tag:blogger.com,1999:blog-59016295136036402332011-11-27T17:01:31.879-08:00Know your right! Fight for your dignity....Inspired (made in myanmar)noreply@blogger.comBlogger341100tag:blogger.com,1999:blog-5901629513603640233.post-81568101232753211502010-09-05T09:45:00.000-07:002010-09-05T10:14:06.202-07:00<div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;;">ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေက်ာ္လြန္ခဲ့ၿပီးေသာဘ၀အစိတ္အပုိင္းေတြကို အက်ိဳးရွိစြာ အသံုးခ်ႏိုင္ခဲ့ၿပီလား။ အဲဒီေမးခြန္းကို ကၽြန္ေတာ္တို႔အေနျဖင့္ ယခုအခ်ိန္က တည္းက စတင္ေမးဖို႔ေကာင္းပါတယ္။ သို႔မွသာ မိမိဘ၀အတြက္ အက်ိဳးရွိသည့္ ကိစၥရပ္မ်ားကို အခ်ိန္မလင့္ခင္ ျပင္ဆင္ေဆာင္ရြက္ႏိုင္မွာျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အမ်ားစုကေတာ့ ေကာင္းေသာအေလ့အက်င့္မ်ားကို ျပဳစုပ်ိဳးေထာင္ဖို႔ ေႏွာင့္ေႏွးေနတတ္ၾကပါတယ္။ အမ်ားစုထင္ထားတာက တစ္ခ်ိန္မဟုတ္တစ္ခ်ိန္ အေၾကာင္း တစ္ခုတစ္ခုျဖင့္ ႀကီးပြါးတိုးတက္ႏိုင္သည္ဟု မွားယြင္းစြာ ယံုၾကည္ထားသည့္ အခ်က္ပင္ျဖစ္ပါတယ္။ <o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;;"><o:p> </o:p></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;;">ကၽြန္ေတာ္အျမင္အရဆိုလွ်င္ ကြ်န္ေတာ္သည္ အထက္တန္းပညာကို အျမန္ၿပီးဆံုးၿပီး တကၠသိုလ္တက္ဖို႔ရန္ အျမန္ဆံုးေတာင့္တ မိပါတယ္။ အဲဒီေနာက္ တကၠသိုလ္အျမန္ဆံုးၿပီးၿပီ လုပ္ငန္းခြင္သို႔အျမန္၀င္ရန္ ေတာင့္တမိတယ္။ ၄င္းေနာက္ အိမ္ေထာင္ျပဳၿပီး သားသမီးရယူဖို႔ေတာင့္တမိတယ္။ ထိုမွတဆင့္ သားသမီးမ်ား ပညာတတ္လူေတာ္လူေကာင္း မ်ားျဖစ္ဖို႔ ေတာင့္တမိတယ္။ ထို႔ေနာက္ လုပ္ငန္းခြင္မွ အနားယူဖို႔ရန္ ေတာင့္တမိတယ္။ အထက္ပါအရာမ်ားကို ေတာင့္တေနရင္းမွ ေနာက္ဆံုးသတိရမိတာက ကၽြန္ေတာ္အသက္ရွင္ဖို႔ ေမ့ေနတယ္ဆိုတာပါပဲ။ ဤေနရာတြင္ ဆိုးရိုးစကားတစ္ခုကို တင္ျပခ်င္ပါသည္။ ဘ၀သည္ တစ္လမ္းသြားခရီးႏွင့္ တူပါသည္။ သြားခဲ့ၿပီးေသာ ခရီးအား လံုးသည္ ေနာက္ေၾကာင္းသို႔ ျပန္လွည့္၍မရႏိုင္ပါ။ အဆိုပါသေဘာကို နားလည္မိလက္ခံမိလွ်င္ လက္ရွိရထား ေသာ ဘ၀သည္ ပိုၿပီးအဓိပၸါယ္ရွိပါလိမ့္မည္။ <o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;;"><o:p> </o:p></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;;">ထိုေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္နားလည္မိသည္က ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ရရွိထားေသာအခ်ိန္သည္ ယခုအခ်ိန္ပဲျဖစ္ပါသည္။ ဘ၀ဆိုတာကို တစ္လမ္းသြားခရီးဟု ယူဆမိသည့္အခ်ိန္မွစၿပီး မိမိျပဳမႈေျပာဆိုေနထိုင္မႈအားလံုးသည္ ရိုးစင္း လာပါသည္။ တကယ္ေတာ့ ဘ၀ဆိုတာ အစမ္းေလ့က်င့္ျခင္းဆိုတာ မရွိပါဘူး။ အမွန္တကယ္ သရုပ္ျပ လက္ေတြ႔ လုပ္ေဆာင္ေနရျခင္းျဖစ္ပါသည္။ ယခုအခ်ိန္မွစၿပီး ကၽြန္ေတာ္တို႔ရရွိထားေသာ အခ်ိန္မ်ားကို တန္ဖိုးရွိရွိ အသံုးခ်ေနထိုင္သြားဖို႔ လိုအပ္ပါသည္။ <o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;;"><o:p> </o:p></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;;">ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ တန္ဖိုးရွိရွိေနထိုင္ဖို႔ဆိုတာ ေအာက္ပါအေျခခံ(၃)ခ်က္ေပၚမူတည္ပါသည္။ <o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;;">(၁) ေပါင္းသင္းဆက္ဆံေရး<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;;">(၂) ဆံုးျဖတ္ခ်က္မ်ား<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;;">(၃) အေတြ႔အႀကံဳ တို႔ပဲျဖစ္တယ္။ <o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;;"><o:p> </o:p></span></div><div class="MsoNormal"><u><span style="font-family: &quot;;">(၁) ေပါင္းသင္းဆက္ဆံေရး<o:p></o:p></span></u></div><div class="MsoNormal"><u><span style="font-family: &quot;;"><o:p><span style="text-decoration: none;"> </span></o:p></span></u></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;;">ကၽြန္ေတာ္တို႔ ထိေတြ႔ဆက္ဆံရေသာ အေပါင္းအသင္းမ်ားသည္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ မည္သူမည္၀ါျဖစ္သလဲႏွင့္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ဘာျဖစ္လာႏိုင္သည္ဆိုတာကို အမ်ားႀကီးအဆံုးအျဖတ္ေပးႏုိင္ပါသည္။ တစ္နည္းအားျဖင့္ အေပါင္းအသင္းသည္ ကၽြန္ေတာ့္တို႔ဘ၀ေအာင္ျမင္မႈအတြက္ အေရးႀကီးေသာ အခန္းက႑မွ ပါ၀င္ပါသည္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔၏ ေအာင္ျမင္မႈ (သို႔) ဆံုးရံႈးမႈမ်ားသည္ ဆက္ဆံရေသာအေပါင္းအသင္းမ်ားေပၚတြင္ မူတည္ ပါသည္။ ေကာင္းမြန္ေသာ အေပါင္းအသင္းမ်ားသည္ ဘ၀ေအာင္ျမင္ေရးအတြက္ အေထာက္အကူျပဳႏိုင္သလို မေကာင္းေသာ အေပါင္းအသင္းမ်ားသည္ ဘ၀ေအာင္ျမင္ေရးကို ဆုတ္ယုတ္ေစႏိုင္ပါသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ဘ၀အတြက္ အေထာက္အပ႔ံျဖစ္ႏိုင္မည့္ အက်ိဳးရွိႏိုင္မည့္ အေပါင္းအသင္းေကာင္းကို ေရြးခ်ယ္တတ္ဖို႔သည္ ကၽြန္ေတာ္တို႔၏ တာ၀န္ျဖစ္ပါသည္။ လူမွန္ေနရာမွန္ျဖစ္ဖို႔သည္ ေကာင္းမြန္ေသာ အေပါင္းအသင္းမ်ားမွသာ စတင္ႏိုင္မည္ျဖစ္သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္တို႔အေနျဖင့္ ရရွိထားေသာ အခ်ိန္ႏွင့္ ခြန္အားမ်ားကို ေကာင္းမြန္ေသာ အေပါင္းအသင္းမ်ားျဖင့္ ရင္းႏွီးျမွပ္ႏွံပါက ဧကန္ေအာင္ျမင္ေအာင္ဘ၀ကို ရရွိႏိုင္မည္ျဖစ္ပါ သည္။ ထို႔အျပင္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ဘ၀အတြက္ ေမြးဖြားျခင္းမွသည္ ေသဆံုးသည္အထိ ဒြန္တဲြအေပါင္းအသင္း တစ္ဦးျဖစ္သည့္ မိမိကိုယ္ကိုလည္းမိမိ အျမဲတမ္းရိုေသေလးစားစြာ ထိန္းသိမ္းေစာင့္ေရွာက္ဖို႔ႏွင့္ မိမိစိတ္အား ထက္သန္ေသာ အလုပ္ကိုျမတ္ႏိုးစြာလုပ္ဖို႔ အထူးဂရုျပဳသင့္သည္။ <o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;;"><o:p> </o:p></span></div><div class="MsoNormal"><u><span style="font-family: &quot;;">(၂) ဆံုးျဖတ္ခ်က္မ်ား<o:p></o:p></span></u></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;;"><o:p> </o:p></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;;">ကၽြန္ေတာ္တို႔၏ ဆံုးျဖတ္ခ်က္မ်ားသည္လည္း ဘ၀ကိုအက်ိဳးရွိစြာ ေနထုိင္သြားဖို႕အတြက္ အထူးအေရးၾကီးသည္။ ေန႔တိုင္းေန႔တိုင္းသည္ အေကာင္းဆံုးျဖစ္ရမည္ဟုေသာ ဆိုးရိုးစကားအတိုင္း ကၽြန္ေတာ္တို႔ ျဖတ္သန္းရေသာေန႔တိုင္း သည္ ခြန္အားရွိေသာ လန္းဆန္းေသာ အဖိုးမျဖတ္ႏိုင္ေသာ ေန႔ေကာင္းရက္ျမတ္မ်ားအျဖစ္ ေျပာင္းလဲဖို႔လိုအပ္သည္။ ထို႔အတြက္ စည္းကမ္းရွိေသာဆံုးျဖတ္ခ်က္မ်ား အထူးလိုအပ္သည္။ ခ်မွတ္ထားေသာ ရည္ရြယ္ခ်က္မ်ားကို ေျပာင္ေျမာက္စြာပံုေဖၚႏိုင္ျခင္းသည္ ၄င္းအေပၚတြင္မူတည္ေနပါသည္။ ရုပ္ပိုင္းဆိုင္ရာႏွင့္စိတ္ပိုင္းဆိုင္ရာ တိုးတက္ဖို႔အတြက္ ေန႔စဥ္ေတြ႔ႀကံဳရေသာ အခြင့္အလမ္းမ်ားေပၚတြင္ အေကာင္းဆံုးဆံုးျဖတ္ခ်က္ခ်ႏိုင္ဖို႔လိုအပ္သည္။ အေျခအေနမည္မွ် ေျပာင္းလဲေစ ကာမႈ ေကာင္းျမတ္ေသာ စိတ္ထားျဖင့္ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ခ်ႏုိင္ဖို႔ အေရးႀကီးပါသည္။ <o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;;"><o:p> </o:p></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;;"><o:p> </o:p></span></div><div class="MsoNormal"><u><span style="font-family: &quot;;">(၃) အေတြ႔အႀကံဳမ်ား<o:p></o:p></span></u></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;;"><o:p> </o:p></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;;">ေန႔စဥ္ျဖတ္သန္းရေသာ အေတြ႔အၾကံဳမ်းသည္ ဘ၀တြင္တန္ဖိုးရွိရွိေနထိုင္ဖို႔အတြက္ အေထာက္အကူျပဳႏိုင္ပါ သည္။ အေတြ႔အႀကံဳမ်ားသည္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ဘ၀ ဘယ္ေလာက္အတိုင္းအတာအထိ ရင့္က်က္ေစသလဲဆိုတာ ကိုဆံုးျဖတ္ေပးသည္။ အခ်ိဳ႕ေသာ အေတြ႕အႀကံဳမ်ားသည္ ေတြ႔ႀကံဳရေသာ ပတ္က်င္၀န္းမွေလ့လာျခင္းအားျဖင့္ ရရွိႏိုင္ပါသည္။ အခ်ိဳ႕သည္ စိတ္ေရာကိုယ္ပါ ပါ၀င္ေဆာင္ရြက္ျခင္းအားျဖင့္ ရရွိႏိုင္သည္။ <o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;;"><o:p> </o:p></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;;">အက်ဥ္းခ်ဳပ္အားျဖင့္ ဘ၀သည္ မည္မွ်အသက္ရွည္စြာေနထိုင္ရသည္အေပၚတြင္ မူမတည္ႏိုင္ပါ။ မည္မွ်အတိုင္း အတာထိ အက်ိဳးရွိစြာ ေနထိုင္ျခင္းအေပၚတြင္သာ မူတည္ပါသည္။ အသက္မည္မွ်ရွည္ေစကာမူ တန္ဖိုးရွိစြာ ေနထိုင္ျခင္းမရွိခဲ့ပါက အခ်ည္းႏွီးသာျဖစ္ေပလိမ့္မည္။ ထုိေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္တို႔သည္ ရရွိထားေသာဘ၀ကို အက်ိဳးရွိရွိအသံုးခ်ႏိုင္ရန္အတြက္ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာတရားထားရွိျခင္း၊ ရွင္လွွဴလူမွ်ျခင္း၊ ကူညီေဖးမျခင္း၊ အားေပး အားေျမွာက္ျခင္း၊ အမ်ားအက်ိဳးေဆာင္ရြက္ျခင္းစတာေတြေပၚမွာ အားထုတ္ႀကိဳးပမ္းသင့္ပါသည္။<o:p></o:p></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5901629513603640233-8156810123275321150?l=daretobesmart.blogspot.com' alt='' /></div>Inspired (made in myanmar)noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5901629513603640233.post-49668930748419137522010-09-01T09:42:00.000-07:002010-09-05T10:14:33.776-07:00သင္စီမံကြပ္ကဲေနရတဲ႔ ဝန္ထမ္းေတြဟာ အႏိုင္က်င္႔ခံေနရတယ္ဆိုတဲ႔ ခံစားခ်က္ေတြရွိေနရင္ သင္႔ရဲ႕စီမံကြပ္ကဲမႈဟာ ေအာင္ျမင္ႏိုင္မွာ မဟုတ္ပါဘူး...ေအာက္မွာေဖာ္ျပေပးမယ္႔အခ်က္ေတြကေတာ႔ သင္႔ကို ေအာင္ျမင္တဲ႔မန္ေနဂ်ာတစ္ေယာက္ျဖစ္ေစမယ္႔ နည္းလမ္းေတြပါပဲ... <br />ကၽြန္ေတာ္ဟာ အဖြဲ႔အစည္းအႀကီးႀကီးေတြမွာ ႏွစ္ေတာ္ေတာ္ၾကာ အလုပ္လုပ္ဖို႔ အခြင္႔အေရးရခဲ႔ၿပီး ရံုးတက္ခ်ိန္ေစာေစာေတြမွာပဲျဖစ္ျဖစ္ ေနာက္က်တဲ႔ရံုးဆင္းခ်ိန္ေတြမွာပဲျဖစ္ျဖစ္ ေပ်ာ္ရႊင္မႈကိုျပသႏိုင္ခဲ႔ပါတယ္။ “ဒီေန႔ေသာၾကာေန႔ျဖစ္ေနတာ ဘုရားသခင္ကိုေက်းဇူးတင္လိုက္တာ” ဆိုတဲ႔ အသံုးအႏႈန္းဟာ ကၽြန္ေတာ္ သံုးေလ႔ရွိတဲ႔ အသံုးအႏႈန္းမဟုတ္ပါဘူး။ တကယ္တမ္းေတာ႔ ေသာၾကာေန႔ဟာ ေတာ္ေတာ္ျမန္ျမန္ကိုေရာက္ လာတတ္တဲ႔အမ်ိဳးျဖစ္ပါတယ္။ <br />အျပဳသေဘာေဆာင္တဲ႔ အေပါင္းလကၡဏာအေတြးမ်ိဳးကို အဓိကသင္ယူခဲ႔သူကေတာ႔ ကၽြန္ေတာ႔္ဖခင္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ႔္ဖခင္ဟာ ဒုတိယကမာၻစစ္အတြင္းက ေျခေထာက္မွာအႀကီးစားဒဏ္ရာရျပီး တစ္သက္လံုးအဲဒီဒဏ္ရာနဲ႔ေနသြားရေပမယ္႔ သူ႔ဟာ အျပဳသေဘာေဆာင္တဲ႔အေကာင္းဘက္က အေတြးကိုပဲ အၿမဲေတြးခဲ႔ပါတယ္။ က်န္ရွိတဲ႔ဘဝအခ်ိန္ကိုမိသားစုနဲ႔ေပ်ာ္ရႊင္စြာကုန္ဆံုးၿပီး လုပ္ငန္းတာဝန္ပိုင္းမွာလည္း ေအာင္ျမင္ေအာင္လုပ္ေဆာင္ႏိုင္ခဲ႔ပါတယ္။ သူရဲ႕အျပဳသေဘာေဆာင္တဲ႔ ရႈျမင္သံုးသပ္ခ်က္မ်ားဟာ သူ႔ဘဝရဲ႕ အႀကီးမားဆံုးစိန္ေခၚမႈေတြကို ေက်ာ္လႊားႏိုင္ခဲ႔ပါတယ္။ <br />ကၽြန္ေတာ္ဖတ္ဖူးတဲ႔စာအုပ္တစ္အုပ္ထဲမွာ အျပဳသေဘာေဆာင္တဲ႔ ေတြးေခၚမႈမ်ားနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး “အျပဳသေဘာေဆာင္စြာေတြးေခၚတတ္တဲ႔သူမ်ိဳးေတြဟာ ပိုမိုသိျမင္တတ္၊ ပိုမိုတီထြင္ႏိုင္ၿပီး မဟာဗ်ဴဟာ ပိုက်တယ္။ သူတို႔ဟာ တျခားသူေတြထက္ ပိုမိုျပတ္သားစြာ ေတြးျမင္ႏိုင္စြမ္းရွိတယ္” လို႔ဆိုထားပါတယ္။ <br />အထူးသျဖင္႔ယေန႔အခ်ိန္လို ဆူညံရႈပ္ေထြးတဲ႔စီးပြားေရးေလာကမွာ အျပဳသေဘာေဆာင္စြာေတြးေခၚတတ္တဲ႔ ေခါင္းေဆာင္မ်ိဳး အဖြဲ႔အစည္းတုိင္းလိုအပ္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္႔အေတြ႕အၾကံဳအရေတာ႔ တခ်ိဳ႕ေသာလူေတြဟာ နဂိုကတည္းက အျပဳသေဘာေဆာင္စြာေတြးေခၚတတ္တဲ႔လူမ်ိဳးေတြျဖစ္ပါတယ္။ တခ်ိဳ႕က်ေတာ႔လည္း လြန္ကဲစြာ အဆုိးျမင္တတ္ၿပီး အဲဒါကိုလည္း ျပင္ဖို႔ႀကိဳးစားေလ႔မရွိတဲ႔သူေတြျဖစ္ပါတယ္။ အမ်ားစုေသာသူေတြ ကေတာ႔ အလယ္အလတ္မွာပဲရွိေနၿပီး သူတစ္ပါးကိုေရာ ကိုယ္တိုင္အေပၚမွာပါ အေကာင္းျမင္ျပီးအျပဳသေဘာ ေဆာင္စြာေတြးေခၚရင္း ေလာကရဲ႕ အက်ိဳးေတြကို ခံစားႏိုင္ပါတယ္။ <br />သေဘာထားအေျပာင္းအလဲ<br />ဘဝမွာလမ္းရိုးအတိုင္းတရားေသမသြားဘဲ သေဘာထားေျပာင္းလဲဖို႔ အသင္႔ပဲလို႕စဥ္းစားေနသူေတြအတြက္ သတင္းေကာင္း တစ္ခုရွိပါတယ္။ “လူရဲ႕ဦးေႏွာက္ဟာ ခ်ဲ႕ႏိုင္ခ်ံဳ႕ႏိုင္မႈျမင္႔မားပါတယ္။ ဦးေႏွာက္ဆိုင္ရာ ဆက္သြယ္မႈေတြကို အသစ္ျပန္ တည္ေဆာက္ႏုိင္ၿပီး၊ ျပဳမူေဆာင္ရြက္မႈအသစ္မ်ားကိုလည္းသင္ယူႏိုင္ပါတယ္။ အခိုင္အမာ အျမစ္တြယ္ေနတဲ႔ အျပဳအမူမ်ားကိုေတာင္ ဘယ္အသက္အရြယ္မွာမဆို ျပန္ျပင္ဆင္လို႔ရပါတယ္ ” လို႔ Strategy + Business ဂ်ာနယ္ထဲက ေခတ္ေပၚသုေတသနျပဳခ်က္မ်ား ရွာေဖြေတြ႕ရွိခ်က္ေဆာင္းပါးမွာ ေဖာ္ျပထားပါတယ္။ အဲဒီ႔သုေတသနမ်ားမွန္ကန္ေၾကာင္းကို သင္႔အလုပ္ခြင္မွာေလ႔လာၾကည္႔ရင္လည္း သိႏိုင္ပါတယ္။ အလုပ္ခြင္ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက ေတာ္လွခ်ည္ရဲ႕ဆိုတဲ႔ အုပ္ခ်ဳပ္သူမ်ားဟာေမြးရာပါ အရည္အခ်င္းမ်ားေၾကာင္႔ဆိုတာထက္ ေလ႔က်င္႔ယူထားတဲ႔အရည္အခ်င္းမ်ားနဲ႔ ျဖစ္ပါတယ္။ သူတို႔ရဲ႕ အသက္ေမြးမႈလမ္းေၾကာင္းတစ္ေလွ်ာက္မွာ မိမိကိုယ္ကိုျဖည္႔တင္းရင္း အားစိုက္ထုတ္ရင္းျဖတ္သန္းသူမ်ား ျဖစ္ပါတယ္။ <br />ဒါေၾကာင္႔ လူတိုင္းအတြက္ ကိုယ္တိုင္မွာသာစိတ္ဆႏၵရွိရင္ ေျပာင္းလဲဖို႔ဆိုသာအလြန္ကိုျဖစ္ႏုိင္တဲ႔အရာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဦးေဆာင္သူေတြအေနနဲ႔ေရာ ဒီလိုေျပာင္းလဲမႈအတြက္ ဘယ္လိုအားေပးတိုက္တြန္းမလဲ။ ကိုယ္တိုင္က အရင္စတင္ လိုက္သင္႔ပါတယ္။ ကိုယ္႔ညႊန္ၾကားမႈေအာက္မွာရွိေနတဲ႔ ၀န္ထမ္းေတြကို အျပဳသေဘာေဆာင္စြာ အလုပ္လုပ္ေစတတ္ျခင္းဟာ ေခါင္းေဆာင္တုိင္းစိတ္၀င္စားတဲ႔ေခါင္းစဥ္ျဖစ္ပါတယ္။ လိုက္ပါေဆာင္ရြက္ရမယ္႔အဆင္႔ေတြကလည္း အမ်ားႀကီးမရွိပါဘူး……<br />၁။ အသိအမွတ္ျပဳျခင္းကို ေဖာ္ျပပါ။<br />လူတစ္ေယာက္ရဲ႕ႀကိဳးစားေဆာင္ရြက္မႈအတြက္ အသိအမွတ္ျပဳျခင္းဟာ အဲဒီလူအတြက္အေကာင္းဆံုးဆု ျဖစ္ပါတယ္။ သင္႔ညႊန္ၾကားမႈေအာက္မွာ လူ ၁၀ ေယာက္ရွိရင္အဲဒီ ၁၀ေယာက္လံုးကို သင္အသိအမွတ္ျပဳဖူး ပါသလား။ အသိအမွတ္ျပဳျဖစ္တယ္ဆိုရင္ေတာင္ အဲဒီအသိအမွတ္ျပဳမႈကို ထုတ္ေဖာ္ေျပာဆုိဖူးပါသလား။ ဒါဆိုအျပစ္တင္စကားမေျပာရေတာ႔ဘူးလားလို႔ေမးလာႏိုင္ပါတယ္။ အဲဒီလိုမဆိုလိုပါဘူး။ အျပစ္တင္သင္႔ရင္ မညွာမတာအျပစ္တင္ပစ္တယ္ဆိုရင္ ခ်ီးက်ဴးစရာၾကံဳလာရင္လည္း ထုတ္ေဖာ္ခ်ီးက်ဴးဖို႔ပဲဆိုလိုတာျဖစ္ပါတယ္။ သိပ္ေတာ္တဲ႔ေခါင္းေဆာင္ေတြဟာ ေ၀ဖန္လို႔ေ၀ဖန္မွန္းမသိေအာင္ေျပာဆိုၿပီး သူတို႔လိုရာကို ဆြဲေခၚသြားႏိုင္သူေတြျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီလိုေခါင္းေဆာင္ေတြဟာ သူ႔၀န္ထမ္းေတြနဲ႔ ရစ္သမ္မိသူလည္း ျဖစ္လာပါလိမ္႔မယ္။ <br />အသိအမွတ္ျပဳျခင္းကိုေကာင္းေကာင္းထုတ္ေဖာ္ေျပာဆိုတတ္တဲ႔ေခါင္းေဆာင္ဟာ ထုတ္လုပ္မႈျမင္႔မားတဲ႔ အဖြဲ႔ကိုရရွိမွာျဖစ္ျပီး အဖြဲ႔ရဲ႕အင္ျပည္႔အားျပည္႔လုပ္ေဆာင္မႈကိုလည္းရရွိႏိုင္ပါတယ္။ တစ္ဦးခ်င္းကိုျဖစ္ေစ၊ အဖြဲ႔လိုက္ ျဖစ္ေစ သူတို႔ရဲ႕လုပ္ေဆာင္ခ်က္ေတြအေပၚအသိအမွတ္ျပဳႏိုင္ဖို႔ႀကိဳးစားၾကည္႔ပါ။ သင္ဆိုရင္ေရာ ကိုယ္႔လုပ္ေဆာင္ခ်က္အေပၚအသိအမွတ္ျပဳမႈနဲ႔လ်စ္လ်ဴရႈမႈ ဘာကိုလိုခ်င္လဲဆိုတာ သိေအာင္သံုးသပ္ၾကည္႔ပါ။<br />၂။ က်န္းမာၾကံ႔ခိုင္ေအာင္ေနပါ။<br />အခုေျပာေနတာေတြနဲ႔က်န္းမာေအာင္ေနတာက ဘယ္လိုပတ္သက္ပါလိမ္႔ဆိုတဲ႔အေတြးမ်ိဳးမ်ား ေတြးမိသြားပါသလား။ ဒါဆိုေမးခြန္းတစ္ခုေလာက္ေမးၾကည္႔ခ်င္ပါတယ္။ သင္႔ခႏၶာကိုယ္ထဲက အရာတစ္ခုခု ေနမေကာင္းျဖစ္ေနခဲ႔ရင္ သင္ဘယ္အရာကိုအေကာင္းဘက္က အျပဳသေဘာေဆာင္စြာ ခံစားေပးလို႔ရႏိုင္ ပါသလဲ။ အလြန္မ်ားတဲ႔လုပ္ေဆာင္ဖြယ္ရာမ်ား၊ ခရီးတိုမ်ား၊ ရွည္လ်ားတဲ႔အလုပ္ခ်ိန္မ်ားေၾကာင္႔ ေခါင္းေဆာင္ တာဝန္ယူထားသူေတြဟာ ပိုပင္ပန္းရေလ႔ရွိပါတယ္။ အာဟာရျဖစ္တဲ႔အစားအစာမ်ားကိုစားၿပီး ေလ႔က်င္႔ခန္း မွန္မွန္လုပ္ျခင္းျဖင္႔ အလုပ္လုပ္ရတဲ႔စိတ္ခံစားမႈနဲ႔ စြမ္းအင္ေတြ သိသိသာသာကြဲျပားသြားတာေတြ႕ရပါလိမ္႔မယ္။ ကိုယ္႔ရဲ႕က်န္းမာၾကံ႕ခိုင္မႈကိုဂရုမျပဳခဲ႔ဘူးဆိုရင္ သာမန္ဝန္ထမ္းမ်ားထက္ပိုမိုပင္ပန္းတဲ႔ ေခါင္းေဆာင္ဘဝမွာ သင္ဟာ ၾကာၾကာရွည္ရွည္ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္ ေနႏိုင္မွာမဟုတ္ပါဘူး။ က်န္းမာၾကံ႕ခိုင္ေနတဲ႔အခါ ကိုယ္တိုင္သာမက ကိုယ္႔လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္မ်ားလည္း ကိုယ္႔ေၾကာင္႔အေႏွာင္႔အယွက္မျဖစ္ႏိုင္ ေတာ႔ပါဘူး။ ေခါင္းေဆာင္ေနရာယူၿပီးအလုပ္လုပ္ေနသူတစ္ေယာက္ဟာ ေလ႔က်င္႔ခန္းတစ္ခုေလာက္ကိုေတာ႔ ပံုမွန္ယူသင္႔ပါတယ္။ ေလ႔က်င္႔ခန္းပံုမွန္လုပ္တဲ႔ ေခါင္းေဆာင္တစ္ေယာက္နဲ႔ ေလ႔က်င္႔ခန္း လံုးဝမလုပ္ဘဲေနတဲ႔ ေခါင္းေဆာင္ (သို႔) ေလ႔က်င္႔ခန္းျပတ္ေတာင္းျပတ္ေတာင္းလုပ္တဲ႔ ေခါင္းေဆာင္တစ္ေယာက္ရဲ႕ အလုပ္အေပၚတုန္႔ျပန္ပံုေတြဟာလံုးဝကြဲျပားတာေတြ႕ရပါတယ္။ က်န္းမာၾကံ႕ခိုင္ေနတဲ႔ ေခါင္းေဆာင္ တစ္ေယာက္ဟာ အလုပ္ၾကံ႕ၾကာမႈမရွိဘဲလုပ္ႏိုင္တာကိုလည္းေတြ႔ရပါတယ္။ ဒါေၾကာင္႔ အလုပ္မ်ားမ်ား ေဆာင္ရြက္ႏိုင္ဖို႔ မိမိကိုယ္ကို က်န္းမာေနေအာင္မျဖစ္မေန ဂရုစိုက္ပါ။ <br />၃။ အဖြဲ႔အေပၚ အာရံုစိုက္ပါ။<br />အဖြဲ႕အစည္းေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားမွာ လူတစ္ဦးခ်င္းစီရဲ႕ေဆာင္ရြက္မႈအတြက္ ဂုဏ္ျပဳေပးတဲ႔လုပ္ေဆာင္မႈေတြ ရွိပါတယ္။ အမွန္တကယ္ေတာ႔ ေအာင္ျမင္မႈေတြေဆာင္ၾကဥ္းႏိုင္ခဲ႔သူဟာ တစ္ေယာက္ထက္ပိုခဲ႔ရင္လည္း ဂုဏ္ျပဳေပးသင္႔တယ္ဆိုတာ မေမ႔သင္႔ပါဘူး။ ႀကီးမားတဲ႔ေအာင္ျမင္မႈတစ္ခုဟာ ႀကီးမားတဲ႔အင္အားနဲ႔အရယူ ရတာျဖစ္ပါတယ္။ အဖြဲ႔အစည္းတစ္ခု(သို႔) အသင္းအဖြဲ႕တစ္ခုဟာ ေအာင္ျမင္မႈကိုအတူတကြရယူျပီးခဲ႔ရင္ တစ္ဦးနဲ႔ တစ္ဦးယံုၾကည္မႈေတြတိုးလာႏိုင္ပါတယ္။ အဖြဲ႔ထဲမွာ ရွိေနသူေတြ တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္ခ်ိတ္ ဆက္မိမိေဆာင္ရြက္ၿပီးရလာတဲ႔ ေအာင္ျမင္မႈဟာ တစ္ဦးခ်င္းရလာတဲ႔ေအာင္ျမင္မႈထက္ တစ္ခါတစ္ရံမွာ အဓိပၸာယ္ပိုရွိေနတတ္ပါတယ္။ တစ္ခုဂရုျပဳစရာရွိတာက တစ္ေယာက္ခ်င္းစီကိုယ္တိုင္က စတားျဖစ္ေနတဲ႔ အဖြဲ႔ထဲမွာေတာ႔ အဖြဲ႔လိုက္စုစည္းမႈရဖို႔ခက္ခဲႏိုင္ပါတယ္။ သင္ဟာဦးေဆာင္သူေကာင္းတစ္ေယာက္ ျဖစ္ခဲ႔မယ္ဆိုရင္ သင္႔အဖြ႔ဲမွာ ရွိသူအားလံုးဟာ စိတ္အင္အားအျပည္႔နဲ႔ ပိုမိုတီထြင္ႏိုင္တဲ႔အစြမ္းေတြရွိလာဖို႔ စြမ္းေဆာင္ႏိုင္ရပါလိမ္႔မယ္။ <br />၄။ သံသယရွိဖို႔လိုလာလွ်င္ သံသယရွိပါ။<br />ေနာက္ဆံုးအခ်က္အေနနဲ႔ေျပာခ်င္တာကေတာ႔ အဖြဲ႔အစည္း (သို႔) လူပုဂၢိဳလ္တစ္ဦးခ်င္းစီရဲ႕ေအာင္ျမင္မႈမွာ အေကာင္းျမင္တတ္ျခင္း၊ အျပဳသေဘာေဆာင္စြာအလုပ္လုပ္တတ္ျခင္းဟာ ေကာင္းမြန္တဲ႔အျခင္းအရာ ျဖစ္ေပမယ္႔လည္း လြန္လြန္ကဲကဲႀကီး ပုံႀကီးခ်ဲ႕တာမ်ိဳးျဖစ္မလာေစဖို႔ ဂရုစိုုက္ပါ။ အေကာင္းဘက္ရႈျမင္တတ္မႈ ဟာအေရးပါေပမယ္႔ ကိုယ္လုပ္ကိုင္ေဆာင္ရြက္သမွ်ဟာ သိပ္အျဖစ္မရွိရင္ေတာင္ “မင္းလုပ္သမွ် သိပ္လက္ရာ ေျမာက္တာပဲ” လို႔ ေျပာတတ္တဲ႔ လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္မ်ိဳးလည္း လူတုိင္းမွာရွိႏိုင္ပါတယ္။ အေကာင္းဘက္က အျပဳသေဘာဆန္ဆန္ျပဳမူလုပ္ကိုင္ဖို႔ေျပာဆိုရင္းနဲ႔ သံသယရွိဖို႔ေျပာလာျခင္းဟာ ဆန္႔က်င္ဘက္အသြင္ေဆာင္ ေပမယ္႔လည္း တစ္စံုတစ္ရာကိုပိုမိုေကာင္းမြန္လာေစဖို႔ဆိုတဲ႔စိတ္နဲ႔သံသယရွိဖို႔ဆိုလိုျခင္းသာျဖစ္ပါတယ္။ ပ်က္စီးေစလိုတဲ႔စိတ္နဲ႔ သံသယရွိဖို႔ဆိုလိုတာမဟုတ္ပါဘူး။ အဖြဲ႔အစည္းတစ္ခုထဲမွာ အဲဒီလိုစိတ္နဲ႔ အဖြဲ႔ဝင္ေတြရဲ႕ ယူဆခ်က္ေတြကို အေကာင္းေမွ်ာ္ သံသယစိတ္နဲ႔ၾကည္႔တတ္သူေတြလည္း လိုကိုလိုအပ္ ပါတယ္။ <br />ေခါင္းေဆာင္တစ္ေယာက္ဟာ ပင္ကိုစြမ္းရည္ကိုထိန္းသိမ္းရင္း၊ အဲဒီစြမ္းရည္နဲ႔ အလုပ္လုပ္ရင္း၊ ရလဒ္မ်ားကိုျပန္လည္သံုးသပ္ရင္း၊ ျပိဳင္ဘက္လုပ္ငန္းေတြရဲ႕ေျခလွမ္းေတြကို အကဲခတ္ျပီး လႈပ္ရွားရင္း၊ မဟာဗ်ဴဟာေတြခ်မွတ္ရင္း၊ ကၽြမ္းက်င္တာထက္ကၽြမ္းက်င္ေအာင္ဖန္တီးရင္းနဲ႔ သူ႔ဘဝရဲအခ်ိန္ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကို ျဖတ္သန္းသြားရပါလိမ္႔မယ္။ အဲဒီလုပ္ေဆာင္ဖြယ္ရာေတြကပဲ သူတို႔ကိုေအာင္ျမင္မႈဆီ တြန္းပို႔ေပးႏိုင္တဲ႔အရာေတြျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒါေတြထက္ပိုမိုအေရးႀကီးတဲ႔အရာကေတာ႔ သင္႔ရဲ႕ဝန္ထမ္းေတ အေပၚထားတဲ႔ သင္႔သေဘာထားပဲျဖစ္ပါတယ္။ အဆိုးျမင္တတ္တဲ႔စိတ္တစ္ခုဟာ ျဖစ္ႏိုင္ေခ်ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ကို ကနဦးအခ်ိန္ကတည္းက ကန္႔သတ္ပစ္တတ္တဲ႕အရာဆိုတာကို သတိျပဳပါ။ အေကာင္းျမင္တတ္ျခင္း နဲ႔ အျပဳသေဘာေဆာင္စြာေတြးေခၚတတ္ျခင္းကေတာ႔ ေရြးခ်ယ္စရာမ်ားနဲ႔ အခြင္႔အလမ္းမ်ားရွိတဲ႔ကမာၻ ကို ဖြင္႔ေပးႏိုင္တဲ႔ ေသာ႔ခ်က္ျဖစ္ပါတယ္။ <br />ဒါေၾကာင္႔အရာရာကို အေကာင္းျမင္တတ္စြာ အျပဳသေဘာေဆာင္စြာေတြးေခၚရင္း အလုပ္ခြင္ေန႔ရက္မ်ားကို ျဖတ္သန္းၾကည္႔ပါ။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5901629513603640233-4966893074841913752?l=daretobesmart.blogspot.com' alt='' /></div>Inspired (made in myanmar)noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5901629513603640233.post-85160068538357765322010-08-30T07:47:00.000-07:002010-09-05T10:15:10.123-07:00<div align="justify"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_1LcU1u3D1Ak/RtWHXS9zSzI/AAAAAAAAAIk/1mkCmHl6uZ8/s1600-h/happiness.jpg"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5104134586992118578" src="http://4.bp.blogspot.com/_1LcU1u3D1Ak/RtWHXS9zSzI/AAAAAAAAAIk/1mkCmHl6uZ8/s400/happiness.jpg" style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center;" /></a><br /><div align="justify"><span lang="MY" style="font-family: Zawgyi-One,ZawgyiOne,Zawgyi1,Verdana; font-size: small; font-weight: 500;">စီကာပတ္ကုံးေလ်ာက္မခဲ်႕ခင္ အေျဖကိုစၿပီး ေျပာျပခ်င္ပါတယ္။ အဓိကေသာ့ခ်က္ကေတာ့ ကုိယ္ရရွိထားတာကို ႏွစ္သက္ လက္ခံႏုိင္ဖို႕ပါဘဲ။ အေျဖကရွင္းရွင္းေလးပါ။ အဲဒါကိုမ်ား ဘယ္လုိလုပ္ၿပီး လူေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက မေပ်ာ္ရႊင္ႏုိင္ၾကတာလဲမသိပါဘူး။<br /><br />လြန္ခဲ့ေသာ အပတ္ တနဂၤေႏြေန႕က စကၤာပူႏုိင္ငံ ၀ိသုဒေက်ာင္းမွာ ျပဳလုပ္ခဲ့တဲ့ ရန္ကုန္တုိင္း ေမွာ္ဘီ ဖားေအာက္ရိပ္သာရဲ႕ ပဓါန နာယကဆရာေတာ္ ဦးကုမုဒ၏ တရားပြဲမွာ ဘာသာျပန္ ကပၸိယလုပ္ရင္း တရားနာ စကၤာပူႏုိင္ငံသား ေယာဂီတစ္ေယာက္နဲ႕ တရားပြဲအျပီး စကားေျပာျဖစ္ခဲ့ၾကတယ္။ တက္ႏုိင္သမွ် ေန႕လည္ ၂နာရီကစၿပီး ၅နာရီေလာက္အထိ ဆရာေတာ္ေဟာတရားကို ဘာသာျပန္ေပး၊ ေမးျမန္းတာေတြ ဘာသာျပန္ေပးအၿပီးမွာ ထုိေယာဂီက သူသိခ်င္တာေလးကို ဆရာေတာ္အား ေမးေလ်ာက္ခ်င္လို႕ ဘာသာျပန္ေပးရန္ အကူအညီထပ္ေတာင္းတာနဲ႕ ဆရာေတာ္ျပန္မၾကြခင္ အပူကပ္ခဲ့ရေသးတယ္။ သူ႕ၾကည့္ေတာ့ လူပုံစံက ခပ္ေအးေအး၊ အပူေသာက အရမ္းမရွိတဲ့မ်က္ႏွာနဲ႕၊ ေျခေထာက္တစ္ဖက္ကလည္း မသန္စြမ္း။ ေမးျမန္းခ်င္တာေတြၿပီးေတာ့ ကြ်န္ေတာ္လည္း စပ္စုလုိစိတ္ရွိတာနဲ႕ မင္းၾကည့္္ရတာ သိပ္ၿပီး အပူေသာက မရွိသလုိ ေအးေအးေဆးေဆးပါလား၊ မင္းမ်က္ႏွာမွာလည္း စကၤာပူႏုိင္ငံကလူေတြမွာ အင္မတန္မွ ရွာရခက္တဲ့ အျပဳံးနဲ႕ ဘာေဆးေတြမ်ားသုံးလုိ႕လဲလို႕ ဟာသေႏွာၿပီး ေမးလုိက္ပါတယ္။<br /><br />ထုိလူကဘဲ ေအးေဆးစြာ စိတ္ရွည္ရွည္ ျပန္ေျဖခဲ့ပါတယ္။ သူဟာ အသက္ ၂၀ ၀န္းက်င္ေလာက္တုန္းက ေပ်ာ္ရႊင္စရာလက္ေဆာင္ တစ္ခုရခဲ့ပါတယ္တဲ့။ အဲဒါကေတာ့ သူေမာ္ေတာ္ဆုိင္ကယ္စီးရင္း အမွတ္မထင္ ေျခေထာက္တစ္ဖက္ ဒဏ္ရာရလုိက္တာပါဘဲ။ ျဖစ္စတုန္းကေတာ့ ေသြးသံေတြကိုၾကည့္ရင္း သူေတာ္ေတာ္ေလး စိတ္ဓါတ္က်သြားတယ္။ ဒါနဲ႕ စိတ္ထဲက ခ်က္ခ်င္းဘဲ အေျဖတစ္ခုထြက္လာတယ္။ သူဟာ ဒီဒုကၡေၾကာင့္ ဒီလုိပုံစံနဲ႕သာ ဘ၀တစ္ခုလုံး စိတ္ဓါတ္က်ေနမယ္ဆုိရင္ လူျဖစ္ရတာ ဘာမွ အဓိပၸါယ္ရွိမွာမဟုတ္ဘူးဆုိတာကို ေဆး႐ုံေရာက္ေရာက္ခ်င္း သံေ၀ဂရလုိက္တယ္။ ဒါ့ေၾကာင့္ အဲဒီလုိ စိတ္ဓါတ္က်ေနမည့္အစား ဘ၀တစ္ခုလုံးကို တန္ဖိုးရွိရွိ အသုံးခ်ဖို႕ သူ အဲဒီကတည္းကစၿပီး သံဓိဌာန္ ခ်မွတ္ခဲ့ပါတယ္လို႕ ေျဖခဲ့ပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ အေကာင္းျမင္စိတ္နဲ႕ သူဆက္ၿပီး ဘ၀မွာ လက္ခံေက်နပ္သြားဖုိ႕ဆုိတဲ့ အခ်က္ကိုဘဲ။<br /><br />ဒါ့ေၾကာင့္ ကုိယ္မွာရွိတာကုိ ရဲ႕ရဲ႕၀ံ့၀ံ့လက္ခံ ေက်နပ္ႏုိင္ဖို႕က ပိုၿပီး အေရးၾကီးပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ္ ကိုယ္တုိင္ေတာင္ ရန္ကုန္မွာေနစဥ္က လုိင္းကားစီးဖုိ႕ ကားေစာင့္ရတာကို အင္မတန္မွ စိတ္ပ်က္ခဲ့မိတယ္။ ဒီလုိနဲ႕ စကၤာပူေရာက္လာေတာ့လည္း အဲဒီစိတ္ပ်က္မႈပုံစံက မေပ်ာက္ေသးဘူး။ ဒါေတာင္ သယ္ယူပို႕ေဆာင္ေရး စနစ္အေကာင္းဆုံးလို႕ အေရွ႕ေတာင္အာရွမွာ စံတင္ထားရတဲ့ႏုိင္ငံ။ တစ္ခါတစ္ေလ ကုိယ္စီးမည့္ ကားအလာကိုေစာင့္ရင္း ထင္တာထက္ ပိုၾကာလာရင္ စိတ္တုိလာတယ္။ ဒါေၾကာင့္ကြ်န္ေတာ္တုိ႕တစ္ေတြဟာ အဲဒီလုိ အေသးအမႊားကိစၥေလးေတြကအစ မိမိရဲ႕ အင္မတန္မွ စြမ္းအားရွိလွတဲ့ စိတ္ခြန္အားေတြကို ျဖဳန္းတီးတတ္ၾကတယ္။ သတ္မွတ္ထားတဲ့အခ်ိန္ ကားမလာရင္၊ ခ်စ္သူက ကုိယ္ျဖစ္ခ်င္သလို လုိက္မလုပ္ရင္၊ လက္ေအာက္ငယ္သားက ကုိယ္ေျပာတာ နားမေထာင္ရင္၊ သားသမီးက ပုန္ကန္ရင္၊ ကုိယ္ေမြးတဲ့ ေမ်ာက္က ကုိယ့္ျပန္ေျခာက္ရင္… အျပဳသေဘာအစား အပ်က္စိတ္နဲ႕ ရင္ဆုိင္ၾကတာဟာ အမ်ားစုရဲ႕ အားနည္းခ်က္ပါဘဲ။ အဲဒီအခါ မိမိ စိတ္မလြတ္သြားဖုိ႕ အထူးသတိထားရန္ လုိပါတယ္။<br /><br /><br />အမ်ားစုေသာ လူေတြရဲ႕ ေပ်ာ္ရႊင္မႈဆုိတာဟာ ျပင္ပ ပစၥည္းကိရိယာေတြ အေပၚမွာသာ အဓိကမွီခုိ ေနၾကတာျဖစ္ပါတယ္။ မိမိတုိ႕ရဲ႕ အတြင္းစိတ္မွာ ရွာေဖြၾကဖို႕ ေမ့ေလ်ာ့ေနၾကတယ္။ တခ်ဳိ႕ကေျပာတယ္။<br /><br />“စကၤာပူမွာ အလုပ္ေလးတစ္ခုေလာက္ရၿပီး ပုိက္ဆံႏွစ္သိန္း သုံးသိန္းေလာက္ အိမ္ကို ေထာက္ပံ့ႏုိင္ရင္ ေတာ္ေတာ္ေပ်ာ္ပါၿပီ။”<br /><br />“ႏွစ္သက္ေသာ အလုပ္၊ ကား၊ အိမ္၊ ဖုန္း စတာေတြရွိရင္ ေပ်ာ္ပါၿပီ”<br /><br />“ကုိယ္ၾကိဴက္ေသာ ခ်စ္သူက ျပန္ၿပီးႏွစ္သက္မယ္ဆုိရင္ ဒီတသက္ ေသေပ်ာ္ပါၿပီ”<br /><br />အဲဒီလုိ အစရွိေသာ ဘယ္ေတာ့မွ လိုအင္မျပည့္ႏုိင္တဲ့ ေပ်ာ္ရႊင္မႈေတြကို ျဖည့္ဆည္းရင္းနဲ႕ လယ္လုပ္သားၾကီးလို ဘ၀အဆုံးသတ္ၾကရဦးမွာျဖစ္ပါတယ္။ လယ္လုပ္သားၾကီးက သူ႕စိတ္ထဲမွာ သူ႕အလုပ္လုပ္တဲ့ လယ္ပုိင္ရွင္ဆီက လယ္ႏွစ္ကြက္ေလာက္သာ သူပုိင္ရင္ ေသေပ်ာ္ပါၿပီတဲ့။ တစ္ေန႕မွာ အသက္ၾကီးရင့္ၿပီျဖစ္တဲ့ အဲဒီလယ္လုပ္သားၾကီးကုိ လယ္ပုိင္ရွင္က ေခၚၿပီး ေဟာ့ဒီက ငုတ္တစ္ေခ်ာင္းယူသြားၿပီး ခင္ဗ်ား လုိခ်င္တဲ့ ေနရာေရာက္ရင္ အဲဒီငုတ္ကို စုိက္လုိက္ပါ။ အခုေနရာကစၿပီး စုိက္လုိက္တဲ့အထိကုိ ခင္ဗ်ားရဲ႕ ပုိင္ဆုိင္မႈ႕လုိ႕ သတ္မွတ္ေပးမယ္ဆုိၿပီး အဆုိပါငုတ္ကို ေပးလုိက္တယ္။ လယ္လုပ္သားၾကီးကလည္း အားရ၀မ္းသာစြာနဲ႕ အရင္က ရည္ရြယ္ထားေသာ လယ္ႏွစ္ကြက္မက အစြမ္းကုန္ ေျပးၿပီး ငုတ္စုိက္ဖို႕ ၾကိဳးစားပါတယ္။ တစ္ခုေသာ ေနရာေရာက္ရင္ ေနာက္ျပန္ၾကည့္လုိက္ နဲေသးတယ္ဆုိၿပီး ဆက္ေျပး၊ ျပန္ၾကည့္ အားမရေသး၊ ဆက္ေျပး၊ ေနာက္ဆုံးေတာ့ ေသပြဲ၀င္ခဲ့ရပါတယ္။ အဲ့ဒီလယ္လုပ္သားၾကီးလုိ အျဖစ္မၾကံဳရေစဖုိ႕ ဘ၀မွာ မိမိမွန္းထားတဲ့ လယ္ကြက္ေရာက္ရင္ ျမန္ျမန္ငုတ္စုိက္ႏိုင္ဖုိ႕ လုိပါတယ္။ ဒီေနရာမွာ လူပ်င္းတုိ႕ရဲ႕ စြန္႕စားမႈမပါ ဗလာသက္သက္ စားလုိက္ အိပ္လုိက္ စိတ္ပ်က္စရာ အားထုတ္မႈကို မဆုိလုိပါဘူး။<br /><br />ေပ်ာ္ရြင္မႈဆုိတာကို ပတ္၀န္းက်င္ ျပင္ကေတြက မဖန္တီးႏုိင္ပါ။ မိမိအတြင္းစိတ္ကသာလွ်င္ ဖန္တီးႏုိင္တယ္ ဆုိတာကို သိဖုိ႕ လုိပါတယ္။ ဘယ္သူမျပဳမိမိအမႈ႕၊ မိမိကုိယ္တုိင္ မိမိလုပ္သမွ်ကို လက္ခံ ေက်နပ္ႏုိင္ဖို႕ အထူးအေရးၾကီးပါတယ္။ ေပ်ာ္ရြင္မႈဟာ ခဲ်ထိုး၊ ထီထိုးလုိက္လို႕ ကံေကာင္းၿပီး ေပါက္ကိန္းၾကံဳသလို မဟုတ္ပါဘူး။ မိမိကုိယ္တုိင္က အင္တုိက္ အားတုိက္ ၾကိဳးၾကိဳးစားစား ဖန္တီးယူရမွာျဖစ္တယ္။ အဲဒီလုိဖန္တီးယူႏုိင္ဖုိ႕ကလည္း လူတုိင္းရဲ႕ တာ၀န္ျဖစ္ပါတယ္။ အေျခခံအစအားထုတ္ရမွာက မိမိရဲ႕ စိတ္ဓါတ္ အေျခခံကို အျပဳသေဘာေဆာင္ႏုိင္ေအာင္ အရင္ၾကိဳးစားရမွာျဖစ္ပါတယ္။ ေတြ႕ၾကံဳ ထိေတြ ဆက္ဆံသမွ် အျပဳသေဘာျဖင့္ ေဆာင္ရြက္ႏုိင္ဖို႕ျဖစ္ပါတယ္။<br /><br />လူအမ်ားစုဟာ ေန႕တုိင္း ေန႕တုိင္း ဟုတ္တာေရာ မဟုတ္တာေတြေရာ စုေပါင္းၿပီး အလုပ္ေတြ ႐ႈပ္ေနတတ္ၾကပါတယ္။ အဓိကအေရးၾကီးဆုံးက ဘယ္ဟာက ပုိၿပီး အရင္လုပ္သင့္သလဲ ဆုိတဲ့ နံပါတ္အစဥ္တပ္ၿပီး လုပ္ေဆာင္သြားဖုိ႕လုိပါတယ္။ အဲဒီလုိ ေန႕စဥ္ျပဳလုပ္သြားရင္ မိမိရဲ႕ အားသာခ်က္ အားနည္းခ်က္ေတြကို ျပင္ဆင္သြားရမွာျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီလုိ ေန႕စဥ္ကတဆင့္ လစဥ္ ထုိမွ ႏွစ္စဥ္ ဦးတည္ခ်က္ေတြ ခ်မွတ္သြားၿပီး မိမိကုိယ္ကို မလိမ္တမ္း ၾကိဳးပမ္းဖုိ႕လိုပါတယ္။ စနစ္တက် ေလ့က်င့္သြားမယ္ဆုိရင္ မိမိတုိ႕ရဲ႕ ဘ၀မွာ ထားသင့္တဲ့ တန္ဖိုးအရွိဆုံး ေပ်ာ္ရႊင္မႈကို ရရွိႏုိင္ၾကပါလိမ့္မယ္။</span></div><br /><span lang="MY" style="font-family: Zawgyi-One,ZawgyiOne,Zawgyi1,Verdana; font-size: small; font-weight: 500;"></span><br /><br /><span lang="MY" style="font-family: Zawgyi-One,ZawgyiOne,Zawgyi1,Verdana; font-size: small; font-weight: 500;">လူတုိင္း လူတုိင္း မိမိကုိယ္ကို မိမိ ေကာင္းခ်ီးေပးႏုိင္ၾကပါေစ။ </span><br /><span lang="MY" style="font-family: Zawgyi-One,ZawgyiOne,Zawgyi1,Verdana; font-size: small; font-weight: 500;"><br /><br /></span><span lang="MY" style="font-family: Zawgyi-One,ZawgyiOne,Zawgyi1,Verdana; font-size: small; font-weight: 500;"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5104135780993026898" src="http://2.bp.blogspot.com/_1LcU1u3D1Ak/RtWIcy9zS1I/AAAAAAAAAI0/4s5q0CXU87E/s400/birthday.jpg" style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center;" /></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5901629513603640233-8516006853835776532?l=daretobesmart.blogspot.com' alt='' /></div>Inspired (made in myanmar)noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5901629513603640233.post-20370358536229220892010-07-29T00:25:00.000-07:002010-09-05T10:11:18.305-07:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_1LcU1u3D1Ak/RqxFim-wDhI/AAAAAAAAAC4/sU5wZg4QSGk/s1600-h/market.jpg"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5092521739530800658" src="http://1.bp.blogspot.com/_1LcU1u3D1Ak/RqxFim-wDhI/AAAAAAAAAC4/sU5wZg4QSGk/s400/market.jpg" style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center;" /></a><br /><div><div><div><div><div><span lang="MY" style="font-family: Zawgyi-One,ZawgyiOne,Zawgyi1,Verdana; font-size: small; font-weight: 500;">ဒီေန႕ တနဂၤေႏြေန႕ ဆုိေတာ့ ခါတိုင္းေန႕ေတြထက္စာရင္ ပုိၿပီး အခ်ိန္ရတာနဲ႕ ကြ်န္ေတာ့္၀မ္းစာအတြက္ လုပ္ကိုင္ေနရတဲ့ အလုပ္နဲ႕ ႏွီးႏြယ္မည့္ အေၾကာင္းကုိ ေရးဖို႕ စိတ္ကူးလုိက္ပါတယ္။<br /><br />ကြ်န္ေတာ့္ရဲ႕ ၅ ႏွစ္တာ (ရန္ကုန္ ၂ ႏွစ္၊ စကၤာပူ ၃ ႏွစ္) ကာလ ျဖတ္သန္းခဲ့တဲ့ ေစ်းကြက္ေဖာ္ေဆာင္ျခင္း အေတြ႕အၾကဳံဟာ ကြ်န္ေတာ့္ရဲ႕ မူလရွိရင္းစြဲ ေစ်းကြက္အတြက္အၾကံဳကို ပုိၿပီး ရင့္က်က္မႈ ရလာေစသလုိ၊ အဲဒါနဲ႕ပတ္သတ္ၿပီး နည္းနည္းပါးပါး ကုိေဖာေရႊ လုပ္ႏုိင္လာတယ္လုိ႕ ၀န္ခံပါရေစ။<br /><br />ကြ်န္ေတာ္ စီးပြားေရး စီမံခန္႕ခြဲမႈနဲ႕ ဘြဲ႕ရၿပီးေတာ့ ကြ်န္ေတာ့္ကို ကြ်န္ေတာ္ ဘာအလုပ္နဲ႕ ၀မ္းစာရွာရရင္ ေကာင္းမလဲေပါ့။ အထူးသျဖင့္ကေတာ့ ကုိယ့္ဘ၀မွာ အေပ်ာ္ဆုံးအလုပ္နဲ႕၊ မျဖစ္မေန ျဖတ္သန္းရမည့္ ဘ၀ရဲ႕ အခ်ိန္ေတြကိုကုန္လြန္ရင္း အလုပ္လုပ္ဖို႕ အရမ္းကို ေတာင့္တမိပါတယ္။ ဒါ့ေၾကာင့္ မိမိဘာကို အားသန္သလဲဆုိတာ ကိုယ့္ကိုယ္ကို သတိထားရင္းနဲ႕ …<br /><br />ေၾသာ္..