အင္မတန္မွ ေထြျပား ႐ႈပ္ေထြးလွပါတယ္။ အဆုိးျမင္၀ါဒီမ်ားက်ေတာ့ အခုလို ဆက္စပ္ျဖစ္ပ်က္မႈဟာ အခ်င္းခ်င္း ျပန္လွန္မွီခုိမႈကေန လုံး၀ အစအနမရေအာင္ ပ်က္စီးစရာ အေျခအေနကို တျဖည္းျဖည္း ေရာက္လာႏုိင္တယ္လို႕ ျမင္တယ္။ အေကာင္းျမင္သမားမ်ားက်ေတာ့ ပုိၿပီး က်ယ္ျပန္႕ႏံွ႕စပ္ေသာ၊ ပုိမိုေကာင္းမြန္ေသာ ဘ၀အေျခအေနကို ေရာက္ရွိလာတယ္လို႕ ျမင္ၾကတယ္။ ယေန႕ နည္းပညာ သတင္းအခ်က္အလက္ တုိးတက္ျဖစ္ထြန္းမႈဟာလည္း ကမာၻၾကီး တစ္ခုလုံးကို အံ့မခန္း ပ်ံ႕ႏွံလာသည့္အေလ်ာက္ တေန႕တျခား ဘယ္အရာ ဘယ္သတင္းကို အမွန္ယူရမလဲဆုိတာ အင္မတန္မွ ဆုံးျဖတ္ရခက္ခဲလာေနၿပီျဖစ္တယ္။

ယေန႕ေခတ္ ဥပမာကုိၾကည့္ရင္လည္း အေမရိကန္၊ နယူးေယာက္ စေတာ့ ေစ်းကြက္ဟာ လြန္ခဲ့တဲ့ အပတ္က ဖယုိဖယဲျဖစ္သြားတဲနဲ႕ မၾကာဘူး - အာရွတခြင္က စေတာ့ ေစ်းကြက္ပါ ယုိင္သြားတာဟာ သက္ေသပါဘဲ။ အရင္တုန္းကနဲ႕မတူ အားလုံးဟာ ဆက္စပ္ေနတယ္ဆုိတဲ့ ျပယုဒ္တစ္ခုပါဘဲ။ ဒါ့ေၾကာင့္ မိမိတုိ႕ အေနနဲ႕ ဤျဖစ္ပ်က္မႈထဲမွာ ပါ၀င္ေနတယ္ဆုိတာကို မ်က္ကြယ္ျပဳလို႕ မရဘူးဆုိတာကို သိေအာင္လုပ္ရင္းနဲ႕ မိမိအတြက္သာမက မိမိတပ္ႏုိင္သမွ် ပတ္၀န္းက်င္ကိုပါ ေကာင္းမြန္ေအာင္ၾကိဳးစားၾကပါစို႕။

၄၂ႏွစ္ျပည့္ ဟက္ပီး စကၤာပူ

သူ…အေမေမြးကတည္းက မူးလို႕ ႐ႈစရာ ဗလာနတၳိ။

ဒါေပမဲ့
သူဟာ ….
ျခံဳၾကားကေန ဘုံဖ်ားကို ေရာက္ေအာင္လွမ္းႏုိင္တယ္။ အဲဒါ..စကၤာပူ။

၁၉၆၅ခုႏွစ္ကစၿပီး မေလးရွားႏုိင္ငံကေန ခြဲထြက္လာခဲ့တဲ့ စကၤာပူႏုိင္ငံရဲ႕ ၄၂ႏွစ္ေျမာက္ ေမြးေန႕ အထိမ္းအမွတ္ပြဲကို ယေန႕ ၉ ရက္ ၾသဂုတ္လ ညေန ၆း၀၀နာရီ (ျမန္မာ ၄း၃၀) အခ်ိန္ကေန စတင္က်င္းပ သြားမွာ ျဖစ္ပါတယ္။

ကမၻာေျမပုံမွာရွာၾကည့္လွ်င္ အနီေရာင္ အစက္အေျပာက္မွ်သာ ရွိတဲ့ စကၤာပူႏုိင္ငံဟာ လြတ္လပ္ေရး ရၿပီးကတည္းက အရွိန္ျပင္းျပင္းနဲ႕ ခုတ္ေမာင္းလာခဲ့တာ အခုဆုိရင္ အသီးအပြင့္တစ္ခုလုိ႕ ေခၚဆုိရမယ့္ ကမၻာစီးပြားေရး ေစ်းကြက္မွာ ေနရာ ယူထားၿပီ ျဖစ္တယ္။ လူေနမႈ႕ အဆင့္အတန္းျမင့္မားျခင္း၊ စီးပြားေရး အခ်က္အျခာက်ျခင္း၊ စီမံခန္႕ခြဲမႈ စနစ္ရွိျခင္း၊ ဒုစ႐ုိက္မႈ နည္းပါးျခင္း၊ ဘာသာစကားေပါက္ေျမာက္ျခင္း၊ နည္းပညာ ထြန္းကားျခင္း စတာေတြဟာ စကၤာပူရဲ႕ အမ်ားမယွဥ္ႏုိင္ေသာ အားသာခ်က္ေတြဘဲျဖစ္တယ္။

တႏွစ္ တမ်ဳိး မ႐ုိးရေအာင္ ဒီႏွစ္မွာေတာ့ ေရေပၚဇာတ္ခုံမွာ က်င္းပသြားမွာ ျဖစ္တယ္။ ဒါဟာ ထူးထူးျခားျခား ေဒသတြင္းမွာ ပထမဦးဆုံး စကၤာပူရဲ႕ ေဖာက္ထြက္မႈတစ္ခုဘဲျဖစ္ပါတယ္။ ဒီအတြက္ အားလုံးခံစားလို႕ရေအာင္ ဓါတ္ပုံတခ်ဳိ႕ကိုလည္း တစ္ပါတည္း တင္ျပလုိက္ပါတယ္။

ထုိ႕အတူပါဘဲ.. ကြ်န္ေတာ္သည္ပင္လွ်င္ စကၤာပူမွာ အေျခခ်တာ သုံးႏွစ္တင္းတင္းျပည့္ၿပီလို႕ ဆုိရပါမယ္။ ဘယ္တုန္းကမွ မိသားစု၊ အမိေျမနဲ႕ ခြဲခြာဖို႕ စိတ္မကူးမိခဲ့သူ၊ အခုေတာ့လည္း ေပ်ာ္ရာမေနရ ေတာ္ရာမွာေနရ ဆုိတဲ့အတုိင္း လုပ္ခ်င္တာေတြထဲက လုပ္ႏုိင္တာေတြကို လုပ္ျဖစ္ေအာင္ ၾကိဳးစားရင္းနဲ႕ အသက္ရွင္သန္ရဦးမယ္…ကုိ စကၤာပူေရ….

ခင္ဗ်ားလည္း ယေန႕မွစ ႏွစ္ေပါင္းေျမာက္မ်ားစြာတုိင္ ရွင္သန္ ခုိင္ျမဲႏုိင္ပါေစလို႕ ကြ်န္ေတာ္ ဆုေတာင္းလုိက္ပါတယ္ဗ်ာ….

အခမ္းအနားတစ္ခုလုံး၏ ေနရာထုိင္ခင္း၊ နမူနာျပပုံ

အခမ္းအနားစတင္ေသာအခါ ဂ်က္ေလယာဥ္မ်ားမွ စကၤာပူအလံကိုယူၿပီး စတင္ပ်ံသန္းလာပုံ

အခမ္းအနားအျပီး မီး႐ႈးမီပန္းမ်ား ေဖာက္ျခင္း