ငါက-- တင္းတင္းက်ပ္က်ပ္ အမိန္႕ေတြေအာက္မွာ လုပ္ရတာမၾကိဳက္၊ ေန႕တဒူ၀ မေျပာင္းလဲေသာ အလုပ္ေတြကို( ဥပမာ - စာရင္းကိုင္၊ ကြန္ပ်ဴတာ စာရုိက္၊ စာရင္းစစ္ အစရိွသျဖင့္) မႏွစ္သက္ဘူး။<br /><br />ကုိယ္ၾကိဳက္တာက …. ဆန္းသစ္တီထြင္မႈ၊ လူေတြနဲ႕ ဆက္ဆံမႈ၊ သူတပါးအတြက္ ၀န္ေဆာင္မႈ၊ အျပင္ အထူးသျဖင့္ ကြ်န္ေတာ္သိခ်င္တာ ကေတာ့ လူေတြဟာ သူတုိ႕ရဲ႕ ပုိက္ဆံေတြကို သူတို႕ႏွစ္သက္မႈအလုိက္ ဘယ္လုိသုံး ျဖဳန္းေနၾကသလဲဆုိတာကိုဘဲ။<br /><br />ဒါ့ေၾကာင့္ ရန္ကုန္မွ ကြ်န္ေတာ္ အလုပ္စလုပ္တဲ့အခါက်ေတာ့ အဲဒီ ဆန္းသစ္တီထြင္မႈ ေတြနဲ႕ လုပ္ေဆာင္ေနရေသာ အလုပ္တစ္ခုျဖစ္တဲ့အျပင္ မိမိကလည္း စိတ္အားထက္သန္တဲ့အလုပ္ျဖစ္တဲ့ ေစ်းကြက္ေဖာ္ေဆာင္မႈ အလုပ္ကို စၿပီးလုပ္ခဲ့တယ္။ ေနာက္ၿပီး အဲဒီဘာသာရပ္ဟာ ေက်ာင္းသားဘ၀တည္းက အင္တုိက္အားတုိက္ စိတ္ပါ၀င္စား ေလ့လာခဲ့တဲ့ ဘာသာရပ္လည္းျဖစ္ေနတယ္။<br /><br />ကြ်န္ေတာ့္အတြက္ကေတာ့ ေစ်းကြက္ေဖာ္ေဆာင္တဲ့အလုပ္ဟာ သူ႕ေနရာ ဌာနအလုိက္ ကန္သတ္မႈရွိတဲ့ အလုပ္မ်ဳိးမဟုတ္ဘူး။ ေနာက္ၿပီး အမ်ားက ယူဆထားသလို ေၾကာ္ျငာလုပ္ျခင္း(တီဗြီ-ေရဒီယို-အက္ဖ္အမ္-စာရြက္-အင္တာနက္တုိ႕တြင္)၊ ေစ်းပြဲေတာ္လုပ္ျခင္း၊ အေရာင္းအားျမွင့္တင္ျခင္း၊ ၀ယ္သူအၾကိဳက္ လုပ္ေဆာင္ျခင္း ဆုိတဲ့အခ်က္ေတြတင္ မကပါဘူး။ ဒါကို အထူးသတိျပဳဖို႕လုိပါတယ္။<br /><br />ေစ်းကြက္ေဖာ္ေဆာင္ျခင္းသည္ စနစ္တက် ေလ့က်င့္ျပင္ဆင္ထားေသာ ၾကီးမားတဲ့ ျဖစ္စဥ္ပါဘဲ။ အဲဒီ ျဖစ္စဥ္ထဲမွာ ဘာေတြပါ၀င္ေနသလဲဆုိရင္ .. ၀ယ္သူႏွစ္သက္မႈရွိၿပီး ၀ယ္ခ်င္လာေအာင္၊ အလြယ္တကူ ၀ယ္ႏုိင္ေအာင္၊ ဘယ္လုိ ျပဳမႈလုပ္ေဆာင္ရမယ္၊ ၀ယ္သူေတြဟာ မိမိရဲ႕ ျပိဳက္ဖက္ကေန မ၀ယ္ဘဲ မိမိဆီမွာ ပိုၿပီး ထပ္ခါ ထပ္ခါ ၀ယ္ေအာင္ ဘယ္လိုလုပ္ရမယ္…စတာေတြ ပါ၀င္ေနတယ္။<br /><br /><span style="color: #330099;">ေစ်းကြက္ေဖာ္ေဆာင္သူမ်ားအတြက္ အခ်က္ (၃) ခ်က္</span></span></div><br /><br /><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5092518316441865698" src="http://4.bp.blogspot.com/_1LcU1u3D1Ak/RqxCbW-wDeI/AAAAAAAAACg/YKl5rMcEJ3U/s400/3+marks.jpg" style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center;" /><br /><span lang="MY" style="font-family: Zawgyi-One,ZawgyiOne,Zawgyi1,Verdana; font-size: small; font-weight: 500;"><br /><br /></span><br /><div><span lang="MY" style="font-family: Zawgyi-One,ZawgyiOne,Zawgyi1,Verdana; font-size: small; font-weight: 500;">ေစ်းကြက္ေဖာ္ေဆာင္တဲ့အလုပ္နဲ႕ အသက္ေမြး၀မ္းေၾကာင္းျပဳေနၾကတဲ့ ကြ်မ္းက်င္ပညာရွင္မ်ားဟာ ေအာက္ပါ အခ်က္ သုံးခ်က္ကို မျဖစ္မေနရွိရမွာျဖစ္ပါတယ္။</span><br /><span lang="MY" style="font-family: Zawgyi-One,ZawgyiOne,Zawgyi1,Verdana; font-size: small; font-weight: 500;"><br /></span><br /><span lang="MY" style="font-family: Zawgyi-One,ZawgyiOne,Zawgyi1,Verdana; font-size: small; font-weight: 500;"><span style="color: #6600cc;">၁) ခြဲျခမ္းစိတ္ျဖာျခင္း</span></span><br /><span lang="MY" style="font-family: Zawgyi-One,ZawgyiOne,Zawgyi1,Verdana; font-size: small; font-weight: 500;">စကၤာပူမွာ ကြ်န္ေတာ္ အာရွ ပစိဖိတ္ဆုိင္ရာ ေစ်းကြက္ေဖာ္ေဆာင္မႈဘာသာရပ္နဲ႕ ဘဲြ႕လြန္တက္တုန္းက စကၤာပူအမ်ဳိးသား တကၠသုိလ္က ပါေမာကၡ တစ္ေယာက္ေျပာတဲ့စကားကို သတိရမိတယ္။ ဆရာကေျပာတယ္-- အခုသင္မည့္ သင္ခန္းစာမွာ “ကုန္စည္” ဆုိတဲ့စကားကို မသုံးဖုိ႕။ မေျပာဖို႕။ ေျပာခဲ့ရင္ ဒဏ္ေငြခ်မယ္ဆုိတယ္။ အေျဖကေတာ့ ရွင္းပါတယ္- ဘာေၾကာင့္လဲဆုိေတာ့ ကုန္စည္ဆုိတာမရွိဘူး၊ အရာရာတုိင္းကို ခြဲျခမ္းစိတ္ျဖာႏုိင္လို႕ဘဲ။</span><br /><span lang="MY" style="font-family: Zawgyi-One,ZawgyiOne,Zawgyi1,Verdana; font-size: small; font-weight: 500;"><br /></span><br /><span lang="MY" style="font-family: Zawgyi-One,ZawgyiOne,Zawgyi1,Verdana; font-size: small; font-weight: 500;">ဘယ္လိုနည္းနဲ႕မွကို ကုန္စည္လို႕ေခၚတဲ့ ပစၥည္းဆုိတာမရွိပါ။ အဲဒီကုန္စည္သည္ပင္လွ်င္ သူ႕ပတ္၀န္းက်င္မွာ အမ်ဳိးမ်ဳိးေသာ ၀န္ေဆာင္မႈေတြနဲ႕ ၀န္းရံေနလို႕ဘဲျဖစ္တယ္။ ဥပမာ - ေခါင္းလိမ္းဆီ ဆိုတဲ့ ကုန္စည္မွာ ကြဲျပားျခားနားတဲ့ ၀န္ေဆာင္မႈေတြျဖစ္တဲ့ အရည္အေသြး၊ သင့္တင္ေလ်ာက္ပတ္မႈ (ေဗာက္ေသျခင္း၊ ဆံပင္ေပါက္ျခင္း၊ နက္ျခင္း၊ အေမႊးရနံ႕သင္းျခင္း)၊ ယုံၾကည္စိတ္ခ်ရခ်င္း၊ ထုိက္တန္ေသာ ေစ်းႏႈန္းျဖင့္ ေရာင္းျခင္း စတာေတြက ၀န္းရံေနပါတယ္။ ဒီေတာ့ အဲဒီ ပစၥည္းသည္ပင္လွ်င္ ကြဲျပားျခားနားတဲ့ ၀န္ေဆာင္မႈေပၚလုိက္ၿပီး ေျပာင္းလဲသြားတယ္။ အဲဒီလို ေစ်းကြက္ေဖာ္ေဆာင္သူေတြက ခဲြျခမ္းစိတ္ျဖာႏုိင္ရမယ္။ ခဲြျခမ္းစိတ္ျဖာႏုိင္တဲ့ အသိဥာဏ္ရွိရမယ္။</span><br /><span lang="MY" style="font-family: Zawgyi-One,ZawgyiOne,Zawgyi1,Verdana; font-size: small; font-weight: 500;"><br /></span><br /><span lang="MY" style="font-family: Zawgyi-One,ZawgyiOne,Zawgyi1,Verdana; font-size: small; font-weight: 500;"><span style="color: #6600cc;">၂) ဆန္းသစ္တီထြင္ျခင္း</span></span><br /><span lang="MY" style="font-family: Zawgyi-One,ZawgyiOne,Zawgyi1,Verdana; font-size: small; font-weight: 500;">မိမိတုိ႕လုပ္ရတဲ့ လုပ္ငန္းပတ္၀န္းက်င္ဟာ အထူးသျဖင့္ အျပဳသေဘာေဆာင္ ဆန္းသစ္တီထြင္မႈေတြနဲ႕ ျပည့္ႏွက္ေနတဲ့ ပတ္၀န္းက်င္ျဖစ္ခဲ့လွ်င့္ မိမိကိုယ္မိမိ အလြန္ကံေကာင္းသူလုိ႕ မွတ္ခ်က္ခ်လုိက္ပါ။ ဒီလုိပါဘဲ.. ေစ်းကြက္ေဖာ္ေဆာင္သူေတြဟာ မိမိလုပ္တဲ့လုပ္ငန္းမွာ ဆန္းသစ္တီထြင္မႈရွိတဲ့ ပတ္၀န္းက်င္၊ ဆန္းသစ္တီတြင္မႈရွိတဲ့ စိတ္ဓါတ္နဲ႕လုပ္ေနၾကတဲ့သူေတြကုိ ခန္႕အပ္ျခင္း ရွိဖို႕ အင္မတန္ အေရးၾကီးပါတယ္။ မရွိရင္ အတက္ႏုိင္ဆုံး ၾကိဳးစားၿပီး ဖန္တီးပါ။</span><br /><span lang="MY" style="font-family: Zawgyi-One,ZawgyiOne,Zawgyi1,Verdana; font-size: small; font-weight: 500;"><br /></span><br /><span lang="MY" style="font-family: Zawgyi-One,ZawgyiOne,Zawgyi1,Verdana; font-size: small; font-weight: 500;">ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ သမ႐ုိးက် ေစ်းကြက္ဟာ ေအာင္ျမင္မႈေလ်ာ့နည္းလာတဲ့အခါ ဆန္းသစ္တီထြင္မႈရွိတဲ့ ေစ်းကြက္ေဖာ္ေဆာင္သူေတြသာလွ်င္ အနာဂါတ္ေစ်းကြက္ကို ဖန္တီး၊ စီမံႏုိင္မွာျဖစ္တယ္။ သိထားရမွာက မိမိတုိ႕သည္ ဆန္းသစ္တီထြင္ေနတဲ့ ပတ္၀န္းက်င္မွာ လုပ္ကုိင္ေနရမယ္ဆုိတဲ့ အသိဘဲ။</span><br /><span lang="MY" style="font-family: Zawgyi-One,ZawgyiOne,Zawgyi1,Verdana; font-size: small; font-weight: 500;"><br /></span><br /><span lang="MY" style="font-family: Zawgyi-One,ZawgyiOne,Zawgyi1,Verdana; font-size: small; font-weight: 500;">ယေန႕ကမၻာၾကီးကို ၾကည့္ရင္လည္း အတူတူပါဘဲ။ ဆန္းသစ္တီတြင္မႈရွိတဲ့ ေဒသေတြသာလွ်င္ ကမၻာမွာ အတုိးတက္ဆုံး ျဖစ္ေနၾကတယ္။ အေရွ႕ေတာင္အာရွႏုိင္ငံေတြကုိ ၾကည့္ရင္လည္း ဒီအတုိင္းဘဲ။ စကၤာပူႏုိင္ငံဟာ တစ္ကယ္ေတာ့ ရန္ကုန္တုိင္းထက္ေတာင္ အက်ယ္အ၀န္အားျဖင့္ က်ဥ္းေျမာင္းပါတယ္။ ထို႕အတူ အေရွ႕ေတာင္အာရွႏုိင္ငံေတြထဲမွာဆုိရင္ အေသးဆုံးႏုိင္ငံျဖစ္တယ္။ ဒါေပမဲ့ စီးပြားေရ၊ က်န္းမာေရး၊ သိပၸံပညာ၊ နည္းပညာ၊ ကုန္သြယ္ေရး၊ ၀န္ေဆာင္မႈ စတဲ့ေနရာေတြမွာ တိုးတက္ေန႐ုံမကဘဲ ရွိၿပီးသားကို ဆန္းသစ္တီထြင္မႈ အျမဲရွိေနတဲ့အတြက္ အျခား အျခားေသာ အေရွ႕ေတာင္အာရွႏုိင္ငံေတြထက္ စာရင္ တိုးတက္မႈႏႈန္း အျမင့္မားဆုံးလို႕ ဆုိႏုိင္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ ၾကီးသည္ ေသးသည္က ပဓါနမဟုတ္ဘဲ၊ အရည္အခ်င္း ဆန္းသစ္တီထြင္ျခင္းကသာ ပဓါနဆိုတာကို နားလည္သေဘာေပါက္ရမယ္။</span><br /><span lang="MY" style="font-family: Zawgyi-One,ZawgyiOne,Zawgyi1,Verdana; font-size: small; font-weight: 500;"><br /></span><br /><span lang="MY" style="font-family: Zawgyi-One,ZawgyiOne,Zawgyi1,Verdana; font-size: small; font-weight: 500;"><span style="color: #6600cc;">၃) ေရွ႕ကဦးေဆာင္ျခင္း</span></span><br /><span lang="MY" style="font-family: Zawgyi-One,ZawgyiOne,Zawgyi1,Verdana; font-size: small; font-weight: 500;">ေစ်းကြက္ေဖာ္ေဆာင္သူေတြအားလုံးသည္ စီမံခန္႕ခြဲသူမ်ားမဟုတ္ဘဲ ေရွ႕က ၾကိဳေျပးေနတဲ့ ဦးေဆာင္ရွင္ေတြျဖစ္တယ္။ အကယ္၍ မိမိဟာ ေန႕စဥ္လုပ္ငန္းရဲ႕ အခ်ိန္ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကုိ စာရင္းအင္း၊ ဖြဲ႕စည္းပုံ အဆင့္ဆင့္၊ ကုန္က်စရိတ္၊ အေသးအမြားကိစၥေတြေပၚမွာဘဲ အာ႐ုံကရၿပီး လုပ္ကုိင္ေနမယ္ဆုိရင္ မိမိသည္ ေစ်းကြက္ေဖာ္ေဆာင္သူမဟုတ္၊ စီမံခန္႕ခြဲသူသာျဖစ္သည္။</span><br /><span lang="MY" style="font-family: Zawgyi-One,ZawgyiOne,Zawgyi1,Verdana; font-size: small; font-weight: 500;"><br /></span><br /><span lang="MY" style="font-family: Zawgyi-One,ZawgyiOne,Zawgyi1,Verdana; font-size: small; font-weight: 500;">ဦးေဆာင္ရွင္ျဖစ္ဖုိ႕အတြက္ဆုိရင္ မိမိရဲ႕ အခ်ိန္ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကို အခြင့္အေရးကို မ်က္ေျခမပ်က္ ေစာင့္ၾကည့္ျခင္း၊ စိတ္ကူးေဖာ္ေဆာင္ျခင္း၊ ရည္မွန္းခ်က္ျခမွတ္ျခင္း၊ လူေတြနဲ႕ဆက္ဆံျခင္း စတာေတြအေပၚမွာ အသုံးျပဳဖုိ႕လုိပါတယ္။</span><br /><span lang="MY" style="font-family: Zawgyi-One,ZawgyiOne,Zawgyi1,Verdana; font-size: small; font-weight: 500;"><br /></span><br /><span lang="MY" style="font-family: Zawgyi-One,ZawgyiOne,Zawgyi1,Verdana; font-size: small; font-weight: 500;">တခ်ဳိ႕ကေျပာတယ္။ ဦးေဆာင္သူေတြဟာ ႐ုပ္ရည္ ဥပတိ ေကာင္းမြန္ဖို႕၊ သူတပါးေတြအားက်ေအာင္ လုပ္ျပဖို႕၊ စိတ္၀င္စားေအာင္ေနထုိင္ဖို႕ လုိအပ္တယ္တဲ့။ ဒါဆုိရင္ တခ်ဳိ႕ေသာ ေအာင္ျမင္တဲ့ စီးပြားေရး လုပ္ငန္းရွင္ၾကီးမ်ားဟာ သူတို႕ရဲ႕အလုပ္ေတြကို တည္ျငိမ္ေအးေဆးတဲ့နည္းလမ္းနဲ႕ လုပ္ငန္းမွာရွိတဲ့ သူေတြရဲ႕ စိတ္နဲ႕ႏွလုံးသားကုိ ထိေတြ႕ဆက္ဆံၾကတာေတြ လက္ေတြ႕မွာ အမ်ားၾကီးရွိပါတယ္။ သူတုိ႕ေတြဟာ ႐ုိးရွင္းပြင္လင္း၊ ဟိတ္ဟန္မရွိ၊ သူတပါးကိုစားနာေထာက္ထားၿပီး ဆက္ဆံေရးေကာင္းမြန္ေသာသူမ်ား ျဖစ္ၾကတယ္။ ဆုိ႐ုိးစကားတစ္ခုအရဆုိရင္ “ေအာင္ျမင္တဲ့ ဦးေဆာင္ရွင္ဆုိတာ လူေတြက သူရွိတယ္လို႕ေတာင္ သိပ္မသိၾကရင္ အေကာင္းဆုံးဘဲ”တဲ့။ ဒါေၾကာင့္ မိမိတို႕အေနနဲ႕ ကနဦးအဆုိကုိ ေသခ်ာစီစစ္ၿပီးမွ ယေန႕လက္ရွိေအာင္ျမင္ေနၾကေသာ ေစ်းကြက္ေဖာ္ေဆာင္သူေတြရဲ႕ထုံးကို ႏွလုံးမူရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။</span><br /><span lang="MY" style="font-family: Zawgyi-One,ZawgyiOne,Zawgyi1,Verdana; font-size: small; font-weight: 500;"><br /></span><br /><span lang="MY" style="font-family: Zawgyi-One,ZawgyiOne,Zawgyi1,Verdana; font-size: small; font-weight: 500;">ေအာင္ျမင္ေနၾကေသာ ေစ်းကြက္ေဖာ္ေဆာင္သူေတြဟာ အျမဲတမ္းေျပာင္းလဲ ဆန္းသစ္တီထြင္ေနတဲ့ ေစ်းကြက္ကို နားလည္ေအာင္ အခ်ိန္ေပး၍ လက္ေတြ႕ ေလ့လာ လုပ္ေဆာင္ေနသူမ်ားျဖစ္ပါတယ္။</span><br /><span lang="MY" style="font-family: Zawgyi-One,ZawgyiOne,Zawgyi1,Verdana; font-size: small; font-weight: 500;"><br /></span><br /><span lang="MY" style="font-family: Zawgyi-One,ZawgyiOne,Zawgyi1,Verdana; font-size: small; font-weight: 500;">နိဂုံးခ်ဳပ္ရမည္ဆုိလွ်င္ အထက္ပါေဖာ္ျပခဲ့ေသာ အခ်က္ (၃) ခ်က္ကို ယေန႕လက္ရွိ ေစ်းကြက္ေဖာ္ေဆာင္သူေတြ အေနနဲ႕ ၾကိဳးစားလုပ္ေဆာင္ၾကဖုိ႕ တုိက္တြန္းပါတယ္။ တကယ္ေတာ့ ေစ်းကြက္ေဖာ္ေဆာင္မႈကို ေလ့လာမည္ဆုိရင္ တစ္ရက္နဲ႕ ရႏုိင္ၿပီး ကြ်မ္းက်င္ဖို႕ဆုိရင္ေတာ့ ဘ၀တေလ်ာက္လုံး လုပ္ေဆာင္သြားရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။</span><br /><span lang="MY" style="font-family: Zawgyi-One,ZawgyiOne,Zawgyi1,Verdana; font-size: small; font-weight: 500;"><br /></span><br /><span lang="MY" style="font-family: Zawgyi-One,ZawgyiOne,Zawgyi1,Verdana; font-size: small; font-weight: 500;"><span style="font-size: 85%;">+++အားလုံး အားလုံး --- မိမိအလုပ္မွာ ထားရွိရမည့္ အေကာင္းဆုံးအရည္အခ်င္းေတြနဲ႕ ျပည့္စုံၾကပါေစလုိ႕…+++</span></span></div><span lang="MY" style="font-family: Zawgyi-One,ZawgyiOne,Zawgyi1,Verdana; font-size: small; font-weight: 500;"><br /><br /></span><br /><div><span lang="MY" style="font-family: Zawgyi-One,ZawgyiOne,Zawgyi1,Verdana; font-size: small; font-weight: 500;"><span style="font-size: 85%;"><br />++ ၀န္ခံခ်က္ - ဆရာ ဖီးလစ္ ကုိခ္လာ၏ ေစ်းကြက္ေဖာ္ေဆာင္ျခင္း၏ စီမံခန္႕ခြဲမႈ စာအုပ္မွ တခ်ဳိ႕ကို မွီညမ္းထားပါသည္။++</span></span></div><span lang="MY" style="font-family: Zawgyi-One,ZawgyiOne,Zawgyi1,Verdana; font-size: small; font-weight: 500;"></span></div></div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5901629513603640233-2037035853622922089?l=daretobesmart.blogspot.com' alt='' /></div>Inspired (made in myanmar)noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5901629513603640233.post-91959912596039673182010-06-25T06:50:00.000-07:002010-09-05T10:16:15.800-07:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_1LcU1u3D1Ak/RqdWQm-wDZI/AAAAAAAAAB4/YjdgdGjzbIo/s1600-h/change.jpg"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5091132747107274130" src="http://4.bp.blogspot.com/_1LcU1u3D1Ak/RqdWQm-wDZI/AAAAAAAAAB4/YjdgdGjzbIo/s400/change.jpg" style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center;" /></a><br /><div><span lang="MY" style="font-family: Zawgyi-One,ZawgyiOne,Zawgyi1,Verdana; font-size: small; font-weight: 500;">အထူးသျဖင့္ ယေန႕ေခတ္ ကြ်န္ေတာ္တို႕တေတြဟာ စစ္မွန္တဲ့ ေပ်ာ္ရႊင္မႈ႕၊ လြတ္လပ္မႈ႕၊ ၿငိမ္းခ်မ္းမႈ႕မ်ားကုိ ေတာင့္တ လိုလားၾကေသာ္လည္း လက္ေတြ႕မွာ တကယ္ရေအာင္လုပ္ဖို႕ အင္မတန္ ၀န္ေလးေနတက္ၾကပါတယ္။ ဘာ့ေၾကာင့္အခုလို ၀န္ေလးေနၾကသလဲဆုိတာကုိ စဥ္းစားၾကည့္ရင္ အဓိက အေၾကာင္းအရင္းတစ္ခုကေတာ့ ေျပာင္းလဲမႈ႕ကုိ လက္ခံႏုိင္တဲ့စြမ္းရည္ဟာ ကြ်န္ေတာ္တုိ႕တေတြမွာ နည္းပါးေနတဲ့အတြက္ေၾကာင့္လို႕ ယူဆမိပါတယ္။<br /><br />တကယ္ေတာ့ မိမိရဲ႕အလုပ္ ဆုံးရႈံးတဲ့အခါ စိုးရိမ္ေသာကေရာက္ရတယ္၊ မိမိရဲ႕ ခ်စ္ေသာသူ နဲ႕ခဲြခြာရတဲ့အခါ ပူေဆြးငိုေၾကြးၾကတယ္၊ မိမိျဖစ္ခ်င္တဲ့အတုိင္း ျဖစ္မလာတဲ့အခါ စိတ္ဓါတ္က်ၾကတယ္၊ အစရွိတာေတြဟာ ကြ်န္ေတာ္တုိ႕တစ္ေတြ မလြဲမေသြ ရင္ဆုိင္ၾကံဳဆုံေနၾကရတယ္။ အမွန္တကယ္ကေေတာ့ အခုလို ပူေဆြး ေသာက စိုးရိမ္ ပူပန္ရျခင္းရဲ႕ အေၾကာင္းဟာ မိမိအလုပ္ဆုံးရႈံးျခင္း၊ ခ်စ္သူနဲ႕ ကြာကဲြျခင္း၊ ျဖစ္ခ်င္တုိင္း ျဖစ္မလာျခင္းစတာေတြေၾကာင့္မဟုတ္ဘဲ မိမိကိုယ္တုိင္က ျဖစ္ပ်က္မႈရ႕ဲ အေျပာင္းအလဲကို လက္ခံႏုိင္ျခင္း၊ လက္မခံႏုိင္ျခင္းေတြေၾကာင့္သာ ျဖစ္တယ္ဆုိတာကို နားလည္ သေဘာေပါက္ရပါလိမ့္မယ္။<br /><br />ကြ်န္ေတာ္တုိ႕ဘ၀မွာ တခါတေလ ေကာင္းေသာ အေျပာင္းအလဲကုိေတာင္ လက္ခံေျပာင္းလဲဖို႕ ေတာ္ေတာ္ေလးၾကိဳးစားရတဲ့ အခ်ိန္ကာလေတြကို ျဖတ္ေက်ာ္ဖူးၾကပါလိမ့္မယ္။ အဲဒီအခါၾကရင္ မိမိကုိယ္ကို ထိန္းခ်ဳပ္ႏုိင္ဖို႕၊ အားေပးဖုိ႕၊ ျပင္လည္ျပင္ဆင္ဖို႕၊ ျပန္လည္စုစည္းဖို႕ စတဲ့အခ်က္အလက္ေတြကို ျပဳလုပ္ရပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ အဲဒီအေျပာင္းအလဲဟာ မိမိဘ၀အတြက္ စိတ္ခ်၊ ယုံၾကည္၊ ခုိင္မာေသာ အေျပာင္းအလဲျဖစ္ေအာင္ အဘက္ဘက္က ၾကိဳးစားဖုိ႕လုိပါတယ္။<br /><br />အကယ္၍ လက္မခံႏုိင္ဘူးဆုိရင္ေတာင္ ဘာေၾကာင့္လဲဆုိတဲ့ အေျခခံအေၾကာင္းကုိ မိမိကုိယ္တိုင္ ေသခ်ာစြာ ဆန္းစစ္ဖုိ႕ လုိပါတယ္။ အခြင့္အခါသင့္လ်င္ မိမိရဲ႕ မိတ္ေဆြ (သုိ႕) ပညာရွိမ်ားႏွင့္ တုိင္ပင္ေဆြးေႏြးၿပီး အၾကံဥာဏ္ရယူပါက ပိုေကာင္းပါတယ္။ ဒါေပမဲ့လည္း မိမိရဲ႕ စိတ္ဓါတ္ကသာ ပဒါနၾကတယ္ဆုိတာကို မေမ့ပါႏွင့္။ ကနဦး မိမိစိတ္ကုိ မိမိနားလည္ သေဘာေပါက္ေအာင္ ၾကိဳးစားရမွာျဖစ္တယ္။<br /><br />ဘ၀မွာ ေျပာင္းလဲမႈထက္ ပုိၿပီး ပီျပင္ သဘာ၀က်ေသာအရာ မရွိႏုိင္ပါဘူး။ “အေၾကာင္းတရားအားလုံးသည္ သူ႕အလိုလိုျဖစ္ေပၚၿပီး သူ႕အလုိလိုသာလ်ွင္ ပ်က္စီး အဆုံးသတ္ၾကရသည္” ဟု ဗုဒၶစာေပတြင္ ေလ့လာမွတ္သားဖူးသည့္ အတုိင္း ကြ်န္ေတာ္တုိ႕ ရင္ဆုိင္ရေသာ ေကာင္းျခင္း ဆုိးျခင္း ပူေဆြးျခင္းအားလုံးတုိ႕ဟာ သူ႕ဖာသာသူ အဆုံးသတ္သြားၾကတာ လက္ေတြ႕ၾကံဳဖူးပါလိမ့္မယ္။ ဥပမာအားျဖင့္ မိမိၾကဳံေတြ႕ခဲ့ရတဲ့ ေပ်ာ္ရႊင္ခဲ့မႈ႕ေတြ၊ စုိးရိမ္ခဲ့မႈ႕ေတြကုိ ျပန္လည္စဥ္းစားၾကည့္ပါ။ ေသခ်ာတာကေတာ့ ျပန္လည္မွတ္မိႏုိင္္ၿပီး အဲဒီအေတြ႕အၾကဳံေတြအားလုံး ဘယ္ကုိ ေရာက္သြားသလဲဆုိတာ မည္သူ သိႏုိင္ၾကပါမလား?။ ဒါ့ေၾကာင့္ အဓိက သတိရဖုိ႕ကေတာ့ ခံစားမႈအားလုံးသည္ တဒဂၤသာ ျဖစ္ၿပီး ဘ၀ရဲ႕ သဘာ၀အက်ဆုံးအဆင့္ျဖစ္တဲ့ ေျပာင္းလဲမႈကို ကြ်န္ေတာ္တုိ႕ လက္မခံႏုိင္မႈေၾကာင့္ အဲဒီခံစားမႈေတြဟာ ဖန္တီး ျဖစ္ေပၚလာျခင္း ျဖစ္ေၾကာင္း နားလည္ဖို႕လုိပါတယ္။<br /><br />တကယ္ေတာ့ ကြ်န္ေတာ္တုိ႕အတြက္ အဓိက စြမ္းေဆာင္ရည္ရွိဖို႕ကေတာ့ မိမိရဲ႕ အတြင္းနဲ႕အျပင္မွာ ျဖစ္ေပၚလာတဲ့ ေျပာင္းလဲေနေသာ သဘာ၀ကုိ လက္ခံၿပီး ထုိမွတဆင့္ တကယ္လြတ္လပ္မႈ၊ ေပ်ာ္ရႊင္မႈ၊ နဲ႕ ဘ၀ရဲ႕ ၿငိမ္းခ်မ္းမႈကုိ ဖန္တီးဖို႕ျဖစ္ပါတယ္။ မိမိကုိယ္ကလည္း ေျပာင္းလဲမႈကို ခံႏုိင္ရည္ရွိၿပီး အေျပာင္းအလဲကို နားလည္ဖုိ႕ ၾကိဳးစားေနျခင္းသည္ပင္လွ်င္ မိမိကုိယ္တုိင္ ဒုကၡမျဖစ္ဖို႕ အျပင္ မိမိပတ္၀န္းက်င္ကိုပါ ဒုကၡ မေရာက္ေအာင္ ေဆာင္ရြက္ျခင္းသကဲ့သုိ႕ ျဖစ္ပါသည္။ တနည္းအားျဖင့္ မိမိကိုယ္တုိင္က အသိဥာဏ္ျမင့္မားေအာင္၊ ရင့္က်က္မႈရွိေအာင္အျပင္ မိမိပတ္၀န္းက်င္ကိုပါ အားက်မႈရွိေအာင္ ၾကိဳးစားဖုိ႕လုိပါသည္။<br /><br />ဒီေနရာမွာ ကြ်န္ေတာ္တစ္ေယာက္ ေရႊေတာင္ကုန္းဆရာေတာ္ၾကီး စကၤာပူမွာ တရားစခန္းဖြင့္စဥ္က ဆရာေတာ္ၾကီး မိန္႕ၾကားခဲ့ေသာ စကားကုိ ျပန္ၿပီး ေဖာက္သည္ခ်ပါရေစ။ အဲဒီတုန္းက ညေနေစာင္းအခ်ိန္ဆုိေတာ့ ဆရာေတာ္ၾကီးကလည္း ေအးေအးေဆးေဆးရွိတာနဲ႕ မိနစ္ ၄၀ မွ်ၾကာေအာင္ ေဆြးေႏြးျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ ဆရာေတာ္ၾကီးကေျပာတယ္။<br /><br /><span style="color: #330099;">“ဘ၀မွာ မိမိေၾကာင့္ သူတစ္ပါးဒုကၡမေရာက္ေအာင္<br />ျပဳမႈ ေျပာဆုိ ၾကံေတြးရမွာ ျဖစ္သလုိ<br />သူတစ္ပါးေၾကာင့္ မိမိမွာ<br />ဒုကၡမျဖစ္ေအာင္လည္း ပါးနပ္ရမယ္”</span> ဆုိတဲ့မိန္႕ၾကားစကားပါဘဲ။<br /><br />ဒါေၾကာင့္ ကြ်န္ေတာ္တုိ႕တစ္ေတြဟာ ဆရာေတာ္ၾကီး မိန္႕မွာခ်က္နဲ႕အညီ လုပ္ကုိင္ၾကဖုိ႕ တုိက္တြန္းပါတယ္။ တခ်ိဳ႕က သူတစ္ပါးကုိ ဒုကၡမေပးဘူး။ ဒါေပမဲ့ သူတပါးရဲ႕ ဒုကၡကိုတေတာ့ တေလွၾကီး ခံၾကရတယ္။ ဒါဟာလည္း မေကာင္းဘူး။ ေနာက္တစ္ခုကေတာ့ မိမိကိုယ္တုိင္က သူတပါးဒုကၡမေရာက္ေအာင္ အတပ္ႏုိင္ဆုံး ေျပာ ၾကံ လုပ္ ရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။<br /><br />ကြ်န္ေတာ္တုိ႕ေတြ ေန႕စဥ္ရင္ဆုိင္ေနရတဲ့ အေျပာင္းအလဲ အေတြ႕အၾကဳံေတြေလာက္ ဘယ္အရာမွ သဘာ၀က်က် မျဖစ္ႏုိင္တာကို သိၿပီးေနာက္မွာ အထူးသတိထားရမွာက ဘ၀ရဲ႕ ျဖစ္စဥ္ေျပာင္းလဲမႈေတြတုိင္းမွာ မည္သည့္အရာကိုမွ ေၾကာက္ရြံ႕စရာ မလိုဘူးဆုိတာကို နားလည္ရမွာျဖစ္ပါတယ္။ မိမိကုိယ္တုိင္က အဲဒီ အျဖစ္အပ်က္ အေျပာင္းအလဲေတြကို ပုိၿပီး နားလည္လာမယ္ဆုိရင္ အဲဒီ အေကာင္း အဆုိးဆုိတာေတြရဲ႕ ျဖစ္တည္ပ်က္မႈ (ကုိယ့္ေၾကာင့္ သူတပါးအက်ဳိးပ်က္မႈ၊ စိတ္ဆင္းရဲမႈ၊ သူတပါးေၾကာင့္ မိမိ အက်ဳိးပ်က္မႈ) ေတြရဲ႕ ဇစ္ျမစ္ကို သေဘာေပါက္လာပါလိမ့္မယ္။ တနည္းအားျဖင့္ ကုိယ္ကိုယ္တုိင္က ေျပာင္းလဲမႈကို လက္မခံႏုိင္မႈေၾကာင့္ ျဖစ္ေပၚလာတဲ့ ျပႆနာမ်ားကိုဆုိလုိျခင္းျဖစ္တယ္။<br /><br />ဒါ့ေၾကာင့္ ကြ်န္ေတာ္တုိ႕အတြက္ ေျပာင္းလဲမႈေတြကို ရင္ဆုိင္ရတုိင္း မွန္မွန္ကန္ကန္ ကုိင္တြယ္ႏုိင္ဖို႕ ေအာက္ပါ အခ်က္ေလးခ်က္ကို ေလ့က်င့္ထားဖို႕တိုက္တြန္းပါတယ္။<br /><br />၁) ကုိယ္ေတြ႕ၾကံဳရတဲ့ အေျပာင္းအလဲကို ခုခံတုိက္ခုိက္ေနရတဲ့ မိမိရဲ႕ စြမ္းရည္ကို နားလည္ပါ။<br />၂) ေျပာင္းလဲမႈဟာ ဘ၀အတြက္ သဘာ၀အက်ဆုံးအရာဆုိတာကုိ အသိအမွတ္ျပဳပါ။<br />၃) အရာရာတုိင္းဟာ ေရစီးေၾကာင္းကဲ့သို႕ ျဖစ္တည္စီးဆင္းေနတယ္၊ တည္ျမဲမႈမရွိ၊ ေေျပာင္းလဲမႈ (ခံစားမႈ) ေတြဟာ တခဏသာျဖစ္တယ္ဆုိတာကို အသိအမွတ္ျပဳပါ။<br />၄) ေတြ႕ၾကဳံရတဲ့ ခ်မ္းေျမစရာ ေျပာင္းလဲမႈနဲ႕ စိတ္ညစ္စရာ ေျပာင္းလဲမႈမ်ားကို လက္ခံၿပီး ေက်းဇူးတင္မိဖို႕ ၾကိဳးစားပါ။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ အဲ့ဒီေျပာင္းလဲမႈေတြေၾကာင့္ဘဲ မိမိရဲ႕ဘ၀ဟာ တုိးတက္ျခင္းကို ျဖစ္ေစလုိ႕ပါ။<br /><br />အထူးသျဖင့္ လူတုိင္း လူတုိင္းဟာ မိမိဘ၀ကုိ သက္ေတာင့္သက္သာနဲ႕ အေျပာင္းအလဲကို ရင္ဆုိင္ဖို႕ တာ၀န္အျပည့္ရွိပါတယ္ဆုိတာကို ယုံၾကည္ၾကဖုိ႕တုိက္တြန္းလုိက္ပါတယ္။<br /><br /><span style="color: #993300;">++ မည္သူ႕ေၾကာင့္မွ် မိမိကိုယ္ကုိ စိတ္ဓါတ္မက်ပါေစနဲ႕။<br />++ မည္သူမွ် မိမိကုိ မၿခိမ္းေျခာက္ႏိုင္ပါ။<br />++ အရာရာတုိင္းဟာ ေျပာင္းလဲေနတယ္။<br />++ ခံႏုိင္ရည္ရွိမႈဟာ ပန္းတုိင္သုိ႕ ေရာက္ႏုိင္တယ္။</span></span></div><br /><div><span lang="MY" style="font-family: Zawgyi-One,ZawgyiOne,Zawgyi1,Verdana; font-size: small; font-weight: 500;"><span style="color: #999999; font-size: 85%;"><i>( ၀န္ခံခ်က္---- အုိင္ယာလန္စာေရးဆရာ <span style="color: #666666;">မစ္ခ္ကြမ္</span> ေရးသားေသာ <span style="color: #666666;">စြမ္းရည္ႏွင့္ အလွတရား</span> စာအုပ္မွ ေကာက္ႏုတ္ခ်က္တခ်ဳိ႕ကို မွီညမ္းထားပါသည္။)</i></span><br /></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5901629513603640233-9195991259603967318?l=daretobesmart.blogspot.com' alt='' /></div>Inspired (made in myanmar)noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-5901629513603640233.post-2007087234115183052010-06-18T05:59:00.000-07:002010-09-05T10:16:42.944-07:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_1LcU1u3D1Ak/Rsbt7S9zSpI/AAAAAAAAAHU/nI8B4lFx0is/s1600-h/brain.jpg"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5100025231002782354" src="http://1.bp.blogspot.com/_1LcU1u3D1Ak/Rsbt7S9zSpI/AAAAAAAAAHU/nI8B4lFx0is/s400/brain.jpg" style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center;" /></a><br /><div><span lang="MY" style="font-family: Zawgyi-One,ZawgyiOne,Zawgyi1,Verdana; font-size: small; font-weight: 500;"><span style="color: #cc0000; font-size: 130%;">မိမိတုိ႕ရဲ႕ မွတ္ဥာဏ္ဦးေႏွာက္ကို ဘယ္ေတာ့မွာ သံေခ်းမတက္ေစပါနဲ႕။ အထူးသျဖင့္ သြက္လက္ျဖတ္လတ္ေအာင္ ေန႕စဥ္ေလ့က်င့္ပါ။</span><br /><br />မၾကခဏဆုိသလို ေမးမိေသာ ေမးခြန္း။<br /><br />“ခင္ဗ်ား ေမ့တက္လား” လို႕ ေမးရင္ အမ်ားစုကေတာ့<br />“ဟုတ္တယ္ဗ် ေမ့တတ္တယ္” လို႕ လြယ္လြယ္ကူကူ ျပန္ေျဖတတ္ၾကတယ္။<br /><br />အဲဒီအခါက်ရင္ ေနာက္ေမးခြန္းက -<br />“ဟုတ္လား၊ ဒါဆုိရင္ ခင္ဗ်ားဆီက ပိုက္ဆံ တစ္သိန္းေခ်းသြားတဲ့သူကိုေရာ ခင္ဗ်ားေမ့တတ္လား” ဆိုေတာ့<br /><br />“ခင္ဗ်ားကလည္း ေပါက္ကရေလးဆယ္၊ အဲဒါကိုေတာ့ ဘယ္လုိလုပ္ၿပီး ေမ့လုိ႕ရမွာလဲဗ်၊ ဒီေလာက္ ထင္ထင္ရွားရွားၾကီးကို” လုိ႕ ျပန္ေျဖၾကတယ္။<br /><br />အဲ့ဒီေတာ့ ဘာျဖစ္လို႕ ဒါက်ေတာ့ မေမ့တာလဲဆုိေတာ့ အမ်ားစုကေျပာၾကတယ္။ အဲဒီလုိကိစၥမ်ဳိးက်ေတာ လြယ္လြယ္ကူကူ ေမ့ေပ်ာက္လုိ႕ ဘယ္ရမလဲတဲ့။<br /><br />တကယ္ေတာ့ ေမ့တတ္တယ္၊ သတိေကာင္းတယ္ဆုိတာ မဟုတ္ပါဘူး။ ဘာျဖစ္တာလဲဆုိေတာ့ အေလ့အက်င့္ မလုပ္ေပးလို႕ဘဲ။ ပုံမွန္အေလ့အက်င့္လုပ္ေပးမယ္ဆုိရင္ မွတ္ဥာဏ္ဆုိတာ အင္မတန္မွ ေကာင္းလာပါလိမ့္မယ္။ အဓိကျပႆနာက မွတ္ဥာဏ္စြမ္းရည္ကို ေန႕ခ်င္းညခ်င္း ေကာင္းေအာင္လုပ္ခ်င္တဲ့ အမ်ားစုရဲ႕ ေမ်ာ္လင့္ခ်က္ေၾကာင့္ဘဲ။ မိမိမွတ္ဥာဏ္ကို ေသခ်ာေလ့က်င့္ၿပီး သိခ်င္ေသာအရာကို မွတ္ထား၊ ၿပီးရင္ အသုံးခ်တဲ့အခါ ျပန္ေခၚစဥ္းစားၾကည့္ပါ။ မွတ္မိတာကို ေတြ႕ရလိမ့္မယ္။<br /><br />ကြ်န္ေတာ့္ေတြ႕ဖူးတဲ့ အသက္ ၇၅ႏွစ္ရွိ မစၥတာယုိး ဆုိရင္ အခုအခ်ိန္အထိ ကုိယ္ပိုင္စီးပြားေရးကို ကုိယ္တုိင္ဦးစီးၿပီး အလုပ္လုပ္ေနတုန္း။ လုပ္သမ်ွကိစၥတိုင္း ခ်က္က်က် စနစ္တက် လုပ္တတ္တဲ့သူ။ အသက္ၾကီးေပမဲ့ မွတ္ဥာဏ္ေကာင္းတဲ့သူ၊ သူ႕ပစၥည္းေစ်းႏႈန္း တြက္ခ်က္မႈတုိင္းကို လက္မတင္ ေစ်းတြက္ေပးႏုိင္သူမ်ဳိး။ ဒါ့ေၾကာင့္ မွတ္ဥာဏ္သည္ အသက္ၾကီးသည္ ငယ္သည္ႏွင့္မဆုိင္ပါ။ အသက္ၾကီးျခင္းသည္ ေလ့က်င့္ထားေသာ မွတ္ဥာဏ္ကုိ မဖ်က္ဆီးႏုိင္ပါ။<br /><br />ဥပမာအေနနဲ႕ဆုိရင္ - အသုံးမျပဳတဲ့ ဓါးလုိပါဘဲ - ပုံမွန္လွီးျဖတ္တဲ့အလုပ္ကို အဲဒီဓားက ဟန္က်က် လုပ္ႏုိင္ေတာ့မွာ မဟုတ္ေတာ့ဘူး။ ဒါေပမဲ့ အဲဒီဓားကို ျပန္ၿပီး ထက္ေအာင္ေသြးမယ္ဆုိရင္ေတာ့ ျပန္လည္ အသြားထက္ လွီးျဖတ္ႏိုင္မွာျဖစ္တယ္။ အဲဒီလုိနဲ႕ အေနၾကာျပန္ရင္လည္း ဆက္လက္အလုပ္လုပ္ႏုိင္ဖို႕အတြက္ ျပန္လည္ ေသြးရဦးရပါအုံးမယ္။ မိမိတို႕ရဲ႕ မွတ္ဥာဏ္ဦးေႏွာက္ဟာလည္း အဲဒီအတုိင္းဘဲ အလုပ္လုပ္ပါတယ္။ အခ်ိန္နဲ႕အမ်ွ မိမိတို႕ရဲ႕ မွတ္ဥာဏ္စြမ္းရည္ကုိ အသြားထက္ေအာင္ ေသြးေနရမွာျဖစ္တယ္။ မိမိတို႕ရဲ႕ ခႏၶာကိုယ္ကို က်န္းမာသန္စြမ္းေအာင္ ပုံမွန္ေလ့က်င့္ခန္းလုပ္ဖို႕လုိသလို မိမိတုိ႕ရဲ႕ မွတ္ဥာဏ္ကိုလည္း အခုေဖာ္ျပမဲ့ နည္းလမ္း သုံးမ်ိဳးနဲ႕ လုပ္ဖို႕ ေဖာ္ျပလုိက္ပါတယ္။<br /><br /><span style="color: #000099;">၁) ၾကည္႐ႈစစ္ေဆးတတ္တဲ့ စြမ္းရည္ကုိ တိုးတက္ေအာင္လုပ္ပါ။</span><br /><br />အမ်ားစု ေမ့တတ္တဲ့ အဓိကအေၾကာင္းအရင္းတစ္ခုကေတာ့ အေၾကာင္းအရာ ကိစၥတစ္ရပ္အား ၾကည္႐ႈစစ္ေဆးတတ္တဲ့ စြမ္းရည္ကုိ တုိးတက္ေအာင္ မလုပ္ျခင္းေၾကာင့္ဘဲ။ ေရးလက္စေဘာပင္ကို မူလေနရာျပန္မထားဘဲ ျပီးတဲ့ေနရာထားခဲ့၊ ေနာက္ ေရးမယ္လုပ္ေတာ့ ရွာလို႕မေတြ႕လို စိတ္ပ်က္ခဲ့ရမႈေတြ။ မိမိေဘာင္းဘီအိတ္၊ အကၤ်ီအိတ္ထဲ ထည့္ထားၿပီး ေပ်ာက္သြားတဲ့ေဘာပင္ကို ရွာေနတာေတြဟာ တကယ္ေတာ့ ပ်ာယာခတ္ေနတဲ့ စိတ္ကို ဒီအတုိင္းလြတ္ထားၿပီး အလုပ္လုပ္ေနတဲ့အတြက္ေၾကာင့္ဘဲ။<br /><br />ေနာက္ၿပီး မ်ားေသာအားျဖင့္ အသိမိတ္ေဆြအသစ္ေတြ႕လုိ႕ ႏႈတ္ဆက္ရင္ နံမည္ကို အရင္ေျပာျပၿပီး ဘယ္မွာလုပ္တယ္ စသျဖင့္ ေျပာၿပီး မိတ္ဆက္တတ္ၾကတယ္။ အကယ္၍ မိမိက ေသေသခ်ာခ်ာ မၾကားလုိက္ဘူးဆုိရင္ ျပန္ၿပီး ေနာက္တစ္ေခါက္ နံမည္ထပ္ေျပာဖို႕ ၀န္မေလးပါနဲ႕။ ဒါမွ မွတ္မိမွာကို။ တကယ္လုိ႕ တပါးသူက နံမည္ကပ္ျပားကုိ ေပးမယ္ဆုိရင္လည္း နံမည္၊အလုပ္အကိုင္ကုိ သက္ဆုိင္ရာတစ္ခုခုနဲ႕ တြဲမွတ္ဖို႕ ၾကိဳးစားပါ။ ဥပမာ - အဲဒီလူနံမည္က မေအးေအးသန္း အလုပ္လုပ္တာက ေရြ၀ါ၀ါ ကုမၸဏီမွာဆုိရင္ - မိမိစိတ္ထဲက မွတ္လို႕လြယ္ေအာင္ “ေရႊ၀ါဆပ္ျပာနဲ႕ဆိုရင္ အသားအရည္ဟာ ေအးျမသန္႕ရွင္းလိမ့္မယ္” စသည္ျဖင့္ေပါ့ဗ်ာ။ အတပ္ႏုိင္ဆုံး မိမိသန္ရာ ၀ါသနာပါရာနဲ႕ မွတ္ပါ။ ကြ်န္ေတာ္ အေတြ႕အၾကံဳအရဆုိရင္ အခုလို မွတ္နည္းဟာ အင္မတန္မွကို အက်ဳိးမ်ားပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ့္ေဖာက္သည္ေတြရဲ႕ နာမည္ အလုပ္ဌာနေတြဆုိရင္ ႐ႈပ္မွ႐ႈပ္၊ တခ်ဳိ႕က ကုလားလူမ်ိဳး အလုပ္လုပ္တာက တ႐ုတ္ဆီမွာ၊ တခ်ဳိ႕က မေလးရွားလူမ်ဳိး အလုပ္လုပ္တာက တ႐ုတ္ဆီမွာ၊ တခ်ဳိ႕က တ႐ုတ္လူမ်ဳိး အလုပ္လုပ္တာက တ႐ုတ္ဆီမွာ ဒါေပမဲ့ သူ႕နံမည္က အေနာက္တုိင္းနံမည္.. အုိ စုံေနတာဘဲ။ ေခၚလို႕ အခက္ဆုံးက တ႐ုတ္နံမည္ေတြဘဲ။<br /><br /><span style="color: #000099;">၂) စိတ္အာ႐ုံစူးစိုက္မႈကို ျမွင့္တင္ပါ။</span></span></div><span lang="MY" style="font-family: Zawgyi-One,ZawgyiOne,Zawgyi1,Verdana; font-size: small; font-weight: 500;"><span style="color: #000099;"></span><br /></span><br /><div><span lang="MY" style="font-family: Zawgyi-One,ZawgyiOne,Zawgyi1,Verdana; font-size: small; font-weight: 500;"><br /></span><br /><span lang="MY" style="font-family: Zawgyi-One,ZawgyiOne,Zawgyi1,Verdana; font-size: small; font-weight: 500;">ဒါဟာလည္း မွတ္ဥာဏ္တုိးတက္ေရးမွာ အင္မတန္မွကို အေရးၾကီးပါတယ္။ အဲဒီအတြက္ ပုံမွန္ေလ့က်င့္ဖုိ႕လိုတယ္။ စိတ္အာ႐ုံစူးစိုက္မႈပိုမိုေကာင္းမြန္လာၿပီဆုိတာနဲအမွ် မိမိတုိ႕ရဲ႕ မွတ္ဥာဏ္ဦးေႏွာက္ဟာလည္း လည္ပတ္ႏႈန္းပိုမိုအားေကာင္းလာၿပီး မွတ္ထားတဲ့ကိစၥကို အလြယ္တကူ ျပန္လည္ ေဖာ္ႏုိင္ပါတယ္။ အခြင့္သင့္လုိ႕ မိမိၾကိဳက္တဲ့ သီခ်င္း (သို႕) မွတ္စုတစ္ခ်ဳိ႕ရဲ႕ စာသားမ်ားကို အလြတ္က်က္ၿပီး ျပန္လည္ ဆုိၾကည့္တဲ့ေလ့က်င့္ခန္းမ်ဳိးကိုလုပ္ၾကည့္ပါ။ ဤကဲ့သို႕ အင္တုိက္အားတုိက္ က်က္မွတ္လိုက္တဲ့အခါ မိမိရဲ႕ မွတ္ဥာဏ္ဦးေႏွာက္ဟာ ပုံမွန္ထက္ ပိုၿပီး အားစုိက္လုပ္ကိုင္ရတဲ့အတြက္ သာမန္မွတ္သားမႈမ်ဳိးမဟုတ္ဘဲ ေသေသခ်ာခ်ာ မွတ္သားျခင္းမ်ဳိးျဖစ္သြားတယ္။ အဲ့ဒီအတြက္ေၾကာင့္ ေနာက္ေနာင္ျပန္လည္ၿပီး ေတြးေခၚၾကည့့္လွ်င္ ေဖာ္ျပႏုိင္တယ္ဆုိတာ လက္ေတြ႕ပါဘဲ။</span><br /><span lang="MY" style="font-family: Zawgyi-One,ZawgyiOne,Zawgyi1,Verdana; font-size: small; font-weight: 500;"><br /></span><br /><span lang="MY" style="font-family: Zawgyi-One,ZawgyiOne,Zawgyi1,Verdana; font-size: small; font-weight: 500;"><span style="color: #000099;">၃) အသစ္အဆန္းတစ္ခုခုကို ပုံမွန္ေလ့လာပါ။</span></span></div><span lang="MY" style="font-family: Zawgyi-One,ZawgyiOne,Zawgyi1,Verdana; font-size: small; font-weight: 500;"><br /></span><br /><div><span lang="MY" style="font-family: Zawgyi-One,ZawgyiOne,Zawgyi1,Verdana; font-size: small; font-weight: 500;"><span style="color: #000099;"></span></span><br /><span lang="MY" style="font-family: Zawgyi-One,ZawgyiOne,Zawgyi1,Verdana; font-size: small; font-weight: 500;">မိမိကုိယ္တုိင္က ေန႕စဥ္ ပုံမွန္ အသစ္အဆန္းကို ေလ့လာမွတ္သားေနမယ္ဆုိရင္ မိမိရဲ႕ မွတ္ဥာဏ္ ဦးေႏွာက္ဟာလည္း ပုိၿပီး တက္ၾကြလန္းဆန္းေနၿပီး မိမိကုိယ္တုိင္လည္း ကုိယ္ဘာလုပ္ေနတယ္ဆိုတာကို အာ႐ုံစုိက္လာႏိုင္မွာျဖစ္ပါတယ္။ အလြယ္ကူဆုံးကေတာ့ အဘိဓါန္ထဲက စာသားမ်ားကို ေန႕စဥ္ တစ္လုံး (သုိ႕) ႏွစ္လုံး အာဂုံေဆာင္ၿပီး စကားေျပာတဲ့အခါျဖစ္ျဖစ္၊ စာေရးတဲ့အခါျဖစ္ျဖစ္ အသုံးခ်တတ္ေအာင္ ၾကိဳးစားပါ။ အကယ္၍ အင္တာနက္ရွိတဲ့ ေနရာမ်ဳိးမွာ ေနရင္ေတာ့ မိမိစိတ္၀င္စားရာ၊ အထူးသျဖင့္ မိမိမသိေသးတဲ့ အေၾကာင္းအရာကို အင္တာနက္စာမ်က္ႏွာေတြကတဆင့္ ေေလ့လာပါ။</span><br /><span lang="MY" style="font-family: Zawgyi-One,ZawgyiOne,Zawgyi1,Verdana; font-size: small; font-weight: 500;"><br /></span><br /><span lang="MY" style="font-family: Zawgyi-One,ZawgyiOne,Zawgyi1,Verdana; font-size: small; font-weight: 500;"><i>အထက္ပါေဖာ္ျပခ်က္ေတြကို လုပ္သြားမယ္ဆုိရင္ ေဗဒင္ေမးစရာမလုိ မိမိရဲ႕ မွတ္ဥာဏ္ဦးေႏွာက္ဟာ ဆက္စပ္ ဖြံ႕ျဖိဳးမႈအားေကာင္းလာမွျဖစ္ၿပီး အေၾကာင္းအရာအခ်က္အလက္မ်ားကို မွတ္သားတ့ဲအခါမွာလည္း ပိုၿပီး ထက္ျမက္စူးရွလာမွာျဖစ္ပါတယ္။</i></span></div><span lang="MY" style="font-family: Zawgyi-One,ZawgyiOne,Zawgyi1,Verdana; font-size: small; font-weight: 500;"><br /></span><br /><div><span lang="MY" style="font-family: Zawgyi-One,ZawgyiOne,Zawgyi1,Verdana; font-size: small; font-weight: 500;"><b><span style="font-family: Zawgyi-One;"></span></b></span></div><span lang="MY" style="font-family: Zawgyi-One,ZawgyiOne,Zawgyi1,Verdana; font-size: small; font-weight: 500;"><br /></span><br /><div></div><span lang="MY" style="font-family: Zawgyi-One,ZawgyiOne,Zawgyi1,Verdana; font-size: small; font-weight: 500;"></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5901629513603640233-200708723411518305?l=daretobesmart.blogspot.com' alt='' /></div>Inspired (made in myanmar)noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5901629513603640233.post-91683673259128811652010-05-01T07:58:00.000-07:002010-09-05T10:13:21.326-07:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_1LcU1u3D1Ak/RrCiL2-wDyI/AAAAAAAAAFA/5HGTPJg5oCw/s1600-h/discipline.jpg"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5093749503177002786" src="http://2.bp.blogspot.com/_1LcU1u3D1Ak/RrCiL2-wDyI/AAAAAAAAAFA/5HGTPJg5oCw/s400/discipline.jpg" style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center;" /></a><br /><div><a href="http://3.bp.blogspot.com/_1LcU1u3D1Ak/RrCgfG-wDxI/AAAAAAAAAE4/OE0IoT4KVSI/s1600-h/discipline.jpg"></a><span lang="MY" style="font-family: Zawgyi-One,ZawgyiOne,Zawgyi1,Verdana; font-size: small; font-weight: 500;">ကြ်န္ေတာ္တုိ႕ ငယ္ငယ္ကတည္းက ေက်ာင္းသင္ခန္းစာထဲမွာ <span style="color: #3333ff;">“စည္းကမ္းသည္ လူ၏ တန္ဖုိး”၊ “စည္းကမ္းရွိမွ တုိးတက္မည္”</span> စသည္ျဖင့္ ေလ့လာက်က္မွတ္ခဲ့ရတာကို အားလုံးသိပါလိမ့္မယ္။ ဒါေပမဲ့ အဲဒီတုန္းက ေလ့လာမွတ္သားဖူးတဲ့အတိုင္းေရာ ကြ်န္ေတာ္တုိ႕ က်င့္သုံးၾကပါသလားလုိ႕ အခ်ိန္ရရင္ ကုိယ့္ကိုယ္ကို ေမးၾကည့္မယ္ဆုိရင္ေတာ့ ရာခုိင္းႏႈန္းမ်ားမ်ားဟာ မလုပ္ၾကတာကို ေတြ႕ရပါလိမ့္မယ္။<br /><br />စည္းကမ္းသည္ လူ၏တန္ဖိုးကိုတက္ေစသည္။ ေငြေၾကးရွိျခင္း၊ မရွိျခင္း၊ ရာထူးရွိျခင္း၊မရွိျခင္းတုိ႕နဲ႕မဆုိင္။ အေျခအေနတုိင္းနဲ႕မဆုိင္။ မိမိတစ္ဦးတည္းႏွင့္သာ သက္ဆုိင္သည္။ တစ္ဦးခ်င္းကစ၊ လူေပါင္းမ်ားစြာတုိင္ရင္ စည္းကမ္းရွိေသာ မိသားစု၊ ရပ္ကြက္၊ ၿမိဳ႕နယ္၊ တုိင္း၊ ႏုိင္ငံ ျဖစ္မွာ မေသြပင္။ တခ်ဳိ႕ကေျပာတယ္ .. မရွိ ခုိးႏုိးတဲ့.. အဲဒီအဆုိကို ကြ်န္ေတာ္လက္မခံႏုိင္ပါ။ မရွိရင္ ရွိေအာင္လုပ္လုိ႕ရတယ္။ အဲဒီလုိရွိေအာင္ စည္းကမ္းနဲ႕ စရမွာျဖစ္တယ္။ ဘာစည္းကမ္းလဲဆုိရင္ အရင္စရမွာက ရွိတာနဲ႕ ေရာင့္ရဲတင္းတိမ္ပါ ဆုိတာဘဲ။ ဒီေနရာမွာ လူပ်င္းတုိ႕ရဲ႕ ေရာင့္ရဲျခင္းကို မဆုိလိုပါ။ မိမိနဲ႕ မတန္ေသးတာကို ရေအာင္မလုပ္နဲ႕။ မိမိလက္ရွိအေျခအေနကို သိေအာင္လုပ္ပါ။ ၿပီးေတာ့မွ တဆင့္ျမင့္ေအာင္ စနစ္တက် လွမ္းပါ။ ျဖစ္ခ်င္တာေတြကုိ သိပ္ၿပီး ဦးစားမေပးပါနဲ႕။ လက္ရွိ အေျခအေနမွာ မိမိဘ၀အတြက္ ျဖစ္သင့္တာထဲကမွ မိမိျဖစ္ႏုိင္တာကို အရင္ အေကာင္အထည္ေဖာ္ဖုိ႕ ၾကိဳးစားရမွာျဖစ္တယ္။ ဒါဆုိရင္ မိမိသည္ အရွိကို အရွိအတုိင္းသိၿပီး မိမိေမွ်ာ္မွန္းရာ ပန္းတုိင္းကို စနစ္တက် စည္းကမ္းရွိရွိ လွမ္းေနၿပီလို႕ ေျပာႏုိင္ၿပီ။<br /><br />ကြ်န္ေတာ္တို႕ ျမန္မာလူမ်ဳိးအမ်ားစု အခက္အခဲက တစ္စိတ္ကုိ တစ္အိပ္လုပ္ခ်င္တဲ့ လက္ေတြ႕မဆန္ေသာ စိတ္ကူးယဥ္သက္သက္ေတြနဲ႕ စည္းမရွိ ကမ္းမရွိ ျဖစ္ခ်င္ၾကတဲ့အတြက္ ဒုကၡေတြ ပင္လယ္ေ၀ေနၾကတာဘဲ။ ဒါ့အျပင္ မေရာင္ရာ ဆီလူးတတ္တဲ့အတြက္ ေဗဒင္ဆရာ၊ သုိက္ဆရာ ေတြရဲ႕ တြင္းထဲ ႏွစ္မြန္းရတာဘဲ။ ႏုိင္ငံျခားသြားခ်င္တဲ့သူကလည္း မိမိကုိယ္တုိင္အားထုတ္ဖို႕ မၾကိဳးစား၊ ဒင္းတုိ႕လက္ထဲ ၀ါးကြက္အပ္တယ္။ စာေမးပြဲေအာင္ခ်င္သူ၊ ရာထူးတက္ခ်င္သူကလည္း စနစ္တက် စည္းကမ္းရွိရွိ မၾကိဳးစားဘဲ အင္း၊ ယၾတာတုိ႕ ဘာတုိ႕ကို ခ်ဥ္းကပ္တယ္။ ၿပီးေတာ့ ကုိယ္ေကာင္းဖုိ႕အတြက္ သူမ်ားကို ဒုကၡေရာက္ေအာင္ ေခ်ာက္တြန္းတတ္ၾကတယ္။ ဒါေတြဟာ တကယ္ေတာ့ မိမိအျပင္ မိမိနဲ႕ထိေတြဆက္စပ္ေနတဲ့ သူေတြကိုပါ ပင္ပန္းေစႏုိင္တယ္ဆုိတာကို နားလည္ဖို႕ေကာင္းပါၿပီ။ ယေန႕ေခတ္မွာ စည္းနဲ႕ကမ္းနဲ႕ စတင္ၾကဖုိ႕ လိုပါၿပီ။<br /><br />မိမိကိုယ္တုိင္တင္မက သူတပါးဆီကလည္း အတုယူဖုိ႕ လိုအပ္ပါတယ္။ ေကာင္းမြန္ေသာ အရာဆုိရင္ အတုယူသင့္ပါၿပီ။ ကြ်န္ေတာ္တုိ႕ငယ္ငယ္တုန္းက မိဘ ဘုိးဘြားေတြဆုံးမသလိုဆုိတဲ့အတုိင္း … ဘယ္ေရာက္ေရာက္ ..သြား စည္းကမ္း၊ စား စည္းကမ္း၊ ေန စည္းကမ္း လုိ႕ ေျပာရမလိုေတာင္ ျဖစ္ေနပါၿပီ။<br /><br />စည္းကမ္းစနစ္တက်ရွိၿပီးသားသူမ်ားအတြက္ ဘယ္ေနရာေရာက္ေရာက္ အထူးတလည္ စည္းကမ္းလုိက္နာစရာမလုိပါ။ ဘာေၾကာင့္လဲဆုိေတာ့ သူကိုယ္တုိင္က စည္းကမ္းရွိေနၿပီျဖစ္လုိ႕ဘဲ။ ဥပမာ .. ေဆးလိပ္မေသာက္ရဆုိတဲ့ေနရာမွာ ေဆးလိပ္ေသာက္မိလွ်င္ ဒဏ္ေငြ၊ ဒါေပမဲ့ သူကိုယ္တုိင္က ေဆးလိပ္မေသာက္တက္ဖူးဆုိရင္ အဲဒီစည္းကမ္းကို လုိက္နာစရာမလုိ။<br /><br />ဒီေနရာမွာ ကြ်န္ေတာ္တုိ႕ အမ်ားစုဟာ <span style="color: #333399;">ေရွာင္ရန္က်င့္၀တ္မ်ားကို လိုက္နာတက္ၾကၿပီး ေဆာင္ရန္က်င့္၀တ္မ်ား ကိုေတာ့ လုိက္နာဖုိ႕ အင္မတန္မွ ၀န္ေလးၾကတယ္။</span> ဥပမာ - သူမ်ားအသက္မသတ္ဖုိ႕ က်င့္၀တ္ကို လုိက္နာၾကတယ္။ ဒါေပမဲ့ ေဆာင္ရန္က်င့္၀တ္ေတြျဖစ္တဲ့ မိမိအ၀တ္အစားေတြ ၀တ္ၿပီးရင္ ေလ်ာ္ဖြတ္ဖို႕၊ အိပ္ယာသိမ္းဖုိ႕၊ ယဥ္ေက်းစြာ ျပဳမႈဆက္ဆံဖုိ႕ စတာေတြက်ေတာ့ အင္တုိက္အားတုိက္ မလုိက္နာႏိုင္ၾကပါ။ ဒါေၾကာင့္လည္း တုိးတက္သင့္သေလာက္ မတုိးတက္ၾကတာဟာ ေဗဒင္ေမးစရာ မလုိပါဘူး။<br /><br />ဒါေၾကာင့္ ဒီပို႕စ္မွာ အထူးသျဖင့္ ေဆာင္ရန္က်င့္၀တ္မ်ားကို လုိက္နာၾကဖုိ႕ အထူးတုိက္တြန္းရင္း နဲ႕ အားက်ဖြယ္ အတုယူဖြယ္ စကၤာပူက စည္းကမ္းတခ်ဳိ႕ကို ပုံနဲ႕တကြ ေဖာ္ျပလုိက္ပါတယ္။</span><br /><br /><span lang="MY" style="font-family: Zawgyi-One,ZawgyiOne,Zawgyi1,Verdana; font-size: small; font-weight: 500;"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5093746977736232642" src="http://2.bp.blogspot.com/_1LcU1u3D1Ak/RrCf42-wDsI/AAAAAAAAAEQ/R2vEMQ69GYA/s400/01.jpg" style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center;" /></span><br /><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5093747510312177410" src="http://2.bp.blogspot.com/_1LcU1u3D1Ak/RrCgX2-wDwI/AAAAAAAAAEw/FMTLFo7rugY/s400/05.jpg" style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center;" /><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5093747329923550962" src="http://4.bp.blogspot.com/_1LcU1u3D1Ak/RrCgNW-wDvI/AAAAAAAAAEo/cxkjVzlnii4/s400/04.jpg" style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center;" /><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5093747218254401250" src="http://2.bp.blogspot.com/_1LcU1u3D1Ak/RrCgG2-wDuI/AAAAAAAAAEg/VVQaUoa6cbY/s400/03.jpg" style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center;" /><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5093747115175186130" src="http://2.bp.blogspot.com/_1LcU1u3D1Ak/RrCgA2-wDtI/AAAAAAAAAEY/1TP-PtIYuJg/s400/02.jpg" style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center;" /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5901629513603640233-9168367325912881165?l=daretobesmart.blogspot.com' alt='' /></div>Inspired (made in myanmar)noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5901629513603640233.post-23647754660500872392009-11-30T08:03:00.000-08:002010-09-05T10:17:50.059-07:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_1LcU1u3D1Ak/Rq9QEm-wDrI/AAAAAAAAAEI/4Xa3rTA7QMc/s1600-h/learning.jpg"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5093377743692762802" src="http://4.bp.blogspot.com/_1LcU1u3D1Ak/Rq9QEm-wDrI/AAAAAAAAAEI/4Xa3rTA7QMc/s400/learning.jpg" style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center;" /></a> <span lang="MY" style="font-family: Zawgyi-One,ZawgyiOne,Zawgyi1,Verdana; font-size: small; font-weight: 500;">ေက်းဇူးေတာ္ရွင္ ေယာဆရာေတာ္ၾကီး ေရးသားတဲ့ အထက္က လကၤာကုိ ကြ်န္ေတာ္ ၈ တန္းေက်ာင္းသား ဘ၀ကတည္းက အလြတ္က်က္ခဲ့တာ၊ အခုအခ်ိန္ထိ မေမ့ေသးဘူး။ မွတ္ဥာဏ္ေကာင္းလုိ႕ေတာ့ မဟုတ္ဘူး၊ ႏွလုံးသားထဲမွာ စြဲေနလုိ႕ဗ်။ ငယ္ငယ္တုန္းကေတာ့ ဘာရယ္ညာရယ္ မဟုတ္ပါဘူး။ ကေလးပီပီ သင္ေပးတာေတြ က်က္ခဲ့ရတဲ့ဘ၀။ စာျပန္လို႕ အလြတ္မရရင္ ဆရာက ေၾကးစည္ဘု နဲ႕ နဖူးထိပ္ကို ထုလုိက္တာမ်ား တ႐ုတ္ကားထဲက မုိးၾကိဳးသြားပမာ ခံစားရတာ ေျပာမေနနဲ႕ေတာ့ အရပ္ကတုိ႕ေရ။<br /><br />အခုအခ်ိန္က်ေတာ့မွ ေၾသာ္ ဒီစာပုိဒ္ေလးဟာ ေတာ္ေတာ္ကုိ တန္ဖိုးရွိပါလားဆုိတာ သိလာတာ။ ဒီစာပုိဒ္ရဲ႕ အဓိပၸါယ္ကုိ အထူးလင္းစရာ မလိုပါဘူးလုိ႕ ကြ်န္ေတာ္ထင္ပါတယ္။ ပညာမရွိ၊ နည္းပါးတဲ့ ယုံၾကည္မႈဟာ မ်က္ကန္းယံုၾကည္မႈကဲ့သုိ႕ လည္းေကာင္း၊ ယံုၾကည္မႈမရွိ၊ နည္းပါးတဲ့ ပညာဟာလည္း ေျမေခြးတစ္ေကာင္ကဲ့သို႕ လည္းေကာင္း ဥပမာအလား ဆင္တူသည္။ ဒါေၾကာင့္ ယုံၾကည္ခုိင္မာတဲ့ ပညာသာလွ်င္ မိမိဘ၀အတြက္ေရာ မိမိပတ္၀န္းက်င္မက ကမၻာေလာကၾကီးအတြက္ပါ အက်ဳိးရွိေစမွာ ျဖစ္ပါတယ္။<br /><br />အဲဒီ ပညာ လို႕ေခၚတဲ့ သင္ယူမႈ၊ သင္ၾကားမႈ ေလ့လာမႈအေၾကာင္းေတြကို ကြ်န္ေတာ့္္ မေတာက္တေခါက္ အသိဥာဏ္နဲ႕ တင္ျပခ်င္ပါတယ္။<br /><br /><span style="color: #333399;">ဘာ့ေၾကာင္ သင္ယူေလ့လာေနရတာလဲဲ။</span></span><span lang="MY" style="font-family: Zawgyi-One,ZawgyiOne,Zawgyi1,Verdana; font-size: small; font-weight: 500;"><span style="color: #333399;"></span><br /></span><br /><div><span lang="MY" style="font-family: Zawgyi-One,ZawgyiOne,Zawgyi1,Verdana; font-size: small; font-weight: 500;"><br /></span><br /><span lang="MY" style="font-family: Zawgyi-One,ZawgyiOne,Zawgyi1,Verdana; font-size: small; font-weight: 500;">အေျဖက ရွင္းပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ္တုိ႕ဟာ ကုိယ့္ဘ၀အေပၚမွာ ပုိၿပီး နားလည္လာသည္ႏွင့္အမွ် ဘ၀ကုိ ပိုၿပီး ႏွစ္ေထာင္းအားရ ေက်နပ္ၾကတယ္။ အကယ္၍မ်ား ကြ်န္ေတာ္တုိ႕ဟာ အသိတရားတုိ႕၊ နားလည္မႈတုိ႕ မရွိဘူးဆုိရင္ ကြ်န္ေတာ္တို႕ဘ၀ဟာ ေက်ာက္တုံးပမာကဲ့သုိ႕လည္းေကာင္း အသက္ရွိၿပီး ရွင္သန္မႈမရွိသကဲ့သုိ႕ ျဖစ္ေနပါလိမ့္မယ္။ သင္ယူဆည္းပူးျခင္းဟာ ကြ်န္ေတာ္တုိ႕ဘ၀အတြက္ ပုိၿပီး စိတ္လႈပ္ရွားစရာေကာင္းသလုိ ပုိၿပီးလည္း အဓိပၸါယ္ ရွိပါတယ္။ ဘ၀ဟာ တည္ျမဲမႈမရွိ အျမဲတမ္းေျပာင္းလဲေနသည့္အေလ်ာက္ ကြ်န္ေတာ္တုိ႕တေတြလည္း ေျပာင္းလဲမႈနဲ႕အညီ သင္ယူေလ့လာေနဖုိ႕၊ အထူးသျဖင့္ ပတ္၀န္းက်င္ႏွင့္ လုိက္ေလ်ာညီေထြမႈ ရွိေအာင္ ျပဳလုပ္သင့္ပါတယ္။ တကယ္ေတာ့ သင္ယူေလ့လာျခင္းဟာ မိမိအတြက္တင္မကဘဲ ပတ္၀န္းက်င္အတြက္၊ သူတပါးအတြက္ပါ သဟဇာတျဖစ္ေစပါတယ္။</span><br /><span lang="MY" style="font-family: Zawgyi-One,ZawgyiOne,Zawgyi1,Verdana; font-size: small; font-weight: 500;"><br /></span><br /><span lang="MY" style="font-family: Zawgyi-One,ZawgyiOne,Zawgyi1,Verdana; font-size: small; font-weight: 500;">ၾကားဖူးခဲ့ေသာ စကားပုံအတုိင္းဆုိရင္ စဥ္ဆက္မျပတ္ သင္ယူေလ့လာေနသူတုိင္းဟာ အျမဲတမ္း ႏုပ်ဳိေနတယ္လို႕ ဆုိတဲ့အတုိင္းပါဘဲဗ်ာ။ အကယ္၍မ်ား ကြ်န္ေတာ္တုိ႕တေတြဟာ မိမိ စိတ္ႏွစ္သက္ရာေပၚမွာ အျမဲတမ္းေလ့လာ သင္ယူေနမယ္ဆိုရင္ စိတ္ပုိင္းဆုိင္ရာ ခ်ဳိ႕ယြင္းမႈ ေရာဂါမ်ားမွလည္း ကင္းေ၀းေစႏုိင္တယ္လို႕ မွတ္သားဖူးပါတယ္။ ဥပမာ - မိမိႏွစ္သက္ရာ စာေပ၊ ကဗ်ာ၊ ဂီတ၊ အႏုပညာ၊ ဘာသာစကား ကြန္ပ်ဴတာ အစရွိသျဖင့္ေပါ့။ ကြ်န္ေတာ္တုိ႕ရဲ႕ ဦးေႏွာက္ဟာ အစဥ္ရွင္သန္ေနဖို႕အတြက္ တကယ္ေတာ့ တျခားခႏၶာကိုယ္ အစိတ္အပုိင္းမ်ားကဲ့သို႕ ပုံမွန္ေလ့က်င္ခန္းလို႕ေခၚတဲ့ သင္ယူေလ့လာမႈလုပ္ဖို႕ လုိအပ္ပါတယ္။ ေရွးစကားအရ .. အသုံးျပဳဖုိ႕လား - ဆုံး႐ႈံးဖုိ႕လား ဆိုတဲ့အတုိင္း မိမိကုိယ္ကုိ မိမိ ေသခ်ာစြာ စီစစ္ဖို႕လုိပါတယ္။</span><br /><span lang="MY" style="font-family: Zawgyi-One,ZawgyiOne,Zawgyi1,Verdana; font-size: small; font-weight: 500;"><br /></span><br /><span lang="MY" style="font-family: Zawgyi-One,ZawgyiOne,Zawgyi1,Verdana; font-size: small; font-weight: 500;"><span style="color: #330099;">ဘာေတြကုိ ဘယ္ကေန ဘယ္လုိ ေလ့လာသင့္သလဲ။</span></span></div><span lang="MY" style="font-family: Zawgyi-One,ZawgyiOne,Zawgyi1,Verdana; font-size: small; font-weight: 500;"><br /></span><br /><div><span lang="MY" style="font-family: Zawgyi-One,ZawgyiOne,Zawgyi1,Verdana; font-size: small; font-weight: 500;"><span style="color: #330099;"></span></span><br /><span lang="MY" style="font-family: Zawgyi-One,ZawgyiOne,Zawgyi1,Verdana; font-size: small; font-weight: 500;">တကယ္ေတာ့ ကြ်န္ေတာ္တို႕တေတြ ဘာကိုဘဲစိတ္၀င္စားစား၊ တစ္ေယာက္နဲ႕တစ္ေယာက္ စိတ္၀င္စားမႈခ်င္း မတူညီႏုိင္ပါ။ ဘယ္လုိမွလည္း တူညီဖုိ႕ရာ မျဖစ္ႏုိင္ပါ။ တျခားသူသိတာကုိ မိမိသိခ်င္မွသိမယ္။ မိမိသိေနတာကို တျခားသူက သိခ်င္မွသိမယ္။ ဒါဆုိရင္ မိမိနဲ႕ အဲဒီတျခားသူတုိ႕ အသိခ်င္း ဖလွယ္ၾကရင္ ပိုမေကာင္းဘူးလား။ ဒါေတြးေတာစရာ။ ပုိေရာ အက်ဳိးမရွိႏိုင္ဘူးလား။ သင္ယူေလ့လာျခင္းရဲ႕ အဓိကရည္ရြယ္ခ်က္ဟာ အသိပညာ ၾကြယ္၀ဖုိ႕ထက္ ပိုၿပီးအျခား မရွိႏုိင္ပါဘူး။ အသိပညာ၊ အသိတရားဟာ နားလည္မႈကုိ ဦးတည္ေစတဲ့အျပင္ စာနာျခင္း၊ ႏွစ္ေထာင္းအားရျခင္း၊ ခ်စ္ခင္ႏွစ္သက္ျခင္းတုိ႕ကို ျဖစ္ေစတယ္။</span><br /><span lang="MY" style="font-family: Zawgyi-One,ZawgyiOne,Zawgyi1,Verdana; font-size: small; font-weight: 500;"><br /></span><br /><span lang="MY" style="font-family: Zawgyi-One,ZawgyiOne,Zawgyi1,Verdana; font-size: small; font-weight: 500;">ဒါ့ေၾကာင့္ ကြ်န္ေတာ္တို႕တေတြဟာ မိမိဘ၀အေၾကာင္းကို ပုိမိုေေလ့လာမိလွ်င္ မိမိတို႕ဘ၀အေပၚ ခ်စ္ခင္ျမတ္ႏုိးမႈ ကိုလည္း ပုိမုိ ေမြးဖြားႏိုင္မွာျဖစ္တယ္။ အဲဒီ့ ဘ၀အေပၚမွာ ခ်င္ခင္ျမတ္ႏုိးမႈသည္ပင္လွ်င္ ၿငိမ္းခ်မ္းမႈျဖစ္တယ္ဆုိတာကို နားလည္ရမွာ ျဖစ္တယ္။</span><br /><span lang="MY" style="font-family: Zawgyi-One,ZawgyiOne,Zawgyi1,Verdana; font-size: small; font-weight: 500;"><br /></span><br /><span lang="MY" style="font-family: Zawgyi-One,ZawgyiOne,Zawgyi1,Verdana; font-size: small; font-weight: 500;">ဒါဆုိရင္ ဘာေၾကာင့္သင္ယူေလ့လာေနတာလဲ၊ ဘာေတြကိုေလ့လာမလဲဆုိတဲ့ ေမးခြန္းကို ေျဖၿပီးေလာက္ၿပီဟု ကြ်န္ေတာ္ ထင္ပါတယ္။ ဆက္ၿပီး ကြ်န္ေတာ္တို႕ စဥ္းစားရမွာက ဘယ္လိုပုံနဲ႕ ေလ့လာဆည္းပူး မလဲဆုိတဲ့အခ်က္ဘဲ။ ဒီအထဲမွာ ကြ်န္ေတာ္နားလည္ထားတဲ့ ပုံစံနဲ႕ ေျဖပါရေစ။ တျခားလုပ္စရာေလးေတြ ရွိေနတာမုိ႕ အက်ဥ္းခ်ဳံးခြင့္ျပဳပါ။</span><br /><span lang="MY" style="font-family: Zawgyi-One,ZawgyiOne,Zawgyi1,Verdana; font-size: small; font-weight: 500;"><br /></span><br /><span lang="MY" style="font-family: Zawgyi-One,ZawgyiOne,Zawgyi1,Verdana; font-size: small; font-weight: 500;"><i><span style="color: #cc0000;">၁) မိမိအေတြ႕အၾကံဳကေန ေလ့လာဆည္းပူးပါ။<br />၂) မိမိအခက္အခဲေတြကေန ေလ့လာဆည္းပူးပါ။<br />၃) မိမိအမွားမ်ားကေန ေလ့လာဆည္းပူးပါ။<br />၄) ေမးခြန္းမ်ား ေမးရင္းကေန ေလ့လာဆည္းပူးပါ။<br />၅) သူတပါးဆီကေန ေလ့လာဆည္းပူးပါ။<br />၆) သင္ၾကားေပးမႈကေန ေလ့လာဆည္းပူးပါ။<br />၇) မိမိစိတ္ကို ဘယ္လုိေျပာင္းမလဲဆုိတာကေန ေလ့လာဆည္းပူးပါ။<br />၈) အမွန္တရားကို ရွာေဖြရင္းကေန ေလ့လာဆည္းပူးပါ။</span></i></span><br /><span lang="MY" style="font-family: Zawgyi-One,ZawgyiOne,Zawgyi1,Verdana; font-size: small; font-weight: 500;"><br /></span><br /><span lang="MY" style="font-family: Zawgyi-One,ZawgyiOne,Zawgyi1,Verdana; font-size: small; font-weight: 500;">မိမိသင္ယူဆည္းပူးၿပီးလွ်င္ ဘယ္ေတာ့မွ မၾကြားပါနဲ႕။ ဘာေၾကာင့္လဲဆုိေတာ့ သင္ယူ ဆည္းပူးမႈဟာ ဘယ္ေတာ့မွ ကုန္ဆုံးႏုိင္မွာ မဟုတ္လုိ႕ပါ။ အဲ့ဒါအျပင္ မိမိသိတယ္ဆုိတာ အျခားသူ ေျမာက္မ်ားစြာႏွင့္ ယွဥ္လွ်င္ ႏြားေျခရာခြက္ ေရအုိင္ထဲက ဖားသူငယ္ပမာ အလားတူပါတယ္။</span><br /><span lang="MY" style="font-family: Zawgyi-One,ZawgyiOne,Zawgyi1,Verdana; font-size: small; font-weight: 500;"><br /></span><br /><span lang="MY" style="font-family: Zawgyi-One,ZawgyiOne,Zawgyi1,Verdana; font-size: small; font-weight: 500;">နိဂံုးခ်ဳပ္အေနနဲ႕ ဒီစာေၾကာင္းေလးေၾကာင္းနဲ႕ အဆုံးသတ္ပါရေစ။</span><br /><span lang="MY" style="font-family: Zawgyi-One,ZawgyiOne,Zawgyi1,Verdana; font-size: small; font-weight: 500;"><br /></span><br /><span lang="MY" style="font-family: Zawgyi-One,ZawgyiOne,Zawgyi1,Verdana; font-size: small; font-weight: 500;"><span style="color: #990000;">သူ႕ကုိ ေရွာင္ပါ</span> - ဘာမွ မသိတဲသူ၊ ဒါကိုလည္း သူကုိယ္တိုင္က မသိဘူး။</span><br /><span lang="MY" style="font-family: Zawgyi-One,ZawgyiOne,Zawgyi1,Verdana; font-size: small; font-weight: 500;"><span style="color: #330099;">သူ႕ကုိ သင္ေပးပါ</span> - ဘာမွ မသိတဲသူ၊ ဒါေပမဲ့ သူကုိယ္တိုင္ မသိဘူးဆုိတာကုိ သိတယ္။</span><br /><span lang="MY" style="font-family: Zawgyi-One,ZawgyiOne,Zawgyi1,Verdana; font-size: small; font-weight: 500;"><span style="color: #663366;">သူ႕ကုိ တုိက္တြန္းပါ</span> - သိေတာ့သိတယ္၊ သူကုိယ္တုိင္ကေတာ့ မသိရွာဘူး။</span><br /><span lang="MY" style="font-family: Zawgyi-One,ZawgyiOne,Zawgyi1,Verdana; font-size: small; font-weight: 500;"><span style="color: #663300;">သူ႕ေနာက္က လိုက္ပါ</span> - သိတယ္၊ သူ႕ကုိယ္သူလည္း သိတယ္။</span><br /><span lang="MY" style="font-family: Zawgyi-One,ZawgyiOne,Zawgyi1,Verdana; font-size: small; font-weight: 500;"><br /></span><br /><span lang="MY" style="font-family: Zawgyi-One,ZawgyiOne,Zawgyi1,Verdana; font-size: small; font-weight: 500;">+++ ေဆြးေႏြးစရာမ်ားရွိပါက ေျပာခ်င္ရာေျပာ ခြက္ထဲမွာ ႐ုိက္လုိက္ပါ။ +++</span></div><span lang="MY" style="font-family: Zawgyi-One,ZawgyiOne,Zawgyi1,Verdana; font-size: small; font-weight: 500;"></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5901629513603640233-2364775466050087239?l=daretobesmart.blogspot.com' alt='' /></div>Inspired (made in myanmar)noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5901629513603640233.post-35138929074119835242009-07-20T04:28:00.000-07:002010-09-05T10:18:33.909-07:00<span lang="MY" style="font-family: Zawgyi-One,ZawgyiOne,Zawgyi1,Verdana; font-size: small; font-weight: 500;">ထံုးစံအတုိင္း ဒီပို႕စ္ကို ေရးမယ္လို႕ဟန္ျပင္ၿပီး စဥ္းစားလိုက္ေတာ့ အလုပ္တူသူငယ္ခ်င္း စကၤာပူႏုိင္ငံသား တစ္ေယာက္က ဒီေန႕ေျပာလုိက္တဲ့စကားကုိ သြားသတိရမိၿပီး အေကာင္းျမင္ႏုိင္တဲ့ စိတ္ဓါတ္အေၾကာင္းကုိ ေရးဖုိ႕ ဦးတည္လုိက္ပါတယ္။</span><br /><span lang="MY" style="font-family: Zawgyi-One,ZawgyiOne,Zawgyi1,Verdana; font-size: small; font-weight: 500;"><br /></span><span lang="MY" style="font-family: Zawgyi-One,ZawgyiOne,Zawgyi1,Verdana; font-size: small; font-weight: 500;"></span><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5089239867520294514" src="http://2.bp.blogspot.com/_1LcU1u3D1Ak/RqCcshBNnnI/AAAAAAAAAA4/CqOhwszC7oQ/s400/chart.jpg" style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center;" /><br /><span lang="MY" style="font-family: Zawgyi-One,ZawgyiOne,Zawgyi1,Verdana; font-size: small; font-weight: 500;">တကယ္ေတာ့ ကြ်န္ေတာ္တုိ႕က ပါးစပ္ကသာ ရႊန္းရႊန္းေ၀ေအာင္ ဘယ္လုိဘဲေျပာေျပာ ကြ်န္ေတာ္တုိ႕ရဲ႕ အတြင္းစိတ္ကိုက အေကာင္းျမင္တဲ့ အက်င့္ရဖုိ႕လိုပါတယ္။ ျမင္ ေတြ ၾကားသမွ် အရာရာတုိင္းကိုေတာ့ အေကာင္းျမင္ဖို႕ ဆုိတာ လြယ္တဲ့ကိစၥမဟုတ္ပါဘူး။ ဒါဟာလည္း လူတစ္ဦးနဲ႕တစ္ဦးရဲ႕ အေတြ႕အၾကဳံ၊ ရင္ဆုိင္ေနရတဲ့ ပတ္၀န္းက်င္၊ ရင့္က်က္မႈအသိဥာဏ္ေတြေပၚမူတည္ၿပီး ကြဲျပားႏုိင္တယ္။ လူတခ်ဳိ႕ကေျပာတယ္၊ အေကာင္းျမင္စိတ္ဆုိတာ ေမြးရာပါတဲ့၊ ကြ်န္ေတာ္ကေတာ့ ဒီ အဆိုကုိ လက္မခံႏုိင္ပါဘူး။ ဘာျဖစ္လို႕လဲဆုိေတာ့ လူတစ္ေယာက္မွာ အေကာင္းျမင္ႏုိင္ျခင္းဆုိတဲ့ စိတ္ဟာ ဒီလူရဲ႕ ၾကံဴေတြ႕ရတဲ့ အခ်ိန္ကာလေျပာင္းလဲသြားတာႏွင့္အမွ်၊ အသက္အပုိင္းအျခားေရြလ်ားသြားတာနဲ႕အမွ် တျဖည္းျဖည္း ေျပာင္းလဲႏုိင္လုိ႕ပါဘဲ။ ဒါ့အျပင္ အဲဒီစိတ္ကုိ ကြ်န္ေတာ္တုိ႕အေနနဲ႕ ေလ့က်င္ယူလုိ႕ရတယ္။<br /><br />ဘယ္လုိဘဲ မေကာင္းတဲ့စိတ္အေျခခံလူတစ္ေယာက္ဘဲျဖစ္ပါေစ၊ ဤသူကုိယ္တုိင္ ေကာင္းတဲ့စိတ္အေျခခံရွိေအာင္ ေလ့က်င့္ျပဳစု ပ်ဳိးေထာင္သြားမည္ဆုိရင္ ဒီလူဟာ ပိုၿပီးေကာင္းလာႏုိင္ပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ့္အေတြအၾကံဳအရဆုိရင္ အခုလိုနည္းနဲ႕လည္း ေလ့က်င့္ႏုိင္ပါတယ္။<br /><br />စာစကားနဲ႕ေျပာရင္ တရားအားထုတ္တယ္လို႕ေျပာတယ္။ ဒီေနရာမွာ ကြ်န္ေတာ္ကေတာ့ ကုိယ့္စိတ္ကို သိေအာင္ ေလ့က်င့္ျခင္းလုိ႕ တင္ျပခ်င္ပါတယ္။ ဘာေၾကာင့္လဲဆုိေတာ့ ဒီေလ့က်င့္ျခင္းဟာ လူမ်ဳိး ဘာသာမေရြး အကုန္အက် မရိွဘဲ လုပ္ႏုိင္ပါတယ္။ စကားလုံးၾကီးသြားရင္ လက္ေတြ႕လုပ္တဲ့အခါမွာ ဟိတ္ၾကီးဟန္ၾကီးေတြ လုပ္ေနမိတဲ့အတြက္ေၾကာင့္ ရုိးရုိးရွင္းရွင္းဘဲ ေျပာၾကတာေကာင္းပါတယ္။ စကားပုံအတုိင္းဆုိရင္ “ရုိးရွင္းျခင္းဟာ အေကာင္းဆုံးပါဘဲ” ဆုိတဲ့အတုိင္းေပါ့။<br /><br />ကနဦးမွာ အခ်ိန္ေတြအမ်ားၾကီးမယူႏုိင္ဘူးဆုိရင္လည္းရတယ္။ ဒါေပမဲ့ ဒီေလ့က်င့္ျခင္းကိုေတာ့ အဆက္မျပတ္ လုပ္ႏုိင္ရင္ ပုိေကာင္းပါတယ္။ ဥပမာ - အိပ္ယာမ၀င္ခင္ ေျခလက္ သုတ္သင္ၿပီးၿပီ ဆုိရင္ ထုိင္ေနရင္း ဒါမွမဟုတ္ အိပ္လ်က္ လဲေလ်ာင္းေနရင္း မိမိရဲ႕ ၀င္ေလ ထြက္ေလကုိ ႏွာသီး၀မွာ တုိးထိသြားတာကုိ သတိျဖင့္ ၾကည့္ၾကည့္ပါ။ ဒီေနရာမွာ ဖားေအာက္ ဆရာေတာ္ၾကီးကေတာ့ ၾကည့္ရလြယ္ေအာင္လုိ႕ ကိန္းဂဏန္းျဖင့္ မွတ္ဖို႕ တုိက္တြန္းညႊန္ၾကားထားတဲ့အတုိင္း လုပ္ခ်င္ရင္လည္း ရပါတယ္။ ဆုိလိုတာက မိမိႏွာသီး၀ကုိ ၀င္ထိတဲ့ေလ တစ္ခါနဲ႕ ႏွာသီး၀က တုိးထြက္တဲ့တစ္ခါၿပီးတုိင္း စိတ္ထဲက (၁) လို႕ မွတ္ရမယ္။ ဒီလိုနဲ႕ (၈) ၾကိမ္ေျမာက္တဲ့အထိ မွတ္သြား၊ ေရာက္ရင္ (၁)ကျပန္စေပါ့။ ဒီလုိနဲ႕ ၾကိဳးစားၿပီး အနည္းဆုံး ၁၀ မိနစ္ေလာက္စီ ညတုိင္းလုပ္သြားၾကည့္ပါ။ ဒီနည္းအတုိင္း မနက္အိပ္ယာထတဲ့အခါလည္း အိပ္ယာက မထမွီ ၁၀ မိနစ္ေလာက္ ၾကိဳးစားၿပီး လုပ္ၾကည့္ပါ။ ၁ လေလာက္နည္းပါးၾကာလာရင္ မိမိကုိယ္မိမိ တျဖည္းျဖည္းေျပာင္းလဲလာတာကုိ သိလာႏုိင္ပါတယ္။<br /><br />ထုိနည္းအတုိင္း ေန႕စဥ္ လုပ္ငန္းေတြမွာလည္း အသုံးခ်လုိ႕ရပါတယ္။ ဥပမာ - ကုိယ့္စိတ္က ေဒါသထြက္ေနတယ္ဆုိရင္လည္း အဲဒီေဒါသကို အတပ္ႏုိင္ဆံုးေပ်ာက္ဖုိ႕အတြက္ ၀င္ေလထြက္ေလကုိ အထက္ပါနည္းအတုိင္း စမ္းလုပ္ၾကည့္ပါ။ စိတ္တည္ၿငိမ္မႈကုိ ရလာပါလိမ့္မယ္။ အဲဒီၾကေတာ့မွ ေျပာသင့္ ေျပာထုိက္ လုပ္သင့္လုပ္ထုိက္တာကို ဆက္လုပ္ပါ။ ထူးျခားမႈကို မုခ်ခံစားရပါလိမ့္မည္။ ဒီနည္းကုိ ဘယ္ေနရာ ဘယ္အခ်ိန္မွာမဆုိ လုပ္လုိ႕ရပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ္ဆုိ စာေမးပြဲခန္းမွာ မေျဖခင္၊ တခါတေလ ကားစီး၊ ရထားစီးတဲ့အခါ လုပ္ပါတယ္။ တစ္နည္းအားျဖင့္ စိတ္ကုိ တည္ၿငိမ္မႈရေအာင္လို႕ပါ။ ဒါမွ စိတ္ဟာ ပိုၿပီး အစြမ္းထက္လာတာကုိ ေတြ႕ရပါလိမ္မယ္။<br /><br />စိတ္တည္ၿငိမ္ၿပီးမွ ဆုံးျဖတ္ေသာ ကိစၥ၊ ေျပာဆုိမႈ၊ ၾကံစည္မႈေတြဟာ အေကာင္းဘက္ကို ဦးတည္သြားမွာျဖစ္ပါတယ္။ အားလုံးအတြက္ ျမတ္စြာဘုရားေဟာၾကားခဲ့တဲ့ စာတစ္ပုိဒ္ျဖင့္ ဒီပုိ႕စ္ကို နိဂုံးခ်ဳပ္ပါရေစ။<br /><br /><span style="color: #330099;">“စိတ္တည္ၿငိမ္မႈ ရေအာင္ ေလ့က်င့္ပါ<br />ၾကည္လင္ တည္ၿငိမ္မႈရွိၿပီးသားစိတ္သည္သာ အက်ဳိးအေၾကာင္း အဆုိးအေကာင္းကုိ<br />မွန္ကန္စြာ မုခ် ဆုံးျဖတ္ႏုိင္ပါမယ္” ++ </span><br /><br />++ နားလည္သလုိ႕ ျမန္မာမႈျပဳထားသည့္အတြက္ အမွားမ်ားပါရွိပါက ျပင္ေပးၾကပါရန္ ေမတၱာရပ္ခံပါတယ္။<br /><br /><span style="color: silver;">အားလုံး အားလုံး မိမိစိတ္ကုိ အေကာင္ျမင္ႏုိင္ေအာင္ ၾကိဳးစားႏုိင္ၾကပါေစ....။</span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5901629513603640233-3513892907411983524?l=daretobesmart.blogspot.com' alt='' /></div>Inspired (made in myanmar)noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5901629513603640233.post-80320240272533940962008-05-18T21:45:00.000-07:002010-09-05T10:19:44.553-07:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_1LcU1u3D1Ak/RsfLUy9zSuI/AAAAAAAAAH8/QxI1WUfjlgw/s1600-h/stress.gif"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5100268661159185122" src="http://4.bp.blogspot.com/_1LcU1u3D1Ak/RsfLUy9zSuI/AAAAAAAAAH8/QxI1WUfjlgw/s400/stress.gif" style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center;" /></a><br /><div><span lang="MY" style="font-family: Zawgyi-One,ZawgyiOne,Zawgyi1,Verdana; font-size: small; font-weight: 500;">ယေန႕ေခတ္လူတုိင္းလုိလို စိတ္ဖိစီးမႈဆုိတဲ့ ခံစားမႈကို ၾကံဳေနၾကတာဟာ ေျမၾကီးလက္ခတ္မလြဲပါ။ အထူးသျဖင့္ မိမိဟာ အျမင့္ကုိ အဆင့္ဆင့္ ေမွ်ာ္မွန္းၿပီး ၾကိဳးစားေနတဲ့သူဆုိရင္ ပုိၿပီး ရင္ဆုိင္ရမွာ ျဖစ္တယ္။ ဥပမာ - မိမိေရွ႕မွာ သတိမူတဲ့ ကေလးတစ္ေယာက္ လမ္းအလယ္မွာ ျဖတ္ေျပးရင္း ကားအလာနဲ႕ၾကံဳလို႕ လက္တကမ္း ကယ္တင္လိုက္တာမ်ဳိး၊ မီးေလာင္ေနတဲ့အခါ တခ်ဳိ႕ေလးပင္ေသာ အရာကိုပင္ အလြယ္တကူ မသယ္သြားလုိက္တာမ်ဳိး၊ သရဲေၾကာက္လို႕ ၁၅ မိနစ္ေလာက္ေျပးရမဲ့ လမ္းကို ၅ မိနစ္နဲ႕ ေျပးခဲ့တာမ်ဳိး၊ လူၾကီး အဆူခံရမွာေၾကာက္လို႕ ၁ ရက္ေလာက္လုပ္ရမဲ့အလုပ္ကို ေန႕၀က္ထဲနဲ႕ ျပီးစီးခဲ့တာမ်ဳိး.. စတာေတြဟာ အံ့ၾသစရာေကာင္းေလာက္ေအာင္ မိမိရဲ႕ စြမ္းအင္ေတြဘဲဆုိတာကို လ်စ္လ်ဴ႐ႈလုိ႕မရေကာင္းပါ။ ဤကဲ့သုိ႕ အမွတ္တမဲ့ ႐ုတ္တရတ္ ၾကံဳတဲ့အခါမွာ မိမိတုိ႕ခႏၶာကိုယ္မွာရွိတဲ့ စိတ္စြမ္းအားေတြအာ တမဟုတ္ခ်င္း စုေပါင္းသြားၿပီး အထူးသျဖင့္ မိမိတုိ႕အေနနဲ႕ လ်ပ္တျပတ္ တုံ႕ျပန္လုိက္ႏိုင္ေအာင္ စြမ္းေဆာင္ေပးႏုိင္ၾကတယ္။<br /><br />အထက္မွာ ေဖာ္ျပခဲ့သလို စိတ္ဖိစီးတုိင္းကို လူတုိင္းၾကံဳဖူးၾကပါတယ္။ လူအမ်ဳိးမ်ဳိးအလုိက္ စိတ္ဖိစီးမႈဟာ အနည္း အမ်ား အမ်ဳိးမ်ဳိးရွိတတ္ၾကတယ္။ ဒါေပမဲ့ ရွိသင့္တာထက္ ပုိၿပီး မထားသင့္ပါ။ အဓိကအေရးအၾကီးဆုံးက အဲဒီ့ စိတ္ဖိစီးမႈေတြကို ဘယ္လို မိမိတို႕ မွန္ကန္ေသာ ဘက္မွ်ေသာနည္းနဲ႕ တုံ႕ျပန္ၾကမလဲဆုိတာဘဲ။ ဒါကို ကြ်န္ေတာ္နားလည္ေသာ ပုံစံနဲ႕ ေဆြးေႏြးၾကရေအာင္။<br /><br />ပထမဦးဆုံး လုပ္ရမည့္ကိစၥက မေကာင္းတဲ့စိတ္ဖိစီးမႈေတြကို အေကာင္းဘက္ဦးတည္တဲ့ စိတ္ဖိစီးမႈျဖစ္ေအာင္ ေျပာင္းေပးဖုိ႕လုိတယ္။ ၿပီးေတာ့ အဲဒီ မွန္ကန္တဲ့ စိတ္ဖိစီးမႈစြမ္းအင္ဟာ မိမိဘ၀တက္လမ္းအတြက္ ေအာင္ျမင္ေအာင္ ဘယ္လို အေထာက္အပံ့ေပးႏုိင္တယ္ဆုိတာကို နားလည္ေအာင္ ၾကိဳးစားရမွာျဖစ္တယ္။<br /><br /><span style="color: #000099;">၁) စိတ္ဖိစီးမႈစြမ္းအင္ဟာ မိမိအတြက္ အလုပ္ လုပ္ေဆာင္ဖို႕ လႈံေဆာ္မႈ တစ္ခုျဖစ္တယ္။</span></span></div><span lang="MY" style="font-family: Zawgyi-One,ZawgyiOne,Zawgyi1,Verdana; font-size: small; font-weight: 500;"><span style="color: #000099;"></span><br /></span><br /><div><span lang="MY" style="font-family: Zawgyi-One,ZawgyiOne,Zawgyi1,Verdana; font-size: small; font-weight: 500;">အလုပ္တစ္ခုလုပ္ဖုိ႕၊ ေအာင္ျမင္ဖို႕အတြက္ မိမိကိုယ္တုိင္က တက္တက္ၾကြၾကြ လႈံ႕ေဆာ္တုိက္တြန္း အေကာင္အထည္ေဖာ္ဖို႕လုိတယ္။ အဲဒီအတြက္ မွန္ကန္တဲ့ စိတ္ဖိစီးမႈစြမ္းအားရွိရမယ္။ အကယ္၍ စိတ္ဖိစီးမႈမ်ားျပန္ရင္လည္း ကတုန္ကရင္ စိတ္လႈပ္ရွားမႈ၊ စနစ္တက် မစီမံႏုိင္မႈ၊ စတဲ့ မလုိလားအပ္တာေတြ ျဖစ္ႏုိင္တယ္ဆုိတာကို သေဘာေပါက္ရမယ္။ ထားရွိသင့္ေသာ စိတ္ဖိစီးမႈစြမ္းအားသာလွ်င္ မိမိအလုပ္ကို အလွ်င္ျမန္ဆုံး၊ အေကာင္းဆုံး၊ သတ္မွတ္ထားတဲ့ အခ်ိန္အတြင္း စနစ္တက် လုပ္ေဆာင္ႏုိင္မွာျဖစ္တယ္။</span><br /><span lang="MY" style="font-family: Zawgyi-One,ZawgyiOne,Zawgyi1,Verdana; font-size: small; font-weight: 500;"><br /></span><br /><span lang="MY" style="font-family: Zawgyi-One,ZawgyiOne,Zawgyi1,Verdana; font-size: small; font-weight: 500;"><span style="color: #000099;">၂) စိတ္ဖိစီးမႈစြမ္းအင္ဟာ အလုပ္ကို လွ်င္ျမန္ၿပီးေျမာက္ေစေသာ အရည္အခ်င္းရွိတယ္။</span></span></div><span lang="MY" style="font-family: Zawgyi-One,ZawgyiOne,Zawgyi1,Verdana; font-size: small; font-weight: 500;"><span style="color: #000099;"></span><br /></span><br /><div><span lang="MY" style="font-family: Zawgyi-One,ZawgyiOne,Zawgyi1,Verdana; font-size: small; font-weight: 500;">စိတ္ဖိစီးမႈ စြမ္းအင္မရွိဘဲနဲ႕ ဘယ္အလုပ္ကိုမွ ေအာင္ျမင္ၿပီးေျမာက္ေအာင္ ေဆာင္ရြက္ႏုိင္မွာ မဟုတ္ပါ။ လူတုိင္းဟာ စိတ္ဖိစီးမႈစြမ္းအင္မရွိလွ်င္ ပ်င္းတတ္၊ ေႏွးေကြးတတ္တာ ဓမၼတာပင္။ အလြယ္လမ္းကို လုိက္ခ်င္ၾကတယ္။ ၾကိဳတင္ျပင္ဆင္ျခင္းမရွိ ေနာက္ဆုံးအခ်ိန္ၾကမွ ကမန္းကတန္းလုပ္ခ်င္ၾကတယ္။</span><br /><span lang="MY" style="font-family: Zawgyi-One,ZawgyiOne,Zawgyi1,Verdana; font-size: small; font-weight: 500;">လံုေလာက္တဲ့ စိတ္ဖိစီးမႈစြမ္းအင္သည္ မိမိအလုပ္ကို အေကာင္းဆုံးျဖစ္ေအာင္ ေဆာင္ရြက္ေစႏုိင္တယ္။ ဥပမာ - စိတ္အားထက္သန္မႈ စြမ္းအားေၾကာင့္ ၁ပတ္လုပ္ရမည့္ အလုပ္ကို ၁ရက္တည္းနဲ႕ ၿပီးေစတဲ့ အျဖစ္အပ်က္မ်ဳိး။</span><br /><span lang="MY" style="font-family: Zawgyi-One,ZawgyiOne,Zawgyi1,Verdana; font-size: small; font-weight: 500;"><br /></span><br /><span lang="MY" style="font-family: Zawgyi-One,ZawgyiOne,Zawgyi1,Verdana; font-size: small; font-weight: 500;"><span style="color: #000099;">၃) စိတ္ဖိစီးမႈစြမ္းအင္ဟာ ေအာင္ျမင္မႈကို ဦးတည္ေစတယ္။ </span></span></div><div><span lang="MY" style="font-family: Zawgyi-One,ZawgyiOne,Zawgyi1,Verdana; font-size: small; font-weight: 500;"><span style="color: #000099;"><br /></span>ဆူနာမီေရလႈိင္းေၾကာင့္ ပင္လယ္ထဲ ေမ်ာပါသြားတဲ့ အသက္ ၃၂ႏွစ္အရြယ္ အင္ဒုိနီးရွား အမ်ဳိးသမီးတစ္ဦးဟာ ၆ ရက္လုံးလုံး အစာေရစာ မစားေသာက္ရေသာ္လည္း စိတ္မေလ်ာ့တမ္း ၾကိးစားပန္းစား သစ္သားတုံးနဲ႕ ကူးခတ္ၿပီး နီးစပ္ရာ ကမ္းကို ေအာင္ျမင္စြာ ေရာက္ရွိခဲ့တဲ့ အျဖစ္အပ်က္ကုိ ၾကည့္ရင္ ကြ်န္ေတာ္တုိ႕ နားလည္ႏုိင္္ပါတယ္။ အကယ္၍မ်ား အဲဒီအမ်ဳိးသမီးက ေသရမွာကို ေၾကာက္တဲ့ စိတ္ဖိစီးမႈစြမ္းအင္ကုိ မွန္မွန္ကန္ကန္ အသုံးမခ်လို႕ ေတာ္ပါၿပီ ေသလဲ ေသပါေစေတာ့ဆုိၿပီး ဒီအတုိင္း ေရစုန္ေမ်ာခဲ့ရင္ အခုအခ်ိန္ထိ လူ႕ေလာကထဲမွာ ရွင္သန္မွာမဟုတ္။ ဒါ့ေၾကာင့္ ထားရွိသင့္တဲ့ စိတ္စြမ္းအင္ဟာ မိမိတို႕ ဘ၀မွာ လုပ္ေဆာင္ၾကတဲ့ အလုပ္ေတြကို ေအာင္ျမင္ေအာင္ အေထာက္အကူေပးႏုိင္တယ္။</span><br /><span lang="MY" style="font-family: Zawgyi-One,ZawgyiOne,Zawgyi1,Verdana; font-size: small; font-weight: 500;"><br /></span><br /><span lang="MY" style="font-family: Zawgyi-One,ZawgyiOne,Zawgyi1,Verdana; font-size: small; font-weight: 500;">တခ်ဳိ႕ေသာသူေတြ အမ်ားက အံ့ၾသေလာက္ေအာင္ စြမ္းေဆာင္ခဲ့ၾကလို႕ လုပ္ငန္းအတူတူခ်င္းမွာေတာင္ ေနရာေကာင္း ရေနၾကတာဟာလဲ လက္ေတြ႕ ဥပမာတစ္ခုပါဘဲ။ ဘ၀မွာ ထားရွိသင့္တဲ့ စိတ္ဖိစီးမႈစြမ္းအင္မရွိလွ်င္ ရည္ရြယ္ခ်က္မရွိတာနဲ႕ အတူတူဘဲ။ တနည္းအားျဖင့္ ဘာကိုမွ ခက္ခက္ခဲခဲဆုိရင္ မလုပ္ခ်င္ဘူး၊ ပ်င္းရိငိုင္ေတြ၊ အေပ်ာ္အပါးလုိက္စားဖို႕ကိုဘဲ ဦးတည္ေနၾကတယ္။ ရည္ရြယ္ခ်က္မရွိမွေတာ့ ဘယ္လုိလုပ္ၿပီး ဘာကို ေအာင္ျမင္ေအာင္ ေဆာင္ရြက္ရမွလဲ။ ဒီလုိနဲ႕ဘဲ ဘ၀မွာ ေရစုန္ေမွ်ာရင္းနဲ႕ အသက္ေသသြားၾကသူေတြဟာ မေရမတြက္ႏုိင္ပါ။</span><br /><span lang="MY" style="font-family: Zawgyi-One,ZawgyiOne,Zawgyi1,Verdana; font-size: small; font-weight: 500;"><br /></span><br /><span lang="MY" style="font-family: Zawgyi-One,ZawgyiOne,Zawgyi1,Verdana; font-size: small; font-weight: 500;"><span style="color: #000099;">၄) စိတ္ဖိစီးမႈစြမ္းအင္ဟာ က်န္းမာေရးကို အေထာက္အကူျဖစ္ေစတယ္။</span></span></div><div><span lang="MY" style="font-family: Zawgyi-One,ZawgyiOne,Zawgyi1,Verdana; font-size: small; font-weight: 500;"><span style="color: #000099;"></span></span><br /><span lang="MY" style="font-family: Zawgyi-One,ZawgyiOne,Zawgyi1,Verdana; font-size: small; font-weight: 500;">ေဆးပညာေလ့လာေတြ႕ရွိမႈအရဆုိရင္ ထားရွိသင့္တဲ့ စိတ္ဖိစီးမႈစြမ္းအင္ဟာ မိမိတုိ႕ရဲ႕ ခႏၶာကိုယ္ ခုခံစြမ္းအားကို တုိးပြားေစတယ္လို႕ ဆုိပါတယ္။ စိတ္ဖိစီးမႈ ခြန္အားစတင္ခ်ိန္မွာ ခႏၶာကိုယ္မွာရွိတဲ့ ဓာတုေဗဒစြမ္းအားေတြဟာ အလုိလုိ ထုတ္လြတ္လိုက္ေသာေၾကာင့္ ခုခံစြမ္းရည္ကို ပိုမိုေကာင္းမြန္ေစၿပီး မိမိဦးေႏွာက္ကိုလည္း အလုပ္မ်ားမ်ားစြမ္းေဆာင္ႏုိင္ေအာင္ အက်ဳိးျပဳေစပါတယ္လုိ႕ဆုိပါတယ္။</span><br /><span lang="MY" style="font-family: Zawgyi-One,ZawgyiOne,Zawgyi1,Verdana; font-size: small; font-weight: 500;"><br /></span><br /><span lang="MY" style="font-family: Zawgyi-One,ZawgyiOne,Zawgyi1,Verdana; font-size: small; font-weight: 500;">ဒါ့ေၾကာင့္ ေန႕စဥ္ လုပ္ေသာ မိမိအလုပ္မွာ တပ္ႏုိင္သမွ် မွန္ကန္ေသာ စိတ္ဖိစီးမႈစြမ္းအင္ကို ေပၚေပၚက္ေစဖို႕ အထူးၾကိဳးစားပါ။ ဒါမွလည္း မိမိကုိယ္တုိင္က ၾကိဳးစားပန္းစားနဲ႕ အလုပ္ၿပီးေျမာက္ေအာင္ ေဆာင္ရြက္ႏုိင္မွာျဖစ္တယ္။</span><br /><span lang="MY" style="font-family: Zawgyi-One,ZawgyiOne,Zawgyi1,Verdana; font-size: small; font-weight: 500;"><br /></span><br /><span lang="MY" style="font-family: Zawgyi-One,ZawgyiOne,Zawgyi1,Verdana; font-size: small; font-weight: 500;"><span style="color: #333399;"><i>စိတ္ဖိစီးမႈမ်ားရင္ စိတ္လႈပ္ရွားမႈ၊ အလုပ္မွန္သမွ် အစီအစဥ္မက်မႈေတြျဖစ္တယ္။<br />စိတ္ဖိစီးမႈမရွိ၊ နည္းရင္ အိပ္ခ်င္ငိုက္မ်ည္း၊ ႏုိးႏုိးၾကားၾကားမရွိမႈ ေတြျဖစ္တယ္။<br />လုံေလာက္ေသာ မ်ွတေသာ စိတ္ဖိစီးမႈစြမ္းအားသာလွ်င္ အရာရာကို အေကာင္းဆုံးအဆင့္ေရာက္ေအာင္ ေဆာင္ၾကဥ္းေပးႏုိင္မွာျဖစ္ပါတယ္။</i></span></span><br /><span lang="MY" style="font-family: Zawgyi-One,ZawgyiOne,Zawgyi1,Verdana; font-size: small; font-weight: 500;"><br /></span><br /><span lang="MY" style="font-family: Zawgyi-One,ZawgyiOne,Zawgyi1,Verdana; font-size: small; font-weight: 500;">ေနာက္ဆုံးအေနနဲ႕ အေရးၾကီးဆုံးက စိတ္ဖိစီးမႈစြမ္းအားေၾကာင့္ မိမိဒုကၡမေရာက္ေအာင္ ၾကိဳးစားပါ။ အဲဒီ စိတ္ဖိစီးမႈစြမ္းအင္ကုိ မိမိေကာင္းစားဖုိ႕အတြက္ အသုံးခ်တတ္ေအာင္ လုပ္ေဆာင္ပါ။</span></div><span lang="MY" style="font-family: Zawgyi-One,ZawgyiOne,Zawgyi1,Verdana; font-size: small; font-weight: 500;"></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5901629513603640233-8032024027253394096?l=daretobesmart.blogspot.com' alt='' /></div>Inspired (made in myanmar)noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5901629513603640233.post-56953116216045260562008-02-17T21:15:00.000-08:002010-09-05T10:20:15.864-07:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_1LcU1u3D1Ak/RsZywC9zSnI/AAAAAAAAAHE/AhoTlo9EWjg/s1600-h/it%27s-my-way.jpg"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5099889797799037554" src="http://4.bp.blogspot.com/_1LcU1u3D1Ak/RsZywC9zSnI/AAAAAAAAAHE/AhoTlo9EWjg/s400/it%27s-my-way.jpg" style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center;" /></a><br /><div><span lang="MY" style="font-family: Zawgyi-One,ZawgyiOne,Zawgyi1,Verdana; font-size: small; font-weight: 500;">ဒီေနရာမွာ မူလ ရည္ရြယ္ခ်က္ အျပဳသေဘာေဆာင္ ခံစားခ်က္ သက္သက္ကိုသာ တင္ျပဖုိ႕ ဦးတည္ပါတယ္။ အကယ္၍ မိမိကုိယ္တုိင္က အျပဳသေဘာနဲ႕ ဦးတည္ၿပီး ေျပာ၊ေတြး၊ ဆက္ဆံမယ္ဆုိရင္ မိမိအတြက္သာမက အမ်ားအတြက္ပါ အက်ဳိးရွိတယ္ဆုိတာ အားလုံးသိၾကတဲ့အတုိင္းပါဘဲ။<br /><br />တခ်ဳိ႕ကေျပာတယ္.. အထူးသျဖင့္ ျမန္မာျပည္မွာေနတုန္းကေပါ့..<br /><br />“လုပ္မေနပါနဲ႕…အလကားဘဲ..တကၠသိုလ္တက္လည္း ဘာထူးလုိ႕လဲ၊ ၿပီးေတာ့ ဆုိကၠားနင္းစားရတာ၊ သိပ္ၿပီးဦးေႏွာက္ေျခာက္မခံနဲ႕”<br /><br />“ဟဲ့ စာေတြခ်ည္းသိပ္လုပ္မေနနဲ႕ ေဂါက္သြားအုံးမယ္”<br /><br />“ၾကည့္စမ္း….ၾကည့္စမ္း….မဟာဘြဲ႕လည္းရထားတယ္…အဂၤလိပ္လိုေတာင္ မေျပာတက္ဘူး ရွက္စရာခ်ည္း”<br /><br />စသျဖင့္ေပါ့ဗ်ာ…အားလုံး အမိျမန္မာျပည္မွာ ေနဖူးၾကရင္ အဲဒီလုိ တြတ္ထုိးတဲ့ စကားမ်ဳိး ၾကားဖူးၾကပါလိမ့္မယ္။<br /><br />ဒါေပမဲ့ လူတုိင္း အဲဒီလုိ မဟုတ္ဘူးဆုိတာကိုေတာ့ နားလည္ဖုိ႕လုိပါတယ္။<br /><br />တခ်ဳိ႕က ကုိယ္တက္ခ်င္တာနဲ႕ ရတဲ့အခြင့္အေရးကတျခား၊ ဘြဲ႕ရျပန္ေတာ့လည္း မိမိစိတ္မ၀င္စားလို႕ တျခားအလုပ္ကိုလုပ္ရတယ္။<br /><br />အခ်ဳိ႕က လူအမ်ားေရပန္းစားတဲ့ဘာသာကို ေလ်ာက္ယူ ၿပီးေတာ့မွ ကိုယ္တကယ္စိတ္မ၀င္စားမွန္းသိလို႕ တျခားအလုပ္ကိုလုပ္ရတယ္။<br /><br />တခ်ဳိ႕က မိမိစိတ္၀င္းစားတဲ့ဘာသာကို ယူခ်င္လုပ္ခ်င္၊ ရခြင္ၾကဳံျပန္ေသာလည္း မိသားစု စား၀တ္ေနေရးေၾကာင့္ တျခားဘာသာကိုယူရင္းနဲ႕ အလုပ္လုပ္ရတယ္။<br /><br />ဒီအေျခအေနေတြကို ျပန္လည္ စဥ္းစားၾကည့္ရင္ အမ်ားစုဟာ ရင့္က်က္မႈ မျပည့္၀ေသးတဲ့အျပင္ သူတစ္ပါးရဲ႕ ပါးစပ္ဖ်ားမွာ အသက္ရွင္ခ်င္တဲ့သူေတြျဖစ္ေနတယ္ဆုိတဲ့အခ်က္၊ ေနာက္တစ္ခ်က္က အခြင့္မသာတဲ့ ပတ္၀န္းက်င္မွာ ရွင္သန္ေနရလို႕ဘဲ ျဖစ္တယ္ဆုိတာကို တြက္ဆမိၾကပါလိမ့္မယ္။ ဒါေပမဲ့ အဓိကအေရးၾကီးဆုံးက ဘာသာရပ္တုိင္းမွာ အႏွစ္သာရရွိတယ္။ အဲဒီအႏွစ္သာရကို မိမိကုိယ္တုိင္က သိေအာင္လုပ္ဖို႕၊ ရထားတဲ့ဘြဲ႕နဲ႕ တန္ေအာင္လုပ္ထားဖို႕လိုပါတယ္။ အခြင့္သာ၍ တုိင္းတစ္ပါး မွာ အလုပ္လုပ္ရင္ေတာင္ အဲဒီ့ဘြဲ႕ တစ္ခုဟာ မိမိအတြက္ အဖုိးမျဖတ္ႏုိင္တဲ့ ရတနာတစ္ပါးပါဘဲ။ တစ္ခုေတာ့ရွိတယ္.. ထုိက္တန္ေအာင္ ၾကိဳးစားဖို႕က မည္သူ႕ေၾကာင့္နဲ႕မွ မဆုိင္.. မိမိတစ္ဦးတည္းနဲ႕ သာဆုိင္ပါတယ္ဆုိတဲ့အခ်က္ကို မေမ့ဖို႕ဘဲ။<br /><br />လြန္ခဲ့တဲ့ လတုန္းက ဆုိင္နာဂ်ီခန္းမမွာ က်င္းပတဲ့ ေစ်းကြက္ေဖာ္ေဆာင္ေရးအေၾကာင္း ေဟာေျပာပြဲတစ္ခုမွာ အသိတစ္ဦးရဲ႕ မိတ္ေဆြနဲ႕ ေတြ႕တုန္းက အဲဒီအမ်ဳိးသမီးၾကီးက ကြ်န္ေတာ္ကို ရင္းရင္းနီးနီမိတ္ဆက္ၿပီး သူ႕အေၾကာင္းကို ေျပာျပပါေလေရာ…ကြ်န္ေတာ္လည္း နားရွိလို႕သာ နားေထာင္ခဲ့ရတယ္… တကယ့္ကို င႐ုတ္သီးစိမ္းစားလိုက္ရသလိုဘဲ..ပူစပ္ပူေလာင္ျဖစ္သြားတယ္။<br /><br />“အို..ေတြ႕တုန္းေျပာရအုံးမယ္ရွင္။ တုိ႕မွာ ျမန္မာျပည္က အိမ္ေဖာ္တစ္ေယာက္ငွားထားတယ္။ ပညာအရည္အခ်င္းက ဓာတုေဗဒဘဲြ႕ရထားတာ။ တုိ႕ေတာင့္ အထက္တန္းအထိဘဲ ေက်ာင္းတက္ခဲ့ရတာ။ သိပ္စိတ္ပ်က္ဖို႕ သိပ္ေကာင္းတယ္ရွင္။ အဂၤလိပ္စကားလည္း မေျပာတတ္ဖူး။ မ်က္စိပြင့္ နားပြင့္လည္း မရွိဘူးရွင္ ”<br />ဟုိက္..တခါတည္း ကြ်န္ေတာ္ ဘာေျပာရမွန္းကို မသိေတာ့ဘူး။ ဒီေတာ့ ညင္ညင္သာသာ..<br /><br />“အင္း..သူလည္း ဘယ္ပတ္၀န္းက်င္ကေနၿပီး ၾကီးထြားလာလည္းမွ မသိတာဗ်ာ” လုိ႕ဘဲ ေယဘုယ် ေျဖၿပီး ခပ္သုတ္သုတ္ ထြက္ခဲ့တယ္။<br /><br />ေနာက္ အေတြ႕အၾကံဳတစ္ခုကို ေဖာက္သည္ခ်ခ်င္ပါေသးတယ္။ လြန္ခဲ့ေသာ ႏွစ္က ကြ်န္ေတာ္နဲ႕အတူ အသိမိတ္ေဆြ စကၤာပူႏုိင္ငံသားနဲ႕ အမိျမန္မာျပည္ကို အလည္အပတ္သြားခဲ့တုန္းက အျဖစ္အပ်က္ပါ။<br /><br />ေရာက္တုန္းေရာက္ခုိက္ ဟုိသြား ဒီသြား ေလ်ာက္လည္ၾကေပါ့။ တစ္ေန႕မွာ ကြ်န္ေတာ္ခင္မင္ရတဲ့ အသိမိတ္ေဆြ တစ္ခ်ဳိ႕နဲ႕ မိတ္ဆက္ေပးမယ္ဆုိၿပီး ညစားအတူတူ စားဖုိ႕ ဖိတ္ခဲ့တယ္။ ဒီလုိနဲ႕ စားေသာက္ဆုိင္ေရာက္ေတာ့ သူငယ္ခ်င္း ေလးေယာက္လုံးကလည္း ေရာက္ေနၾကၿပီ။ မွာစရာရွိတာမွာစားရင္း စကားလက္ဆုံၾကခဲ့ၾကတယ္။<br /><br />သူ႕အေၾကာင္း၊ ကိုယ့္အေၾကာင္း မိတ္ေဆြျဖစ္ စကားေျပာရင္း မိတ္ေဆြ စကၤာပူႏိုင္ငံသားက …<br />“မင္းတုိ႕ဘာဘြဲ႕နဲ႕ ရထားလို႕ အခုအလုပ္ေတြလုပ္ေနၾကတာလဲ” ဆုိတဲ့ေမးခြန္းကိုေမးလို႕ ကြ်န္ေတာ့္ သူငယ္ခ်င္း ေယာင္းယင္းမ်ားက အားၾကိဳးမာန္တက္ ျပန္ေျဖခဲ့ၾကတယ္။ ဒီေတာ့ ကြ်န္ေတာ့္မိတ္ေဆြက စဥ္းစားရင္း နဲ႕ ကြ်န္ေတာ္တို႕ကို … မင္းတုိ႕ဟာက တစ္ခုခုေတာ့ မွားေနၿပီ။ အဲဒါဘာမွားလဲေတာ့ ငါမသိဘူး။ တဲ့..<br /><br />ဟုတ္တာေပါ့…ၾကည့္ပါဦိး။..<br /><br />“ရူပေဗဒဘာသာနဲ႕ မဟာဘြဲ႕ရတဲ့သူက စားေသာက္ဆုိင္အလုပ္ကိုလုပ္တယ္..<br />အင္ဂ်င္နီယာဘာသာရပ္နဲ႕ ဘဲြ႕ရတဲ့သူက ကြန္ပ်ဴတာ ဒီဇုိင္းနာအလုပ္ကိုလုပ္တယ္<br />သမိုင္းဘာသာနဲ႕ ဘဲြ႕ရတဲ့သူက ကြန္ပ်ဴတာ ပ႐ုိဂရမ္ေရးတဲ့အလုပ္ကိုလုပ္တယ္<br />စီးပြားေရးနဲ႕ ဘြဲ႕ရတဲ့သူက သခ်ၤာဘာသာက်ဴရွင္ဖြင့္တဲ့ အလုပ္ကိုလုပ္တယ္”<br /><br />ဒီေတာ့ ကုိယ္ရတဲ့ဘြဲ႕နဲ႕ ကုိယ္လုပ္တဲ့အလုပ္က သဟဇာတ အံကိုက္မဟုတ္ဘူးဆုိတာကို ေထာက္ၿပီး စကၤာပူႏုိင္ငံသားက ..တစ္ခုခုေတာ့ မွားေနၿပီ လုိ႕ ေျပာခဲ့ျခင္းျဖစ္တယ္။ ကြ်န္ေတာ္လည္း ထပ္ျပီး အက်ယ္ခ်ဲ႕ မေျပာခ်င္တာနဲ႕ (ေျပာရင္လည္း ပို႐ႈပ္ကုန္မွာစုိးလို႕) ..ဖာဖာေထးေထး “ဒီလုိေတာ့ရွိတယ္မစၥတာရ၊ ရတဲ့ဘြဲ႕နဲ႕ အလုပ္က မတူေပမဲ့လည္း အဲဒီ့ဘြဲ႕ပညာကို အလုပ္မွာ ျပန္အသုံးခ်လို႕ရတယ္ဗ်” လုိ႕ ျပန္ေျပာခဲ့ပါတယ္။<br /><br />ကြ်န္ေတာ့ စိတ္ထဲေတာ့ …အင္း…မွားေနတယ္ဆုိရင္ အမွန္ျပင္ဖို႕ တာ၀န္ရွိတယ္.. ဆုိတာကို အဲဒီတုန္းကတည္းက ေတြးမိပါတယ္။ ဒါေပမဲ့လည္း ဒါေပမဲ့ေပါ့ဗ်ာ.. လူလိမ္မာ့သား ယဥ္ပါးရမယ္ဗ်..<br /><br />သူ႕ဟာနဲ႕သူေပါ့ ကုိစကၤာပူရယ္….</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5901629513603640233-5695311621604526056?l=daretobesmart.blogspot.com' alt='' /></div>Inspired (made in myanmar)noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5901629513603640233.post-55713375946455840122008-01-27T04:27:00.000-08:002010-09-05T09:32:03.203-07:00<span style="font-weight: 500;font-family:Zawgyi-One,ZawgyiOne,Zawgyi1,Verdana;font-size:small;" lang="MY" >ကြ်န္ေတာ္တုိ႕ ျမန္မာလူမ်ဳိးအမ်ားစု အထူးသျဖင့္ ေငြကုန္ထံလူမ်ားဟာ နာမက်န္းျဖစ္ၿပီဆုိရင္ အမိႏုိင္ငံထက္ကုိ အျခားႏုိင္ငံမ်ားျဖစ္ေသာ ထုိင္း၊ စကၤာပူစတဲ့ ႏုိင္ငံေတြကို သြားကုသဖို႕ စိတ္ကူးၾကပါတယ္။ အဲဒီအထဲမွာ ကြ်န္ေတာ္ျမင္တာကေတာ့ ကုသဖုိ႕ထက္ အမ်ားအျမင္မွာ အထင္ၾကီးခံခ်င္ၾကဖုိ႕က မ်ားပါတယ္။ ႏုိင္ငံျခားမေျပာနဲ႕ ျပည္တြင္းမွာ ကုသမႈခံယူတဲ့အခါေတာင္ တခါတေလ သူတို႕ေျပာတာကို နားေထာင္မိၾကရင္ ေတာ္ေတာ္ေလးကို ရယ္စရာေကာင္းပါတယ္ဗ်ာ။<br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);">“အန္တီ ေနေကာင္းရဲ႕လား”</span><br /><br /><span style="color: rgb(102, 51, 255);">“ေအးကြယ္ အခုေတာ့ ပါရဂူနဲ႕ ျပေနရတယ္ကြယ့္”</span><br /><br />အားလုံးလဲ ဒီလုိ ဒီလုိ ၾကားဖူးၾကပါလိမ့္မယ္။ နာမက်န္းျဖစ္တာကိုေတာင္ ဂုဏ္တုဂုဏ္ၿပိဳင္ ေသမင္းကို အံတုၿပီး ၾကြားေနၾကေသးတယ္..အ့ံေရာ...အံ့ေရာ..ဗ်ာ။ ေတာ္ၿပီေပါ့ ေဆးကုေနရတယ္ဆုိ။ သူတုိ႕ကိုယ္တုိင္ သူတုိ႕မသိ၊ ပါရဂူနဲ႕ျပမွေတာ့ျဖင့္ ေသဖုိ႕ကပိုၿပီး နီးစပ္ေနၿပီဆုိတာကို။ ေရာဂါကိုေတာင္ ပုံၾကီးခ်ဲ႕ခ်င္ေသးတယ္။ ဘယ္ကဘယ္ပုံျဖစ္တာ ဘယ္လိုလုပ္မွ ရတာ အစရွိသျဖင့္ သူတုိ႕မို႕လုိ႕ မေၾကာက္ၾကတယ္။<br /><br />အဲ..ပုိၿပီး တပ္ႏုိင္..ႏုိင္ငံျခားသြားကုၾကျပန္ၿပီဆုိလို႕ကေတာ့ ဘာေျပာေကာင္းလိုက္မလဲ...ၾကြားဖို႕က တတန္းၾကီး...ျမန္မာျပည္ေတာင္ ျပန္မေရာက္လာေသးဘူ...က်န္ခဲ့တဲ့ ေဆြမ်ဳိးညာတိေတြက ဘယ္လုိကဘယ္ပံု ....ပုံၾကီးခဲ်႕ေျပာၾက။ အုိ...စိတ္ပိန္စရာ သူတုိ႕အစားဗ်ာ...</span><br /><br /><br /><strong><span style="font-family:Zawgyi-One;"></span></strong><br /><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5091838646457208242" style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center;" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_1LcU1u3D1Ak/RqnYRW-wDbI/AAAAAAAAACI/xPchxP71riI/s400/sick.jpg" border="0" /><br /><br /><p><span style="font-weight: 500;font-family:Zawgyi-One,ZawgyiOne,Zawgyi1,Verdana;font-size:small;" lang="MY" >ဥပမာအေနနဲ႕ဆုိ...အခု စကၤာပူမွာ အေထြေထြကု ဆရာ၀န္နဲ႕ျပမည္ဆုိရင္ အနည္းဆုံး ေဒၚလာ ၃၀ ေလာက္က်တယ္..ဒါ႐ုိး႐ုိး ဖ်ားနာတဲ့အခါေနာ္..အဲဒီေတာ့ တြက္ၾကည့္ေပါ့ဗ်ာ... ခြဲစိတ္ဘာညာလုပ္ရမယ္ဆုိရင္ ... ဘယ္ေလာက္ေတာင္ ျဖစ္သြားမလဲဆုိတာေပါ့။ သြားေရာဂါျဖစ္လုိ႕ ဆရာ၀န္ဆီသြားၾကည့္ ..သြားတစ္ေခ်ာင္းႏုတ္မယ္ဆုိရင္ ေဒၚလာ ၂၀၀ အထက္မွာ ရွိတယ္။ ကြ်န္ေတာ္တုိ႕လို အညတရေတြအတြက္ကေတာ့ ကုိယ္ကုိယ္တိုင္ ေဒါက္တာရမ္းကုလုပ္၊ မလုပ္ႏုိင္ရင္ ေဆးဆုိင္က ေဆးေရာင္းတဲ့ သူဆီေမးျမန္း၊ ဒါမွမဟုတ္ ေရာဂါမွန္သမွ်စုထား ျမန္မာျပည္ျပန္မွ ...ဟဲ.ဟဲ အထူးကုနဲ႕ျပတယ္။ အဲဒီသြားကုိ ျမန္မာျပည္မွာ ျပန္လုပ္ရင္ေလ...ေငြ သုံးေလးေသာင္းနဲ႕ အဲယားကြန္းရွိတဲ့ ေဆးခန္းမွာ ဆရာ၀န္က တစ္ေယာက္၊ သူနာျပဳက သုံးေယာက္ေလာက္ ျပဳစုတာကုိ ခံၿပီး ကုလုိ႕ရတယ္။<br /><br />...အဲဒီလုိေျပာျပေတာ့ ကြ်န္ေတာ့္သူငယ္ခ်င္း အၾကံေပးတာကို ေျပာျပခ်င္တယ္။<br /><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);">“မင္းကြာ ဒါမ်ား ရန္ကုန္မွာ ဆရာ၀န္အမ်ဳိးသမီးေတြ တစ္ပုံၾကီး၊<br />တစ္ေယာက္ေလာက္ကုိ အိမ္ေထာင္ျပဳလုိက္ပါလား”</span> တဲ့။<br /><br />ဟုတ္ပဗ်ာ ေတာ္ေတာ္ေလးကုိ ေကာင္းတဲ့အၾကံပါ။ သူေျပာတာကေတာ့ လြယ္လြယ္ေလး။ အဲဒီဆရာ၀န္က စကၤာပူေရာက္ရင္ ဆရာ၀န္မွမဟုတ္ေတာ့တာ။ ေဆးကု လက္ေထာက္တုိ႕ ဘာတုိ႕နဲ႕ဘဲ စၿပီး အလုပ္လုပ္ရတာ။ ၿပီးေတာ့ သူေျပာတဲ့အတုိင္းဆုိ ဟုတ္ပါရဲ႕။ မသကာ သူကကုိယ့္ကို မကုဘဲ.. ကိုယ္ကျပန္ၿပီး သူျဖစ္သမွ် ေရာဂါေပါင္းစုံကုိ ျပန္ကုေနရရင္ ..ကုိအ၀ွာေျပာသလို..<br /><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);">“ကုလားခပ္တဲ့ေရ ကုလားအ၀ွာကို ေဆးတာနဲ႕ ကုန္ေရာ”</span> လိုျဖစ္ေနအုံးမယ္လို႕ စိတ္ထဲေတာ့ေတြးမိပါရဲ႕။<br /><br />ေဆးကုသစရိတ္က ၾကီးရတဲ့အထဲ သူ႕ပါေပါင္းၿပီး ကုေပးရအုံးမယ္ဆုိရင္ အမေလး..အေမေရ.... ဒီတစ္သက္ေတာ့ ပရာဒုိ..၀ယ္မစီးႏုိင္ေတာ့ပါဘူးလုိ႕ ၿငီးရမလုိ႕ေတာင္ျဖစ္ေနၿပီ။<br /><br />ဒါ့ေၾကာင္ အခုေတာ့ မိမိကုိယ္ကုိ မိမိဂ႐ုစိုက္မွ၊ ကုိယ္ျဖစ္ရင္ ဘယ္ငတိမွ အနားမွာရွိမွာ မဟုတ္ဘူးဆုိတာကို။ <span style="font-size:85%;"><em>(လူပ်ဳိတစ္ေယာက္ အေနနဲ႕ေပါ့ ဟဲ..ဟဲ)</em></span> </span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5901629513603640233-5571337594645584012?l=daretobesmart.blogspot.com' alt='' /></div>Inspired (made in myanmar)noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5901629513603640233.post-43571992847720358362007-09-10T02:20:00.000-07:002007-09-10T02:22:11.876-07:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_1LcU1u3D1Ak/RuUMpuWT_kI/AAAAAAAAAJE/CCshTA-zbGA/s1600-h/relationship.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5108503263277481538" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_1LcU1u3D1Ak/RuUMpuWT_kI/AAAAAAAAAJE/CCshTA-zbGA/s400/relationship.jpg" border="0" /></a><br /><div><span lang="MY" style="FONT-WEIGHT: 500;font-family:Zawgyi-One,ZawgyiOne,Zawgyi1,Verdana;font-size:small;" >အခုတေလာ ကြ်န္ေတာ့္ ေက်ာင္းကိစၥေတြကတဖက္၊ အလုပ္ကိစၥေတြကတစ္ဖက္နဲ႕ မအားမလပ္တာလို႕ ပို႕စ္အသစ္မတင္ျဖစ္ဘူးလုိ႕ဘဲ ဆင္ေျခေပးပါရေစဗ်ာ။ ဖတ္ေနၾကသူေတြကိုေတာ့ အားေတာ့နာပါတယ္။<br /><br />ျဖစ္ခ်င္တာေတြထဲက၊ ျဖစ္သင့္တာေတြကိုစီစစ္ၿပီး၊ အဲဒီအထဲကမွ ျဖစ္ႏုိင္၊လုပ္ႏုိင္တာေတြကို နံပါတ္တပ္ သူ႕အစီအစဥ္အလုိက္ လုပ္ဖို႕ကုိ ေတာ္ေတာ္ေလးၾကိဳးစားေနရတယ္။ စိတ္ထဲမွာရွိၿပီး လက္ေတြ႕အေကာင္အထည္ေဖာ္ဖို႕လုပ္လုိက္တုိင္း ဟုိကိစၥ ဒီကိစၥေတြက အလုိလုိေပၚလာ၊ အဲဒါေတြကို စဥ္းစားလုိက္၊ ျပန္ၿပီး လုပ္လက္စကုိ အေကာင္အထည္ေဖာ္ဖုိ႕ လုပ္လုိက္၊ အဲဒီလုိ ခပ္ကြင္းျပင္ေနတာနဲ႕ ကြ်န္ေတာ္တစ္ေယာက္ ရြာသစ္ၾကီးကို ေရာက္ဖို႕ ခဲယဥ္းေနတယ္။ တနည္းအားျဖင့္ စိတ္တည္ျငိမ္မႈ အားနည္းေနတယ္ဆုိတာကို ၀န္ခံရမွာ ျဖစ္တယ္။ စာၾကည့္စားပြဲထုိင္ရင္း စာကိုအာ႐ုံစိုက္မယ္လုပ္လုိက္၊ စိတ္ထဲက တျခားကိစၥေတြေပၚလာျပန္၊ အေတြးေတြက အဲဒီကိစၥမွာ ေမ်ာသြားျပန္၊ သတိရလို႕ စာျပန္ၾကည့္လိုက္၊ အိပ္ခ်င္စိတ္က စိုးမိုးလာ၊ လမ္းထေလွ်ာက္လိုက္၊ သီခ်င္းနားေထာင္လုိက္ ဒီလုိနဲ႕ ည ၁၂နာရီထုိးသြားျပန္၊ အိပ္ယာကို ဦးတည္ရျပန္ေရာ။ ေၾသာ္ ေတာ္ေတာ္ေလးကို ခက္ခက္ခဲခဲ ထိန္းသိမ္းရတဲ့ စိတ္ပါလားေနာ္။<br /><br />ေကာင္းတာလုပ္ဖို႕ မနည္းၾကိဳးစားေနရေသာ္လည္း ၊ တျခားမဟုတ္တာ အေပ်ာ္အပါးကိစၥုဆုိရင္ သူ႕အလုိလို မတုိက္မတြန္းရ။ တက္တက္ၾကြၾကြ ေရွးဆုံးကေန။<br /><br />အဲဒီေလာက္ မိမိကိုယ္ကိုယ္ စနစ္တက်ျဖစ္ေအာင္ ထိန္းသိမ္းေနတာေတာင္ မိမိခ်မွတ္ထားတဲ့ လမ္းစဥ္ကို သိပ္မလုိက္နာခ်င္ဘူးျဖစ္ေနျပန္တယ္။ ဒီအတုိင္းဆို ဘယ္လုိလုပ္ၿပီး သူတပါးကုိ ဆုိဆုံးမဖုိ႕ မလြယ္ကူႏုိင္။ စိတ္က မတည္ျငိမ္ေတာ့ ေပါင္းသင္းဆက္ဆံေရးမွာလည္း ဒုကၡေရာက္တာေတြ႕ရတယ္။ ကုိယ္ျဖစ္ခ်င္တဲ့အတုိင္း ျဖစ္မလားဘူးဆုိရင္ နဂုိေကာင္းေနတဲ့စိတ္ကေန ေပါက္တတ္ကရစိတ္ေတြျဖစ္ကုန္ေရာ။<br /><br />ဒါ့ေၾကာင့္ ဒီေနရာမွာ စဥ္းစားစရာတစ္ခုက “ဆက္ဆံေရး” ဆုိတာကိုဘဲ။<br /><br />မိဘနဲ႕ သားသမီးဆက္ဆံေရး<br />ေမာင္ႏွမအခ်င္းခ်င္း ဆက္ဆံေရး<br />ဆရာနဲ႕ တပည့္ဆက္ဆံေရး<br />ရာထူးၾကီးသူနဲ႕ ငယ္သူဆက္ဆံေရး<br />လူၾကီးနဲ႕ လူငယ္ဆက္ဆံေရး<br />အလုပ္ရွင္နဲ႕ အလုပ္သမား ဆက္ဆံေရး<br />ႏုိင္ငံအခ်င္းခ်င္း ဆက္ဆံေရး<br /><br />မိဘကလည္း သားသမီးေတြအားလုံး သူတို႕ ေျပာစကားကုိနားေထာင္ေစခ်င္ၾကတယ္။ သားသမီးေတြက ေျပာတဲ့အတုိင္းမလုပ္ဘူးဆုိရင္ ဘ၀င္မက် ျဖစ္ၾကတယ္။ တနည္းအားျဖင့္ ဆက္ဆံေရးေတြ ကေမာက္ကမျဖစ္ကုန္တယ္။ နားလည္မႈေတြလြဲကုန္ၾကတယ္။ မိဘကလည္း ငါ မိဘကြ၊ သားသမီးကလည္း မရွင္းျပလုိ၊ အဲဒီလုိနဲဘဲ သံသရာေတြရွည္ကုန္ေရာ။ တခ်ဳိ႕ဆုိ ေသခန္းျဖတ္၊ အေမြျဖတ္ၾကကုန္ပါေလေရာ။ ေၾသာ္ ေတာ္ေတာ္ဆုိးတဲ့ ဆက္ဆံေရးေတြ။<br /><br />ထုိ႕အတူတူပါဘဲ၊ အေသးအမႊားကစၿပီး အဆင္မေျပရာကေန ေနာက္ဆုံး ႏုိင္ငံအခ်င္းခ်င္း စစ္ျဖစ္ၾကသည္အထိ ဆက္ဆံေရးဟာ ဒုကၡေပးတတ္ပါတယ္။<br /><br />ဒါဆုိရင္ အဲဒီဆက္ဆံေရးကို ေကာင္းမြန္ေအာင္ ဘယ္လုိလုပ္ၾကမလဲေပါ့။ ကြ်န္ေတာ့့္အျမင္ကေတာ့ တစ္ဦးတစ္ေယာက္ခ်င္းက ေနစရမယ္လို ျမင္ပါတယ္။ အဲဒီတစ္ဦးခ်င္းကေန အျပဳသေဘာေဆာင္တဲ့ စိတ္ဓါတ္နဲ႕ လုပ္ကုိင္ေဆာင္ရြက္ၾကမယ္ဆုိရင္ ယေန႕ ကြ်န္ေတာ္တုိ႕ ဆက္ဆံေရးဟာ အထူးေျပာစရာမလုိေအာင္ ေကာင္းမြန္လာၾကမွာ အေသအခ်ာပါ။ ငယ္ငယ္တုန္းက လူၾကီးေတြေျပာဖူးတဲ့စကားအတိုင္း “ေျပေျပလည္လည္ေျပာရင္ ေလယဥ္ပ်ံကိုေတာင္ အလကားစီးလုိ႕ရတယ္” ဆိုရင္ ကြ်န္ေတာ္တို႕အားလုံး မခ်စ္ေသာ္လည္း ေအာင့္ကာနမ္းၿပီး ေကာင္းေကာင္းမြန္မြန္ေျပာၾကလိမ့္မယ္လုိ႕ ယံုၾကည္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့လည္း အဲဒီလို ေျပေျပလည္လည္ မေျပာၾကလို႕လဲ အားလုံး ဒုကၡေရာက္ေနၾကရတယ္ဆုိတာ ကြ်န္ေတာ္တုိ႕အားလုံးလည္း လက္ေတြ႕အတုိင္းပါဘဲ။<br /><br />ထားရွိတဲ့ မာန၊ သည္းမခံႏိုင္တဲ့စိတ္ေတြဟာ အျပဳသေဘာေတြအားလုံးကို ႐ုိက္ခ်ဳိးျပစ္ႏုိင္တယ္ဆုိတာကို ကြ်န္ေတာ္တို႕အားလုံး ေမ့လုိ႕မရပါ။</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5901629513603640233-4357199284772035836?l=daretobesmart.blogspot.com' alt='' /></div>Inspired (made in myanmar)noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-5901629513603640233.post-71864595140634144162007-08-20T08:51:00.000-07:002007-08-20T19:57:54.470-07:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_1LcU1u3D1Ak/Rsm4yi9zSwI/AAAAAAAAAIM/9m5u_Sx_-v8/s1600-h/sunset.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5100811231492786946" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_1LcU1u3D1Ak/Rsm4yi9zSwI/AAAAAAAAAIM/9m5u_Sx_-v8/s400/sunset.jpg" border="0" /></a><br /><div><span lang="MY" style="FONT-WEIGHT: 500;font-family:Zawgyi-One,ZawgyiOne,Zawgyi1,Verdana;font-size:small;" ><span style="color:#3333ff;">ငါႏွင့္ရြယ္တူ ငါ့ေအာက္လူ<br />ၾကီးသူ ေသၾကမ်ားလွၿပီ။<br /><br />ခဏမစဲ အုိစၿမဲ<br />ကိုယ္လည္း ေသဘက္နီးခဲ့ၿပီ။<br /><br />မေသရခင္ သြားလမ္းစဥ္<br />ၾကိဳတင္ျပင္သင့္ၿပီ။<br /><br />မဂၢင္ယဥ္ၾကီး အျမန္စီး<br />ခရီးႏွင့္ေတာ့မည္။<br /></span><br />ဘ၀တစ္ခုဆိုတာလဲ စီးဆင္းေနသာ ျမစ္ေရမပမာ ရပ္လို႕မေန တလိမ့္လိမ့္ သူ႕အရွိန္နဲ႕သူ မည္သူမွ် တားမရ သြားၾကရမွာ ဓမၼတာပါဘဲ။ ကုိယ္အလုိမလုိက္ သူ႕သဘာ၀အတုိင္း တသြင္သြင္ စီးဆင္းၾကရမွာဆုိတာကို အားလံုးနားလည္သေဘာေပါက္ ၾကရမွာျဖစ္ပါတယ္။ အုိ နာ ေသျခင္းသည္ ၾကီးသည္ ငယ္သည္၊ အယုတ္အလတ္ အျမတ္ မေရြး ဘက္လုိက္မႈမရွိ တရားမွ်တစြာ ျဖစ္တည္ၾကသည္။<br /><br />လြန္ခဲ့ေသာ ရက္ပုိင္းအတြင္းက ခင္မင္ရတဲ့ အသိမိတ္ေဆြရဲ႕ ဖခင္ဆုံးပါးသြားတဲ့သတင္းကို ၾကားရတုန္းက လ်ပ္တျပတ္ သံေ၀ဂေတာ့ ရလုိက္ပါတယ္။ ဒါ့ေၾကာင့္လည္း အထက္ကေဖာ္ျပထားတဲ့ မဟာဂႏၶာ႐ုံ ဆရာေတာ္ၾကီး ေရးသားထားခဲ့တဲ့ လကၤာနဲ႕ ေခတ္သစ္နည္းပညာ အင္တာနက္ စာမ်က္ႏွာကေန ထပ္ေလာင္းၿပီး သံေ၀ဂယူလုိက္ပါတယ္။ ဘယ္သူမျပဳ မိမိမႈ႕လုိ႕ ငယ္စဥ္ကတည္းက သိခဲ့ရတဲ့အတုိင္း အခ်ိန္တန္ရင္ ကုိယ္လမ္းကိုေလ်ာက္ရမွာကို ပုိၿပီး အရင္ကထက္ နားလည္ သေဘာေပါက္လာမိပါတယ္။ ဒီ့အျပင္ ဘ၀ဆုိတဲ့အနက္အဓိပၸါယ္ကိုလည္း ပုိၿပီး နားလည္လာမိပါတယ္။<br /><br />လူဆုိတဲ့ သေဘာထဲမွာ လူေတြဟာ မေကာင္းတဲ့ အေၾကာင္းအျခင္းအရာေတြျဖစ္တဲ့ အုိ၊နာ၊ေသျခင္းေတြကို အင္မတန္မွ ေၾကာက္ၾကတယ္။ မလိုလားၾကဖူး။ ျဖစ္ႏုိင္သမွ် ကာကြယ္ေဆးျဖစ္တဲ့ နည္းလမ္းမွန္သမွ်ကို ရွာေဖြၾကတယ္။ ေနာက္ဆုံး တရားဘာ၀နာအားထုတ္တာေတာင္ နိဗၺာန္ရဖုိ႕ထက္ ဒိဌ အသက္ရွည္ ႏုပ်ဳိ က်န္းမာျခင္းစတဲ့ အက်ဳိးေတြကို ခံစားဖုိ႕ ဦးတည္ၾကတယ္။ ပုိက္ဆံတက္ႏိုင္တဲ့သူေတြကေတာ့ ႏုပ်ဳိေဆးတုိ႕ ဘာတို႕ကို မွီ၀ဲၾကတယ္။ အင္း…ဒါေပမဲ့လည္း အားလုံးသိၾကတဲ့အတုိင္း …..အခ်ိန္တန္ရင္ အားလုံးကိုစီ သြားၾကရတာပါဘဲ။<br /><br />အဓိက အေရးၾကီးဆုံးက ကြ်န္ေတာ္တို႕ ဘ၀အစကေန ဆုံးတဲ့အထိ ဘယ္လို႕ ပုံစံနဲ႕ ရပ္တည္ေနထုိင္ သြားဖုိ႕လုိသလဲဆုိတဲ့ အခ်က္ကို စဥ္းစားဖုိ႕လုိပါတယ္။ အဲ့ဒါကေတာ့ မိမိျဖစ္ခ်င္တဲ့ဘ၀ကို မိမိစိတ္ၾကိဳက္ ေရြးခ်ယ္ဖို႕ အေရးၾကီးပါတယ္။ ဒါမွလည္း အဓိပၸါယ္ရွိတဲ့ ဘ၀ကို ဖန္တီးႏုိင္ၾကမွာျဖစ္ပါတယ္။ မိမိရရွိထားတဲ့ ဘ၀ကို အခ်ည္းအႏွီးမျဖစ္ဖုိ႕ မိမိမွာ တာ၀န္အျပည့္ရွိပါတယ္။<br /><br />ဒါ့ေၾကာင့္ စီးဆင္းေနတဲ့ ေရအသြင္ကဲ့သုိ႕ ေျပာင္းလဲေနတဲ့ ဤခႏၶာကိုယ္ၾကီးကုိ ထိန္းသိမ္းရင္း ကုိယ္ရည္ရြယ္ေသာ ပန္းတုိင္ကို မုခ်ေရာက္ႏုိင္ၾကပါေစ။<br />အားလုံးလဲ ဆရာေတာ္ၾကီးရဲ႕ လကၤာကုိဖတ္ရင္း သံေ၀ဂပြားႏုိင္ၾကပါေစ။<br />ဘ၀တပါးေျပာင္းသြားသူလည္း ေကာင္းရာသုဂတိဘုံဘ၀ ေရာက္ပါေစ။</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5901629513603640233-7186459514063414416?l=daretobesmart.blogspot.com' alt='' /></div>Inspired (made in myanmar)noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5901629513603640233.post-36294893396472320452007-08-19T09:06:00.000-07:002007-08-19T09:10:36.718-07:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_1LcU1u3D1Ak/RshrDy9zSvI/AAAAAAAAAIE/mFZXIuPOiDY/s1600-h/sg-42-speech.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5100444290961853170" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_1LcU1u3D1Ak/RshrDy9zSvI/AAAAAAAAAIE/mFZXIuPOiDY/s400/sg-42-speech.jpg" border="0" /></a><br /><div><span lang="MY" style="FONT-WEIGHT: 500;font-family:Zawgyi-One,ZawgyiOne,Zawgyi1,Verdana;font-size:small;" >စကၤာပူႏုိင္ငံ၀န္ၾကီးခ်ဳပ္က ၄၂ႏွစ္ေျမာက္ အမ်ဳိးသားေန႕ သ၀ဏ္လႊာကို စကၤာပူ အမ်ဳိးသားတကၠသုိလ္ ယဥ္ေက်းမႈ႕ ခန္းမၾကီးမွာ ေျပာၾကားသြားပါတယ္။ အႏွစ္ခ်ဳပ္ကို စာဖတ္သူမ်ားသိသာရန္အတြက္ ကြ်န္ေတာ္ တင္ျပလိုက္ပါတယ္။<br /><br />၁) ႏုိင္ငံသားအားလုံးအတြက္ လုံေလာက္ေသာ ပညာေရးကို ေထာက္ပံ့ႏုိင္ရန္အတြက္ လက္ရွိတကၠသိုလ္ ၃ ခုအျပင္္ ေနာက္ထပ္ၿပီး စတုထၳေျမာက္ တကၠသိုလ္တစ္ခုကို ဖြင္လွစ္ဖို႕ ေၾကျငာသြားတယ္။<br /><br />၂) ႏုိင္ငံသားမ်ားစုေပါင္း မျဖစ္မေနထည့္၀င္ရတဲ့ စုေငြကုိ အစုိးရအေနနဲ႕ လက္ရွိေပးေနတဲ့ မူလစာရင္းအတုိးႏႈန္း ၂.၅ ရာႏႈန္းကေန ထပ္ၿပီး ၁ ရာခုိင္ႏႈန္းတိုးျမွင့္သြားဖုိ႕ ေၾကျငာသြားတယ္။ ၾကည့္လုိက္ရင္ နည္းတယ္လို႕ ထင္ရေပမဲ့ အသက္ ၂၁ႏွစ္ေလာက္ကစၿပီး လစာ ေဒၚလာ ၁၇၀၀ ၀န္းက်င္ရတဲ့ အလုပ္လုပ္တဲ့သူဟာ သူ႕အသက္ ၅၅ ၀န္းက်င္ေရာက္ရင္ အက်မ္းဖ်င္း စကၤာပူေဒၚလာ ၂၀၀၀၀ ေလာက္ အသားတင္ တုိးပြားႏုိင္သြားတဲ့ဆုိတာကို ၀န္ၾကီးက ေထာက္ျပသြားတယ္။<br /><br />၃) အသက္ ၆၀ အထက္ အလုပ္လုပ္ကုိင္ေနသူမ်ားကို လစဥ္ လစာရဲ႕ ၂၀ ရာခုိင္ႏႈန္းကို ေထာက္ပံ့ေပးသြားမယ္လို႕ ေၾကျငာသြားတယ္။<br /><br />၄) စကၤာပူႏုိင္ငံရဲ႕ စီးပြားေရးတုိးတက္ႏႈန္းဟာ လာမည့္ ၅ ႏွစ္က ၁၀ ႏွစ္အတြင္း အေပါင္းလကၡဏာျပေနၿပီး ၄ ရာခုိင္ႏႈန္းမွ ၆ ရာခုိင္ႏႈန္းအထိ တုိးတက္သြားမွာျဖစ္တယ္လို႕ ေၾကျငာသြားတယ္။<br /><br />၅) စကၤာပူႏိုင္ငံသားမ်ားရဲ႕ သက္တမ္းဟာ မူလ ၆၁ ႏွစ္ကေနၿပီး အသက္ ၈၀ အထိတုိးတက္လာၿပီျဖစ္တဲ့အတြက္ အနားယူရမည့္ အသက္ကိုလည္း မူလ ၆၀ ကေန ၆၇ အထိ လာမည့္ ၂၀၁၂ ႏွစ္ကစၿပီး တုိးျမွင့္သြားမယ္လုိ႕ ေၾကျငာသြားပါတယ္။<br /><br />၆) စကၤာပူ အိုးအိမ္ဖြံ႕ျဖိဳးမႈဌာနကေနၿပီး လူေနတုိက္အိမ္အားလုံးကို ဓါတ္ေလွကား တပ္ဆင္ေပးသြားမွာျဖစ္တဲ့အျပင္ စိမ္းလမ္းစုိေျပေသာ၊ သန္႕ရွင္းေသာ၊ လုံျခံဳေသာ ႏုိင္ငံျဖစ္ေအာင္ ေဆာင္ရြက္သြားမယ္လုိ႕ ေၾကျငာသြားတယ္။<br /><br />၇) တက္သစ္စ ေမာင္မယ္ အိမ္ေထာင္သည္မ်ား၊ မတပ္ႏုိင္သူမ်ား အတြက္ အိမ္၀ယ္တဲ့အခါ အစိုးရကေထာက္ပံ့တဲ့ ေငြေၾကးေဒၚလာ ၂၀၀၀၀ ကေန ၃၀၀၀၀အထိ တုိးျမွင့္ေပးသြားမယ္လုိ႕ ေၾကျငာသြားပါတယ္။ အစုိးရေနနဲ႕လည္း အိမ္ယာမ်ားကို ဆက္လက္ၿပီး ေပါင္ဂုိ ၿမိဳ႕မွာ ထပ္ခ်ဲ႕သြားမွာျဖစ္ပါတယ္။<br /><br /><br />အႏွစ္ခ်ဳပ္ကုိ စုစပ္ၿပီးတင္ျပလိုက္ပါတယ္။ ဘာကိုမွ အေသးစိတ္ မေဆြးေႏြးခ်င္ပါဘူး။ အဲဒီအထဲက နံပါတ္ ၁ အခ်က္ေလးကိုဘဲ အာလူးဖုတ္ခ်င္ပါတယ္။<br /><br />ေန႕လည္ ၄ နာရီကေန ၆နာရီအထိ သူငယ္ခ်င္းနဲ႕ ခ်ိန္းထားလို႕ သြားေတြ႕၊ ၿပီးတဲ့အခါ တပ္သုတ္႐ုိက္ၿပီး အိမ္ျပန္လာ၊ ည ၈ နာရီ မွ စမဲ့ ၀န္ၾကီးခ်ဳပ္မိန္႕ခြန္းကို အေျပးအလြားနားေထာင္ခဲ့လုိက္ရလို႕ အခုလို ေစာဒကတက္လိုက္ရတာပါ။<br /><br />၀န္ၾကီးခ်ဳပ္က … အခုလုိ ရွင္းျပသြားတယ္။<br /><br /><em>အစုိးရအေနနဲ႕ ျပည္သူ ျပည္သားမ်ားရဲ႕ ပညာေရးကို ေဒသတြင္းသာမက ကမာၻနဲ႕ ရင္ေပါင္တန္းႏိုင္ေအာင္ အစဥ္ေဆာင္ရြက္လ်က္ရွိတယ္။ သင္ၾကားမႈကုိ နည္းႏုိင္သမွ်နည္းၿပီး ေက်ာင္းသားေတြအေနနဲ႕ သင္ယူမႈကို မ်ားႏုိင္သမွ် မ်ားေအာင္ ပညာေရး၀န္ၾကီးဌာနက အေကာင္အထည့္ေဖာ္ေနပါတယ္္။ အေျပာမဟုတ္ တကယ္လက္ေတြ႕ မွာ မိမိကုိယ္တုိင္ အခုလုပ္ရပ္ဟာ ေအာင္ျမင္ေနတာကို ေတြရပါတယ္။<br /><br />လက္ရွိ တကၠသိုလ္ ၃ခုနဲ႕ မလုံေလာက္တဲ့အတြက္ ျပည္တြင္း အထက္တန္းၿပီးေက်ာင္းသားမ်ားဟာလည္း ျပည္ပမွာ သြားသင္ယူၾကမည့္အစား ျပည္တြင္းတကၠသုိလ္ေတြမွာ မိမိစိတ္၀င္စားေသာ ဘာသာရပ္ကုိ သင္ၾကားႏုိင္ေအာင္ ၄ ခုေျမာက္ တကၠသုိလ္ကို ဖြင့္လွစ္သြားမွာျဖစ္တယ္။ ဒီေနရာမွာ အစုိးရေနနဲ႕ ဘြဲ႕ရေတြကိုခ်ည္း ေမြးထုတ္ၿပီး ၄င္းတုိ႕ဘြဲ႕ရတဲ့အခါမွာ အလုပ္ရရွိေရးကို လ်စ္လ်ဴ႐ႈတာမ်ဳိးမျဖစ္ခ်င္ဘူး။ <span style="color:#3333ff;">အထူးသျဖင့္ တခ်ဳိ႕ႏုိင္ငံေတြလုိ အရည္အေသြးမရွိ ဘြဲ႕ရစာရြက္ေတြခ်ည္းထုတ္လုပ္တဲ့ ပညာေရးအျဖစ္ကို လုံး၀အေရာက္ မခံႏုိင္ဘူး။</span> ဒါ့ေၾကာင့္ ေသခ်ာ စနစ္ခ်ၿပီး တုိးခ်ဲ႕သြားမွာျဖစ္ပါတယ္လို႕ အာမခံသြားပါတယ္။<br /></em><br /><br />ေၾသာ္…ေစာင္းေျပာ..မဟုတ္ပါဘူး…..တဲ့တဲ့ေျပာေနတာမ်ားလားမသိဘူးလို႕ စိတ္ထဲမွာ ေတြးမိပါတယ္။ သူဘယ္လိုဘဲေျပာေျပာ ကြ်န္ေတာ္လည္း ဘာမွ် မတတ္ႏုိင္ပါ။ တကယ္ျဖစ္ေနလားဆုိတာေတာ့ ကြ်န္ေတာ္လည္း မသိဘူးဗ်ာ။<br /><br />အို…ညီိဘြားေမာင္မယ္မ်ားတုိ႕…<br /><br />ၾကိဳးစားၾကပါေလာ့။ ဘယ္အေျခအေနေရာက္ေရာက္ မိမိဂုဏ္ကိုျမွင့္တင့္ပါ။ မိမိအရည္အေသြးကို ေတာက္ေျပာင္ေအာင္ လုပ္ၾကပါေလာ့..။</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5901629513603640233-3629489339647232045?l=daretobesmart.blogspot.com' alt='' /></div>Inspired (made in myanmar)noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-5901629513603640233.post-44871477420311967292007-08-18T00:44:00.000-07:002007-08-18T01:14:20.222-07:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_1LcU1u3D1Ak/RsaqFy9zSoI/AAAAAAAAAHM/et3qzXpfKm0/s1600-h/yangon.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5099950644600720002" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_1LcU1u3D1Ak/RsaqFy9zSoI/AAAAAAAAAHM/et3qzXpfKm0/s400/yangon.jpg" border="0" /></a><br /><div><span lang="MY" style="FONT-WEIGHT: 500;font-family:Zawgyi-One,ZawgyiOne,Zawgyi1,Verdana;font-size:small;" >Webometrics ရဲ႕ ၂၀၀၇ခုႏွစ္ ႏွစ္လည္ထုတ္ေ၀လိုက္တဲ့ အေရွ႕ေတာင္အာရွ ထိပ္တန္း တကၠသုိလ္ ၁၀၀ ကို ကြ်န္ေတာ္ဖတ္ၾကည့္လိုက္တဲ့အခါ ကြ်န္ေတာ့္မ်က္စိကုိယ္ပင္ မယုံႏုိင္ေလာက္ေအာင္ ျဖစ္သြားရတာကို ၀န္ခံပါရေစ။<br /><br />အခု ၁၀၀ ထဲမွာ ထုိင္းႏုိင္ငံက တကၠသိုလ္ ၄၁ခု၊ မေလးရွားက ၁၈ခု၊ အင္ဒုိနီးရွားက ၁၄ခု၊ ဖိလစ္ပုိင္က ၁၃ခု၊ စကၤာပူနဲ႕ ဗီယက္နမ္က ၇ခုစီ ပါ၀င္တယ္။ အဲဒီအထဲမွာ ကြ်န္ေတာ္တုိ႕ျမန္မာျပည္က တကၠသုိလ္မ်ားကုိ မဆုိထားဘိ၊ ရန္ကုန္တကၠသုိလ္ေတာင္မပါဘူး။<br /><br />တစ္ႏွစ္ကို ၂ ၾကိမ္ ၂၀၀၄ခုႏွစ္ကတည္းက စဥ္ဆက္မျပတ္ စီစစ္တည္းျဖတ္လာတဲ့ အထက္ပါ စစ္တမ္းဟာ တကၠသုိလ္အလုိက္ထုတ္လႊင့္ထားတဲ့ အင္တာနက္စာမ်က္ႏွာ သတင္းအခ်က္အလက္မ်ား၏ အရည္အေသြးကုိ အဓိက ဆန္းစစ္ျခင္းျဖစ္တယ္။ လက္ေတြ႕ျပဳလုပ္ေနတဲ့ သိပၸံႏွင့္နည္းပညာ ရွာေဖြေတြ႕ရွိမႈ၊ ႏုိင္ငံတကာအဆင့္ သုေတသနလုပ္ႏုိင္မႈ၊ သင္ၾကားမႈ အရည္အေသြး၊ နည္းပညာ ဖလွယ္မႈ၊ အလုပ္အကုိင္ ခ်ိတ္ဆက္ထားရွိမႈ စတဲ့ ကိစၥရပ္မ်ားကုိ တေျပးညီ အင္တာနက္စာမ်က္ႏွာမွာ လႊင့္တင္ထားဖို႕ လိုအပ္ေၾကာင္းကိုလည္း အဆုိပါ စပိန္အေျခစိုက္ သုေတသနအဖြဲ႕ မွ အၾကံေပးထားတယ္။<br /><br />ရင္ထဲရွိတဲ့အတုိင္း ဆင္ဆာမျဖတ္ဘဲ ေျပာရရင္ … အမိျမန္မာျပည္က တကၠသုိလ္အားလုံးကို မဆုိထားပါနဲ႕အုံး၊ ရန္ကုန္တကၠသုိလ္ကုိဘဲ ဦးတည္ပါစုိ႕။<br /><br /><span style="color:#333399;">“အုိ… ကုိ ရန္ကုန္တကၠသုိလ္ …<br />မင္း .. အိပ္ေပ်ာ္ေနတာလား၊ အိပ္ခ်င္ဟန္ေဆာင္ေနတာလား၊<br />တမင္တကာ မသိခ်င္ေယာင္ ေဆာင္ေနတာလား၊<br />မင္းတစ္ေယာက္တည္းရွိတယ္လို႕မ်ား မွတ္ထင္ေနလားကြာ..<br /><br />မင္းကိုယ္မင္း ဆန္းစစ္ဖို႕ လုိေနတယ္ကြ<br />ကမၻာၾကီး တစ္ခုလုံးကို မၾကည့္ပါနဲ႕အုံး<br />တုိ႕ အေရွ႕ေတာင္ အာရွ ၁၁ ႏုိင္ငံနဲ႕ ယွဥ္ၾကည့္ပါအုံး<br />ဘာေတြတုိးတက္ေအာင္လုပ္ဖုိ႕လုိတယ္ဆုိတာ ေျပးၾကည့္စရာမလိုပါဘူး<br />မင္းအိပ္ေပ်ာ္ေနတယ္ဆုိရင္လည္း ႏုိးခ်ိန္တန္ပါၿပီကြာ။<br />မင္း မသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္ေနရင္လည္း သိဖုိ႕ တန္ပါၿပီ<br />ကမၻာၾကီးက တျဖည္းျဖည္းနဲ႕ ရြာၾကီးျဖစ္လာၿပီဆုိတာ မင္းနားလည္ဖုိ႕တန္ပါၿပီ<br />၁၉၄၀-၅၀ ႏွစ္မ်ားဆီက အေရွ႕ေတာင္အာရွ ထိပ္တန္းတကၠသိုလ္ျဖစ္ခဲ့တယ္ဆုိတာကို မေမ့တန္ေကာင္းပါဘူး<br />မင္းအတိတ္ေမ့ေနတယ္ဆုိတာကိုလည္း ငါမယုံႏုိင္ဘူးကြာ။<br /><br />ဒီတသက္ ေခါင္းမခ်ခင္မွာ<br />မင္းဆီမွာ စေတးခဲ့ရတဲ့ တုိ႕ဘ၀ေတြကို<br />အမ်ားက ဂုဏ္ယူစရာ၊ အတုယူစရာျဖစ္ေအာင္<br />မင္း ေဆာင္ၾကဥ္းေပးႏုိင္ပါေစ...<br /><br />ထုိ႕အတူ<br />မင္းၾကဳံေတြ႕ရမဲ့ အခက္အခဲေတြကိုလည္း<br />ရဲရဲ၀ံ့၀ံ့ ရင္ဆုိင္ႏုိင္ပါေစလို႕….”<br /><br />တို႕ ဆုေတာင္းလုိက္ပါတယ္ကြာ။</span></span></div><br /><div><span lang="MY" style="FONT-WEIGHT: 500;font-family:Zawgyi-One,ZawgyiOne,Zawgyi1,Verdana;font-size:small;" ><span style="color:#000066;"><em><br /><a href="http://www.webometrics.info/index.html">အဆင့္ ၁ မွ ၂၀ ရွိ အေရွ႕ေတာင္အာရွ တကၠသုိလ္မ်ား၏ အဆင့္အတန္း</a></em></span></span></div><br /><div><strong><em><span style="font-family:Zawgyi-One;color:#000066;"></span></em></strong></div><br /><div><span style="font-family:Zawgyi-One;color:#000066;">1 National University Of Singapore - Singapore<br />2 Nanyang Technological University - Singapore<br />3 Kasetsart University - Thailand<br />4 Chulalongkorn University - Thailand<br />5 Prince Of Songkla University - Thailand<br />6 Asian Institute Of Technology Thailand - Thailand<br />7 Chiang Mai University - Thailand<br />8 Thammasat University - Thailand<br />9 Assumption University Of Thailand - Thailand<br />10 Khon Kaen University - Thailand<br />11 Mahidol University - Thailand<br />12 Gadjah Mada University - Indonesia<br />13 Institute Of Technology Bandung - Indonesia<br />14 Universiti Sains Malaysia - Malaysia<br />15 Universiti Teknologi Malaysia - Malaysia<br />16 Multimedia University - Malaysia<br />17 University Of The Philippines Diliman - Philippines<br />18 Universiti Putra Malaysia - Malaysia<br />19 University Malaya - Malaysia<br />20 King Mongkut's Institute Of Technology Ladkrabang - Thailand</span></div><br /><div><span style="font-family:Zawgyi-One;color:#000066;"></span></div><br /><div><span style="font-size:85%;"><em>Source: Cybermetrics Lab (2007). Regional and Global Ranking of South-East Universities. CINDOC-CSIC, Madrid, Spain</em></span></div><br /><div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5901629513603640233-4487147742031196729?l=daretobesmart.blogspot.com' alt='' /></div>Inspired (made in myanmar)noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5901629513603640233.post-81824663514944225172007-08-11T22:37:00.000-07:002007-08-11T22:41:08.539-07:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_1LcU1u3D1Ak/Rr6dDm-wECI/AAAAAAAAAG8/a4wSVs034CQ/s1600-h/globalization.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5097684513558892578" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_1LcU1u3D1Ak/Rr6dDm-wECI/AAAAAAAAAG8/a4wSVs034CQ/s400/globalization.jpg" border="0" /></a><br /><div><span lang="MY" style="FONT-WEIGHT: 500;font-family:Zawgyi-One,ZawgyiOne,Zawgyi1,Verdana;font-size:small;" >ဂလိုဘယ္လုိက္ေဇးရွင္းလို႕ေခၚတဲ့ ကမာၻနဲ႕ ယွဥ္ၿပီး ဆက္စပ္ ျဖစ္ပ်က္မႈရဲ႕ မွန္ကန္တဲ့ အဓိပၸါယ္ကုိ နမူနာအေနနဲ႕ ရွာေဖြစဥ္းစားၾကည့္ၾကရင္ ကြ်န္ေတာ့္အေနနဲ႕ကေတာ့ မင္းသမီး ဒုိင္ယာနာရဲ႕ အျဖစ္အပ်က္ကို တင္စားရမလုိျဖစ္ေနတယ္။<br /><br />ဘာ့ေၾကာင့္လဲ။<br /><br /><span style="color:#330099;">အဂၤလန္ႏုိင္ငံသူ </span>- မင္းသမီး ဒုိင္ယာနာ ဟာ<br /><span style="color:#3333ff;">အီဂ်စ္ႏုိင္ငံသား </span>- ရည္းစားနဲ႕အတူ<br /><span style="color:#6600cc;">ျပင္သစ္ႏုိင္ငံက</span> - ေျမေအာက္ဥမင္လုိဏ္ေခါင္းထဲမွာ<br /><span style="color:#6600cc;">စေကာ့တလန္ႏိုင္ငံထုတ္</span> - ၀ီစကီ ေသာက္ထားေသာ<br /><span style="color:#6600cc;">ဘယ္္လဂ်ီရမ္ႏိုင္ငံသား</span> - တာ၀န္ယူေမာင္းသည့္<br /><span style="color:#6600cc;">ေဟာ္လန္ႏုိင္ငံထုတ္</span> - အင္ဂ်င္စက္တပ္ဆင္ထားတဲ့<br /><span style="color:#6600cc;">ဂ်ာမနီႏုိင္ငံထုတ္</span> - ကားကုိစီးရင္းနဲ႕<br /><br /><span style="color:#333399;">ဂ်ပန္ႏုိင္ငံထုတ္</span> - ေမာ္ေတာ္ဆုိင္ကယ္စီးလာေသာ<br /><span style="color:#6600cc;">အီတလီႏိုင္ငံသား</span> - သတင္းေထာက္ရဲ႕ ျမင္ကြင္းက အလြတ္႐ုံးဖို႕ၾကိဳးစားရင္း ေသပြဲ၀င္ခဲ့ရတယ္။<br /><br />ဒါဆုိ ဘာ့ေၾကာင့္လဲ့ဆုိတဲ့ အေျဖက ရွင္းသြားၿပီ။<br /><br />ေနာက္တစ္ခု ဥပမာအေနနဲ႕ ယေန႕ေခတ္ကြန္ပ်ဴတာ -<br /><br /><span style="color:#6600cc;">အေမရိကန္ႏုိင္ငံျဖစ္</span> - နည္းပညာကုိယူၿပီး<br /><span style="color:#6600cc;">ထုိင္၀မ္ႏုိင္ငံထုတ္</span> - မုိက္ခ႐ုိခ်စ္ပ္ စက္ျဖင့္<br /><span style="color:#333399;">ကုိရီိးယားႏုိင္ငံထုတ္</span> - ေမာ္နီတာ နဲ႕<br /><span style="color:#333399;">တ႐ုတ္ျပည္ဖြား</span> - ေပါက္ေဖာ္မ်ားက ေပါင္းစပ္ထုတ္လုပ္ထားတဲ့ ကြန္ပ်ဴတာကို<br />ယေန႕ ႏုိင္ငံတကာကုိ တင္ပုိ႕ေရာင္းခ်ေနတာဟာ တနည္းအားျဖင့္ ဂလိုဘယ္လိုက္ေဇးရွင္းပါဘဲ။<br /><br />ကမာၻၾကီးနဲ႕ ယွဥ္ၿပီး ျဖစ္ပ်က္မႈဟာ လူတစ္ဦး၊ (သုိ႕) မိသားစုတစ္စု၊ (သုိ႕) လူမ်ဳိးစုတစ္စု၊ (သုိ႕) ကမာၻၾကီးတစ္ခုလုံးအတြက္ ေကာင္း၊ မေကာင္း ဆုိတဲ့ အေျဖဟာ အင္မတန္မွ ေထြျပား ႐ႈပ္ေထြးလွပါတယ္။ အဆုိးျမင္၀ါဒီမ်ားက်ေတာ့ အခုလို ဆက္စပ္ျဖစ္ပ်က္မႈဟာ အခ်င္းခ်င္း ျပန္လွန္မွီခုိမႈကေန လုံး၀ အစအနမရေအာင္ ပ်က္စီးစရာ အေျခအေနကို တျဖည္းျဖည္း ေရာက္လာႏုိင္တယ္လို႕ ျမင္တယ္။ အေကာင္းျမင္သမားမ်ားက်ေတာ့ ပုိၿပီး က်ယ္ျပန္႕ႏံွ႕စပ္ေသာ၊ ပုိမိုေကာင္းမြန္ေသာ ဘ၀အေျခအေနကို ေရာက္ရွိလာတယ္လို႕ ျမင္ၾကတယ္။ ယေန႕ နည္းပညာ သတင္းအခ်က္အလက္ တုိးတက္ျဖစ္ထြန္းမႈဟာလည္း ကမာၻၾကီး တစ္ခုလုံးကို အံ့မခန္း ပ်ံ႕ႏွံလာသည့္အေလ်ာက္ တေန႕တျခား ဘယ္အရာ ဘယ္သတင္းကို အမွန္ယူရမလဲဆုိတာ အင္မတန္မွ ဆုံးျဖတ္ရခက္ခဲလာေနၿပီျဖစ္တယ္။<br /><br />ယေန႕ေခတ္ ဥပမာကုိၾကည့္ရင္လည္း အေမရိကန္၊ နယူးေယာက္ စေတာ့ ေစ်းကြက္ဟာ လြန္ခဲ့တဲ့ အပတ္က ဖယုိဖယဲျဖစ္သြားတဲနဲ႕ မၾကာဘူး - အာရွတခြင္က စေတာ့ ေစ်းကြက္ပါ ယုိင္သြားတာဟာ သက္ေသပါဘဲ။ အရင္တုန္းကနဲ႕မတူ အားလုံးဟာ ဆက္စပ္ေနတယ္ဆုိတဲ့ ျပယုဒ္တစ္ခုပါဘဲ။ ဒါ့ေၾကာင့္ မိမိတုိ႕ အေနနဲ႕ ဤျဖစ္ပ်က္မႈထဲမွာ ပါ၀င္ေနတယ္ဆုိတာကို မ်က္ကြယ္ျပဳလို႕ မရဘူးဆုိတာကို သိေအာင္လုပ္ရင္းနဲ႕ မိမိအတြက္သာမက မိမိတပ္ႏုိင္သမွ် ပတ္၀န္းက်င္ကိုပါ ေကာင္းမြန္ေအာင္ၾကိဳးစားၾကပါစို႕။</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5901629513603640233-8182466351494422517?l=daretobesmart.blogspot.com' alt='' /></div>Inspired (made in myanmar)noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5901629513603640233.post-10993100088726043412007-08-08T21:41:00.000-07:002007-08-09T20:05:18.057-07:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_1LcU1u3D1Ak/Rrqby2-wD9I/AAAAAAAAAGU/9R14riKn-YA/s1600-h/main.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5096557226377613266" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_1LcU1u3D1Ak/Rrqby2-wD9I/AAAAAAAAAGU/9R14riKn-YA/s400/main.jpg" border="0" /></a><span style="color:#33cc00;"><br /></span><div><span lang="MY" style="FONT-WEIGHT: 500;font-family:Zawgyi-One,ZawgyiOne,Zawgyi1,Verdana;font-size:small;" ><em><span style="color:#ff0000;">သူ…အေမေမြးကတည္းက မူးလို႕ ႐ႈစရာ ဗလာနတၳိ။<br /><br />ဒါေပမဲ့<br />သူဟာ ….<br />ျခံဳၾကားကေန ဘုံဖ်ားကို ေရာက္ေအာင္လွမ္းႏုိင္တယ္။ အဲဒါ..စကၤာပူ။</span></em><br /><br />၁၉၆၅ခုႏွစ္ကစၿပီး မေလးရွားႏုိင္ငံကေန ခြဲထြက္လာခဲ့တဲ့ စကၤာပူႏုိင္ငံရဲ႕ ၄၂ႏွစ္ေျမာက္ ေမြးေန႕ အထိမ္းအမွတ္ပြဲကို ယေန႕ ၉ ရက္ ၾသဂုတ္လ ညေန ၆း၀၀နာရီ (ျမန္မာ ၄း၃၀) အခ်ိန္ကေန စတင္က်င္းပ သြားမွာ ျဖစ္ပါတယ္။<br /><br />ကမၻာေျမပုံမွာရွာၾကည့္လွ်င္ အနီေရာင္ အစက္အေျပာက္မွ်သာ ရွိတဲ့ စကၤာပူႏုိင္ငံဟာ လြတ္လပ္ေရး ရၿပီးကတည္းက အရွိန္ျပင္းျပင္းနဲ႕ ခုတ္ေမာင္းလာခဲ့တာ အခုဆုိရင္ အသီးအပြင့္တစ္ခုလုိ႕ ေခၚဆုိရမယ့္ ကမၻာစီးပြားေရး ေစ်းကြက္မွာ ေနရာ ယူထားၿပီ ျဖစ္တယ္။ လူေနမႈ႕ အဆင့္အတန္းျမင့္မားျခင္း၊ စီးပြားေရး အခ်က္အျခာက်ျခင္း၊ စီမံခန္႕ခြဲမႈ စနစ္ရွိျခင္း၊ ဒုစ႐ုိက္မႈ နည္းပါးျခင္း၊ ဘာသာစကားေပါက္ေျမာက္ျခင္း၊ နည္းပညာ ထြန္းကားျခင္း စတာေတြဟာ စကၤာပူရဲ႕ အမ်ားမယွဥ္ႏုိင္ေသာ အားသာခ်က္ေတြဘဲျဖစ္တယ္။<br /><br />တႏွစ္ တမ်ဳိး မ႐ုိးရေအာင္ ဒီႏွစ္မွာေတာ့ ေရေပၚဇာတ္ခုံမွာ က်င္းပသြားမွာ ျဖစ္တယ္။ ဒါဟာ ထူးထူးျခားျခား ေဒသတြင္းမွာ ပထမဦးဆုံး စကၤာပူရဲ႕ ေဖာက္ထြက္မႈတစ္ခုဘဲျဖစ္ပါတယ္။ ဒီအတြက္ အားလုံးခံစားလို႕ရေအာင္ ဓါတ္ပုံတခ်ဳိ႕ကိုလည္း တစ္ပါတည္း တင္ျပလုိက္ပါတယ္။<br /><br />ထုိ႕အတူပါဘဲ.. ကြ်န္ေတာ္သည္ပင္လွ်င္ စကၤာပူမွာ အေျခခ်တာ သုံးႏွစ္တင္းတင္းျပည့္ၿပီလို႕ ဆုိရပါမယ္။ ဘယ္တုန္းကမွ မိသားစု၊ အမိေျမနဲ႕ ခြဲခြာဖို႕ စိတ္မကူးမိခဲ့သူ၊ အခုေတာ့လည္း ေပ်ာ္ရာမေနရ ေတာ္ရာမွာေနရ ဆုိတဲ့အတုိင္း လုပ္ခ်င္တာေတြထဲက လုပ္ႏုိင္တာေတြကို လုပ္ျဖစ္ေအာင္ ၾကိဳးစားရင္းနဲ႕ အသက္ရွင္သန္ရဦးမယ္…ကုိ စကၤာပူေရ….<br /><span style="color:#3333ff;"><br />ခင္ဗ်ားလည္း ယေန႕မွစ ႏွစ္ေပါင္းေျမာက္မ်ားစြာတုိင္ ရွင္သန္ ခုိင္ျမဲႏုိင္ပါေစလို႕ ကြ်န္ေတာ္ ဆုေတာင္းလုိက္ပါတယ္ဗ်ာ….</span></span></div><div><strong><span style="font-family:Zawgyi-One;color:#3333ff;"></span></strong> </div><div><strong><span style="font-family:Zawgyi-One;color:#3333ff;"></span></strong></div><div><strong><span style="font-family:Zawgyi-One;color:#3333ff;"></span></strong></div><div><strong><span style="font-family:Zawgyi-One;color:#3333ff;"></span></strong></div><div><strong><span style="font-family:Zawgyi-One;color:#3333ff;"></span></strong></div><div><strong><span style="font-family:Zawgyi-One;color:#3333ff;"></span></strong></div><div align="center"><span style="font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;color:#3333ff;"><em><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5096557428241076210" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_1LcU1u3D1Ak/Rrqb-m-wD_I/AAAAAAAAAGk/s9odLJh3C8U/s400/aerial1.jpg" border="0" /></em></span></div><div align="center"><span style="font-family:Zawgyi-One;color:#3333ff;"><em>အခမ္းအနားတစ္ခုလုံး၏ ေနရာထုိင္ခင္း၊ နမူနာျပပုံ</em></span></div><div align="center"> </div><div align="center"><em><span style="font-family:Zawgyi-One;color:#3333ff;"></span></em></div><div align="center"><em><span style="font-family:Zawgyi-One;color:#3333ff;"></span></em></div><div align="center"><em><span style="font-family:Zawgyi-One;color:#3333ff;"></span></em></div><div align="center"></div><div align="center"><span style="font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;color:#3333ff;"><em><span style="font-size:100%;"></span><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5096557574269964290" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_1LcU1u3D1Ak/RrqcHG-wEAI/AAAAAAAAAGs/Qz_OwtkREJs/s400/FLYPAST.jpg" border="0" /></em></span></div><div align="center"><span style="font-family:Zawgyi-One;color:#3333ff;"><em>အခမ္းအနားစတင္ေသာအခါ ဂ်က္ေလယာဥ္မ်ားမွ စကၤာပူအလံကိုယူၿပီး စတင္ပ်ံသန္းလာပုံ</em></span></div><div align="center"><em><span style="font-family:Zawgyi-One;color:#3333ff;"></span></em> </div><div align="center"><em><span style="font-family:Zawgyi-One;color:#3333ff;"></span></em></div><div align="center"></div><div align="center"></div><div align="center"><em><span style="font-family:Zawgyi-One;color:#3333ff;"></span></em></div><div align="center"><span style="font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;color:#3333ff;"><em><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5096557350931664866" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_1LcU1u3D1Ak/Rrqb6G-wD-I/AAAAAAAAAGc/D9eBMq4M4rs/s400/1280x1024-2.jpg" border="0" /></em></span></div><div align="center"><span style="font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;color:#3333ff;"><em><span style="font-size:100%;">အခမ္းအနားအျပီး မီး႐ႈးမီပန္းမ်ား ေဖာက္ျခင္း</span> </em></span></div><div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5901629513603640233-1099310008872604341?l=daretobesmart.blogspot.com' alt='' /></div>Inspired (made in myanmar)noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5901629513603640233.post-70773594103323136672007-08-04T20:03:00.000-07:002007-08-04T20:21:05.030-07:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_1LcU1u3D1Ak/RrU-U2-wDzI/AAAAAAAAAFI/4tlvPF2RgGQ/s1600-h/chinese.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5095047081516601138" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_1LcU1u3D1Ak/RrU-U2-wDzI/AAAAAAAAAFI/4tlvPF2RgGQ/s400/chinese.jpg" border="0" /></a><br /><div><span lang="MY" style="FONT-WEIGHT: 500;font-family:Zawgyi-One,ZawgyiOne,Zawgyi1,Verdana;font-size:small;" >ဆင္ဟြာဆုိတာ ျမန္မာလိုေျပာရင္ တ႐ုတ္လို႕ အဓိပၸါယ္ရတယ္ဆုိတာ အားလုံးသိၾကပါလိမ့္မယ္။ လြန္ခဲ့ေသာ ၁၉၉၉ ခုႏွစ္၊ ကြ်န္ေတာ္ အျပည္ျပည္ဆုိင္ရာ ေထရ၀ါဒ တကၠသုိလ္မွာ အေဆာင္နည္းျပ အလုပ္လုပ္ခဲတုန္းက ၾသစေတးလ် ဘုန္းၾကီးက တုိက္တြန္းတာနဲ႕ တ႐ုတ္စကားေျပာ သင္တန္းကို သူနဲ႕အတူတက္ခဲ့ဖူးတယ္။ ဘာရယ္ ညာရယ္လို႕ေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး၊ လူရွိန္သြားေအာင္ေပ့ါ… အဲဒီလိုနဲ႕ တကၠသုိလ္ကထြက္ ေနာက္အလုပ္ေျပာင္းေတာ့ ဆက္မလုပ္ျဖစ္ေတာ့ပါဘူး။ အဲဒီတုန္းက ကြ်န္ေတာ္တုိ႕ စကားေျပာ ေလ့က်င့္ခန္းလုပ္တိုင္း ဆရာမ မသိေအာင္ ေျပာေလ့ေျပာထရွိတဲ့ တ႐ုတ္လို ႏုတ္ခြန္းဆက္ “ေနေကာင္းလား” ဆုိတာကို အခုထိ သတိရပါေသးတယ္။<br /><br />“နင္း ေဟာင္ မား” လို႕ ကုိယ္ကေမးရင္<br /><br />“ေဟာင္ေဟာင္” လို႕ သူငယ္ခ်င္းက ေျဖတယ္။ အဲဒါဆုိ ကြ်န္ေတာ္က ဘာရမလဲ ကိုယ္အကြက္ထဲ၀င္လာ ၿပီဆုိေတာ့ ..<br /><br />“ဒါဆုိ ေခြးလိုေဟာင္” လုိ႕ ဆရာမသိေအာင္ ေနာက္ေျပာင္ၾကတာေပါ့ဗ်ာ။<br /><br />အခုလဲ စကၤာပူက တ႐ုတ္ေတြကို အဲဒီလိုေျပာရင္ သူတုိ႕ နားလည္မွာ မဟုတ္တာ ေသခ်ာတယ္ဗ်။ ကုိယ္က အဓိပၸါယ္ မေျပာျပဘူးဆုိရင္ေပါ့။<br /><br />စကၤာပူေရာက္စတုန္းက တ႐ုတ္စာနဲ႕ ပတ္သက္ၿပီး အမွတ္တရ က်န္ေနေသးတယ့္ အေတြ႕အၾကံဳကို ေဖာက္သည္ခ်အုံးမွဘဲ။ ကြ်မ္းက်င္အဆင့္လုိေတာ့ မရဘူး။ တခ်ဳိ႕အဓိပၸါယ္ေတြကိုေတာ့ နားလည္ေတာ့ ရယ္ရမလို၊ ငုိရမလုိအျဖစ္အပ်က္ပါ။<br /><br />ကြ်န္ေတာ္တုိ႕တုိက္က အထပ္ ၁၃ ထပ္ရွိတယ္။ ကြ်န္ေတာ္က ၁၁ ထပ္မွာ ေနတယ္။ မနက္ခင္းတခုမွာ ထုံးစံအတုိင္း အလုပ္သြားဖုိ႕ ဓါတ္ေလွကားကုိ ၁၁ ထပ္ကေနစီးတယ္။ ေနာက္ ၁၀ ထပ္ေရာက္ေတာ့ ဓါတ္ေလွကား ရပ္ၿပီး ၇ ႏွစ္အရြယ္ ကေလး ႏွစ္္ေယာက္နဲ႕ အမ်ဳိးသမီးတစ္ေယာက္၀င္လာတယ္။ အဲဒါနဲ႕ ဓါတ္ေလွကားစက္စီးရင္း ဘယ္လိုမွ မေအာင့္ႏုိင္တာနဲ႕ ကြ်န္ေတာ္ ေလလည္ လိုက္တယ္ဗ်။ အနံ႕က ဆုိးလားမသိဘူး ဓါတ္ေလွကားက အလုံပိတ္ဆုိေတာ့ အတြင္းမွာ ပြက္ေလာ႐ုိက္သြားတယ္။ ဒီေတာ့ အမ်ဳိးသမီးက သူ႕ကေလးႏွစ္ေယာက္ကုိ “အမေလး နံလုိက္တာ အဲဒါဘယ္သူလဲ” ဆုိၿပီး ေမးခြန္းထုတ္ပါေလေရာ။ ကေလးမ ႏွစ္ေယာက္ကလည္း တ႐ုတ္လို “ပုစု ၀ါသာ” “ပုစု ၀ါသာ” – “သမီးတုိ႕ မဟုတ္ဘူး” ဆုိၿပီး ျပန္ေျပာပါေလေရာ။ ကြ်န္ေတာ္လည္း ဘာရမလဲ.. မ်က္ႏွာကို ေမာ့ၿပီး ခပ္တည္တည္ေနလုိက္တယ္။ စိတ္ထဲေတာ့ “ဒင္းကေတာ့ ငါ့ကို က်ိန္စဲေနမွာ ေသခ်ာတယ္” ဆုိၿပီး ေတြးေနတုန္း၊ ကံေကာင္းစြာနဲ႕ ၆ ထပ္ေရာက္ေတာ့ ကုလားတစ္ေယာက္ ၀င္လာတယ္။ ကုလားရဲ႕ ထံုသင္းရနံ႕ဟာ ..အုိ..ေျပာမေနနဲ႕ ကြ်န္ေတာ့္ေလလည္တဲ့ အနံ႕ကို ေက်ာ္လြန္ၿပီး ဓါတ္ေလွကား တစ္ခုလုံး သင္းပ်ံ႕ေမြးၾကိဳင္သြားပါတယ္ဗ်ာ….ေအာက္ဆုံးထပ္ကို ေရာက္ေတာ့မွဘဲ …ေအာင့္မေလး အခုမွဘဲ ေအာက္စီဂ်င္စစ္စစ္ကုိ ႐ႈရေတာ့တယ္လို႕ စိတ္ထဲက ေတြးလုိက္ပါတယ္…<br /><br />တစ္ခါကလည္း ကုိယ္လုပ္တဲ့ ကုမၸဏီနံမည္ကို အဂၤလိပ္လိုဘဲသိၿပီး တ႐ုတ္လိုမသိေတာ့ ၀ယ္သူတစ္ေယာက္က ဖုန္းဆက္ၿပီး တ႐ုတ္လုိ ေမးလည္းေမးေရာ …ကြ်န္ေတာ္က ..၀မ္းနည္းပါတယ္ မင္းဆက္တဲ့ နံပါတ္မွား ေနပါတယ္။ အခုက ..ေအဘီစီ ကုမၸဏီပါလို႕ အဂၤလိပ္လုိျပန္ေျဖလုိက္တယ္။ ဒီေတာ့မွာ မအ၀ွာ ၀ယ္သူကလည္း ငါမမွားဘူး.. ငါေျပာတာလည္း အဲဒါကုိဘဲလို႕ အဂၤလိပ္လို ေျပာမွ နားလည္ခဲ့ရတယ္။ ေတာ္ေတာ္႐ႈပ္တဲ့ တ႐ုတ္စာ ….<br /><br />ေနာက္ၿပီး တခ်ဳိ႕ အသံထြက္ေတြဟာ ေၾကာက္ခမန္းလိလိ အဓိပၸါယ္ေတြထြက္ေနတာကို တင္ျပအုံးမယ္။<br /><br />တ႐ုတ္စာမွာကိုတင္ လမ္းခဲြဘာသာေတြက အမ်ဳိးမ်ဳိးဆုိေတာ့ သူ႕အဓိပၸါယ္နဲ႕ သူရွိတယ္။ တကမၻာလုံးသုံးတာကေတာ့ တ႐ုတ္ မန္ဒရင္းဘာသာကုိ သုံးတယ္။ စကၤာပူမွာလည္း မန္ဒရင္းကုိသုံးတယ္။ ေဟာင္ေကာင္မွာဆုိရင္ ကန္တုန္နိ တ႐ုတ္ဘာသာကိုသုံးတယ္။ ဒါ့ေၾကာင့္ စကၤာပူက တ႐ုတ္အမ်ားစု ေဟာင္ေကာင္သြားရင္ မန္ဒရင္းလုိ ေျပာလို႕မရဘူး။ ေဟာင္ေကာင္ကလူေတြက မန္ဒရင္းလိုေျပာရင္ ျပည္မၾကီးကတ႐ုတ္ေတြထင္ၿပီး အထင္ေသးတယ္။<br /><br />ကြ်န္ေတာ့္႐ုံးမွာ တ႐ုတ္မတစ္ေယာက္ အလုပ္ လုပ္တုန္းက သူ႕နံမည္က “ေဂါ၀္ဘုိလ္” တဲ့။ ကြ်န္ေတာ္ကေတာ့ ျမန္မာမႈ႕ျပဳၿပီး ေခၚရလြယ္ေအာင္ ျမန္မာသံနဲ႕ “ေဂါပို” လုိ႕ေခၚတယ္။ အဲဒါ ေဘးနားက ေဟာကင္းတ႐ုတ္ လိုနားလည္တဲ့ လုပ္ေဖာ္ကုိင္ဖက္က .. ဟဲ့ အဲဒါ… ေဟာကင္းလိုေျပာရင္ “ေခြး”လို႕ အဓိပၸါယ္ရတယ္… လုိ႕ေျပာျပမွ သူလည္း လူစင္စစ္ကေန ေခြးမျဖစ္ေအာင္လို႕ဆုိၿပီး အဂၤလိပ္နံမည္တစ္ခုကို သူ႕ေပးလုိက္တယ္။ “ဂ်က္စီ” ဆုိၿပီး။<br /><br />တ႐ုတ္နံမည္တခ်ဳိ႕ဟာလည္း အင္မတန္မွကို အသံထြက္ရခက္တယ္။ ကြ်န္ေတာ့္ရဲ႕ ေဖာက္သည္ ကုမၸဏီနံမည္ေတြဆုိရင္ ေတာ္ေတာ္ေလးကုိ အခ်ိန္ေပးၿပီး ေလ့က်င္အသံထြက္ထားရတာ။ ေတာ္ၾကာ ေပါက္ကရ အဓိပၸါယ္ေတြ ျဖစ္ကုန္မွာဆုိးလုိ႕။<br /><br />ေနာက္ တ႐ုတ္မတစ္ေယာက္ရဲ႕ နံမည္ကလည္း “ေရွာင္ စုဖ်င္း” တဲ့။ ရင္းရင္းနီးနီးေခၚခ်င္ရင္ “စုဖ်င္း”လို႕ ေခၚတယ္။ အဲဒါ ျမန္မာသံနဲ႕ “စုဗ်င္း”ေခၚလုိက္တုိင္း ကြ်န္ေတာ္ ၾကက္သီးေမႊးညွင္းေတြ ထတယ္။ စိတ္ထဲက “စုဗ်င္း ။ အင္း စုဗ်င္း ….အုိ ဒုကၡပါဘဲ ဒီနံမည္နဲ႕”။<br /><br />သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္နံမည္က လည္း “အာခ္ ခ်င္းေဂ်ာင္း”တဲ့။ ကြ်န္ေတာ္ကေတာ့ ေခၚရလြယ္ေအာင္ “ျခင္းေတာင္း” လို႕ေခၚတယ္။ ေနာက္တေယာက္နံမည္က “ေရွာင္ ေခ်ာင္ခန္”တဲ့။ ကြ်န္ေတာ္ေခၚေတာ့ “ေျခာက္ခန္း”။ “ေရွာင္ ေလ်ာက္လုိ႕” ကိုက်ေတာ့ ကြ်န္ေတာ္က “ေရွာက္လူး”လို႕ေခၚတယ္။ တ႐ုတ္နံမည္ “Mr. Ng” ကုိ အသံထြက္ရင္ ေတာ္ေတာ္ခက္တယ္။ သူ႕နံမည္မေခၚခင္ အရင္ သက္ျပင္းကို ခ်ၿပီးမွ “မစၥတာ အင္း” ေခၚလို႕ရတယ္။ အဲဒီေတာ့မွ ပီပီသသ အသံထြက္တယ္။ ေတာ္ေတာ္ဘုက် တဲ့ တ႐ုတ္စာ။<br /><br />ေသခ်ာၾကည့္ရင္ တ႐ုတ္အမ်ားစုရဲ႕ နံမည္ေရွ႕ မွာ “ေရွာင္”ဆိုတာပါတယ္။ အဓိပၸါယ္က “ေမာင္၊ မ” ျဖစ္တယ္။ အားလုံးကို ကြ်န္ေတာ္က ျမန္မာမႈျပဳၿပီးေခၚေတာ့ အလုပ္က တ႐ုတ္ေတြကလည္း ကြ်န္ေတာ့္ကို တ႐ုတ္နံမည္တစ္ခု ေပးထားတယ္။ “ေရွာင္ ေဟ့” လို႕ေခၚတယ္။ “ေဟ့” ဆိုတာက အမဲေရာင္။ သူတုိ႕နဲ႕ယွဥ္ရင္ ကြ်န္ေတာ္က အသားမည္းလုိ႕ သူတို႕က ကြ်န္ေတာ့္ကို “ကုိမဲ” တဲ့…………….. မဟာဘုတ္ေတာင္ ေထာင္စရာမလိုဘူး။ မင္းသိခၤနဲ႕လည္း တုိင္ပင္စရာမလိုေတာ့ဘူး…. ေကာင္းလုိက္တဲ့ နာမည္.။….</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5901629513603640233-7077359410332313667?l=daretobesmart.blogspot.com' alt='' /></div>Inspired (made in myanmar)noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5901629513603640233.post-35284775933003108462007-07-30T03:51:00.000-07:002007-07-30T07:07:09.425-07:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_1LcU1u3D1Ak/Rq3v6m-wDqI/AAAAAAAAAEA/BIhya7ITJ0s/s1600-h/tall.gif"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5092990543801093794" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_1LcU1u3D1Ak/Rq3v6m-wDqI/AAAAAAAAAEA/BIhya7ITJ0s/s400/tall.gif" border="0" /></a><br /><div><div><span lang="MY" style="FONT-WEIGHT: 500;font-family:Zawgyi-One,ZawgyiOne,Zawgyi1,Verdana;font-size:small;" >“ဟုိမွာၾကည့္စမ္း ကုိေအာင္၊ ေရွ႕နားက စုံတဲြက မမသင္းတုိ႕ မဟုတ္လား”<br /><br />“ဟုတ္မယ္ထင္တာဘဲ”<br /><br />“ဟုတ္ပါတယ္ ကုိေအာင္ကလဲ မ်က္စိက ဒီေလာက္ေတာင္ မေကာင္းဘူးလား၊ လာ ခပ္သြက္သြက္ေလ်ာက္”<br /><br />“ေအးကလည္း မေလာနဲ႕ကြာ၊ ေတြ႕မွာဘဲဟာကို”<br /><br />ဒီလုိနဲ႕ ကုိေအာင္ထြန္းတို႕ ဇနီးေမာင္ႏွံဟာ စကၤာပူ ဆန္တုိစာကမ္းေျခမွာ အပန္းေျဖ လမ္းေလ်ာက္ရင္းနဲ႕ ရန္ကုန္က အသိမိတ္ေဆြ ေဒၚသင္းသင္းနဲ႕ သူ႕အမ်ဳိးသားတုိ႕ကုိ ဆုံေတြ႕ခဲ့ၾကတယ္။<br /><br />“ဟယ္ မမသင္းတုိ႕ပါလား မေတြ႕တာေတာင္ၾကာၿပီ။ အားလုံး ေနေကာင္းၾကလား”<br /><br />“ဟယ္ ေအးေအးတို႕၊ ၾကည့္စမ္း ၾကည့္စမ္း တစ္ခါတည္းကုိမွဘဲ ဘယ္လိုမွ မမွတ္မိႏုိင္ေလာက္ေအာင္ ျဖစ္ေနၿပီ။ အရင္ကနဲ႕ တျခားစီဘဲ၊ အခုဘာေတြလုပ္ေနၾကလဲ”<br /><br />“အုိ မမကလဲ သူမ်ားကိုၾကီးဘဲ မေျပာနဲ႕ေလ၊ မမကလည္း အရမ္းကုိ လွေနတာဘဲ၊ မနာလိုေတာ့ဘူး။<br />အခု ေအးကေတာ့ ပင္နီဆူးလား ပလာဇာက ျမန္မာဆုိင္ တစ္ခုမွာ ၀င္ကူလုပ္ေနတယ္၊ ေရာက္တာကလည္း မၾကာေသးေတာ့ ေနာက္ၿပီး ဘာသာစကားကလဲ အခက္အခဲရွိတာနဲ႕ ကုိေအာင္ရဲ႕ အသိမိတ္ေဆြနဲ႕ ပတ္သက္ၿပီး အဲဒီဆုိင္မွာဘဲ ၀င္လုပ္ေနတာ”<br /><br /><span style="color:#333399;"><span style="color:#000000;">“အုိ ညည္းမို႕လုိ႕ ျမန္မာဆုိင္မွာ ၀င္လုပ္တယ္၊ ဘယ္ႏွယ့္ေတာ္</span> ဒင္းတုိ႕က မ်ားမ်ားခုိင္းၿပီး၊ နဲနဲေပးတာ၊ စကၤာပူက တ႐ုတ္ေတြထက္ေတာင္ ပုိဆုိးေသးတယ္ေအ့။ </span><span style="color:#000000;">မလုပ္နဲ႕။ တျခားအလုပ္ရွာေပါ့။ ဘာျဖစ္လဲ ကိုယ္က ပီအာ (အျမဲေနခြင္ရသူ) ဘဲဟာကုိ၊ ဘာမွ ေအာက္က်မခံနဲ႕”<br /></span><br />“ဟုတ္ေတာ့ ဟုတ္ပါတယ္ေလ။ ဒါေပမဲ့လည္း ေအးက အဂၤလိပ္စာ သိပ္မရေတာ့ နည္းနည္း စိုးရိမ္လုိ႕။ ဒါနဲ႕ မမတုိ႕ အခုဘယ္မွာ ေနၾကလဲ”<br /><br />“တုိ႕က အခု ေအာ့မုိကုိက ကြန္ဒုံး..အဲမဟုတ္ပါဘူး...ကြန္ဒုိမီနီယံမွာ ၀ယ္ထားတယ္ စကၤာပူေဒၚလာ မီလီယံ၀က္ေလာက္ က်တယ္ေလ။ ေနာက္ၿပီး ညည္းအစ္ကုိက ရထားစီးရတာ အဆင္မေျပလုိ႕ဆုိၿပီး လြန္ခဲ့တဲ့ ေဖေဖာ္၀ါရီလေလာက္ကဘဲ ကား၀ယ္လုိက္တယ္။”<br /><br />“မမတို႕မ်ား ဒီေလာက္အဆင္ေျပေနတာေတာင္ ကုိယ့္ညီမကိုေတာင္ သတိမရဘူးေပါ့”<br /><br />“အုိ..မဟုတ္ရပါဘူး ...ေအးရယ္၊ မမကုိယ္တုိင္ကလည္း ကုမၸဏီအလုပ္ေတြနဲ႕ ႐ႈပ္ေနလုိ႕၊ ၿပီးေတာ့ နင့္အစ္ကိုကလည္း စေန၊ တနဂၤေႏြပါမက်န္ အလုပ္က မ်ားေနတာနဲ႕ ဘယ္သူ႕ကုိမွ မဆက္သြယ္ျဖစ္တာ၊ ဒီတပတ္ေတာ့ မမအလုပ္သိပ္မရႈပ္ဘူး၊ ေအးေအး အားရင္ အိမ္ကုိ လာလည္ပါလား”<br /><br />“အင္း.. ေကာင္းသားဘဲ၊ ဒါေပမဲ့ ဆုိင္နဲ႕ ညိွရအုံးမယ္။ ေအးက စေန၊ တနဂၤေႏြ အလုပ္ဆင္းရလုိ႕။ မမဖုန္းနံပါတ္ ေပးထားေလ။ ေအး ျပန္ဆက္မယ္”<br /><br />“ဟုတ္ၿပီေလ...ေအးသေဘာ။ မလာခင္ ဖုန္းဆက္လုိက္ေလ၊ ကဲဒါဆုိ သြားၾကမယ္။<br />ကိုေအာင္ သြားမယ္ေနာ္”<br /><br />“ဟုတ္ကဲ့ မမသင္း။ ေနာက္ေတာ့မွ ေတြမယ္။”<br /><br />ဒီလုိနဲ႕ ေအးေအးတုိ႕ ဇနီးေမာင္ႏွံဟာ ကမ္းေျခဘက္ကို လမ္းဆက္ေလ်ာက္ခဲ့ပါတယ္။<br /><br />“ေတြ႕လား ကုိေအာင္၊ မမသင္းတုိ႕ေတာင္ အိမ္၀ယ္၊ ကား၀ယ္ကုန္ၿပီး၊ ေအးတုိ႕မွာ အခုထိ သူမ်ားအိမ္ငွားေနရတုန္း၊<br />နည္းနည္းပါးပါးေလးလဲ အားစုိက္ပါအုံး။ ေအးလည္း ကုိယ္ပုိင္အိမ္ေလးနဲ႕ ေနခ်င္လွၿပီ။”<br /><br />“ျဖစ္လာမွာေပါ့ ေအးရယ္၊ ဆႏၵေတြ မေစာလြန္းပါနဲ။ ကုိယ့္အထြာနဲ႕ ကုိယ္ဆုိတာ မေမ့နဲေလ”<br /><br />“ေအးသိပါတယ္။ ေအးက ပုိၾကိဳးစားဖို႕ ေျပာတာပါ။ ၿပီးေတာ့ ကိုေအာင္ဘက္က မိသားစုေတြကို ေထာက္ေနတာကိုလည္း နဲနဲေလ်ာ့ေတာ့ေပါ့၊ သူတုိ႕လည္း သူတို႕ဖာသာ လုပ္ကုိင္စားပေစေပါ့၊ သူမ်ားၾကီးဘဲ အားမကိုးေစနဲ႕ေလ၊ အဲလုိမွမလုပ္ရင္ ေအးတုိ႕ ..ဒီတသက္ ကုိယ္ပုိင္ကား ဘယ္လုိလုပ္ၿပီး စီးႏုိင္မွာလဲလုိ႕။”<br /><br />“ေတာ္ပါေအးရယ္၊ ကဲ အပန္းေျဖၾကစုိ႕ကြာ၊ လာ ဟုိဘက္နားသြားၾကေအာင္”<br /><br />“ေတြ႕လား သူ႕အမ်ဳိးအေၾကာင္းေျပာၿပီဆုိရင္ စကားလမ္းေၾကာင္းကို ေျပာင္းတယ္။ သိပ္စိတ္ဆုိးတာဘဲ သိလား”<br /></span></div><br /><br /><div><span lang="MY" style="FONT-WEIGHT: 500;font-family:Zawgyi-One,ZawgyiOne,Zawgyi1,Verdana;font-size:small;" >+++<br /><br />ပုံျပင္ေလးကေတာ့ ဒါပါဘဲဗ်ာ။<br /><br />တကယ္ေတာ့ ကြ်န္ေတာ္တုိ႕ ျမန္မာလူမ်ဳိး တခ်ဳိ႕ဟာ မရွိတာကို အရွိလုပ္ခ်င္ၾကသလို၊ မၾကြားသင့္တာကို ၾကြားခ်င္ၾကတာကုိ လက္ေတြ႕ ၾကံဳဖူးၾကပါလိမ့္မယ္။ ဒီေနရာမွာ တခ်ဳိ႕လား၊ အမ်ားစုလားဆုိတာ ကြ်န္ေတာ္ မခန္႕မွန္းတက္တာကိုေတာ့ ၀န္ခံပါရေစ။<br /><br />အရွည္ၾကီးကို မစဥ္းစားပါနဲ႕ဦး၊ စကၤာပူမွာ အလုပ္လာလုပ္တဲ့ အိမ္ေဖာ္ေတာင္ ဘာနဲလာလည္းလို႕ ေမးရင္ -- Silk Air နဲ႕လာတယ္လို႕ေျဖၾကတယ္။ ဘယ္ေတာ့မွ ျမန္မာ့အဲေ၀းလ္နဲ႕ လာတယ္လို႕ ေျပာေလ့မရွိသလုိ စီးဖို႕လည္း စိတ္ကူးမရွိၾကဘူး။ ေၾသာ္....ဒုကၡ ဒုကၡ ... ၾကြားရတဲ့ ဒုကၡ။<br /><br />ဒီေနရာမွာ အယူအဆတစ္ခုကို တင္ျပပါရေစ။<br />အေနာက္ႏုိင္ငံေတြက လူမ်ဳိးေတြက ကား၊ အိမ္၊ စတာေတြကုိ ပုိင္ဆုိင္မႈထက္ အသုံးခ်ဖုိ႕အတြက္ ခံယူၾကတယ္။<br />အေရွ႕တုိင္းႏုိင္ငံမ်ားက လူမ်ဳိးေတြက ကား၊ အိမ္၊ စတာေတြကုိ ငါ့ဥစၥာ ငါ့ပုိင္ဆုိင္မႈဆုိၿပီး ခံယူၾကတယ္။<br /><br />ဒါ့ေၾကာင့္လည္း အသုံးခ်ဖုိ႕ထက္ အဲဒီပုိင္ဆုိင္မႈေတြကုိ ေစာင္ေရွာက္ထိန္းသိမ္းရင္းနဲ႕ဘဲ ဘ၀ရဲ႕ အခ်ိန္ေတြကုိ ကုန္လြန္ေစတယ္တဲ့။<br />အဲဒီ အယူအဆ မွားတယ္ မွန္တယ္ဆုိတာ မိမိဖာသာ စိတ္ၾကိဳက္ ဆုံးျဖတ္ပါ။<br /><br />နိဂုံးခ်ဳပ္အရ ဤပုံျပင္ကုိေထာက္၍ ..... အထူးသျဖင့္ လူပ်ဳိမ်ားအတြက္...<br /><br />မိမိအထြာကို မိမိသိၾကပါေစ။ (သန္ရာ သန္ရာ ဘာသာ မျပန္ပါနဲ႕)<br />မိမိအေပၚမွာ အထူးနားလည္ၿပီး ကုိယ္ခ်င္းစာစိတ္ေမြးႏုိင္တဲ့ အိမ္ေထာင္ဘက္ေတြ ရၾကပါေစလို႕ ဆုေတာင္းလုိက္ပါတယ္ဗ်ာ။..<br /><br /><span style="font-size:85%;">++ ခံစားခ်က္မ်ားကုိ ေဖာ္ျပေရးသားျခင္းျဖစ္ၿပီး မည္သည့္အျဖစ္အပ်က္ကိုမွ မွီညမ္းထားျခင္းမရွိေၾကာင္း ၀န္ခံပါသည္။++</span></span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5901629513603640233-3528477593300310846?l=daretobesmart.blogspot.com' alt='' /></div>Inspired (made in myanmar)noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5901629513603640233.post-16015114877853949312007-07-27T21:16:00.000-07:002007-07-27T21:18:57.123-07:00<div><span lang="MY" style="FONT-WEIGHT: 500;font-family:Zawgyi-One,ZawgyiOne,Zawgyi1,Verdana;font-size:small;" >“ဟဲ့ ထြန္းျမတစ္ေယာက္ ေပ်ာက္ခ်က္သား ေကာင္းလွခ်ည္လား၊ အခုမွဘဲ နင့္ကုိ ဖူးရေတာ့တယ္”<br /><br />“မဟုတ္ပါဘူး ေဒၚေလးရာ၊ ကြ်န္ေတာ္လည္း ၿမိဳ႕တက္ၿပီး အလုပ္ေလးဘာေလးရွာဖုိ႕အတြက္ လုံးပန္းေနရလို႕ပါ၊ တစ္မ်ဳိးမထင္ပါနဲ႕ဗ်ာ။”<br /><br />“ကဲပါ၊ ဆင္ေျခဆင္လက္ ဆင္နားရြက္နဲ႕၊ ထားပါေတာ့၊ လုိရင္းကိုဆုိ”<br /><br />“ဒီလိုေဒၚေလးရ၊ ေဒၚေလးရဲ႕တူ သာေအးတစ္ေယာက္ ရန္ကုန္မွာ ၾကီးပြားေနတယ္ဆုိတာ ကြ်န္ေတာ္ၾကားလို႕”<br /><br />“ဒီလိုပါဘဲဟယ္ လူေတြကေတာ့ ဟုိတစ္မ်ဳိးဒီတစ္မ်ဳိးနဲ႕ေျပာၾကတာပါ၊ သူလည္း သူ႕ဟာနဲ႕သူလုပ္ေနရတာပါဘဲ။ အဲဒါနဲ႕ နင္က ဘာဆုိင္လုိ႕လဲ”<br /><br />“မဟုတ္ပါဘူး ေဒၚေလးရာ ကြ်န္ေတာ္က ေဒၚေလးဆီက အကူအညီေလးဘာေလးမ်ား ရမလားလုိ႕ လာတာပါဗ်ာ၊ ကူညီပါအုံး”<br /><br />“ဟဲ့ သူ႕ဟာနဲ႕သူၾကီးပြားေနတာ ငါနဲ႕ဘာပတ္သက္လုိ႕တုန္း၊ နင္လည္း ကုိယ္ဘာသာ ၾကီးပြားေအာင္ ကုိယ္လမ္းကုိေလ်ာက္ေပါ့။ သူမ်ားၾကီးဘဲအားမကိုနဲေလ၊ သာေအးတုန္းကလည္း ဒီလိုဘဲ ျဖစ္ေအာင္ လုပ္သြားတဲ့ဟာကို”<br /><br />“အုိ..ေဒၚေလးကလည္း နည္းနည္းေလာက္ေတာ့ ကူညီပါဗ်ာ.. ဟုိဗ်ာ ေနဖုိ႕ထိုင္ဖုိ႕ေလးမ်ား အဆင္ေျပေအာင္ေပါ့၊ ကူညီပါဗ်ာ”<br /><br />“ေအးေလ..ငါတပ္ႏုိင္တာကိုဘဲ ကူညီမယ္။ ဒါေပမယ့္ သူလုပ္ေပးႏုိင္ မလုပ္ေပးႏုိင္ေတာ့ ငါမသိဘူးေနာ္၊ နင့္ကို ငါစာတစ္ေစာင္ ေရးေပးလိုက္မယ္”<br /><br /><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5092097349517315522" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_1LcU1u3D1Ak/RqrDj2-wDcI/AAAAAAAAACQ/Qnk-8rfjwRU/s400/tharaye.jpg" border="0" /><br />“ေက်းဇူးပါဘဲဗ်ာ၊ ေဒၚေလးေက်းဇူးကို ကြ်န္ေတာ္ၾကီးပြားရင္ ျပန္ဆပ္ပါ့မယ္”<br /><br />“ေတာ္ပါ ထြန္းျမရယ္ နင္ငါ့ေက်းဇူးမဆပ္ပါနဲ႕ ေက်းဇူးမကန္းဘူးဆုိရင္ကို နင့္ကုိ ငါ့က ေက်းဇူးတင္ရအုံးမွာ၊ ကဲလုိတာ ရရင္ သြားေတာ့”<br /><br /><br />အထက္ပါ ဇာတ္လမ္းကုိ ကြ်န္ေတာ္တုိ႕ ၾကားဖူးၾကပါလိမ့္မယ္။ တကယ္ျပန္စဥ္းစားၾကည့္ရင္<br /><br />ဟုိ က သာေအးက ဘယ္လုိလုပ္ၿပီး ရွာစားေနရတယ္ဆုိတာမသိ၊ သူတစ္ပါးကို အားမနာ အကူအညီေတာင္းဖို႕ လူေတြမ်ား….ေၾသာ္ လူေတြ လူေတြ။<br /><br />ဒီလိုပါဘဲ..ကြ်န္ေတာ္တုိ႕ စကၤာပူမွာ အလုပ္ရွာတုန္းက ဘယ္သူကမွ ဟက္ဟက္ပက္ပက္ ကူညီဖို႕ေနေနသာသာ အဖက္ေတာင္ မလုပ္ခ်င္ၾကဘူး။ ေအာ္ ကုိယ္က က်ားကုတ္က်ားကဲနဲ႕ စကၤာပူမွာ ေျခတစ္ကုတ္ရဖုိ႕ ၾကိဳးစားေအာင္ျမင္ေရာ …..လာပါျပီ…အရပ္ကတုိ႕ေရ။<br /><br />သူတုိ႕က အဲဒီအထက္က ဇာတ္လမ္းအတုိင္း ကူးဖုိ႕ၾကိဳးစားၾကေတာ့တာပါဘဲ။ အဲဒီေတာ့ စဥ္းစားၾကည့္ေပါ့ဗ်ာ… ေနထုိင္တယ္ဆုိတာက ဒီကလုပ္ေဖာ္သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႕ စုၿပီး ငွားေနရတဲ့ သာေအးဘ၀… ဘယ္လုိလုပ္ၿပီး အဲဒီဇတ္လမ္းထဲက မစၥတာ ထြန္းျမကုိ ရက္ရက္ေရာေရာ အိမ္ဦးခန္းမွ တင္ထားလုိ႕ ရပါ့မလဲ။ တင္ၾကည့္ပါလား… က်န္တဲ့ အေဖာ္ေတြက အဲဒီသာေအးကိုေလ……မေျပာလုိက္ခ်င္ဘူး….ဟုိဒင္း ဟုိ၀ွာ. လုပ္လိမ့္မယ္။<br /><br />တြက္ၾကည့္ လူတစ္ေယာက္ အတြက္ ၁လစာ ကုန္က်စရိတ္။ (စကၤာပူေဒၚလာ)<br />ေနထုိင္စရိတ္ --- ၂၀၀ - ၃၀၀ ေဒၚလာ<br />စားစရိတ္ - ၂၀၀ - ၃၀၀ ေဒၚလာ<br />ခရီးစရိတ္ - ၁၀၀ - ၁၅၀ ေဒၚလာ<br />တယ္လီဖုန္း - ၅၀ - ၁၀၀ ေဒၚလာ<br />အျမတ္ခြန္ - ၅၀ - ၁၅၀ ေဒၚလာ<br />အေသးသုံး - ၅၀ - ၁၀၀ ေဒၚလာ (ဘီယာ ကြမ္း အရက္ ေဆးလိပ္ နာမက်န္းမႈ မပါ)<br /><br />ဒီေတာ့ တစ္လ တစ္လကို ျခိဳးျခံေနရင္ေတာင္ ၆၀၀ - ၇၀၀ ၀န္းက်င္ေလာက္ က်တယ္။ ဘယ့္နဲ႕ အဲဒီသာေအးက ေနာက္တစ္ေယာက္ကို အိမ္ဦးခန္းထားၿပီး သံေတာ္ဦးတင္ႏုိင္မွာလဲဗ်ာ။<br /><br />ဒါ့ေၾကာင့္ ရြာက ေဒၚေလးကိုလည္း မွာလိုက္ပါတယ္….<br /><br /><span style="color:#000099;">“ေဒၚေလးတူ သာေအးတစ္ေယာက္ ကုိထြန္းျမကို ကူညီဖုိ႕ေနေနသာသာ ကြ်န္ေတာ္ေတာင္ ျမန္မာသံ႐ုံးမွာ အခြန္မေဆာင္ရေသးဘူး၊ ျဖစ္ႏုိင္ရင္ ရြာက လယ္ကို ေပါင္ၿပီး ကုိထြန္းျမနဲ႕ ထည့္ေပးလိုက္ပါ၊ သံ႐ုံးမွာ အခြန္ေဆာင္ရမွာမို႕၊ ကြ်န္ေတာ့္ရဲ႕ ႏုိင္ငံကူးလက္မွတ္ကလည္း သက္တမ္းကုန္ေတာ့မယ္ဆုိေတာ့ အားလုံးေပါင္း စကာၤပူေဒၚလာ ၃၀၀၀ ၀န္းက်င္ေလာက္က်မယ္။ လယ္နဲ႕မေလာက္ရင္ ဘၾကီးရဲ႕ ႏြားတင္ကုတ္ကိုပါ အျပတ္ျဖဳတ္လုိက္ပါ လို႕”</span><br /><br /><span style="font-size:85%;">…ဒီစာကုိ ဖတ္ရင္း အားလုံး အားလုံး ကိုယ္ခ်င္းစာစိတ္ ေမြးႏိုင္ၾကပါေစ………….</span><br /></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5901629513603640233-1601511487785394931?l=daretobesmart.blogspot.com' alt='' /></div>Inspired (made in myanmar)noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-5901629513603640233.post-26366438285526157872007-07-26T04:52:00.000-07:002007-07-26T08:36:53.364-07:00<span lang="MY" style="FONT-WEIGHT: 500;font-family:Zawgyi-One,ZawgyiOne,Zawgyi1,Verdana;font-size:small;" ><span style="color:#330099;">“မဂၤလာပါ ေအဘီစီ ကၾကိဳဆုိပါတယ္၊<br />အဂၤလိပ္လုိ ေျပာလိုပါက နံပါတ္ ၁ ကုိႏွိပ္ပါ<br />တရုတ္ဘာသာလုိ ေျပာလိုပါက နံပါတ္ ၂ ကုိႏွိပ္ပါ<br />မေလးဘာသာလုိ ေျပာလိုပါက နံပါတ္ ၃ ကုိႏွိပ္ပါ”</span><br /><br />ႏွိပ္လုိက္ပါတယ္ နံပါတ္ ၁ကို။<br /><br /><span style="color:#330099;">“အေရာင္းႏွင့္ပတ္သတ္ရင္ နံပါတ္ ၁ကိုႏွိပ္ပါ<br />နည္းပညာျပင္ဆင္မႈႏွင့္ပတ္သတ္ရင္ နံပါတ္ ၂ကိုႏွိပ္ပါ<br />စာရင္းအင္းကိစၥႏွင့္ပတ္သတ္ရင္ နံပါတ္ ၃ကိုႏွိပ္ပါ<br />အလုပ္လုပ္ခ်ိန္နဲ႕ ေနရာကုိသိလိုလွ်င္ နံပါတ္ ၄ကိုႏွိပ္ပါ”</span><br /><br />ေစ်းႏႈန္းသိခ်င္လို႕ ႏွိပ္လုိက္ပါတယ္ နံပါတ္ ၁ကို။<br /><br /><span style="color:#330099;">“ေအ ပစၥည္းေစ်းႏႈန္းဆုိ နံပါတ္ ၁ကိုႏွိပ္ပါ<br />ဘီ ပစၥည္းေစ်းႏႈန္းဆုိ နံပါတ္ ၂ကိုႏွိပ္ပါ<br />စီ ပစၥည္းေစ်းႏႈန္းဆုိ နံပါတ္ ၃ကိုႏွိပ္ပါ၊”</span><br /><br />ဘီ ေစ်းႏႈန္းသိခ်င္လို႕ ႏွိပ္လုိက္ပါတယ္ နံပါတ္ ၂ကို။<br /><br /><span style="color:#330099;">“၀မ္းနည္းပါတယ္<br />အေရာင္း၀န္ထမ္းအားလုံး မအားေသးပါရွင္<br />ေက်းဇူးျပဳ၍ ခတေစာင့္ဆုိင္းေပးပါရွင္”</span><br /><br />စိတ္ပ်က္စရာ ....ဖုန္းကုိင္ရင္းတန္းလန္းနဲ႕ ေစာင့္ေနရတာ ၂ မိနစ္ေလာက္။<br /><br /><span style="color:#330099;">“၀မ္းနည္းပါတယ္။ သင့္ရဲ႕ ေခၚဆုိမႈဟာ<br />ကြ်န္မတုိ႕အတြက္ အလြန္မွ အေရးၾကီးပါတယ္။<br />ေက်းဇူးျပဳ၍ ေခတၱေစာင့္ဆုိင္းေပးပါရွင္”</span><br /><br />စိတ္ပ်က္စရာ ....ဖုန္းကုိင္ရင္းတန္းလန္းနဲ႕ ေစာင့္ေနရတာ ေနာက္ထပ္၂ မိနစ္ေလာက္။<br /><br /><span style="color:#330099;">“၀မ္းနည္းပါတယ္။ သင့္ရဲ႕ ေခၚဆုိမႈဟာ<br />ကြ်န္မတုိ႕အတြက္ အလြန္မွ အေရးၾကီးပါတယ္။<br />ေက်းဇူးျပဳ၍ သင့္ရဲ႕ နံပါတ္ကုိ ေပးခဲ့ပါ။<br />မၾကာခင္ ျပန္လည္ေခၚဆုိပါ့မယ္။”</span><br /><br />သိၿပီးသားပါ။ ဒင္းတုိ႕ ဘယ္ေတာ့မွ ျပန္ေခၚလိမ့္မယ္မဟုတ္ပါ။<br />ဒီေတာ့ထပ္ၿပီး ဖုန္း ကုိင္ထားရင္း ေစာင့္ရျပန္တယ္။<br /><br /><span style="color:#330099;">“၀မ္းနည္းပါတယ္။ သင့္ရဲ႕ ေခၚဆုိမႈဟာ<br />ကြ်န္မတုိ႕အတြက္ အလြန္မွ အေရးၾကီးပါတယ္။<br />ေခတၱေစာင္ဆုိင္းၿပီးမွ ျပန္လည္ေခၚပါရွင္<br />ေက်းဇူးအထူးတင္ပါတယ္” တီတီတီ....တီ..</span><br /><br />အမေလး အရပ္ကတို႕ေရ ေသေလာက္ေအာင္ အလုိအေလ်ာက္ စက္ကေျပာတဲ့ စကားသံကုိေစာင့္ၿပီးမွ ဖုန္းမေျဖဘဲလုိင္းကို ျဖတ္လုိက္တာ စိတ္ရွိတဲ့အတုိင္းဆုိ ေအာ္ၿပီး ဆဲလုိက္ခ်င္တယ္။ မနည္းကုိ စိတ္ကထိန္းထားလု႕ိဗ်။<br /><br />နည္းပညာေတြက အရမ္းထြန္းကားေနျပန္ေတာ့လည္း လူကေျပာမည့္ ေျဖမည့္အစား အသံကိုၾကိဳတင္သြင္းၿပီး စက္ထဲတည့္ထား၊ ဖုန္းေမးရင္ အဲဒီအသံသြင္းထားတဲ့စက္က ေျပာ။ ေတာ္ေတာ္ေလးကို စိတ္ပ်က္စရာ။ လုိရင္းေျပာခ်င္တဲ့သူဆီကုိ ေရာက္ဖို႕ အသက္ထြက္မတပ္ကုိ ေစာင့္စားရတာေျပာမေနနဲ႕ေတာ့။<br /><br />တစ္ခါတစ္ေလ စိတ္ပိန္လုိ႕ ေျပာခ်င္တဲ့သူနဲ႕ စကားေျပာခြင့္ရၿပီဆုိရင္ ၾကံဳတုန္း ေက်းဇူးျပဳ၍ သင့္ရဲ႕ တုိက္ရုိက္နံပါတ္ကုိ ေပးပါလားခင္ဗ်ာလုိ႕ဆုိရင္ ...တစ္ခါတည္း မေျပာလုိက္နဲ..</span><br /><span lang="MY" style="FONT-WEIGHT: 500;font-family:Zawgyi-One,ZawgyiOne,Zawgyi1,Verdana;font-size:small;" ></span><br /><span lang="MY" style="FONT-WEIGHT: 500;font-family:Zawgyi-One,ZawgyiOne,Zawgyi1,Verdana;font-size:small;" >...အုိ႕.. စိတ္မရွိပါနဲ႕ .....အခုေခၚတဲ့ အဓိကလိုင္းနံပါတ္ကို ဘဲေခၚလိုက္ပါ။ </span><br /><span lang="MY" style="FONT-WEIGHT: 500;font-family:Zawgyi-One,ZawgyiOne,Zawgyi1,Verdana;font-size:small;" ></span><br /><span lang="MY" style="FONT-WEIGHT: 500;font-family:Zawgyi-One,ZawgyiOne,Zawgyi1,Verdana;font-size:small;" >ကြ်န္ေတာ့္စိတ္ထဲေတာ့ ဒင္းကို ေအာ္ဟစ္ၿပီး တုတ္လိုက္ခ်င္တယ္။ အဲဒီအတုိင္းျပန္ေခၚရင္ အဲဒီလုိဘဲ အခက္အခဲေတြၾကံဳေတြ႕ရဦးမွာေပါ့။ အင္း...တုိးတက္တဲ့ႏုိင္ငံေတြၾကျပန္ေတာ့လည္း ....လူၾကီးမင္းေတြနဲ႕မေတြ႕ဘဲ .....ၾကက္သတုံး ေအာ္တုိမက္တစ္ အေျဖဖုန္းေတြနဲ႕ ေတြ႕ေနျပန္ပါၿပီ လုိ႕ ေတြးမိတယ္။<br /><br />ေၾသာ္....ဒုကၡ ဒုကၡ...ဖုန္းေခၚရတဲ့ ဒုကၡ..။ ဒင္းတုိ႕ကုိ ဖုန္းေခၚရတဲ့ ဒုကၡဟာ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ေတာ္ခန္းမနားက ကားမွတ္တုိင္မွာ ကားေစာင့္ရတဲ့ ထက္ေတာင္ ပုိဆုိးေနပါသလားလို႕ ေတြးမိပါတယ္ အရပ္ကတုိ႕ေရ။</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5901629513603640233-2636643828552615787?l=daretobesmart.blogspot.com' alt='' /></div>Inspired (made in myanmar)noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5901629513603640233.post-18284126946264867552007-07-24T03:19:00.000-07:002007-07-24T03:23:27.175-07:00<div><span lang="MY" style="FONT-WEIGHT: 500;font-family:Zawgyi-One,ZawgyiOne,Zawgyi1,Verdana;font-size:small;" >အမွန္တကယ္ေတာ့ အမိေျမကုိစြန္႕ခြာၿပီး ႏုိင္ငံျခားမွာ အလုပ္လုပ္ဖို႕ဆုိတာ မိမိကုိယ္ေရးအခ်က္အလက္ေတြကို ျပင္ဆင္ရုံမ်ွမက အျခား အျခားေသာ လိုအပ္ခ်က္မ်ားကုိလည္း ျပင္ဆင္ဖုိ႕လုိပါတယ္။ မိမိဘ၀ကုိ ႏုိင္ငံတကာအေတြ႕အၾကံဳရဖုိ႕ တနည္းအားျဖင့္ ႏုိင္ငံျခားမွာအလုပ္လုပ္ဖို႕ ရည္ရြယ္ထားသူမ်ားအတြက္ မေမွ်ာ္လင့္ေသာ အခက္အခဲမ်ား၊ ယဥ္ေက်းမႈကြာျခားမႈ၊ ဘာသာစကား ကြဲျပားမႈ၊ စတာေတြကို ရင္ဆုိင္ရမယ္ဆုိတာ ၾကိဳတင္သိထားဖို႕လုိတယ္။ ဘယ္ေတာ့မွာ မိမိကုိ မိမိ ေလ်ာ့မတြက္ပါနဲ႕။ ဥပမာ - မိမိႏုိင္ငံႏွင့္ယွဥ္လွ်င္ ကြဲျပားျခားနားတဲ့ - လူ၀င္မႈၾကီးၾကပ္ေရးဆုိင္ရာဥပေဒမ်ား၊ ေနထိုင္ခြင့္ဆုိင္ရာ အခ်က္အလက္မ်ား၊ အလုပ္လုပ္ကုိင္ခြင့္ အဆင့္ဆင့္နည္းလမ္းမ်ား၊ အလုပ္ခန႕္အပ္မႈဆုိင္ရာ နည္းလမ္မ်ား ႏွင့္ ယဥ္ေက်းမႈကြဲျပားျခားနားမႈဆုိင္ရာ ေဆာင္ရန္ ေရွာင္ရန္မ်ားကုိ သတိထားၿပီး ၾကိဳတင္ေလ့လာရမွာျဖစ္တယ္။<br /><br />ဒါ့ေၾကာင့္ အခုေရးထားတဲ့ ေအာက္ပါအခ်က္အလက္ေတြဟာ ခင္ဗ်ားတုိ႕အတြက္ တနည္းမဟုတ္ တနည္း အေထာက္အကူ ျပဳပါလိမ့္မယ္လို႕ ကြ်န္ေတာ္ယုံၾကည္ပါတယ္။ </span></div><div><span lang="MY" style="FONT-WEIGHT: 500;font-family:Zawgyi-One,ZawgyiOne,Zawgyi1,Verdana;font-size:small;" ><br /> </div></span><a href="http://4.bp.blogspot.com/_1LcU1u3D1Ak/RqXSpG-wDYI/AAAAAAAAABw/YOIWUXfRTNY/s1600-h/sg.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5090706557502492034" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_1LcU1u3D1Ak/RqXSpG-wDYI/AAAAAAAAABw/YOIWUXfRTNY/s400/sg.jpg" border="0" /></a><br /><div><span lang="MY" style="FONT-WEIGHT: 500;font-family:Zawgyi-One,ZawgyiOne,Zawgyi1,Verdana;font-size:small;" ><br /><span style="color:#330099;">အလုပ္လုပ္ခြင့္ ပါမစ္</span><br /><br />၁) လစာ စကၤာပူေဒၚလာ၂၅၀၀ အထက္ရေသာ အလုပ္အကုိင္မ်ားကုိေလ်ာက္မည့္ ႏုိင္ငံျခားသားမ်ားသည္ Employment Pass (EP) အဆင့္ကုိေလ်ာက္ရမယ္။ တနည္းအားျဖင့္ အဆင့္ျမင့္တာ၀န္မ်ားကုိထမ္းေဆာင့္သည့္သူမ်ားအတြက္။<br />၂) လစာ စကၤာပူေဒၚလာ ၁၈၀၀ အထက္ရေသာ အလုပ္အကုိင္မ်ားကုိေလ်ာက္မည့္ ႏုိင္ငံျခားသားမ်ားသည္ Special Pass (S Pass) အဆင့္ကုိေလ်ာက္ရမယ္။ တနည္းအားျဖင့္ အလယ္အလတ္အဆင့္ တာ၀န္မ်ားကုိထမ္းေဆာင့္သည့္သူမ်ားအတြက္။<br />၃) အနိမ့္ဆုံးလစာ စကၤာပူေဒၚလာ ၄၀၀ အထက္ရေသာ အလုပ္အကုိင္မ်ားကုိေလ်ာက္မည့္ ႏုိင္ငံျခားသားမ်ားသည္ Work Permit (WP) အဆင့္ကုိေလ်ာက္ရမယ္။ တနည္းအားျဖင့္ ကာယတာ၀န္မ်ားကုိ ထမ္းေဆာင့္သည့္သူမ်ားအတြက္။<br /><br /><span style="color:#330099;">အလုပ္ေၾကာ္ျငာမ်ား </span><br /><br />၁) စထရစ္တုိင္း(Stratis Times) ေခၚ စကၤာပူအမ်ဳိးသားေရး သတင္းစာသည့္ အဓိက အလုပ္ေၾကာ္ျငာမ်ားကုိ ေၾကာ္ျငာသည့္အတြက္ အထူး၀ယ္ဖတ္ရန္လုိအပ္သည္။<br />၂) အကယ္၍ ကိုယ္ကုိတိုင္က စကၤာပူမေရာက္ခင္ရွာမယ္ဆုိရင္ ဒီ၀က္ဘ္ဆုိက္ေတြကတဆင့္လည္း ရွာႏုိင္တယ္။<br />- <a href="http://sg.jobstreet.com/">http://sg.jobstreet.com/</a><a href="http://www.jobsdb.com/"></a><br />- <a href="http://www.jobsdb.com/Singapore/Jobs">http://www.jobsdb.com/Singapore/Jobs</a><br />- <a href="http://www.st701.com/">http://www.st701.com/</a><br /><br />အဓိကကေတာ့ အခုလို အလုပ္ရွာရတာ အျပိဳင္အဆုိင္မ်ားသည့္အျပင့္ လူေတာ္လူမြန္ေပါင္းေျမာက္မ်ားစြာ အလုပ္ရွာၾကသည့္ စကၤာပူႏုိင္ငံမွာ မိမိကုိယ္မိမိ အျပဳသေဘာေဆာင္၊ ရင့္က်က္မ႕ႈစိတ္ဓါတ္အျပည့္ျဖင့္ ရင္ဆုိင္ႏိုင္ဖို႕ ျပင္ဆင္ထားပါ။<br /><br /><span style="color:#330099;">ကုိယ္ေရးရာဇ၀င္ အခ်က္အလက္ေရးသားျခင္း</span><br /><br />၁) စကၤာပူမွာ ကုိယ္ေရးရာဇ၀င္ကုိ CV လုိ႕မေခၚဘဲ Resume လုိ႕ေခၚေ၀ၚသုံးစြဲတယ္။<br />၂) ကုိယ့္ရဲ႕ Resume ရီဇူမ္းဟာ ကုိယ့္အေၾကာင္း အထူးသျဖင့္ေၾကာ္ျငာသည့္သေဘာ ျဖစ္သည့္အတြက္ အထူးဂရုျပဳ၍ ေရးပါ။ အထူးသျဖင့္ မိမိအလုပ္ေလ်ာက္သည့္အလုပ္ရွင္က အလုပ္အင္တာဗ်ဴးေခၚခ်င္ေအာင္ၾကိဳးစားဖို႕ မေမ့ပါႏွင့္။<br />၃) ကုိယ္နဲ႕သက္ဆုိင္တဲ့ အလုပ္အမ်ဳိးမ်ဳိးကုိ ပုံေသ Resume ရီဇူမ္းတစ္ခုတည္းနဲ႕ ေလ်ာက္မယ့္အစား အလုပ္သဘာ၀ေပၚ မူတည္၍ ေျပာင္းလဲဖုိ႕ မေမ့့ပါႏွင့္။<br />၄) ပညာအရည္အခ်င္း၊ ဘဲြ႕ ဒီပလိုမာ စသည္တို႕ကုိ အထူးသျဖင့္ ေလာေလာဆယ္ ရထားသည့္ ဘြဲ႕ ဒီပလုိမာကို ပထမဦးဆုံးတင္ၿပီး ေနာက္ျပန္ေရးပါ။<br />၅) အလုပ္ရွင္ႏွစ္သက္ေသာ စာလုံးမ်ားျဖစ္ေသာ demostrated, contributed, organised, managed မ်ားကို ထည့္သုံးပါ။<br />၆) မိမိကုိ ဆက္သြယ္လုိ႕ရမည့္ ဖုန္း၊ အီးေမးလ္ စသည့္တုိ႕ကို ထည့္ျဖစ္ေအာင္ထည့္ပါ။<br /><br /><span style="color:#330099;">မိတ္ဆက္စာ ႏွင့္ ေနာက္ဆက္တြဲ ေရးသားျခင္း<br /></span><br />၁) မိမိေလ်ာက္မည့္ လုပ္ငန္းႏွင့္ ႏွီးႏြယ္ဆက္စပ္သည့္ အေတြ႕အၾကံဳ၊ ေအာင္ျမင္မႈမ်ားတုိ႕ကိုသာ အဓိကထားၿပီးေရးပါ။<br />၂) စာ ၁ မ်က္ႏွာထက္ မေက်ာ္ပါေစနဲ႕။<br />၃) အထက္ပါ မိတ္ဆက္စာ၊ ကိုယ္ေရးရာဇ၀င္မ်ားႏွင့္အတူ လတ္တေလာရုိက္ထားတဲ့ ဓါတ္ပုံ၊ ဘြဲ႕လက္မွတ္၊ မူရင္း၊ ဘာသာျပန္၊ ယခင္အလုပ္ရွင္၊ ေက်ာင္းမွ ဆရာ မ်ား၏ ေထာက္ခံစာမ်ား၊ ပတ္စပုိ႕ စသည္မ်ားကို တစ္ပါတည္းတြဲၿပီး ပုိ႕ပါ။<br /><br /><span style="color:#330099;">ေဆာင္ရန္</span><br /><br />၁) မ်ားေသာအားျဖင့္ စကၤာပူေဒၚလာကုိသာ အသုံးျပဳသည္ကို သတိျပဳပါ။<br />၂) အလုပ္မေလ်ာက္ခင္ ေလ်ာက္မည့္ လုပ္ငန္းအေၾကာင္းကုိ ပိုမိုနားလည္ေအာင္ အင္တာနက္မွ တဆင့္ ၾကိဳတင္ေလ့လာပါ။<br />၃) ျဖစ္ႏုိင္လ်ွင္ မိမိရဲ႕ လုပ္ငန္းႏွင့္ ဆက္ႏြယ္သည့္ ေအာင္ျမင္ စြမ္းေဆာင္မႈမ်ားကုိ တင္ျပပါ။<br />၄) အင္တာဗ်ဳးခြင့္ရခဲ့လွ်င္ အင္တာဗ်ဳးၿပီးေနာက္ အဆုိပါေက်းဇူးတင္ေၾကာင္း အီးေမးလ္ ပို႕ဖုိ႕ မေမ့ပါႏွင့္။<br /><br /><span style="color:#330099;">ေရွာင္ရန္</span><br /><br />၁) မိမိရဲ႕ မိသားစု၀င္မ်ားႏွင့္ သူငယ္ခ်င္းမ်ားကုိ ေထာက္ခံရွင္အျဖစ္ အသုံးမျပဳပါနဲ႕။<br />၂) အင္တာဗ်ဳးတြင္ အင္တာဗ်ဳးသည့္သူက ထိုင္လုိ႕ေျပာမွသာ ထုိင္ပါ။<br />၃) ယခင္အလုပ္ရွင္ႏွင့္ အလုပ္၏ မေကာင္းေၾကာင္းကုိ မေျပာပါနဲ႕။<br />၄) အင္တာဗ်ဳးတြင္ ရင္တုန္း ပန္းတုန္ မျဖစ္ေစရန္ ၾကိဳတင္ေလ့က်င့္ပါ။<br /><br /><span style="color:#330099;">စကၤာပူ ယဥ္ေက်းမႈ ဓေလ့စရုိက္</span><br /><br />၁) စကၤာပူအစုိးရသည္ စီးပြားေရးလုပ္ငန္းမ်ားကို အင္တုိက္အားတုိက္ ကူညီေပးသည္။<br />၂) လူမ်ဳိးစုံေပါင္းစပ္ လုပ္ကုိင္သည့္ လုပ္ငန္းၾကီးမ်ားသည့္ စကၤာပူတြင္ ခုိင္ျမဲစြာ အေျခတည္လ်က္ရွိသည္။<br />၃) စကၤာပူလူမ်ဳိးမ်ားသည္ အထူးသျဖင့္ လုပ္ငန္းအတိအက်အတုိင္း လုပ္ရန္ ႏွစ္သက္သည္။ ဒါေပမဲ့ ၿပီးစီးမႈအတုိင္းအတာကိုေတာ့ အတိအက်ေျပာဖုိ႕ မႏွစ္သက္ၾက။<br />၄) စကၤာပူတြင္ အခ်ိန္သည့္ ေငြျဖစ္သည္။ အားတုိင္း ဟုိဒီေလ်ာက္လည္ဖို႕ စိတ္မကူးပါနဲ႕။<br />၅) ဘယ္အလုပ္မဆုိ ၾကိဳတင္ခ်ိန္းဆုိၿပီးမွသာ ေတြ႕ဆုံၾကသည္။<br />၆) အ၀တ္အစားကုိ အတပ္ႏုိင္ဆုံး သင့္ေတာ္ေအာင္ ၀တ္ဆင္ၾကသည္။ တုိးတက္သည့္ ႏုိင္ငံျဖစ္ေသာ္လည္း အေနာက္ႏုိင္ငံမ်ားကဲ့သုိ႕ ၾကမ္းတမ္းစြာ မ၀တ္ဆင္ၾကပါ။<br /><br /><em><span style="font-size:85%;">စကၤာပူလမ္းညႊန္စာအုပ္ (အုိင္အက္ဘီအမ္ - ၉၀-၅၈၉၆-၀၂၆၉) မွ သင့္ေတာ္သည္မ်ားကုိ ေကာက္ႏုတ္တင္ျပျခင္းျဖစ္သည္။ အေသးစိတ္သိလိုသည္ပါက ထုိစာအုပ္ (သုိ႕) စကၤာပူ အလုပ္သမား၀န္ၾကီးဌာန၏ ၀က္ဘ္ဆုိက္ </span></em><a href="http://www.mom.gov.sg/"><em><span style="font-size:85%;">http://www.mom.gov.sg/</span></em></a><em><span style="font-size:85%;"> တြင္ ၾကည့္ပါ။</span></em></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5901629513603640233-1828412694626486755?l=daretobesmart.blogspot.com' alt='' /></div>Inspired (made in myanmar)noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5901629513603640233.post-28117243149530847472007-07-23T03:47:00.000-07:002007-07-23T05:07:23.560-07:00<span lang="MY" style="FONT-WEIGHT: 500;font-family:Zawgyi-One,ZawgyiOne,Zawgyi1,Verdana;font-size:small;" >ေပါက္တက္ကရ ေလ်ာက္ေတြးရင္းနဲ႕ လ႕ူဘ၀ရဲ႕ အဓိပၸါယ္ကုိ ကြ်န္ေတာ္နားလည္သလို ေရးခ်လုိက္ပါတယ္။<br /><br />လူ႕ဘ၀ဆိုတာ ဘာကိုေခၚတာလဲ။<br />လူျဖစ္ရတဲ့ အဓိက ရည္ရြယ္ခ်က္က ဘာလဲ။<br />လူတုိင္းရွိရမဲ့ အေျခခံ အခ်က္အလက္ေတြ ကဘာေတြလဲ။<br />လူျဖစ္ရက်ဳိးနပ္ေအာင္ ဘာလုပ္ရမလဲ။<br />ေအာင္ျမင္တဲ့သူဆုိတာ ဘယ္လုိလူမ်ဳိးကိုေခၚတာလဲ။</span><br /><br /><span lang="MY" style="FONT-WEIGHT: 500;font-family:Zawgyi-One,ZawgyiOne,Zawgyi1,Verdana;font-size:small;" ><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5090343692895522162" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_1LcU1u3D1Ak/RqSInm-wDXI/AAAAAAAAABo/5pTPwaoDboI/s400/human.jpg" border="0" />တစ္ေက်ာင္း တစ္ဂါထာ တစ္ရြာ တစ္ပုဒ္ဆန္း နဲ႕ အဓိပၸါယ္ဖြင့္ရင္ေတာ့ အမ်ားၾကီးေပါ့။ ကြ်န္ေတာ္လည္း အခုလိုသာ စဥ္းစားမိတာ အေျဖေတြကေတာ့ ဟုိတမ်ဳိး ဒီတမ်ဳိးေပါ့ဗ်ာ။ ခင္ဗ်ားတုိ႕လည္း နားလည္သလုိ စဥ္းစားမိလို႕ ေရေရရာရာ အေျဖရရင္ ေ၀ငွပါအုံး (မတြန္႕တုိဘူးဆုိရင္ေပါ့)။<br /><br />တစ္ခ်ဳိ႕ကေျပာတယ္။ လူ႕ဘ၀ရဲ႕ အၾကီးမားဆုံးေသာ ရည္ရြယ္ခ်က္က ဘုရားရဲ႕အမိန္႕စကားကုိ နားေထာင္ဖို႕နဲ႕ ေကာင္းခ်ီးေပးျခင္း ခံရဖုိ႕၊ ဒါမွ ေနာင္တမလြန္ဘ၀မွာ ေကာင္းမြန္တဲ့ေနရာမွာ ခံစား စံစားႏုိင္မယ္ေပါ့။ ဒါဆုိရင္ ဥပမာဆုိၾကပါဆုိ႕ - ငယ္ငယ္ရြယ္ရြယ္နဲ႕ ေသဆုံးသြားတဲ့သူေတြ၊ မိခင္ဗုိက္ထဲမွာဘဲ မေမြးခင္ဆုံးသြားသူေတြ၊ စိတ္ပုိင္းဆုိင္ရာ ခ်ဳိ႕ယြင္းေနတဲ့သူေတြ၊ တျခားဘာသာျခား လူေတြနဲ႕ ဘာသာမရွိတဲ့သူေတြဆုိရင္ ဘယ္လုိလုပ္ၾကမလဲ။ ဒါစဥ္းစားစရာဘဲ။ တကယ္ေတာ့ လူအမ်ဳိးမ်ဳိး၊ စိတ္အဖုံဖံု၊ ဘာသာတရားနဲ႕ ယံုၾကည္မႈအမ်ဳိးမ်ဳိးရွိတဲ့အတြက္ ဘ၀အေပၚမွာထားတဲ့ ဘ၀ရဲ႕အဓိပၸါယ္နဲ႕ အသုံးက်မႈ အျမင္၊အယူအဆ အျပဳအမႈေတြဟာလည္း အမ်ဳိးမ်ဳိးျဖစ္ေနပါတယ္။ ဒါ့ေၾကာင္ တူညီတဲ့ အယူအဆနဲ႕ ပန္းတုိင္ကုိ ေရာက္ဖုိ႕ဆုိတာ ေတာ္ေတာ္ခဲယဥ္းပါတယ္။<br /><br />လူသားတုိင္းဟာ ဘ၀ျဖစ္စဥ္ အဆင့္ဆင့္ျဖစ္တဲ့ ေမြးဖြားျခင္း၊ အုိခ်င္း၊ နာမက်န္းျခင္း၊ ေသျခင္းေတြကို ဘယ္ဘာသာျခား၊ လူမ်ဳိးျခားမဆုိ မလြဲမေသ ရင္ဆုိင္ၾကရမွာျဖစ္တယ္။ ေကာင္းတာလုပ္ရင္ ေကာင္းက်ဳိးကုိစံစားရမယ္၊ မေကာင္းတာလုပ္ရင္ မေကာင္းတဲ့အက်ဳိးကုိ ခံစားရမယ္ဆိုတဲ့ အသိတရားဟာ ဘယ္ဘာသာ၊ ဘယ္လူမ်ဳိးဘဲျဖစ္ျဖစ္ လုိက္နာရမယ့္ ကမၻာဥပေဒသ ျဖစ္ပါတယ္။ တနည္းအားျဖင့္ အေၾကာင္းနဲ႕ အက်ဳိးဟာ ဆက္စပ္မႈရွိေနတယ္ဆုိတာ သေဘာေပါက္ရမွာျဖစ္တယ္။ ဒီသေဘာကို နားမလည္တဲ့သူတစ္ေယာက္ဆုိရင္ေတာ့ ဒီလူဟာ မေကာင္းမႈေတြကုိ က်ဴးလြန္မိမွာ မလြဲပါ။ သူ႕အတြက္ကေတာ့ “ငါ့ျမင္းငါစုိင္း စစ္ကိုင္းေရာက္ေရာက္၊ ငါ့ေလွငါထုိး ပဲခူးေရာက္ေရာက္” ဆုိတဲ့ ဆုိရုိးစကားအတုိင္းပါဘဲ။ ဒါ့ေၾကာင့္လဲ ယေန႕ခတ္ ကမၻာၾကီးေပၚမွာ ထဲလ္ရုိးရစ္ဇမ္ လုိ႕ေခၚတဲ့ လူသားခ်င္းမစာနာ အၾကမ္းဖက္မႈေတြ၊ လူကုန္ကူးမႈ၊ သူတစ္ပါးသားသမီးအား ေစာ္ကားမႈေတြဟာ တစ္ေန႕ထက္တစ္ေန႕ ၾကီးထြားလာေနၿပီျဖစ္တယ္။ ဒါေတြကုိ မည္သုိ႕ပင္ မင္းအစုိးရတုိ႕က စည္းကမ္းဥပေဒသတ္မွတ္ ေသာ္လည္း ဒီအက်ဳိးအေၾကာင္း အဆုိးအေကာင္းကို မလုိက္နာတဲ့သူအတြက္ရွိေနတဲ့အတြက္ ယေန႕ ကမၻာၾကီးဟာ စုိးရိမ္ထိပ္လန္႕စရာေတြနဲ႕ တစီခ်ည္းရွိေနတယ္ဆုိတာ အားလုံးမ်က္ျမင္ပါဘဲ။<br /><br />တစ္ကယ္ေတာ့ ဘာသာတရားဆိုတာ လူတုိင္္းအတြက္ ခုံလႈံစရာ အရိပ္ပမာပါဘဲ။ ဘာသာတရားက လူေတြကို ယဥ္ေက်းေအာင္၊ လူအခ်င္းခ်င္း စာနာနားလည္မႈရွိေအာင္၊ ခ်စ္ခင္ေလးစားေအာင္၊ ၾကီးသူရုိေသ ငယ္သူေလးစားေအာင္၊ အမိအဖကို ရုိေသကုိင္းရႈိင္းေအာင္၊ မိမိကုိယ္ကုိ ေကာင္းမြန္ေအာင္ ျပဳမႈ ၾကံစည္ ဆက္ဆံႏုိင္ေအာင္ စတဲ့ အခ်က္ေတြကို သင္ၾကားေပးပါတယ္။ ဒါေပမဲ႕လည္း ကြ်န္ေတာ္တုိ႕အေနနဲ႕ ေသခ်ာျပန္လည္ ဆန္းစစ္ဖုိ႕လိုတာက အဲဒီဘာသာတရားက သင္ၾကားေပးလိုက္တဲ့ အတုိင္းေရာ အဲဒီဘာသာတရားကုိ လုိက္နာၾကတဲ့ လူေတြက တကယ္ေကာ လုိက္နာၾကရဲ႕လားဆုိတာကုိ အေလးအနက္ စဥ္းစားဖုိ႕လိုပါတယ္။ ဥပမာ - လူအခ်င္းခ်င္း ခ်စ္ခင္ေလးစားဖို႕သင္ၾကားထားတဲ့အတုိင္း၊ အၾကမ္းဖက္မႈေတြ မလုပ္ဖို႕သင္ၾကားထားတဲ့အတုိင္းေရာ ယေန႕ေခတ္ လူေတြလုိက္နာၾကရဲ႕လား ---ဘာသာတရားရဲ႕အဆုံးအမကုိ ဘယ္အတုိင္းအတာထိ လုိက္နာေနၾကတာလဲ... စသျဖင့္ မိမိကိုယ္ကို ဆန္းစစ္ၾကဖုိ႕လုိပါတယ္။<br /><br />ဒါ့ေၾကာင့္ လူဘ၀ဆုိတာ သူ႕သေဘာအတုိင္းဆုိရင္ ရုိးရုိးရွင္းရွင္းပါ။ ဒါေပမဲ့ ဒီလူ႕ဘ၀မွာ လူလာျဖစ္ၾကတဲ့ လူသားေတြေၾကာင့္ဘဲ အဓိပၸါယ္အမ်ဳိးမ်ဳိးထြက္ကုန္တယ္လုိ႕ နားလည္မိပါတယ္။ မိမိကိုယ္ကို မိမိ ေပ်ာ္ရြင္ေအာင္ေနဖို႕၊ မိမိလုပ္ထားတဲ့ ေကာင္းမႈေတြကို ေကာင္းသထက္ေကာင္းေအာင္ ထပ္လုပ္ဖို႕၊ လုိအပ္ခ်က္ေတြကို အတပ္ႏုိင္ဆုံးျဖည့္ဆည္းဖုိ႕၊ ျဖစ္ႏုိင္ေျခရွိတာေတြကုိ ျဖစ္ႏုိင္ေအာင္ စြမ္းေဆာင္ဖို႕လုပ္ရင္းနဲ႕ ဘယ္အခ်ိန္ ဘယ္ေနရာ ဘယ္အရြယ္မွာ လာေခၚမည္မသိတဲ့ မရဏေသမင္းထံကို သြားရဖုိ႕ မေမ႕ၾကဖို႕ တုိက္တြန္းမိပါတယ္။<br /><br /><span style="color:#999999;">(ကြ်န္ေတာ္ကိုယ္တုိင္သည္ပင္ လူ႕ဘ၀အဓိပၸါယ္ကို အရွင္းဆုံး ျပန္ဆုိႏုိင္ျခင္းမရွိေသးေၾကာင္း ၀န္ခံပါသည္။)<br /></span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5901629513603640233-2811724314953084747?l=daretobesmart.blogspot.com' alt='' /></div>Inspired (made in myanmar)noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5901629513603640233.post-27378912111084463762007-07-22T04:13:00.000-07:002007-07-22T07:03:19.193-07:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_1LcU1u3D1Ak/RqM8TW-wDUI/AAAAAAAAABQ/gabBpMBaOCI/s1600-h/live.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5089978307142749506" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_1LcU1u3D1Ak/RqM8TW-wDUI/AAAAAAAAABQ/gabBpMBaOCI/s400/live.jpg" border="0" /></a> <span lang="MY" style="FONT-WEIGHT: 500;font-family:Zawgyi-One,ZawgyiOne,Zawgyi1,Verdana;font-size:small;" >၇-၇-၂၀၀၇ က ကမၻာတုိက္ၾကီး ၇ခုမွာ ၂၄နာရီ မရပ္မနား က်င္းပၿပီးစီးသြားသည့္ “ရွင္သန္ေနမည့္ ကမၻာေျမ” သီခ်င္းဆုိပြဲမွ အေကာင္းဆုံးအဆုိေတာ္မ်ား၏ သီခ်င္းမ်ားကို ဒီကေန႕ တီဗြီ ၅ နံပါတ္လုိင္းမွာ ၃နာရီၾကာ ျပန္လည္ျပသခဲ့တယ္။ ကမၻာေပၚမွာရွိတဲ့ အဆိုေက်ာ္ေပါင္း ၁၀၀ ရာေက်ာ္ဟာ သက္ဆုိင္ရာ သီဆိုရမည့္ တုိက္ကုိယ္စားျပဳ ႏိုင္ငံေတြကုိ သြားေရာက္ၿပီး ပရိတ္သတ္ေပါင္း ၂ဘီလီယံကို အင္တုိက္အားတုိက္ ေဖ်ာ္ေျဖ ခဲ့ၾကတယ္။<br /><br />တနဂၤေႏြေန႕ဆုိေတာ့ ကြ်န္ေတာ္လည္း ထုံးစံအတုိင္း အိမ္မွာ နားရင္းနဲ႕ မၾကည့္လုိက္ရတဲ့ အဆိုေက်ာ္တစ္ခ်ဳိ႕ ကို ျပန္ၾကည့္မယ္ဆုိၿပီး ညေန ၄နာရီ ကတည္းက ၇ နာရီအထိ တရစပ္ၾကည့္လုိက္တယ္။<br /><br />ဒီပြဲရဲ႕ရည္ရြယ္ခ်က္ကေတာ့ ကြ်န္ေတာ္တုိ႕လူသားေတြအေနနဲ႕ ကမၻာေျမၾကီးကုိ ထိန္းသိမ္းေစာင့္ေရွာက္ဖို႕ ရည္ရြယ္ၿပီး တကမၻာလုံးမွာရွိတဲ့ လူသားအားလုံး အမွတ္တရ သတိထားမိေစရန္ အေမရိကန္ ဒုတိယသမၼတေဟာင္း မစၥတာ အယ္လ္ဂုိးက ဦးေဆာင္ၿပီး လုပ္တဲ့ပြဲလည္းျဖစ္တယ္။<br /><br />ကြ်န္ေတာ္တို႕သိၾကတဲ့အတုိင္းဘဲ ဒီကေန႕ကမၻာေျမၾကီးဟာ ပူေႏြးလာၿပီျဖစ္တဲ့အေလ်ာက္ တခ်ဳိေနရာေတြမွာ ဆုိရင္ အေအးလြန္ကဲျခင္း၊ မုန္တုိင္းတုိက္ခုိက္ျခင္းစတဲ့ အျဖစ္အပ်က္ေတြဟာ တျဖည္းျဖည္းနဲ႕ ျပင္းထန္လြန္းတဲ့ အတြက္ လူေပါင္းမ်ားစြာ ေသေၾက၊ ဒါဏ္ရာရျခင္း၊ အစာေရစာျပတ္လတ္ျခင္း၊ စတဲ့အျဖစ္ဆုိးေတြဟာ တေန႕တျခား တုိးပြားေနပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ကမၻာေပၚမွာရွိတဲ့ အသိဥာဏ္ရွိတဲ့ လူသားအားလုံး “ေက်းဇူးသိ ေက်းဇူးဆပ္” ဆိုတဲ့အတုိင္း ဤကမၻာေျမၾကီးကို တာ၀န္သိသိျဖင့္ တစ္ဦးတစ္ေယာက္ျခင္းကစၿပီး ေအာက္ပါ အေျခခံ အခ်က္ေတြကို လုိက္နာေစာင့္ထိန္းဖုိ႕ တုိက္တြန္းရင္း နဲ႕ ကြ်န္ေတာ္ၾကိဳက္တဲ့အဆုိေတာ္ေတြထဲက ခင္ဗ်ားတုိ႕လည္း ႏွစ္သက္မယ္လုိ႕ထင္ရတဲ့ အဆုိေက်ာ္တစ္ခ်ဳိ႕ရဲ႕ ဓါတ္ပုံကို တင္ျပလုိက္ပါတယ္။<br /><br />တစ္ဦးတစ္ေယာက္ခ်င္းရဲ႕ စြမ္းေဆာင္မႈဟာ ကမၻာၾကီးအတြက္ ဘာမွ်မျဖစ္ေလာက္ေပမဲ့ လူေပါင္းေျမာက္မ်ားစြာ စုေပါင္းလုိက္ပါက အံ့မခန္း စြမ္းေဆာင္မႈၾကီးျဖစ္တဲ့အတြက္ ဘယ္ေတာ့မွ ေလ်ာ့မတြက္ၾကဖုိ႕လည္္း တိုက္တြန္းလိုက္ပါတယ္။<br /><br />၁) မီးကုိ အတပ္ႏုိင္ဆုံး ေျခြတာသုံးပါ။ အထူးသျဖင့္ စြမ္းအင္အရမ္းက်သည့္ မီးသီးမ်ားအစား fluorescent lights (CFLs) မီးသီးအမ်ဳိးအစားကုိေျပာင္းသုံးပါ။<br />၂) အဲယားကြန္းအေအးစံႏႈန္းကို ေလ်ာ့သုံးပါ။<br />၃) မလုိအပ္ဘဲ စြမ္းအင္သုံး ေေရပူျဖင့္ေရခ်ဳိးျခင္းကုိ ေလ်ာ့ပါ။<br />၄) ကမၻာေပၚမွာရွိတဲ့ ပင္လယ္သတၱ၀ါေတြဟာ တျဖည္းျဖည္းနဲ႕ ပ်က္သံုးေနတဲ့အတြက္ ပင္လယ္စာမ်ားကို အတပ္ႏုိင္ဆုံး ဆင္ျခင္စားသုံးပါ။<br />၅) အီလက္ထေရာနစ္ပစၥည္းမ်ားကို ၀ယ္တဲ့အခါ Energy Star တံဆိပ္ပါေသာ ပစၥည္းမ်ားကိုသာ၀ယ္ပါ။<br />၆) အတပ္ႏုိင္ဆုံး ေဒသထြက္ကုန္မ်ားကို ၀ယ္ယူစားသုံးပါ။<br />၇) တစ္ခါသုံးခြက္မ်ားျဖင့္ ေသာက္သုံးစားေသာက္ျခင္းထက္ ျပန္လည္သုံးလုိ႕ရသည့္ ပန္းကန္ ခြက္ေယာက္ မ်ားျဖင့္စားသုံးပါ။<br />၈) လမ္းခရီးကုိ အတပ္ႏုိင္ဆုံး ေျခလ်င္ခရီးျဖင့္ သြားလုိ႕ရပါက သြားပါ။<br />၉) ကြန္ပ်ဴတာေမာ္နီတာကို အသုံးမျပဳသည့္အခိုက္ Sleep Mode သုိ႕ေျပာင္းထားပါ။<br />၁၀) မလုိအပ္ဘဲ ဓါတ္ေလွကား၊ စက္ေလွကားကိုအသုံးမျပဳဘဲ ေျခက်င္တက္ပါ။<br />၁၁) ကြန္ပ်ဴတာ၊ ပန္ကာ၊ ပရင္တာ၊ စကန္နာ၊ လက္ကိုင္ဖုန္း၊ တီဗြီအစရွိေသာ ပလပ္မ်ားကိုအသုံးမျပဳပါက မီးေပါက္မွ ျဖဳတ္၍ထားပါ။ ဘာေၾကာင့္လဲဆုိေတာ့ ဒီပလပ္ေတြကတဆင့္ လ်ပ္စစ္စီးဆင္းႏုိင္တဲ့အတြက္ စြမ္းအင္ကုိ မေျခြတာရာ ေရာက္ပါတယ္။ </span><span lang="MY" style="FONT-WEIGHT: 500;font-family:Zawgyi-One,ZawgyiOne,Zawgyi1,Verdana;font-size:small;" ></span><br /><br /><p><span lang="MY" style="FONT-WEIGHT: 500;font-family:Zawgyi-One,ZawgyiOne,Zawgyi1,Verdana;font-size:small;" ></span></p><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5089978938502942050" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_1LcU1u3D1Ak/RqM84G-wDWI/AAAAAAAAABg/Zlg4rUVIcvA/s400/akon%2Bshakira.jpg" border="0" /><br /><p><span lang="MY" style="FONT-WEIGHT: 500;font-family:Zawgyi-One,ZawgyiOne,Zawgyi1,Verdana;font-size:small;" >(ကြ်န္ေတာ္တုိ႕အတြက္္ သင့္တင္ေလ်ာက္ပတ္သည့္ အခ်က္အလက္မ်ားကိုသာ အမ္အက္စ္အမ္ အင္တာနက္စာမ်က္ႏွာမွ ဘာသာျပန္ျခင္းျဖစ္သည့္အတြက္ အေသးစိတ္အခ်က္အလက္မ်ားကို သိရွိလိုပါက ၄င္းစာမ်က္ႏွာတြင္သာ သြားေရာက္ၾကည့္ရႈပါရန္၊)<br /><br />ကြ်န္ေတာ့္တုိ႕အားလုံး ကမၻာေျမၾကီးကုိ စိမ္းလန္းေအာင္ထိန္းသိမ္းဖုိ႕ ၾကိဳးစားၾကပါစုိ႕ ++</span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5901629513603640233-2737891211108446376?l=daretobesmart.blogspot.com' alt='' /></div>Inspired (made in myanmar)noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5901629513603640233.post-84232624234542742032007-07-21T09:15:00.000-07:002007-07-21T19:51:23.762-07:00<div><span lang="MY" style="FONT-WEIGHT: 500;font-family:Zawgyi-One,ZawgyiOne,Zawgyi1,Verdana;font-size:small;" >ဒီရက္ပုိင္းေတြထဲမွာ အလွဴဒကာေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားေနေတာ့ ဟုိကေကြ်းလုိက္ ဒီကေကြ်းလိုက္နဲ႕ ကိုယ္အေလးခ်ိန္ခ်ဖို႕ၾကိဳးစားေနတဲ့ ကြ်န္ေတာ္တစ္ေယာက္ေတာ့ ခ်ဖို႕ေနေနသာသာ ခႏၶာကိုယ္အေလးခ်ိန္က တိုးၿပီးရင္းတိုးေနေတာ့ တာပါဘဲဗ်ာ။<br /><br />ဒီေန႕လည္း ေန႕လည္ပုိင္းေလာက္ ၿမိဳ႕ထဲမွာ ျပသေနတဲ့ “သင္ႏွင့္ က်န္းမာေရး” ျပပြဲကုိ သြားဖုိ႕ဆိုၿပီး အိမ္ကထြက္ခဲ့တယ္။ ဟုိေရာက္ေတာ့ က်န္းမာေရးအေၾကာင္းသိေကာင္းစရာမ်ားကို ေလ့လာရင္း အျမည္းေကြ်းေသာ စားေသာက္ပစၥည္းေတြကို ထုံးစံအတုိင္း အားမနာ လ်ာမၾကိဳး စားခဲ့တယ္။ ၿပီးေတာ့ စကၤာပူအစုိးရရဲ႕ က်န္းမာေရး၀န္ၾကီးဌာနက ျပသတဲ့ ျပခန္းမွာ အခမဲ့ က်န္းမာေရးစစ္ေဆးေနတာ ေတြ႕တာနဲ႕ ကြ်န္ေတာ္လည္း ….ဘာရမလဲ…အလကားဆုိေတာ့….. ၀င္တန္းစီရင္း ေသြးေပါင္ခ်ိန္ျခင္း၊ ႏွလုံးခုန္ႏႈန္းတုိင္းတာျခင္း၊ ကုိယ္ခႏၶာက်န္းမာေရးစံႏႈန္းစစ္ေဆးတာေတြကို လုပ္ခဲ့တယ္။ အေျဖထြက္လာေတာ့ ၾကည္လုိက္တဲ့အခါ ကြ်န္ေတာ္ရဲ႕ ကုိယ္အေလးခ်ိန္ဟာ သာမန္ထက္ ေက်ာ္လြန္ေနတာေတြ႕ရေတာ့မွ ကြ်န္ေတာ့္ကုိ ကြ်န္ေတာ္ သံေ၀ဂရမိတယ္။ က်န္းမာေရး ေလ့က်င့္ခန္းလုပ္ဖို႕ အခ်ိန္ကနဲလာၿပီးကတည္းက မလုပ္ျဖစ္ဘဲ အစားဘဲ စားၿပီးရင္း စားေနတာလည္း အေၾကာင္းတစ္ခုဘဲလုိ႕ သတိထားမိတယ္။ အဲဒါနဲ႕ ကြ်န္ေတာ္လည္း ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ အစားအေသာက္ကုိ စၿပီး ဆင္ျခင္ဖို႕၊ ေလ့က်င့္ခန္းမွန္မွန္လုပ္ဖို႕ ဆုံးမရင္း ျပပြဲကျပန္ထြက္လာခဲ့တယ္။<br /><br />အဲဒီေတာ့မွာ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ဆီက ဖုန္းလာၿပီး သူကဒီေန႕ ညစာေကြ်းမယ္ဆုိလို႕ ခ်ိန္းဆုိထားတဲ့ အက္စ္စပန္နစ္ ျပဇာတ္ရုံေေနရာကုိ သြားခဲ့တယ္။ သူငယ္ခ်င္းအားလုံးေပါင္း ေလးေယာက္ဆုိေတာ့ ေစ်းႏႈန္းလည္းခ်ဳိ ေနရာလည္း ေကာင္းတဲ့ စားေသာက္ဆုိင္ကို လုိက္ရွာၾကတယ္။ ထုိင္းအစားအစာကို မစားရတာလဲၾကာၿပီဆုိေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ကဘဲ အၾကံေပးလုိက္တယ္။ အဲဒါနဲ႕ ကြ်န္ေတာ့္တုိ႕အားလုံး ျပဇာတ္ရုံေဘးနားက <span style="color:#996633;"><em>“Thai Express”</em></span> စားေသာက္ဆုိင္မွာ စားဖုိ႕ဆုံးျဖတ္လုိက္ပါတယ္။ ဆုိင္ေရာက္ေတာ့ အထဲမွာမထုိင္ဘဲ ဟုိဟုိဒီဒီလည္း ၾကည့္လို႕ရေအာင္ဆုိၿပီး အျပင္ခံုမွာထုိင္ၾကတယ္။<br /></span></div><br /><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5089848272712895794" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_1LcU1u3D1Ak/RqLGCW-wDTI/AAAAAAAAABI/Gfnq5iEFRUo/s400/thai.jpg" border="0" /> <div><span lang="MY" style="FONT-WEIGHT: 500;font-family:Zawgyi-One,ZawgyiOne,Zawgyi1,Verdana;font-size:small;" >စားစရာမွာမယ္ဆိုေတာ့ သူငယ္ခ်င္းအားလုံးကလဲ မင္းသေဘာဆိုတာနဲ႕ ကြ်န္ေတာ္လည္း ကုိယ္လဲၾကိဳက္ေစ ---အာပတ္ေျပ ---သူတုိ႕လည္းၾကိဳက္ေစဆိုတဲ့အတုိင္း ထုိင္းအလြမ္းေျပ ေအာက္ပါ အတုိင္း မွာလုိက္သတည္း….<br /><br />ၾကက္သားအုန္းႏုိ႕ဟင္း၊ ပင္လယ္စာ အစပ္ဟင္း၊ သေဘၤာသီးေထာင္း၊ ပဲျပားေၾကာ္သုတ္၊ ထံုရမ္းကြန္႕၊ ကန္စြန္းအခ်ဳိေၾကာ္၊ ၿပီးေတာ့ အခ်ဳိပြဲအတြက္ သရက္သီးအုန္းႏို႕စမ္းေကာက္ညင္း၊ ငွက္ေပ်ာ အုန္းႏို႕ေရခဲမုန္႕၊ ေထာပတ္သီးေဖ်ာ္ရည္၊ သီးစုံေရခဲမုန္႕ေတြကို မွာလိုက္တယ္။<br /><br />ဗုိက္စာေနၾကၿပီဆိုေတာ့ ကြ်န္ေတာ္တုိ႕လည္း အားပါးတရ ဇူစကာပုဏၰားအတုိင္း လက္က်န္မရွိ အကုန္ကြိလိုက္ပါတယ္။ ခုနတုန္းက ကိုယ့္ကုိယ္ကို ဆုံးမထားတဲ့ ဆုံးမစကားေတြက စားေနရင္း ေခါင္းထဲေတာ့ ေပၚလာတယ္။ ဒါေပမဲ့လည္း အခုစားတာက အျမဲတမ္းစားရတာမဟုတ္ေတာ့ဗ်ာ ….. ကုိယ့္ကုိယ္ကုိဘဲ ေဖ်ာင္းျဖရင္း အကုန္လံုး ကြ်န္ေတာ္က ဦိးေဆာင္ၿပီး တြယ္လုိက္ပါေတာ့တယ္။<br />ကြ်န္ေတာ့္ သိစိတ္ကေတာ့ --- ဒီလုိပုံစံမ်ဳိးနဲ႕ဆုိ ဘယ္လုိလုပ္ၿပီး ကုိယ္အေလးခ်ိန္ကို သြားခ်မလဲ ----လုိ႕ ထပ္ခါတလဲလဲ ၾကိမ္း၀ါးေနေတာ့တာပါဘဲဗ်ာ။<br /><br />ကြ်န္ေတာ္ကေတာ့ ဘာဘဲေျပာေျပာ သူမ်ားက ေစတနာအျပည့္နဲ႕ေကြ်းတာဆုိေတာ့ အထေျမာက္ေအာင္ေတာ့ စားရမွာေပါ…ဟဲဟဲ…။ စားၿပီးၿပီဆုိေတာ့ ထုံးစံအတုိင္း စိတ္ထဲကေတာ့ ဆုေပးလိုက္ပါတယ္…ဗ်ာ။<br /><br /><span style="color:#330099;">“သာဓုပါ သာေအးရာ -----ေမာင္မင္းၾကီးသားတစ္ေယာက္ --- ဒီထက္ပုိၿပီး အလုပ္အကုိင္ေတြ အဆင္ေျပေခ်ာေမြ႕ၿပီး ရည္မွန္းထားေသာ အိမ္ေထာင္ဘက္ကုိ လ်င္စြာမုခ် ရႏုိင္ပါေစလုိ႕….”</span></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5901629513603640233-8423262423454274203?l=daretobesmart.blogspot.com' alt='' /></div>Inspired (made in myanmar)noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5901629513603640233.post-36974660210840042752007-07-19T04:36:00.000-07:002007-07-19T06:24:01.660-07:00<span lang="MY" style="FONT-WEIGHT: 500;font-family:Zawgyi-One,ZawgyiOne,Zawgyi1,Verdana;font-size:small;color:#000000;" >ဒီေန႕ ပုိ႕စ္တစ္ခု တင္မယ္ဆိုၿပီးစဥ္းစားလိုက္ေတာ့ ေခါင္းထဲ အေၾကာင္းအရာတစ္ခုက စီး၀င္လာတာနဲ႕ အခုလုိ ခ်ေရးလုိက္တယ္။ </span><br /><div><div><span lang="MY" style="FONT-WEIGHT: 500;font-family:Zawgyi-One,ZawgyiOne,Zawgyi1,Verdana;font-size:small;" ><span style="color:#330099;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5088874864019611234" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_1LcU1u3D1Ak/Rp9QuhBNnmI/AAAAAAAAAAw/oYD-2sr4pXw/s400/singapura.jpg" border="0" /></span></span></div><div><span lang="MY" style="FONT-WEIGHT: 500;font-family:Zawgyi-One,ZawgyiOne,Zawgyi1,Verdana;font-size:small;" ><span style="color:#330099;">ရည္ရြယ္ခ်က္တစ္ခု ေအာင္ျမင္ဖုိ႕ဆိုတာ အေလ့အက်င့္လိုတယ္။<br />အေလ့အက်င့္ရဖုိ႕ အေလ့အထ ရွိရမယ္။<br />အဲဒီ အေလ့အထကုိရဖို႕ ၀ီရိယ - စြဲျမဲမႈရွိရမယ္။<br />ဒါ့အျပင္ ၀ီရိယကုိထိမ္းမတ္ေပးမဲ့ စူးစမ္းဆင္ခ်င္ဥာဏ္ရွိရမယ္။</span><br /><br />ေအာင္ျမင္မႈလုိ႕ဆုိတဲ့ေနရာမွာ ဘာၾကီး ညာၾကီး ၾကီးၾကီးမားမားေတြကုိမစဥ္းစားနဲ႕အုံး။ ကြ်န္ေတာ္တုိ႕ လက္ေတြ႕ဘ၀မွာ လူတုိင္းေတာင္းတေလ့ ရွိတဲ့ ေအာင္ျမင္မႈတစ္ခုကုိ စဥ္းစားၾကည့္ပါစို႕။<br /><br />ဥပမာ- ျမန္မာျပည္က လူငယ္တစ္ေယာက္ စကၤာပူမွာ အလုပ္လုပ္ခ်င္တဲ့ ရည္ရြယ္ခ်က္တစ္ခုကို အထက္ကကြ်န္ေတာ္ တင္ျပထားတဲ့ စာညႊန္းအတုိင္း အေကာင္အထည္ ေဖာ္ၾကည့္ရေအာင္ေပါ့။<br /><br />အရင္ဆုံးစဥ္းစားသင့္တာက ကုိယ့္ရဲ႕လက္ရွိအေျခအေနဟာ ဘယ္အတုိင္းအတာထိေရာက္ေနသလဲ။ ကုိယ္က အေ၀းသင္ ရုိးရုိး ဘာသာနဲ႕ ဘဲြ႕ရထားတယ္။ ဒါေပမဲ့ ကြန္ပ်ဴတာေရာင္းတဲ့ကုမၸဏီမွာ စက္ျပင္အေနနဲ႕လုပ္တာ အခ်ိန္ျပည့္ ၃ ႏွစ္ေလာက္ရွိၿပီဆုိပါစုိ႕။ ကုိယ္တုိင္ကလည္း ကြန္ပ်ဴတာျပင္တာကို ၀ါသနာပါတယ္။ ဒီအလုပ္နဲ႕ဘဲ စကၤာပူမွာ အလုပ္ရခ်င္တယ္ဆိုတဲ့ ရည္ရြယ္ခ်က္ရွိတယ္။ ဒါဆုိ ဒီရည္ရြယ္ခ်က္ကုိ ေအာင္ျမင္ထေျမာက္ဖုိ႕က ကုိယ့္မွာ လုံးလုံးလ်ားလ်ား တာ၀န္ရွိတယ္။ တနည္းအားျဖင့္ ေအာက္ပါလုိအပ္တဲ့ အရာမွန္သမ်ကုိ စကၤာပူမလာခင္ကတည္းက ျဖည့္ဆည္းဖို႕လိုတယ္။<br /><br /><span style="color:#3333ff;">၁) အလုပ္လုပ္တဲ့ ၃ ႏွစ္ဆုိတာ ဘြဲ႕ရၿပီးမွလား၊ မရေသးခင္ကတည္းကလား၊ မ်ားေသာအားျဖင့္ ဘြဲ႕ရၿပီးမွ လုပ္သက္က ၂ ႏွစ္ ၃ ႏွစ္ေလာက္ဆုိရင္ပုိေကာင္းတယ္။ ဒီမွာက အဲဒီအခ်က္ကုိလည္း အလုပ္ပါမစ္ မခ်ခင္မွာ ၾကည့္တဲ့အတြက္ေၾကာင့္။<br /><br />၂) ဘာသာစကား၊ အထူးသျဖင့္ အဂၤလိပ္ဘာသာစကားကုိ ေျပာ၊နားေထာင္၊ ဖတ္တတ္ၿပီလား၊<br /><br />၃) မိဘနဲ႕ေနတုန္းကလို ကေလးစိတ္ေတြ ေျပာက္သြားၿပီလား။ အထူးသျဖင့္ ကုိယ့္အားကုိယ္ကုိး ႏုိင္ၿပီလား။ သူတစ္ပါးေျပာတာထက္ ကုိယ္ကုိယ္တုိင္က အားခြန္စုိက္ၿပီး က်ဳိးစားႏုိင္ၿပီလား။<br /><br />၄) ထိုက္သင့္လိုအပ္ေသာ ခရီးစရိတ္၊ အလုပ္မရခင္ ေနစရိတ္ စတဲ့ကုန္က်စရိတ္ေတြကာမိေအာင္ေကာ ရွိထားၿပီလား။<br /><br />၅) မိမိရဲ႕အရည္အခ်င္းေတြကို တင္ျပႏုိင္ဖုိ႕ျပဳလုပ္ထားတဲ့ စီဗီြ ေခၚ ရီရြမ္း ကိုေရာ ကြန္ပ်ဴတာစက္နဲ႕ လုပ္ထားၿပီးၿပီလား။ ဒါ့အျပင္ စီဗြီနဲ႕တဲြေပးတဲ့ အေပၚဖုံး စာကုိေရာ ေခ်ာေခ်ာခ်ဳခ်ဳ ေရးျပင္ထားၿပီးၿပီလား။<br /><br />၆) ၿပီးရင္ စကၤာပူေရာက္မွ အလုပ္ရွာတာထက္ ၾကိဳတင္ၿပီး အင္တာနက္၀က္ဆုိက္ဒ္ေတြထဲကေနၿပီး မလာခင္ ၂ ပတ္ ၃ ပတ္ေလာက္ထဲက ၾကိဳရွာထားဖုိ႕ေကာ အဆင္သင့့္ျဖစ္ၿပီလား။ ဘာေၾကာင့္လဲဆုိေတာ့ ဒီစကၤာပူမွာက ေရာက္လာၿပီး အလုပ္ရွာဖုိ႕ ေနထုိင္ခြင့္က ရက္အရွည္ၾကီးရတာမဟုတ္ဘူး။ အနည္းဆုံး ၂ ပတ္ကေန အမ်ားဆုံး ၃ လအထိဘဲရတာ။ ဒါေတာင္ တစ္ေယာက္နဲ႕တစ္ေယာက္တူတာ မဟုတ္ဘူး။ ဒါေၾကာင့္ ေရာက္မွ ရွာတာထက္ ၾကိဳရွာထားတာက ပုိေကာင္းလို႕၊ တကယ္လုိ႕ အလုပ္ရွင္က အင္တာဗ်ဳးခ်င္မယ္ဆုိရင္ေတာင္ ကုိယ္က ဘယ္ေတာ့ေလာက္ေတာ့ ေရာက္မယ္ ဘာမယ္ေပါ့။ ဒီလိုၾကိဳအေၾကာင္း ၾကားထားလို႕ရတာေပါ့။<br /><br />၇) ျမန္မာျပည္က စကၤာပူသံရုံးမွာ ဗီဇာရဖို႕အတြက္ စကၤာပူမွာ အျမဲေနထုိင္ခြင့္ရထားတဲ့သူ (သုိ႕မဟုတ္) စကၤာပူႏုိင္ငံသား တစ္ေယာက္ရဲ႕ေထာက္ခံခ်က္ကိုေရာ ရထားၿပီးၿပီလား။</span><br /><br />စတဲ့ အခ်က္ေတြကို ျပည့္စုံဖို႕လုပ္ရမွာျဖစ္တယ္။<br /><br />ဒါေတြကို ျဖည့္ဆည္းဖို႕ မိမိမွာ အေလ့အက်င့္လုိတယ္။ ဥပမာ.. ကုိယ္က အဂၤလိပ္စာသိပ္မရေသးဘူး (ေခတ္စကားေျပာရရင္ - အီးသိပ္မေကာင္းေသးဘူးေပါ့) ဆုိရင္ ကြ်မ္းက်င္ဖုိ႕ လုပ္ရမယ္။ တစ္ရက္တည္းနဲ႕ ဖုတ္ပူမီးတုိက္လုပ္လို႕မရဘူးဆိုတာကုိ မေမ့ပါနဲ႕။ ၿပီးေတာ့လည္း အျမဲတမ္းလုပ္ျဖစ္ဖို႕ အေလ့အထကို ေမြးျမဴရမယ္။ ညအခ်ိန္ ပုံမွန္ ေလ့က်င့္တာတုိ႕၊ ကြ်မ္းက်င္သူ သူငယ္ခ်င္းနဲ႕ ေဆြးေႏြးတာတုိ႕ ကို လုပ္သင့္တယ္။<br /></span><br /><span lang="MY" style="FONT-WEIGHT: 500;font-family:Zawgyi-One,ZawgyiOne,Zawgyi1,Verdana;font-size:small;" >စာစကားဆုိရင္ေတာ့ ၀ီရိယလို႕ေျပာရမယ္။ မ်ားေသာအားျဖင့္ အဲဒီ အေလ့အက်င့္ကုိ ျမဲေအာင္ မေအာင္ျမင္မခ်င္း လုပ္သြားဖို႕ဆုိတာ ေတာ္ေတာ္ခက္ပါတယ္။ ကုိယ္တုိင္လုပ္ၾကည့္မွသာ သိၾကလိမ့္မယ္။ ေလ့က်င္မႈကိုလည္း ဒီအတုိင္းလုပ္သြား ေနမယ့္အစား ကုိယ့္ပုိင္ဥာဏ္ကပ္ၿပီးေတာ့ တစ္ကယ္ေကာ လုပ္ေနတဲ့စနစ္က မွန္ရဲ႕လား၊ ဒီအတုိင္းငါၾကိဳးစားရင္ ဘယ္ေလာက္ ၾကာၾကာ လုပ္ရအုံးမလဲ။ ငါကေတာ့ ဘယ္ေတာ့ေလာက္ဆို စကၤာပူကို သြားခ်င္တာ.. စတဲ့အခ်က္ေတြကို ခ်ိန္ရမယ္။ မ်က္စိစုံမွတ္ၿပီး လုပ္လုပ္မရဘူး။ တစ္နည္းအားျဖင့္ ခြဲျခမ္းစိတ္ျဖာတဲ့ အသိဥာဏ္ရွိဖုိ႕လုိပါတယ္။<br /><br />ဒါမွ ကုိယ္ခ်မွတ္တဲ့ ရည္ရြယ္ခ်က္ကုိ ဦးတည္ေနရာက်ၿပီးအျပင္ ဘယ္အတုိင္းအတာထိ ေရာက္ေနၿပီဆုိတာကိုလည္း ကုိယ္တုိင္သိရွိႏုိင္မွာျဖစ္ပါတယ္။<br /><br />လိုတာကိုျဖည့္၊ နားကိုစြင့္၊ တပါးသူေျပာတာကို ခ်င့္ယံု၊ ကုိယ္တုိင္ေလ့လာ၊ က်ားကုတ္က်ားခဲလုပ္ပါ။။<br /><br /><em><span style="color:#666666;">++ ကြ်န္ေတာ္ေျပာေသာ အခ်က္ထဲမွာ စိုင္ေကာ္လို႕ ျခံဳေပၚေရာက္သူမ်ားကို မရည္ရြယ္ပါ။++<br />++ စကၤာပူႏိုင္ငံသည္ ဟုိးအေ၀းက အေမရိကန္၊ ကေနဒါ၊ အဂၤလန္စတာေတြလုိ ဟုိေရာက္တာနဲ႕ အလုပ္ရရင္ရ မရလို႕ ျပန္ရမယ္ဆုိရင္ တရားမ၀င္ေနတာတုိ႕၊ ႏုိင္ငံေရးခုိလႈံတာတုိ႕ ဘယ္လိုနည္းနဲ႕မွ ရမွာမဟုတ္ +++ (အခုဒီပုိစ့္ ေရးခိ်န္အထိ)<br />++ လိုအပ္တဲ့ အခ်က္ေတြ ရွိရင္ ျဖည့္ေပးၾကပါ+++</span></em><br /><br /><br /></div></span><span lang="MY" style="FONT-WEIGHT: 500;font-family:Zawgyi-One,ZawgyiOne,Zawgyi1,Verdana;font-size:small;" ></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5901629513603640233-3697466021084004275?l=daretobesmart.blogspot.com' alt='' /></div>Inspired (made in myanmar)noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5901629513603640233.post-62993941016391229772007-07-18T03:33:00.000-07:002007-07-18T06:13:55.009-07:00<span lang="MY" style="FONT-WEIGHT: 500;font-family:Zawgyi-One,ZawgyiOne,Zawgyi1,Verdana;font-size:small;" >ဇူလိုင္ဟာ ကြ်န္ေတာ့္ဘ၀အတြက္ တစ္ဆင့္ထက္တစ္ဆင့္ ျမင့္တက္ေအာင္ ေျပာင္းလဲခဲ့ေသာ လတစ္လ ျဖစ္ေနတာဟာ ကြ်န္ေတာ့္အတြက္ကေတာ့ ထူးဆန္းစရာပါဘဲ။ </span><br /><span lang="MY" style="FONT-WEIGHT: 500;font-family:Zawgyi-One,ZawgyiOne,Zawgyi1,Verdana;font-size:small;" ><br /></span><span lang="MY" style="FONT-WEIGHT: 500;font-family:Zawgyi-One,ZawgyiOne,Zawgyi1,Verdana;font-size:small;" >ပထမ အလုပ္ကေန ဒုတိယအလုပ္သုိ႕ ေျပာင္းခဲ့ေသာလ<br />ဒုတိယ အလုပ္ကေန တတိယအလုပ္သု႕ိ ေျပာင္းရန္ ျမန္မာျပည္ကေန ထြက္ခြာခဲ့ေသာလဘဲ ျဖစ္ေနလို႕ပါ။<br /><br />ဒါတင္ဘယ္ကမလဲ ဇူလိုင္ဟာ ကြ်န္ေတာ္တို႕ ျမန္မာေတြအတြက္ အေျပာင္းအလဲၾကီးတစ္ခုကုိ ရုတ္တရက္ ခံစားလုိက္ရသလိုပါဘဲဗ်ာ။ ဘာေၾကာင့္လဲဆုိေတာ့ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းႏွင့္တကြ ေခါင္းေဆာင္ေတြ စေကာေလာက္မွ ေဇာက္မနက္တဲ့ မသမာသူလူတစ္စုေၾကာင့္ က်ဆုံးခဲ့ရတဲ့လလည္းျဖစ္ေနလုိ႕ပါ။<br /><br />ဒါ့ေၾကာင့္ ငယ္ငယ္တုန္းက ေက်ာင္းသင္ခန္းစာထဲက အလြတ္က်က္ခဲ့ရေသာ ဤကဗ်ာေလးျဖင့္ ႏွစ္ (၆၀) ေျမာက္ အာဇာနည္ေန႕(သုိ႕မဟုတ္)</span><span lang="MY" style="FONT-WEIGHT: 500;font-family:Zawgyi-One,ZawgyiOne,Zawgyi1,Verdana;font-size:small;" >ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းႏွင့္တကြ ေခါင္းေဆာင္မ်ား က်ဆုံးသြားေသာေန႕ကုိ ဂုဏ္ျပဳလိုက္ပါသတည္း။</span><br /></span><span lang="MY" style="FONT-WEIGHT: 500;font-family:Zawgyi-One,ZawgyiOne,Zawgyi1,Verdana;font-size:small;" ><br /><br /><span style="color:#6600cc;">ေအာင္ဆန္းဇာနည္ <a href="http://4.bp.blogspot.com/_1LcU1u3D1Ak/Rp4QAhBNnkI/AAAAAAAAAAg/ZqReIF0bpxM/s1600-h/aungsan.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5088522230024740418" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_1LcU1u3D1Ak/Rp4QAhBNnkI/AAAAAAAAAAg/ZqReIF0bpxM/s320/aungsan.jpg" border="0" /></a><br /></span><br /><span style="color:#6600cc;">ေဖေဖၚ၀ါရီ ဆယ့္သံုး မွာ<a href="http://3.bp.blogspot.com/_1LcU1u3D1Ak/Rp3tkhBNnjI/AAAAAAAAAAY/kquBOArDdBY/s1600-h/aungsan.jpg"></a></span></span><br /></span><span lang="MY" style="FONT-WEIGHT: 500;font-family:Zawgyi-One,ZawgyiOne,Zawgyi1,Verdana;font-size:small;color:#6600cc;" >ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေမြးေန႕ပါ၊</span><br /><span lang="MY" style="FONT-WEIGHT: 500;font-family:Zawgyi-One,ZawgyiOne,Zawgyi1,Verdana;font-size:small;color:#6600cc;" >တစ္ေထာင့္ကိုးရာတစ္ဆယ့္ငါး</span><br /><span lang="MY" style="FONT-WEIGHT: 500;font-family:Zawgyi-One,ZawgyiOne,Zawgyi1,Verdana;font-size:small;color:#6600cc;" >ေရွ႕ေန ဦးဖာသား၊</span><br /><span lang="MY" style="FONT-WEIGHT: 500;font-family:Zawgyi-One,ZawgyiOne,Zawgyi1,Verdana;font-size:small;color:#6600cc;" >ဇာတိ နတ္ေမာက္ မေကြးခရိုင္</span><br /><span lang="MY" style="FONT-WEIGHT: 500;font-family:Zawgyi-One,ZawgyiOne,Zawgyi1,Verdana;font-size:small;color:#6600cc;" >သိၾကမ်ား ခုတိုင္၊</span><br /><span lang="MY" style="FONT-WEIGHT: 500;font-family:Zawgyi-One,ZawgyiOne,Zawgyi1,Verdana;font-size:small;color:#6600cc;" >ႀကံ့ႀကံ့ခိုင္လို႕ ဇာနည္ဘြား</span><br /><span lang="MY" style="FONT-WEIGHT: 500;font-family:Zawgyi-One,ZawgyiOne,Zawgyi1,Verdana;font-size:small;color:#6600cc;" >မိခင္ေဒၚစုသား၊</span><br /><span lang="MY" style="FONT-WEIGHT: 500;font-family:Zawgyi-One,ZawgyiOne,Zawgyi1,Verdana;font-size:small;color:#6600cc;" >တစ္ေထာင့္ကိုးရာေလးဆယ့္ခြန္</span><br /><span lang="MY" style="FONT-WEIGHT: 500;font-family:Zawgyi-One,ZawgyiOne,Zawgyi1,Verdana;font-size:small;color:#6600cc;" >ေျပာင္းၾကြ တမလြန္၊</span><br /><span lang="MY" style="FONT-WEIGHT: 500;font-family:Zawgyi-One,ZawgyiOne,Zawgyi1,Verdana;font-size:small;color:#6600cc;" >မ်က္ရည္သြန္လို႕ ဘ၀င္ညိႈး</span><br /><span lang="MY" style="FONT-WEIGHT: 500;font-family:Zawgyi-One,ZawgyiOne,Zawgyi1,Verdana;font-size:small;color:#6600cc;" >ဇူလိုင္ တစ္ဆယ့္ကိုး။</span><br /><span lang="MY" style="FONT-WEIGHT: 500;font-family:Zawgyi-One,ZawgyiOne,Zawgyi1,Verdana;font-size:small;color:#6600cc;" >ျပည္ေထာင္စုရဲ႕ ေက်းဇူးရွင္</span><br /><span lang="MY" style="FONT-WEIGHT: 500;font-family:Zawgyi-One,ZawgyiOne,Zawgyi1,Verdana;font-size:small;color:#6600cc;" >ဗိုလ္ခ်ဳပ္ တို႕ဖခင္၊</span><br /><span lang="MY" style="FONT-WEIGHT: 500;font-family:Zawgyi-One,ZawgyiOne,Zawgyi1,Verdana;font-size:small;color:#6600cc;" >ေကာင္းေစခ်င္တဲ့ မွာစကား</span><br /><span lang="MY" style="FONT-WEIGHT: 500;font-family:Zawgyi-One,ZawgyiOne,Zawgyi1,Verdana;font-size:small;color:#6600cc;" >ငါတို႕ မေမ့အား။</span><br /><span lang="MY" style="FONT-WEIGHT: 500;font-family:Zawgyi-One,ZawgyiOne,Zawgyi1,Verdana;font-size:small;" ></span><br /><span lang="MY" style="FONT-WEIGHT: 500;font-family:Zawgyi-One,ZawgyiOne,Zawgyi1,Verdana;font-size:small;" >ႏွစ္ေပါင္း (၆၀) ေက်ာ္ၾကာခဲ့ၿပီျဖစ္ေသာ္လည္း ဘယ္ေတာ့မွ ေမ့လုိ႕ ရမွာ မဟုတ္ပါဘူး +++</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5901629513603640233-6299394101639122977?l=daretobesmart.blogspot.com' alt='' /></div>Inspired (made in myanmar)noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5901629513603640233.post-86265763223080772522007-07-18T02:32:00.000-07:002007-07-18T02:33:35.805-07:00<span lang="MY" style="FONT-WEIGHT: 500;font-family:Zawgyi-One,ZawgyiOne,Zawgyi1,Verdana;font-size:small;" ><span style="color:#000099;"><span style="font-size:130%;">လုပ္ေျပာႏွစ္ေထြ ညီလွေစ....</span><br /></span><br /><span style="color:#000066;">မလုပ္မေျပာ လုပ္မွေျပာ<br />အေျပာခ်ဳိလွေစ<br /><br />အေျပာသာခ်ဲ႕ အလုပ္မဲ့<br />ကဲ့ရဲ႕မလြတ္ေစ။<br /><br /><em>ေက်းဇူးေတာ္ရွင္ မင္းကြန္းဆရာေတာ္</em></span><br /><br />မနက္ ၆နာရီခြဲၿပီဆုိရင္ ႏုိးစက္က တခြီခြီနဲ႕ ျမည္ေတာ့တာဘဲ။ ထုံးစံအတုိင္း ျပန္ပိတ္ၿပီး ခဏေလာက္ ထပ္ၿပီး မွိန္းေနလိုက္တယ္။ ၇ နာရီေလာက္က်ေတာ့မွ အိပ္ယာထၿပီး ကြန္ပ်ဴတာစဖြင့္၊ ၿပီးေတာ့ လုပ္ေနၾကအတုိင္း ေမတၱာပို႕ေတးသံသာနဲ႕ မနက္ခင္းကုိ က်က္သေရနဲ႕လင္းေစတယ္။<br /><br />ဘုရားေသာက္ေတာ္ေရနဲ႕ ပန္းေတြကုိ ျပန္ၿပီးသန္႕စင္၊ ေနာက္ေတာ့ မနက္စာအတြက္ ၾကက္ဥေၾကာ္၊ ေရေႏြးတည္ၿပီး စားဖုိ႕အသင့္ျဖစ္ေအာင္ျပင္ထား၊ ၿပီးေတာ့ ေရခ်ဳိးတယ္။ ၇ နာရီ ၄၅ ေလာက္ေရာက္ေတာ့ အားလုံးအဆင္သင့္၊ ဒါနဲ႕ မနက္စာ ကမန္းကတန္းစား၊ ၈ နာရီထုိးတာနဲ႕ အိမ္ကစထြက္တယ္။ ကားဂိတ္ေရာက္ေတာ့ ကားမလာေသးရင္၊ သတင္းစာ အလကားေပးတဲ့ ေဒသႏၱရေဆးခန္းထဲ၀င္ၿပီး ရလုိရျငား၀င္ၾကည့္၊ က်န္ေသးရင္ ယူလုိက္၊ မက်န္ရင္လဲ မတက္ႏုိင္။ ၿပီးေတာ့ ကားလာရင္ ခရီးဆက္။<br /><br />ရုံးေရာက္ေတာ့ ၈နာရီခြဲ ကြက္တိ။ ပုဗၺကိစၥျဖစ္တဲ့ .. ေရအိမ္တက္ျခင္း၊ ျမန္မာသတင္းေလးဘာေလးကုိ အင္တာနက္ကၾကည့္ျခင္း၊ အာလာပ သာလာပေလးေျပာျခင္း စတာေတြကိုလုပ္။ ၉နာရီေလာက္က်မွ<br />မဟာတာ၀န္ေတြကို စပါၿပီ။ ေရာက္လာတဲ့ အမွာစာ၊ ေစ်းႏႈန္းေမးျမန္းစာ၊ ျပႆနာရွာစာ စတာေတြကိုဖတ္ၿပီး စာျပန္စရာရွိတာျပန္၊ ေစ်းႏႈန္းေပးစရာရွိတာေတြေပးၿပီး စာတုိက္ပုံးကို ရွင္းသလိုဘဲ ကြ်န္ေတာ့္ရဲ႕ အီးေမး စာပုံးကုိလည္းရွင္းလင္းရတယ္။ ၿပီးေတာ့မွ လက္ခံၿပီးသား အလုပ္ေတြကို ဒီဇုိင္နာေတြနဲ႕ ေဆြးေႏြး၊ ရွင္းျပ၊ လာသမွ်ဖုန္းထဲက ကုိယ္သက္ဆုိင္ရာကိစၥေတြကို လက္ခံေျပာၾကားတယ္။<br /><br />ဆရာေတာ္ၾကီးမိန္႕တဲ့အတုိင္းဘဲ ကြ်န္ေတာ္ကိုယ္တုိင္က မလုပ္ဘဲန႕ဲ ေလမရွည္ခ်င္ဘူး၊ တကယ္လုပ္ၿပီဆုိမွဘဲ လက္မေထာင္ျခင္တဲ့သူဆုိေတာ့ တျခားသူေတြနဲ႕ တခါတေလ ဆက္ဆံရတာ ကုိးလုိကန္႕လန္႕ ႏိုင္လြန္းတယ္ဗ်.. မတတ္ႏုိင္ဘူးေလ။ လူအမ်ဳိးမ်ဳိး စိတ္အဖုံဖုံဆုိေတာ့..... လူၾကီးေရွ႕ၾကရင္ တစ္မ်ဳိး ကြယ္ရာ တစ္မ်ဳိး ေတာ္ေတာ္တက္ႏုိင္တဲ့သူေတြလို႕ ဘဲမွတ္ယူပါတယ္။<br /><br />ဒီလုိနဲ႕ထမင္းစားခ်ိန္ေရာက္ရင္ စား၊ ေန႕လည္ေကာ္ဖီေသာက္ခ်ိန္ေရာက္ရင္ေသာက္နဲ႕ ေလာကၾကီးရဲ႕ စည္းစိမ္ကုိ တင္းျပည့္က်ပ္ျပည့္ခံစားတယ္ ..ဟဲဟဲ.။<br /><br />စိတ္ထဲေတာ့ေတြးမိပါတယ္။ အင္း...သူမ်ားေတြကေတာ့ ေျပာတယ္ စကၤာပူမွအလုပ္လုပ္တာ ေတာ္ေတာ္ပင္ပန္းတယ္၊ ဘာျဖစ္တယ္ ညာျဖစ္တယ္ေပါ့ဗ်ာ။ ကြ်န္ေတာ္ကေတာ့ အဲဒီလုိမထင္ပါဘူး။ ရန္ကုန္မွာလုပ္တုန္းကဆို တပတ္လုံးအလုပ္လုပ္ရတာ၊ နားရက္ ၁ ရက္ရျပန္ေတာ့လည္း အစည္းအေ၀း တုိ႕ ဘာတုိ႕ကရွိေနေတာ့ ဘာမွမထူးဘူး။ မနက္ ၇ နာရီေလာက္စၿပီးအိမ္ကထြက္တာ ည ၉နာရီေက်ာ္မွ အိမ္ျပန္ ေရာက္တယ္။ ကြ်န္ေတာ့္ညီအငယ္ဆုံးဆုိရင္ ကြ်န္ေတာ့္ကိုေတာင္မမွတ္မိဘူး။ ေတြ႕လုိက္တိုင္း လူစိမ္းတစ္ေယာက္လုိဘဲထင္ေနတာ သူ ေတာ္ေတာ္ၾကီးတဲ့အထိကုိဘဲ။<br /><br />ကြ်န္ေတာ့္အတြက္ကေတာ့ အခုခိ်န္အထိ စကၤာပူမွာအလုပ္လုပ္ရတာ ရန္ကုန္ထက္စာရင္ အပန္းေျဖတဲ့ရက္ ပုိေတာင္ရေသးတယ္။ စေန တနဂၤေႏြနားရက္ဆုိ အိမ္မွာနားရင္နား၊ မနားခ်င္ရင္ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႕သြားတယ္။ တစ္ႏွစ္ကို ရန္ကုန္ကုိ ၂ ေခါက္ျပန္တယ္။ ဒါ့အျပင္ အိမ္နီးနားခ်င္းႏုိင္ငံ ေတြကို အားတဲ့အခါ၊ ေငြနဲနဲရႊင္တဲ့အခါ ေလ်ာက္လည္တယ္။ ရန္ကုန္မွာဆုိ ႏိုင္ငံျခားသြားလည္ဖုိ႕ဆုိတာ မဟာသူေဌးေတြသာ စဥ္းစားႏုိင္တာ။<br /><br />ဒီလိုနဲ႕ ညေနပုိင္းအခ်ိန္ေတြကုိလည္းကုန္လြန္ေရာ အိမ္ျပန္ဖုိ႕ သုတ္ေျခတင္ေတာ့တာဘဲ။ ျပန္ေရာက္တာနဲ႕ ထမင္း ဟင္းမခ်က္ရေသးဘူးဆုိရင္ ရွိတာေတြကုိထုတ္ခ်က္၊ အခ်ိန္ရရင္ အိမ္ေဘးနားက တူးေျမာင္းတေလ်ာက္ အေျပးေလ့က်င္တယ္။ ေလ့က်င္ခန္းမလုပ္ျဖစ္တာ ၾကာၿပီဆုိေတာ့ ခႏၡာကုိယ္က တျဖည္းျဖည္းနဲ႕ ၀ိတ္ေပါၾကီးျဖစ္လာၿပီ။ တစ္ခါတစ္ေလေတာ့ ေရကူးျဖစ္တယ္။ ေလ့က်င့္ခန္းလုပ္ၿပီးျပန္လာတာနဲ႕ ေရခ်ဳိး၊ အတူေနသူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႕ ညစာစားၾက၊ ၿပီးေတာ့ ကြ်န္ေတာ့္ အီးေမးေတြစစ္၊ အင္တာနက္ၾကည့္နဲ႕ ညကုိ အခိ်န္ကုန္လြန္ေစျပန္တယ္။ ည ၁၂နာရီ ထုိးၿပီဆုိေတာ့မွဘဲ<br />စိတ္ဒုန္းဒုန္းခ်၊ ဘုရားကို ပုစိန္ေပါက္ ေပါက္ရိွခုိးၿပီး အနားယူေတာ့တာပါဘဲဗ်ာ...........<br /><br />စိတ္ထဲကေတာ့... အားလုံး အားလုံး ကုိယ္စိတ္ႏွစ္ျဖာ က်မ္းမာ ခ်မ္းသာၾကပါေစလုိ႕ ............</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5901629513603640233-8626576322308077252?l=daretobesmart.blogspot.com' alt='' /></div>Inspired (made in myanmar)noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5901629513603640233.post-51535781520506519882007-07-17T09:28:00.000-07:002007-07-20T18:38:30.005-07:00<span lang="MY" style="FONT-WEIGHT: 500;font-family:Zawgyi-One,ZawgyiOne,Zawgyi1,Verdana;font-size:small;" >ရွည္ေၾကာထၿပီး နံပါတ္တက္လုိက္ေတာ့ ဒီအေၾကာင္းကို ဆက္ေရးရမလုိျဖစ္ေနတာနဲ႕ မထူးဘူးေလဆုိၿပီး အခုေတာ့ ကုိတင္ညြန္႕ (Continue) လုပ္ရဦးမယ္ဗ်။ ေျပာရင္းနဲ႕ ေခါင္းထဲ ကုိတင္ညြန္႕အေၾကာင္းကေပါက္ခ်လာတယ္။ ကြ်န္ေတာ္ ရန္ကုန္က ကြန္ပ်ဴတာစင္တာ တစ္ခုမွာ အလုပ္လုပ္တုန္းက အျဖစ္အပ်က္ပါ။<br /><br /><span style="color:#000099;">ကြ်န္ေတာ္</span><br />“ကလင္ ကလင္ ကလင္……<br />ဟုတ္ကဲ့ ေအဘီစီ ကြန္ပ်ဴတာစင္တာကပါ။<br /><span style="color:#000099;">ေမးသူ</span><br />ေအဘီစီ ကြန္ပ်ဴတာ စင္တာကပါလား။<br /><span style="color:#000099;">ကြ်န္ေတာ္</span><br />ဟုတ္ပါတယ္။ ဘာအကူအညီေပးရမလဲခင္ဗ်။<br /><span style="color:#000099;">ေမးသူ</span><br />ကြ်န္မကြန္ပ်ဴတာမွာ လက္ကြက္က်င့္တဲ့ ေဆာ့္၀ဲလ္ ထည့္တာ လုပ္လို႕မရလို႕ရွင့္။<br /><span style="color:#000099;">ကြ်န္ေတာ္<br /></span>စကားေျပာသံက ၀ဲတဲတဲနဲ႕ ရွမ္းလုိလို ကရင္လုိလုိ ဘာမွန္းမသိ။ အဂၤလိပ္လို ျမန္မာလို ဟုိညွပ္ဒီညွပ္ေျပာ။ နားေထာင္ရတာ ျမန္မာလိုေျပာေနတာလုိ႕ ထင္ရခက္တဲ့ ျပႆနာအုိးနဲ႕ ေစာေစာစီးစီးစေတြ႕ေတာ့တာပါဘဲ။<br /><br />အဲဒါနဲ႕ ကြ်န္ေတာ္လည္း -<br />ဘာ အမွားေတြ ေတြ႕ရလုိ႕လဲ။ တစ္ခ်က္ေလာက္ေျပာျပပါခင္ဗ်ာ။<br /><span style="color:#000099;">ေမးသူ</span><br />ဟုတ္ကဲ့။ ကုိတင္ညြန္႕ ႏွိပ္ၿပီး ဆက္သြားလို႕ မရလုိ႕ပါ။<br /><span style="color:#000099;">ကြ်န္ေတာ္</span><br />ဘာျဖစ္လို႕ ကိုတင္ညြန္႕ကုိ ႏွိပ္ခုိင္းရတာလဲ။<br /><span style="color:#000099;">ေမးသူ</span><br />မဟုတ္ဘူးရွင့္ - ကုိတင္ညြန္႕ကိုဘဲႏွိပ္တာပါ။ ၿပီးေတာ့ဘာမွ မေပၚလာေတာ့ဘူး။<br /><span style="color:#000099;">ကြ်န္ေတာ္</span><br />ကြ်န္ေတာ္လည္းစိတ္ေပါက္ေပါက္နဲ႕<br />ခင္ဗ်ား ကိုတင္ညြန္႕က ဘယ္ေလာက္တတ္လို႕လဲ။<br /><br />ဒီေတာ့မွ မအ၀ွာက ေပါက္သြားၿပီး အဂၤလိပ္စာလုံးကုိ တစ္လုံးခ်င္းရြတ္ျပမွဘဲ ကြ်န္ေတာ့မွာ ငိုရမလို ရယ္ရမလုိနဲ႕ အရွက္ေျပ --<br />အဲလုိဆိုရင္ အစ္မစက္ကို ရုံးကို ယူလာခဲ့ေပါ့။ ဒီမွာ ထည့္ေပးမယ္ဆုိၿပီိး ေျပာလိုက္ရတယ္ဗ်ာ……….”<br /><br />အခုေတာ့ မအ၀ွာေျပာသလို႕ ကြ်န္ေတာ့္အေၾကာင္းကုိ ဆက္ရအုံးမယ္။ ေလေၾကာကေတာ့ ရွည္သြားၿပီ။ ကုိယ့္ကုိယ္ကိုေတာင္ စိတ္မရွည္ေတာ့ဘူး။ ျမန္မာစာရုိက္ရတာက ၁နာရီ ၁မုိင္ႏႈန္းနဲ လိပ္ရုိက္ ရုိက္ေနရတာဆုိေတာ့။<br /><br />ကြ်န္ေတာ္ဒီလိုနဲ႕ ဖုတ္လုိက္ ဖုတ္လုိက္ ၁၀တန္းေအာင္ၿပီးေတာ့ မဟာသံေ၀ဂေတြက ဟုိကဒီက ထြက္လာတယ္။ <span style="color:#000099;">ေၾသာ္ …. လူ႕ေလာက .. လူ႕ေလာက … ဘယ္ေလာက္ပဲ ၾကိဳးစား ၾကိဳးစား တစ္ခိ်န္ က်ေတာ့လည္း အားလုံးကုိ စြန္႕ခြာၿပီး ထားခဲ့ရမွာပါလား</span> ဆိုၿပီး သာသနာေဘာင္ကို ၀င္ခ်င္လာတယ္။ ဒါနဲ႕ ကြ်န္ေတာ္လည္း အိမ္ကုိေျပာျပေတာ့ မိသားစုကေတာ့ ဘယ္၀င္ေစခ်င္မလဲ။ ငယ္တဲ့အရြယ္ဆုိေတာ့ စိတ္ကူးေပါက္ရာ လုပ္တယ္လုိ႕ဘဲ ေျပာၾကတယ္။ ေနာက္ၿပီး ကြ်န္ေတာ္က အၾကီးဆုံးဆုိေတာ့ က်န္တဲ့ ညီငယ္ညီမငယ္ေတြကိုလည္း ၾကည့္ဖုိ႕ေတာ့ စိတ္ထဲ နားလည္းၿပီးသားပါ။ ေမေမကေတာ့ တုံတိဘာေ၀ - ဘာမွမေျပာဘူး၊ ဒါေပမဲ့လည္း သူ႕ရင္ထဲေတာ့ ဘယ္ခြဲသြားေစခ်င္မွာလဲလို႕ေတာ့ ေတြးမိပါတယ္။<br /><br />ဒါေပမဲ့ ကြ်န္ေတာ့္အက်င့္က လုပ္ခ်င္ၿပီဆုိ လုပ္လုိက္ရမွ ေက်နပ္တာ။ ဒါနဲ႕ ကြ်န္ေတာ့္ ဘယ္သူ႕ကိုမွ အသိမေပးဘဲ ရန္ကုန္ၿမိဳကေနၿပီး ရထားနဲ႕ မႏၱေလးကုိ တစ္ေယာက္တည္း ထြက္ခဲ့တယ္။ စုထားတဲ့ ပုိက္စံ ၇၀၀ ေက်ာ္ (၁၉၉၇ အခ်ိန္) ေလာက္နဲ႕ အကၤ် ီ ပုဆုိး သုံးေလးထည္၊ ၿပီးေတာ့ ဖတ္ခ်င္တဲ့စာအုပ္ေတြကို စုထုပ္ၿပီး ရုိးရိုးတန္းက စီးလာခဲ့တယ္။ ကုိယ္ကဘဲ ကံမေကာင္းတာလားမသိ လက္မွတ္စစ္ကလည္း ၃ေခါက္စစ္တုိင္း ကြ်န္ေတာ့္အထုတ္ကိုဘဲ ၃ၾကိမ္ထုတ္ၾကည့္တယ္။ ေတာ္ေသးတာေပါ့ ေမွာင္ခုိတစ္ခုမွ မသယ္လာေပလုိ႕ဘဲလို စိတ္ထဲေတာ့ေတြးမိတယ္။<br /><br />ငယ္ငယ္ကတည္းက မိဘေတြနဲ႕ တစ္ခါမွ မခြဲဘူးသလို အခုလိုမ်ဳိးတစ္ခါမွ ခရီးရွည္မသြားဘူးေတာ့ စိတ္ထဲေတာ့ နဲနဲအားငယ္မိတယ္။ ၿပီးေတာ့ အခုသြားမည့္ စစ္ကိုင္းကုိလည္း တစ္ခါမွ မသြားဘူးဘူးဗ်။ အဲဒါနဲ႕ ခရီးေဖာ္ အစ္ကိုတစ္ေယာက္ကုိ မႏၱေလးေရာက္ရင္ စစ္ကိုင္းကုိဘယ္လုိသြားရမလဲဆုိတာကို ေသခ်ာေမးၿပီး ခရီးဆက္ခဲ့တယ္။<br /><br />မနက္ ၇ နာရီေလာက္ေရာက္ေတာ့ ရထားက မႏၱေလးဘူတာကို ခ်ဥ္းကပ္လာၿပီ။ ဒါနဲ႕ကြ်န္ေတာ္လည္း အထုတ္ေတြကို စင္ေပၚကခ်ၿပီး ဆင္းဖုိ႕တကဲကဲ လုပ္ေနတယ္။ ရထားဆုိက္ေတာ့ အထုပ္ဆြဲၿပီး အထြက္ ဘူတာမွာ ခရီိးသည္တင္ ဆုိက္ကားဆရာေတြက အတင္း အထုပ္ကုိွဆြဲေပးမယ္ဆုိၿပီးယူေတာ့ ကြ်န္ေတာ္လည္း ဘုမသိ ဘမသိနဲ႕ သူေနာက္က လုိက္သြားလုိက္တယ္။ ဆုိက္ကားနားေရာက္ေတာ့မွ ဘယ္သြားမွာလဲေမးေတာ့ ကြ်န္ေတာ္လည္း စစ္ကုိင္းကားဂိတ္ကို သြားမယ္လုိ႕ေျပာလုိက္တယ္။ ကုိယ္ေတာ္ေခ်ာက ၅၀ က်ပ္ ေတာင္ ေတာင္းေတာ့ ေပးခဲ့ရေသးတယ္။ စစ္ကုိင္းကားဂိတ္ေရာက္ေတာ့ ကားကလည္းထြက္ဖို႕ အဆင္သင္ျဖစ္ေနတာနဲ႕ ကြက္တိျဖစ္သြားတယ္။<br /><br />ဆက္ရန္။<br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5901629513603640233-5153578152050651988?l=daretobesmart.blogspot.com' alt='' /></div>Inspired (made in myanmar)noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5901629513603640233.post-57961116489290587522007-07-17T07:28:00.001-07:002007-07-17T07:32:44.704-07:00<span lang="MY" style="FONT-WEIGHT: 500;font-family:Zawgyi-One,ZawgyiOne,Zawgyi1,Verdana;font-size:small;" >ဒီကေန႕ ညေန ၅ နာရီ ခဲြေလာက္က ကြ်န္ေတာ့္ဖုန္းထဲ အက္စ္အမ္အက္စ္ (sms) စာတစ္ေစာင္ေရာက္လာေတာ့ ဖတ္ၾကည့္လိုက္တယ္။<br /><br /><span style="color:#000099;">“ေဟး ဒီေန႕ဟာ ငါ့ေမြးေန႕ျဖစ္လို႕<br />အျပင္ကဘာမွ စားမလာၾကနဲ႕။<br />စားစရာေတြ ငါ၀ယ္လာခဲ့မယ္ …. ကုိဟ၀ွာ”</span><br /><br />အတူေနတဲ့ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္က သူ႕ေမြးေန႕မွာ ေကြ်းမယ္ဆုိတဲ့ စာျဖစ္ေနတယ္။ စိတ္ထဲေတာ့ ေတြးမိတယ္။ သူ႕ဟာက ဘာေတြ၀ယ္လာမွာမုို႕လို႕အျပင္ကမစားဖုိ႕ ေျပာၿပီး ဗုိက္မ၀တာဆုိရင္ေတာ့ ဒုကၡဘဲ။ မနက္ကတည္းက ၾကိဳလည္းမေျပာဘူး၊ ဒီလုိမွန္းသိ မနက္စာနဲ႕ ေနခင္းစာကုိ ေလ်ာ့ၿပီး စားထားမွာေပါ့။ မတက္ႏုိင္ဘူး၊ ေစာင့္ၾကည့္ ရေသးတာေပါ့ဆုိၿပီး သိပ္မယံုခ်င္ ယုံခ်င္နဲ႕ဘဲ <span style="color:#000099;">“အင္း”</span> ဆုိၿပီး ျပန္ေျပာလိုက္တယ္။<br /><br />ညေနရုံးဆင္းေတာ့မွ သူက ၀ယ္စရာေတြကုိ ေစ်းမွာ သြား၀ယ္မယ္ဆုိလုိ႕ အေဖာ္လုိက္သြား ရေသးတယ္။ ဟုိေရာက္ေတာ့ ကုိစားခ်င္တာေတြကို အတင္း လိုက္၀ယ္တယ္။ အင္း ဆုိးေတာ့ မဆုိးပါဘူးေလ…….၀ယ္ထားတဲ့အထဲမွာ<br />ပုစြန္ ၊ ၾကက္ေကာင္လုံးကင္၊ ၀က္ေခါက္ကင္၊ ဘဲကင္၊ ေျမပဲေၾကာ္၊ အစိမ္းေၾကာ္ အျပင္ နဲနဲပါးပါး ဘီယာေလးဘာေလး ကို မရမက ပါေအာင္ ၀ယ္ခဲ့တယ္။ အျပန္ၾကေတာ့ ေတာ္ေတာ္ေလးကို ဗုိက္စာေနတာနဲ႕ အငွားကားစီးၿပီး သုတ္ေျခတင္ ျပန္ခဲ့ၾကတယ္။<br /><br />အိမ္ေရာက္ေတာ့မွ က်န္သူငယ္ခ်င္းေတြလည္း ျပန္လာၾကၿပီဆုိေတာ့ သူ႕ရဲ႕ ေမြးေန႕ညစာ စားဖို႕ အင္တိုက္ အားတုိက္ျပင္ဆင္ၾကတယ္။ ပင္ပန္းလိုက္တာ သူ႕ေမြးေန႕က ေအးေအး ေဆးေဆးမစားရဘူး။ ဟုိဟာလုပ္ ဒီဟာလုပ္နဲ႕ ည ကုိ ၈နာရီေဒါင္ေဒါင္ျမည္သြားတယ္။ မထူးပါဘူး ေရလည္းေနာက္မွ ခ်ဳိးမယ္ဆိုၿပီး ဟုိဟာဒီဟာေတြ ေပါင္းစပ္ေရာထားတဲ့ တန္ဖိုးၾကီိး ေမြးေန႕ညစာကို စတင္ၾကတယ္။<br /><br />ကြ်န္ေတာ္တုိ႕လည္း မေကာင္းတတ္တာနဲ႕ အစဥ္အလာအရ ဖေယာင္းတုိင္မီးေတြ ဘာေတြ မထြန္းေတာ့ဘဲ <span style="color:#003300;">“Happy Birthday”</span> လို႕ေျပာၿပီး ေခါင္းမေဖာ္တန္း စားေသာက္လုိက္ၾကတာ၊ ဘာေျပာေကာင္းမလဲ ၀ယ္လာသမွ် အကုန္တက္တင္စင္ေတာ့တာဘဲ။<br /><br />စားရင္းေသာက္ရင္း စိတ္ထဲေတာ့ ဟုိေရာက္ဒီေရာက္ ေတြးရင္းနဲ႕ သူမ်ားေၾကြးတဲ့ဟာေတြ စားထားၿပီဆုိေတာ့ အာပတ္ေျပေအာင္ ဟဲဟဲ ဆုေတာင္းေပးလိုက္ပါတယ္။<br /><br /><em><span style="color:#000099;">“အသက္ေတြက တျဖည္းျဖည္းၾကီးလာၿပီဆုိေတာ့<br />ပုိမို ရင့္က်က္တဲ့ လူေတာ္လူေကာင္းတစ္ေယာက္ အျပင္<br />စကၤာပူေရာက္ ကြ်န္ေတာ္တုိ႕ ျမန္မာမ်ား လိုလားတဲ့ ပန္းတုိင္ျဖစ္တဲ့<br />PR (Permanent Residence) အျဖစ္သို႕ လ်င္စြာ မုခ် ဧကန္ေရာက္ပါေစဆုိၿပီး……..”</span></em></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5901629513603640233-5796111648929058752?l=daretobesmart.blogspot.com' alt='' /></div>Inspired (made in myanmar)noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5901629513603640233.post-66085747167059590512007-07-15T22:24:00.000-07:002007-07-16T01:44:02.772-07:00<span lang="MY" style="FONT-WEIGHT: 500;font-family:Zawgyi-One,ZawgyiOne,Zawgyi1,Verdana;font-size:small;" ><br />စိတ္ေျပလက္ေျပာက္ တခါတေလ ခရီးထြက္တဲ့အခါတုိင္း တစ္ခုမဟုတ္ တစ္ခုကေတာ့ အမွတ္ထင္စရာကို က်န္ခဲ့အတာက ကြ်န္ေတာ့္ စတုိင္။ ဒီနွစ္ ဇြန္လက ရန္ကုန္က အလည္ျပန္လာၿပီး စိတ္ထဲ အပန္းေျဖအေငြ႕ေတြက မကုန္ေသးတာနဲ႕ သူငယ္ခ်င္းအေဖာ္နဲ႕အတူ စကၤာပူ နယ္စပ္အနီးက မေလးရွားကမ္းေျခၿမိဳ႕တစ္ၿမိဳ႕ျဖစ္တဲ့ ဂ်ိဳဟုိးကုိ သြားဖုိ႕ ဆုံးျဖတ္လိုက္တယ္။ အဲဒီေန႕က စေနေန႕၊ ပုံမွန္ဆိုရင္ အလုပ္ေတာ့ မဆင္းရဘူး။ ဒါေပမဲ့ ေလာပန္ဇနီးေမာင္ႏွံက ေဟာင္ေကာင္မွာ ေရာက္ေနေတာ့ ရုံးကုိ ၾကည့္ေပးပါဆုိတာနဲ႕ အခမဲ့ အခ်ိန္ပုိမရတဲ့ ေန႕တ၀က္ေလာက္ကုိ ရုံးမွာ ဘာလုိလုိ ညာလုိလုိ လုပ္ရင္းနဲ႕ လွဴခဲ့ရေသးတယ္ေလ။<br /><br />အခိ်န္အားျဖင့္ ေန႕လည္ ၁နာရီေလာက္ စကၤာပူကေနထြက္လာၿပီး လုိင္းကားနဲ႕ မေလးရွားဘက္ကို ကူးခဲ့တယ္။ မေလးရွားဘက္ကူးမဲ့ကားေပၚတက္ကတည္းက စၿပီး မေလးရွားရဲ႕ အေငြ႕အသက္ကုိ စတင္ခံစားရပါၿပီ။ ကားဆရာက ကားအျပင္ေအာက္ကေန မွန္တံခါးေပါက္ေတြကို တဒုန္းဒုန္းနဲ႕ေအာ္ဟစ္ထုၿပီး မတ္တပ္ရပ္ ခရီးသည္ေတြကုိ ကားေနာက္ပုိင္းကုိ တုိးရန္ ေအာ္ဟစ္ေျပာေတာ့တာဘဲ။ တစ္ခါမွ ဒီလုိအေတြ႕အၾကဳံမ်ဳိးကုိ စကၤာပူမွာ မၾကံဳဘူးပါဘူး။ ကြ်န္ေတာ့္တုိ႕လည္း အတင္းတုိးေ၀ွရင္း အဆင္းေပါက္နဲ႕နီးတဲ့ေနရာေလာက္မွာ ဆင္းရလြယ္ေအာင္လုိ႕ ခုိကပ္ၿပီးလုိက္ခဲ့တယ္။<br /><br />ကားရပ္ေတာ့ ကားေပၚကေျပးဆင္းၿပီး မေလးရွားလူ၀င္မႈၾကီးၾကပ္ေရးေကာင္တာမွာ အေျပးအလႊားတန္းဆီၾက။ အားလာလာ.... နုိင္ငံျခားသားဆုိတဲ့ ဂိတ္မွာ လူေပါင္းေျမာက္မ်ားစြာ ....ရာသီကပူပူ၊ အဲယားကြန္းက လက္တစ္ဆစ္ေလာက္ ေအးေအး၊ တန္းဆီတဲ့ဆီ မေရာက္နုိင္တဲံ ပန္ကာေလက တေ၀ွ႕ေ၀ွ၊ နံလုိက္တဲ့ အေမႊးနံ႕နဲ႕ လူေစာ္က စိတ္ပ်က္စရာ အစီစီ၊ ေကာင္တာက ပတ္စပုိ႕စစ္တဲ့ အရာရွိေတြက ဘယ္သူမွ ဂရုမစိုက္တဲ့မ်က္ႏွာထားနဲ႕ ပက္က်ိသြားသကဲ့သုိ႕ တစ္ေယာက္ၿပီးတစ္ေယာက္ကုိ စစ္ေဆးေနေတာ့ အရပ္ကတို႕ေရ ၁နာရီေက်ာ္ေလာက္ၾကာၾကာ က်မွ ကြ်န္ေတာ့္တုိ႕အလွည့္ေရာက္တယ္။ ျမန္မာပတ္စပုိ႕ဆုိေတာ့ သိတဲ့အတုိင္းပါဘဲဗ်ာ ဟိုလွန္ ဒီလွန္ ဟုိၾကည့္ ဒီၾကည့္ သူ႕ေဆြမ်ဳိးမဟုတ္တဲ့အတုိင္း မ်က္ႏွာၾကည့္လုိက္ ပတ္စပုိ႕ကိုၾကည့္လုိက္နဲ႕ စိတ္ပိန္စရာ ၀န္ေဆာင္မႈနဲ႕ ေပးခ်င္မေပးခ်င္ ၀င္ခြင့္ ေပးခဲ့တယ္ေလ။ ဒါေတာင္ ေတာ္ေသးတယ္ဗ်ာ ျမန္မာျပည္လုိ ၾကားျဖတ္တဲ့ေဆြေတာ္မ်ဳိးေတာ္ေတြမရွိလို႕။<br /><br />ျမန္မာျပည္ကုိ ျပန္ေရာက္သြားသလိုပါဘဲဗ်ာ ... ဆုိင္ကယ္သံ ကားသံ လူသံေတြက တညံညံနဲ႕ ဒီၾကားထဲ အငွားကားဆရာေတြက သူ႕ထက္ငါ အၿပိဳင္ စီးၾကဖုိ႕ လုိက္ေမးေနေတာ့ ကြ်န္ေတာ္တု႕ိလည္း ခပ္ေ၀းေ၀းကသြားၿပီး အနီးစပ္ဆုံး စီးတီး စကြယ္လ္ ေရွာပင္းေမာကုိ သုတ္ေျခႏွင္ေတာ့တာပါဘဲ။ ေရွာပင္းေမာထဲေရာက္ေတာ့မွဘဲ ေအးေအးလူလူ အနားယူၾကရတယ္။ ငယ္ငယ္တုန္းကေတာ့ ၾကားဖူးတယ္ - သစ္ပင္ရိပ္ဟာ ေအးျမတယ္တဲ့ . ဒီေနရာမွာေတာ့ ကြ်န္ေတာ့ကေတာ့ အဲယားကြန္းက ပုိၿပီးေအးျမတယ္လုိ႕ ေျပာရမလိုလို။ အထဲမွာ ေလ်ာက္ၾကည့္၊ ေစ်းေပါတာေလးေတြလုိက္စား၊ အႏုအရြေလးေတြလုိက္ၾကည္ရင္းနဲ႕ ေန႕လည္ကို ကုန္လြန္ေစတယ္။ ေနာက္မၾကာ ၅ နာရီေလာက္မွာ မေလးရွားမွာ အလုပ္လုပ္ေနတဲ့ အသိမိတ္ေဆြေရာက္လာတာနဲ႕ သုံးေယာက္သား ဂ်ဳိဟုိးကမ္းေျခတစ္ခု ျဖစ္တဲ့ ဒန္ဂါေဘး ကုိသြားၾက။ လုိင္းကားစီးရတာ အဆင္မေျပတာကတစ္ေၾကာင္း၊ မေလးဘာသာစကားကုိ မေျပာတတ္တာတေၾကာင္းေၾကာင့္ အငွားကားကုိ ပုတ္ျပတ္ငွားစီးၿပီး ထြက္လာခဲ့ၾကတယ္။ ဟုိေရာက္ေတာ့ အခ်ိန္က ညေနသာေျပာတာ ေနကပူခ်စ္ေနတုန္းဆုိေတာ့ အဲယားကြန္းရွိတဲ့ေနရာကို လုိက္ရွာၿပီး ခဏနားၾကတယ္။ ၿပီးေတာ့မွ သုံးေယာက္စီး စက္ဘီးကုိ ၁နာရီငွားၿပီး ကမ္းေျခတစ္ေလ်ာက္နင္းရင္း အပန္းေျဖၾကတယ္။ စိတ္ပန္စရာဗ်ာ မေလးရွားသူေတြက အကုန္လုံး ေခါင္းစေျခဆုံး အဖုံးဖုံးအကၤ်ီေတြကို ၀တ္ထားၾကလုိက္တာ သူတုိ႕အစား ေသေတာင္ေသခ်င္မတယ္။ မပူဘူးလားမသိဘူး။<br /><br />ဒီလုိနဲဘဲ ကြ်န္ေတာ့္တုိ႕တစ္ေတြ ညပုိင္းေရာက္ေတာ့ ကမ္းေျခစားေသာက္ဆုိင္တစ္ခုမွာ စင္တင္ေတးဂီတကို နားေထာင္ရင္းနဲ႕ ညစားစားၾကတယ္။ ညမိုးခ်ဳပ္ေတာ့ မထူးပါဘူး ေရာက္တုန္းေရာက္ခုိက္ ဟုိဟာဒီဟာေလးမ်ား ၾကည့္လုိ႕ရမလားဆုိၿပီး ဂ်ဳိဟုိးမွာရွိတဲ့ နာမည္ၾကီး ကလပ္တစ္ခုကို ခရီးႏွင့္ခဲ့ၾကတယ္။ ဟုိေရာက္ေတာ့ ညက ၁၁နာရီေလာက္ရွိေနၿပီ။ ဧည့္ၾကိဳေတြက ၀မ္းပန္းတသာ ၾကိဳဆုိၿပီး ေဖ်ာ္ေျဖေရးစင္နီးရာသုိ႕ ေခၚသြားေပးတယ္။ ကြ်န္ေတာ္ကလည္း နဲနဲရွက္တတ္ေတာ့ အနီးဆုံးေတာ့ မသြားဘူးဆုိၿပီး အေပၚထပ္ကေန ၾကည့္မယ္လုိ႕ေတာင္းဆိုေတာ့ သူတုိ႕က အေပၚထပ္မွာ စီစဥ္ေပးတယ္။ ဒါနဲ႕ဘဲ အဲဒီကလပ္မွာ နားေသာတ၊ မ်က္စိပသာဒ ခံၿပီး ေစ်းအခ်ဳိဆုံးထင္ရတဲ့ ကိုကာကိုလာကုိ ေသာက္လည္းေသာက္ ကုန္လည္းမကုန္ေစဆုိတဲ့ ေဆာင္ပုဒ္အတုိင္း လုိက္ဖ္ေတးဂီတကုိ နားေထာင္ရင္း အပန္းေျဖၾကတယ္။ အားလာလာ...ဒီေဂ် ရဲ႕ တီးခတ္ႏႈန္းက ျပင္းလုိက္တာမေျပာနဲ႕ ႏွလုံးေရာဂါသည္ဆုိရင္ တစ္ခါတည္းအသက္ပါ ေပ်ာက္သြားမလား ေအာက္ေမ့ရတယဗ်ာ။ ထူးျခားတာက အဆိုေတာ္ေတြေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက မေလးရွားကမဟုတ္ဘဲ ဖိလစ္ပုိင္လူမ်ဳိးေတြျဖစ္ေနတယ္။ သူတုိ႕ကေတာ့ အဂၤလိပ္သူခ်င္းေတြကို အဓိကဆုိၾကတယ္။ ေကာင္းသလားမေျပာနဲ႕ အဂၤလိပ္အသံထြက္ေတြကလည္း ဟုိးအေမရိကက အဆုိေက်ာ္ေတြအတုိင္းနီးပါးကုိ ေကာင္းတာဗ်ာ။ တုိက္တုိင္းနစ္ထဲက သီခ်င္းကုိဆုိသြားတာမ်ား ေအာင္မေလးဗ်ာ .... ဘယ္လုိေျပာရမွန္းကိုမသိဘူး .... ေကာင္းခ်က္က..။ ဒီတစ္ခါေတာ့ တန္သြားၿပီဗ်ဳိ႕။ ေစ်းနဲနဲေပးၿပီး လုိက္ဖ္ ဂီတကို ၾကည့္ရတာ။ ၿပီးေတာ့ မရပ္မနား သူတုိ႕က ကၾကတယ္..မ်က္စိပသာဒကေတာ့ ေတာ္ေတာ္ေလးကို လြန္လြန္းေနၿပီ။<br /><br />ည ၁နာရီေလာက္က်ေတာ့ မ်က္လုံးေတြ နားေတြက မရေတာ့ဘူး။ ဒါနဲ႕ ကြ်န္ေတာ္တို႕ နီးစပ္ရာ ဟုိတယ္မွာ နားဖုိ႕ရည္ရြယ္တုန္း အသိက သ႕ူဘန္ဂလိုမွာ လုိက္တည္းဖုိ႕ ဖိတ္ေခၚတာနဲ႕ ရက္ရက္ေရာေရာ အငွားကားစီးၿပီး ျပန္ခဲ့တယ္။ သူေနတဲ့ေနရာက အုလု သီလန္တဲ့....အုလုဆုိတာက မေလးရွားလိုေျပာရင္ ေတာတုိ႕ လ်ဳိေျမာင္တုိ႕လုိပုံစံမ်ဳိး၊ တျခားလုိဆုိရင္ မသန္႕ရွင္းတဲ့ေနရာတုိ႕ ဟုိလိုလုိ ဒီလုိလိုလူေတြကို ေခၚတယ္လို မေလးရွားသူငယ္ခ်င္းက ေျပာဖူးတဲ့အတုိင္းဘဲ သူ႕ေနရာက တစ္ကယ္ကို အုလု အုလု ပါဘဲ။ ေတာ္ေတာ္ေလးကုိ ခရီးႏွင္ရတယ္။ သူကေျပာျပတယ္။ ညဘက္ဆုိရင္ သူတစ္ေယာက္တည္း အျပင္မထြက္ဘူးတဲ့။ ဟဲဟဲ စိတ္ထဲတေတာ့ တင္းထားၿပီး လုိက္သာလာခဲ့ရတာ အားေကာင္းေမာင္းသန္ ဆိုလို႕ ေျပးၾကည့္စရာ မရွိ။ ဟုိေရာက္ေတာ့ ေနရာေလးက ေတာ္ေတာ္ေလးေကာင္းပါတယ္။ ဒါနဲ႕ သက္ျပင္းခ်ၿပီး ညကို အခိ်န္ကုန္ေစခဲ့တယ္။<br /><br />နံနက္ခင္း မုိးလင္းေတာ့မွ အိပ္ယာႏုိးၿပီး နာရီၾကည့္လိုက္ေတာ့ ၉ နာရီရွိေနၿပီ။ ဒါနဲ႕ ကိုယ္လက္သုတ္သင္ၿပီး သံုးေယာက္သား နံနက္စာစားဖုိ႕ နီးစပ္ရာ ေစ်းနားကုိ ထြက္ခဲ့ၾကတယ္။ အဲဒီေစ်းနားမွာ ျမန္မာဆုိင္ေတြရွိတယ္ဆုိလုိ႕ ေတာ္ေတာ္ေလး၀မ္းသာသြားတယ္။ ဟုိေရာက္ေတာ့ ျမန္မာဆုိင္အရင္ရွာမေတြ႕တာနဲ႕ ေတြ႕ရာဆုိင္တစ္ဆုိင္မွာ စားၾကၿပီး ခဏအနားယူၾကတယ္။ ၿပီးေတာ့မွ အနားမွာရွိတယ္ တရုတ္ေတြကို မေတာက္တေခါက္ တရုတ္လုိေမးၾကည့္ေတာ့မွ ျမန္မာဆုိင္က ေျမညီထပ္မွာ မဟုတ္ဘဲ ပထမထပ္မွာ ဆုိလုိ႕ တက္ၾကည့္ေတာ့မွ ေတြ႕ပါၿပီ ကုိျမန္မာဆုိင္။ အထဲေရာက္ေတာ့ အုလု အုလု ကိုျမန္မာေတြတစ္သုိက္ ေစာေစာစီးစီး ဘီယာနဲ႕ မ်က္နွာသစ္ေနၾကတယ္။ ေအာ္ ဒါကလည္း အပန္းေျဖတဲ့ နည္းတစ္မ်ဳိးဘဲဆုိလား ဘာလား ညာလား မသိပါဘူးဗ်ာ။ ဒါနဲ႕ ကြ်န္ေတာ္တုိလည္း ျမန္မာစာ လက္ဘက္ရည္နဲ႕ ဆုိင္ခ်က္ မုန္႕ဟင္းခါးကုိ စားၿပီး ျပန္ထြက္လာခဲ့ၾကတယ္။<br /><br />ကြ်န္ေတာ္တုိ႕ အဲဒီကေနၿပီး နံနက္ ၁၁ နာရီေလာက္ အငွားကားျဖင့္ နယ္စပ္ကိုျပန္လာၾကတယ္။ ကားဆရာကုိ ၾကည့္လုိက္ေတာ့ သူ႕ပုံစံကလည္း အုလု အုလု ဗ်။ လူပုံစံက ညွင္းသုိးသိုး ကုလား။ ဂ်စ္ကန္ကန္ရုပ္။ ဒါနဲ႕ ကြ်န္ေတာ္က နယ္စပ္ ကုိတာယာယားကုိ သြားမယ္လုိ႕ေျပာၿပီး ထြက္လာၾကတယ္။ ဟုိေရာက္ေတာ့ အဲဒီအုလု အုလုက နယ္စပ္နားမရပ္ေပးဘဲ၊ တျခားရပ္ေပးေတာ့ ကြ်န္ေတာ္နဲ႕ စၿပီး စကားမ်ားရေတာ့တာဘဲ။ ဒါနဲ႕ကြ်န္ေတာ္လည္းစိတ္တုိၿပီး ဆက္ကေျပာနဲ႕လုိ႕ ျပင္းျပင္းထန္ထန္ ေျပာပစ္လုိက္တယ္။ ဒီေတာ့ ငနဲက ရုတ္တရက္ကားထဲက ထြက္လာျပီး ကြ်န္ေတာ္ကုိ ထုိးမယ္ ၾကိတ္မယ္လုပ္ေတာ့တာဘဲ။ ကြ်န္ေတာ္လည္း တျခားႏုိင္ငံမွာ ရန္မျဖစ္ခ်င္တာရယ္၊ ဒင္းကုိ ရြံေၾကာက္တာရယ္ေပါင္းၿပီး ျပန္ေတာင္းပန္လုိက္တယ္။ ေတာ္ေသးတာေပါ့ ဘာမွ မျဖစ္လို႕။ ျပီးေတာ့မွ ကြ်န္ေတာ္တုိ႕လည္း လမ္းေလ်ာက္ၿပီး မေလးရွား လူ၀င္မႈၾကီးၾကပ္ေရးေနရာကုိ သြားခဲ့ၾကတယ္။ ထုိကတဆင့္ စကၤာပူကုိ ျပန္ခဲ့ၾကတယ္။ စိတ္ထဲကေတာ့ ေတာ္ေတာ္ အုလု အုလု ႏုိင္တဲ့ ခရီးဘဲလုိ႕ ............</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5901629513603640233-6608574716705959051?l=daretobesmart.blogspot.com' alt='' /></div>Inspired (made in myanmar)noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5901629513603640233.post-81932285198578495322007-07-15T08:36:00.000-07:002007-07-20T18:36:37.039-07:00<span lang="MY" style="FONT-WEIGHT: 500;font-family:Zawgyi-One,ZawgyiOne,Zawgyi1,Verdana;font-size:small;" >...ေတြးၾကည့္တုိင္း ကြ်န္ေတာ့္ကိုယ္ကြ်န္ေတာ္ ေတာ္ေတာ္သနားစရာေကာင္းတဲ့ သတၱ၀ါ...(အခုလိုေျပာလိုက္လုိ႕ စိတ္မရွိပါနဲ႕ အရပ္ကတုိ႕ေရ - သင္ၾကားဖူးတဲ့ သတၱေဗဒဘာသာရပ္မွာ အပင္နဲ႕သတၱ၀ါဘဲရွိတယ္ဆုိလုိ႕ပါ) ပါလားလို႕ ထင္ေတာင္ထင္မိပါတယ္။ အေမက ေမြးၿပီးကတည္းက အေမကလြဲလုိ႕ အေဖဆုိတာ ဘယ္ဆီေနမွန္းေတာင္ မသိခဲ့ရဘူး။ ကုိးတန္းေက်ာင္းသားဘ၀တုန္းက သင္ခဲ့ရတဲ့ မ်က္မျမင္ေကာင္ေလး ကဗ်ာကုိ သြားၿပီးသတိရမိတယ္။ သူက ေမြးကတည္းက မ်က္မျမင္ခဲ့တဲ့အတြက္ သူကိုယ့္သူ အမ်ားနဲ႕ႏႈိင္းယွဥ္ရင္ ဆုံးရႈံးသူလုိ႕မမွတ္ပါဘူးတဲ့။ ဘာေၾကာင့္လဲဆုိေတာ့ သူဟာ ေမြးလာကတည္းက မ်က္စိႏွစ္ကြင္း အလင္းေရာင္ဆုိေသာ အရာကို ပုိင္ဆုိင္မထားလုိ႕တဲ့။ ဒီေတာ့ သူအတြက္ မျမင္တာဟာ ဆုံးရႈံးမႈလို႕ သူမျမင္ဘူး။ ဒီလုိပါဘဲေလ ... ကြ်န္ေတာ္ကိုယ္ ကြ်န္ေတာ္လည္း အေဖမရွိလုိ ဒီေလာကၾကီးထဲမွာ ဆုံးရႈံးသူလုိ႕ ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ မထင္မွတ္ခ်င္ဘူး။ တခါတေလ စကၤာပူမွာ အလုပ္လုပ္ရင္း ေျပာေလ့ေျပာထရွိတဲ့ ေရြးစရာလမ္းမရွိ -NO CHOICE- ဆိုတဲ့စကားကုိဘဲ စြဲေျပာရမလိုျဖစ္ေနတယ္။ မတတ္ႏိုင္ဘူးေလ။ လူဆိုတာ သူ႕ကံနဲ႕သူျဖစ္လာတာဘဲ။ ကုိယ္ကိုယ္တုိင္က အတိတ္ဘ၀ကာလမ်ားဆီက ဘာမဟုတ္တာေတြလုပ္ခဲ့မိလည္းမွ မသိတာ။ ဒီေတာ့ ယခုမ်က္ေမွာက္ကာလမွာ အတတ္နုိင္ဆုံး မိမိကုိယ္ကုိ ထိန္းမတ္ဖုိ႕ အျမဲတည္း သတိေပးေနရတယ္ဗ်။<br /><br />ဒီေနရာမွာ ျမတ္စြာဘုရားေျပာခဲ့တဲ့ စကားကုိ ကြ်န္ေတာ္အျမဲသတိရမိပါတယ္။<br /><span style="font-size:130%;color:#000099;">“မေကာင္းမႈေရွာင္ ေကာင္းမႈေဆာင္ ျဖဴေအာင္စိတ္ကိုထား”</span> ဆုိတဲ့ စကားပါဘဲ။ အထူးသျဖင့္ ကြ်န္ေတာ့္အေနနဲ႕ ဒီေနရာမွာ နဲနဲေလာက္ ေလရွည္ခ်င္ပါတယ္ဗ်ာ။ ေမြးကတည္းက အေမ့ရင္ခြင္မွာၾကီးျပင္းလာတာ .. သိပ္မၾကာပါဘူး..ေမေမက ကြ်န္ေတာ္ ဒုတိယတန္းႏွစ္မွာ ဒုတိယအိမ္ေထာင္ျပဳတယ္။ သူဘက္ကၾကည့္ေတာ့လည္း အသက္က ႏွစ္ဆယ္၀န္းက်င္အရြယ္ဆုိေတာ့ ဒီအတုိင္းဆက္သြားမယ္ဆုိ ဘယ္တင့္တယ့္ပါမလဲ။ ဟုတ္တာေပါ .. ကြၽန္ေတာ့္ဘက္ကၾကည္ျပန္ရင္လည္း တစ္ေယာက္တည္း အထီးက်န္မဲ့အတူတူ ညီေလးညီမေလးေတြရွိေတာ့ ေပ်ာ္စရာၾကီးေပါ့ဗ်ာ။ တစ္ကယ့္ကုိ ေပ်ာ္စရာၾကီးပါဘဲ - ေနာက္ထပ္ၿပီးေမြးလုိက္တာ ကြ်န္ေတာ္မပါ ၅ ေယာက္၊ ဒါေတာင္ ၾကား ၁ေယာက္က ေမြးၿပီးမၾကာ ဆုံးသြားလုိ႕။ ဒါတင္ဘယ္ကမလဲ ေမေမ့ညီမ ကြ်န္ေတာ့္အေဒၚက ေမြးခဲ့တဲ့ သမီးေလး ၂ ေယာက္ကလည္း အေဒၚနဲ႕ သူ႕အမ်ိဳးသား ေရွ႕ဆင့္ေနာက္ဆင့္ ဆုံးသြားၿပီးကတည္းက ကြ်န္ေတာ့္တုိ႕နဲ႕အတူေနၾကတာဆုိေတာ့ အရပ္ကတုိ႕ေရ တြက္သာၾကည့္ေပေတာ့။ အားလုံးေပါင္းဆုိ ကြ်န္ေတာ္အပါ ကေလး ၈ ေယာက္ဗ်။ ေရွးတုန္းကၾကားဖူးတဲ့ စကားအတုိင္းဆုိ ကေလးရွိေတာ့ အိမ္သာတယ္ဆိုလားဘာလား မသိဘူးဗ်ာ ကြ်န္ေတာ့္တုိ႕အိမ္မွာကေတာ့ ပြက္ေလာကို ရုိက္ေနတာဘဲ။ စဥ္းစားသာၾကည့္ပါေတာ့ဗ်ာ။<br /><br />အဲဒီေတာ့ကြ်န္ေတာ္ေျပာခ်င္တာက စက္ရုံကထပ္မထုတ္ႏုိင္ေတာ့တဲ့ (ကြ်န္ေတာ့္အေဖဆုံးသြားလို႕ေနာ္) တစ္ေကာင္ၾကြက္ဘ၀ကေနၿပီး ဘယ္ဒါရုိက္တာ ေစခုိင္းလုိက္လဲမသိဘူဗ်ာ အလိုလုိေနရင္းနဲ႕ အစ္ကိုၾကီးဘ၀ကုိ ေရာက္ခဲ့ရပါတယ္။<br /><br /><span style="color:#000099;">အစ္ကိုၾကီးေတာ့ အဖရာတဲ့။</span> ဘယ္သူက စလုိက္လဲမသိပါဘူးဗ်ာ။ စားသတိ၊ သြားသတိ၊ ေနသတိ၊ ထုိင္သတိနဲ႕ တကတည္းကိုမွ သတိကုိ ကပ္ၿပီးေနရတာ ေတာ္ေတာ္ကို စိတ္ပိန္စရာ။ ဒီေတာ့ လူငယ္ျဖစ္ၿပီး မေကာင္းမႈကို လုပ္ခ်င္ စမ္းခ်င္တာေတာင္ ေအာင့္မ်ေလး <span style="color:#000099;">ေရွ႕ေဆာင္ႏြားလား ေျဖာင့္ေျဖာင့္သြားက ေနာက္ႏြားတစ္သုိက္ ေျဖာင့္ေျဖာင့္လုိက္ဧ။္ </span>ဆုိတဲ့ အသိက ေခါင္းထဲ၀င္လာ။ မျဖစ္ေသးပါဘူးေလ ဆင္ျခင္ဦးမွ အရပ္ကတုိ႕ေရ။ ဒါ့ေၾကာင့္ ေရွ႕ေဆာင္ႏြားၾကီး အေနအျဖင့္လည္း ကြ်န္ေတာ္ဟာ ေကာင္းမႈဆိုတဲ့ အရာေတြကို ၾကိဳးစားၿပီးလုပ္ေနရပါတယ္ဗ်ာ။ ေၾသာ္ ….. အစ္ကိုၾကီးျဖစ္ရတဲ့ ဒုကၡ။<br /><br />စိတ္ကေတာ့ဗ်ာ အရပ္ကတုိ႕တုိ႕ သိတဲ့အတုိင္းဘဲ … ပုထုဇဥ္ဆုိေတာ့ ဟဲ ဟဲ ॥ မေျပာတတ္ဘူးေလ ……အတတ္ႏုိင္ဆုံးေတာ့ ျဖဴေအာင္ထားေနရတယ္။ ျဖဴလိုက္ ခဲေရာင္သန္းလုိက္ေပါ့ဗ်ာ (မဲေတာ့မမဲေသးဘူး)။ </span><br /><span lang="MY" style="FONT-WEIGHT: 500;font-family:Zawgyi-One,ZawgyiOne,Zawgyi1,Verdana;font-size:small;" ><br />ဆက္ရန္။</span><br /><br /><strong><span style="font-family:Zawgyi-One;"></span></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5901629513603640233-8193228519857849532?l=daretobesmart.blogspot.com' alt='' /></div>Inspired (made in myanmar)noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5901629513603640233.post-26175798905640832762007-07-13T20:54:00.000-07:002007-07-15T16:46:58.087-07:00<span style="font-family:Times New Roman;">This blog is updating from time to time and please come back to check if you have time.</span><br /><span style="font-family:Times New Roman;"></span><br /><span style="font-family:Times New Roman;">Please stay in touch.</span><br /><br /><span style="font-family:Times New Roman;">Have a nice visit to my blog....</span><br /><span style="font-family:Times New Roman;"></span><br /><br /><span style="font-family:Times New Roman;"></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5901629513603640233-2617579890564083276?l=daretobesmart.blogspot.com' alt='' /></div>Inspired (made in myanmar)noreply@blogger.com0